Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2565
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
24 มิถุนายน 2565
 
All Blogs
 
No. 1101 เบื้องหลังอาหารอร่อยที่.. ไม่ธรรมดา หุ หุ

No.1101 เบื้องหลังอาหารอร่อยที่... ไม่ธรรมดา หุ หุ
 

 
ได้เข้ามาอ่านเรื่องอาหารการกินในเวฟต่าง ๆ ได้เห็นวิธีการทำมีเครื่องครัวครบ สอาดเอี่ยมจากแม่ครัวพ่อครัว กุ๊ก 
เชฟ(บ๊ะหรือเปล่าไม่รู้) บางคนเป็นเพื่อน ๆ ที่พบในบล๊อกนี้แหละ. สวย ใจดีเป็นกันเอง..ถึงไหนถึงกัน
เห็นภาพอาหารแต่ละอย่างน่ากินมาก ๆ  ทำให้นึกถึงการไปใช้ชีวิตในกรุงเทพ ก็เราเป็นคนบ้านนอกที่ต้องนึกถึงสิ่งสวยงามอร่อย
ไว้ก่อนจะใส่ชามบิ่น ๆหรือห่อด้วยใบตองกล้วยได้ไงเนาะ
 
ครั้งที่ทำงานแถวสามแยก ก่อนถึงเยาวราชนิดหน่อยตรงนั้นเป็นธนาคารชื่อเมืองเก่า ไปทำงานเช้าจะชวนกัน กินกาแฟร้านอาเนี๊ยวซอก
ตึกเป็นกาแฟโบราณ เทนมใส่แก้วครึ่งแก้วได้มั้ง ส่วนกาแฟมีคนคั่วใส่เนยดำคล้ำเทใส่ถุงผ้ายาน ๆ อิ อิ เนี้ยวเทน้ำร้อนผ่านถุงไปมา
ได้ที่ก็เทใส่แก้วเกือบเต็ม ตามด้วยเนยสดแท้อีกช้อน



 
ยกมาให้ควันฉุย ใช้ช้อนมิเนียมเล็กคนจนเข้าที่ จิบนิด หอมหวานอร่อย หยิบปาท่องโก๋ จิ้มน้ำกาแฟจนชุ่ม ดูดจ๊วบ(น่าเกลียดเนาะ) 
อร่อยสุดยอด ยังไม่หมดอาเนี้ยวส่ง ไข่คน(แสดงอาการทำมานะจ๊ะไม่ใช่คำนาม)  มาอีกจาน
เจ้านี้ใช้เตาถ่าน กะทะไม่ธรรมดาเป็นหม้อมากกว่า มีด้ามไม้ รูปทรงดูไม่จืดบุบบิ๊บบู้บี้ ตูดหม้อไม่หยาบเนาะดำด้วยเขม่าจะล้างหรือ
เปล่าไม่รู้เหมือนกันเวลาทำไฟลุกท่วม ตอกไข่เติมอะไรไม่รู้ ใช้ทัพพีคนขว๊าก ๆ แล้วยกใส่จาน เสิร์ฟร้อน ๆ ใช้ซ่อมจิ้มกิน
อา..(ร้อน) อร่อย
 
อาเนี้ยวมีลูกค้ามากจริง ๆ แทบจะแย่งเก้าอี้กัน ร้านตั้งอยู่ซอกตึกแคบกว้าง สองเมตร โต๊ะเหล็กเล็ก บางตัวเอียงเพราะความชรา
 
ถ้าใครมาถึงแปดโมงเช้า ต้องรอเนี้ยวก่อน อาเนี้ยวจะเดินโดยไม่ใส่รองเท้าไม่ว่าที่ไหน เล็บเท้าดำแถมแปอีกต่างหาก ถือกาแฟกับ
ปาท่องโกไปส่งบนตึก หรือซอกตึกที่พวกเรานั่งกิน  เรากินกาแฟไข่คนขนมปังปิ้งบ้างไม่ปิ้งบ้าง และทุกวันอาเนี้ยวจะเดินส่งให้
นายใหญ่ บนธนาคร ก็นายผมนะแหละ ไม่น่าเชื่อนายใหญ่จะติดดิน แต่หลังจากย้ายสำนักงานใหญ่ไปอยู่ที่ใหม่ เลขาสวย ๆ คงชงลาเต้
ร้อนเสิร์ฟให้นายจิบแทน
 
ทุกเที่ยง ธนาคารกับบริษัทในเครือ พวกเราพนักงานต่างขึ้นห้องจริง ๆ นะ 555  ไปกินข้าวต้มกลางวันกัน  ผจก.แผนก/ฝ่ายจะ
นั่งรวมโต๊ะกันเลี้ยงข้าวต้มเราพนักงาน จะนั่งโต๊ะประจำแต่ละแผนกพ่อครัวจะทำ ยำกุ้งแห้ง ยำหัวไชโป้ว ไข่เจียว ไข่เค็มถั่วลิสงคั่ว


 
ใหม่ ๆ หมุนเวียนสับเปลี่ยน บางวันโชคดีมีหมูเค็มแล่บาง ปลากุเลาเค็ม ทอดเนื้อยุ่ย ๆ ผมว่าใช้ได้ 5555 ประหยัดตังค์ได้แยะ
กินไปได้สองเดือนได้มั้งก็พอไหวเป็นสวัสดิการที่ธนาคารเขาให้พวกเราทุกคน
 
หลังจากนั้น กินมั่งไม่กินมั่ง เบื่อกินข้าวต้มกลางวันนี่นา....ห้องทำงานเราเป็นห้องยาว ๆ ด้านลึกสุดมีตู้บังเป็นหลึบ เราจะจิ้มมะกอก
ดอง สัมปะรด มะม่วง อาหารที่ซื้อมากิน ก็แบ่งกันกิน อร่อยดี
 
แม่บ้านจะรับคำสั่งพร้อมตังค์จัดการไปซื้อ เช่น หมูเต๊ะเฉลิมบุรี ก๊วยเตี๋ยวแคะ หมูต้มยำ ผัดไทย โกยซีหมี่ เนื้อตุ๋น
ที่สามแยกธนาคารเอเซีย อยากกินลอดช่องสิงคโปร์ก็มี 
 ก๊วยเตี๋ยวแคะนี่ต้องกินอย่างน้อยอาทิตย์ละสองวัน อร่อยจริง (ภาพแทน)


 
ร้านเขาใช้เต้าหู้ผ่ากลาง ยัดด้วยเนื้อหมูสับ ปลาหมึกฉีกฝอยผสมไข่ขาว พริกไทยดำ นำไปนึ่ง...กระดูกหมูใช้สันหลังติดเนื้อไม่เหนียว
 พอกรุ๊บ ๆ เวลาแทะหอม บางวันมีซี่โครงอ่อนให้ด้วย น้ำซุปหวานจากกระดูกคาตั้ง ใส่ซิอิ๊ว มะระตัดขวางยัดหมูสับผสมไข่
กระเทียมสับ ต้มจนนุ่มไม่ขม ใส่ให้ด้วย ส่วนเส้นมีเส้นเล็ก เส้นหมี่หุ้งลวกนิ่ม
 
เวลาทาน ใช้ช้อนตักน้ำซุบ จิบรสหวานชนิดไม่ใส่น้ำตาล กลิ่นปลาหมึกแห้งหมูสับพริกไทยลอยขึ้นเตะจมูก น้ำซุบร้อน ๆ ใช้ตะเกียบ
คีบเส้นหมี่ขาวใส่ปาก ตามด้วยน้ำซุป อร่อยที่สุด ยอมให้เหงื่อไหลนิดไม่เป็นไร อยู่ในห้องแอร์พวกเรากินอยู่ปีกว่า
 
วันหนึ่งแม่บ้านบริษัทไม่มา มีแต่น้องนิดเด็กเดินเอกสารที่ช่วยแม่บ้าน ถือชามก๊วยเตี๋ยวเป็นประจำ แต่น้องนิดไม่ค่อยว่างต้องคอย
ดูแลนายคนรอง เลยถามว่าร้านก๊วยเตี๋ยวแคะ อยู่ตรงไหน น้องเล็กบอกตรงนั้นตรงนี้...พอรู้แหล่งก็ไม่ไกลจากสำนักงานเท่าใด
 
เลยเดินลัดเลาะไปหลังบริษัท ไม่นานก็ถึง โอ้โห้ร้านมีคนยืนรอกินหลายคน เจ้านี้แปลกไม่มีโต๊ะให้นั่งกิน บางคนนั่งยอง ๆ กิน
บางคนยืนซดกันอร่อย คนมีพุงหมดสิทธินั่งยอง ๆ พุงมันค้ำ สาวที่ชอบนุ่งสั้นไม่กล้านั่งยอง ๆ อยู่แล้ว.   เราก็ยืนรอคิวไม่ถึงตาเรา
ซะทีชักเริ่มร้อนขยับเน็คไท. ส่วนแป๊ะคนขายก็จับโน่นใส่นี่ เอาน้ำซุปใส่ชามส่งให้แต่ละคนดูเพลิน พอถึงคิวเรา 
 อาเฮียลอเหลียว ชามหมด ขอล้างชามหน่อย
ได้ ๆ ไม่เป็นไรตอบอาแป๊ะไป...แล้วก็ยืนดูอาแป๊ะล้างชาม
แกเทน้ำก๋วยเตียวที่ลูกค้ารายอื่นกินแล้ว เททิ้งในท่อ กทม. หุ หุ (เมื่อก่อนนะครับ) เอามือปาดเศษทิ้ง จุ่มชามในกระป๋องน้ำเล็ก ๆ จ๊วบ
น้ำสีดำมัน..กระเพื่อมครั้งเดียวจริง ๆ ยกพรวดขึ้นมาน้ำหยดแหมะ ๆ สลัดนิด

เอามือเปียกน้ำล้างชามไหลหยดแหมะ ๆ จับเส้นหมี่ ชิ้นส่วนต่าง ๆ ใส่ชาม
นัยตาของผมกับลูกค้ารายอื่น มองมือแป๊ะ กับน้ำล้างชามในกระป๋องสลับไปมา
น้ำในกระป๋องมีครึ่งเดียว สีดำคล้ำขอบกระป๋องมีคราบ

 
น้ำมันติดเป็นวง น้ำแกว่งไปมา เห็นแล้วกลืนน้ำลาย น้ำยังหยดจากมือซ้าย เรามองดูหน้าลูกค้าคนอื่น สบตากัน.. เขาทำหน้าเฉย
พวกเขานั่งซดน้ำพุ้ยเส้นคีบลูกชิ้นหมูใส่ปาก อร่อยกันเหลือเกินจริง ๆ
 
เอ้าเฮีย ของเฮียไล่เลี่ยว อาแป๊ะส่งชามก๋วยเตียวแคะร้อน ๆ มาให้พร้อมกับตะเกียบ 
ใจนึก ก๊วยเตี๋ยวแคะที่เรากินมาปีกว่าไม่ไหวมั้ง 555
 
แป๊ะ พอดีอั๊วปวดท้อง ไม่ไหวแล้ว ให้คนอื่นไปก่อน.....ไปละ ว่าแล้วก็รีบหันหลังโกยอ้าวไม่ได้ดูว่าอาแป๊ะว่าอะไรหรือเปล่า
 แป๊ะคงส่งชามก๊วยเตี๋ยวแคะชามนั้นให้คนอื่นที่รอคิวแทน
นึกถึงก๋วยเตี๋ยวแคะเจ้านี้สุดอร่อย กินมาปีกว่า หุ หุ ต้องกลืนน้ำลาย
 
ขอบคุณเพื่อนผู้เอื้อเฟื้อภาพ  
st ผู้เข้าชม  2,281,304.
ขอบคุณเพื่อนผู้แวะมาเยือน กรุณาเม้นท์/ทิ้งร่องรอยนิด ผมจะได้กลับไปเยี่ยมตอบแทนถูกครับ
 
Diarist
 



Create Date : 24 มิถุนายน 2565
Last Update : 24 มิถุนายน 2565 5:20:41 น. 16 comments
Counter : 377 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณกะว่าก๋า, คุณหอมกร, คุณทนายอ้วน, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณtoor36, คุณสองแผ่นดิน, คุณเริงฤดีนะ, คุณkatoy, คุณเนินน้ำ, คุณSweet_pills, คุณกิ่งฟ้า, คุณnewyorknurse, คุณนายแว่นขยันเที่ยว


 

อรุณสวัสดิ์ครับพี่

อ่านบล็อกพี่ไวน์
นึกถึงเมื่อคืนเลยครับ
มาดามเปิดรายการทีวี
ที่เค้าพาเดินชิมร้านอาหารแถวประตูผี
มีแต่ร้านดังๆ อาหารน่ากิน
เช่น เจ๊ไฝ ผัดไท แล้วก็บะจ่าง
เห็นร้านเล็กๆ ราคาไม่เล็กเลย 555
และน่าจะอร่อยมากๆด้วยครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 24 มิถุนายน 2565 เวลา:5:31:10 น.  

 
อ่านตอนนี้แล้วเกิดอาการหิวเลยค่ะ


โดย: Maew-tua-lek IP: 182.232.119.160 วันที่: 24 มิถุนายน 2565 เวลา:7:00:06 น.  

 
เรื่องเล่าของคนแก่โดยแท้เนอะพี่ไวน์



โดย: หอมกร วันที่: 24 มิถุนายน 2565 เวลา:9:37:10 น.  

 
ชอบกินยำไชโป๊ว กับก๋วยเตี๋ยวแคะมากที่สุดเลยครับ


โดย: ทนายอ้วน วันที่: 24 มิถุนายน 2565 เวลา:10:41:10 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่ไวน์
อาหารที่พี่เล่ามาชอบทุกอย่างค่ะยกเว้นกาแฟกับปาท่องโก๋ค่ะ
ส่วนอาแป๊ะที่ล้างจานไม่สะอาด ถ้าก่อนใส่ก๋วยเตี๋ยว ก็เอาน้ำเดือดที่ลวกเส้นลวกล้างชามอีกทีก็โอเคนะคะเพราะพื้นที่ขายไม่อำนวยค่ะ
พี่ไวน์นี่สมัยตอนทำงานทานอาหารหลากหลายมาเยอะมากเลยค่ะ
ปัจจุบันนี้คงจะเบื่อละมั้งคะ555555


โดย: จินดา IP: 58.8.128.162 วันที่: 24 มิถุนายน 2565 เวลา:11:21:21 น.  

 
อยากทานทุกอย่าง ที่เขียนเล่ามาเลยค่ะ


โดย: มณีนุช IP: 49.228.162.139 วันที่: 24 มิถุนายน 2565 เวลา:12:34:53 น.  

 
สวัสดีครับพี่ไวน์

โห มาเห็นกาแฟถ้วยๆ ยามบ่ายที่เมื่อคืนดื่มมาดึก อยากเลยครับ
ผมเคยทานแบบนี้เหมือนกัน เข้มมากกกก แต่อร่อยดีครับ พอไปทานชานมใต้ที่ภูเก็ตเค้าก็เสิร์ฟแบบนี้ เข้มข้น อร่อยมาก หอมชาเลยครับ

จากบล๊อก
โห...ช่วงนี้ตังปริวไวมากครับ
บัตรผม แสนกว่าๆ 2บัตร Max หมด บัตรถึงกับเห็นใจขยายให้เป็น 2แสนเลย ผมไม่เคยปรับวงเงินเลยครับ ไม่อยากให้บัตรวงเงินเยอะ เวลาโดนแฮ๊กจะได้ไม่หนัก


โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 24 มิถุนายน 2565 เวลา:16:21:00 น.  

 
จะว่าไงดีนี่อาจเป็นเคล็ดลับความอร่อยก็ได้ครับ ทุกร้านที่อร่อยมักมีอะไรแบบนี้


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 24 มิถุนายน 2565 เวลา:17:04:08 น.  

 
เมื่อวานประธานสภาเล่นนายกไปหนึ่งดอกครับพี่ 555

คุณภาพ สส. ผมรู้สึกลดคุณภาพลงไปเยอะเลย
ส่วน สว.นี่ไม่ต้องพูด
ควรจะยกเลิกได้แล้วสำหรับ สว.ชุดนี้



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 24 มิถุนายน 2565 เวลา:21:55:59 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับพี่ไวน์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 25 มิถุนายน 2565 เวลา:6:10:50 น.  

 
หนังสือที่เคนอ่านแล้วเฉยๆ
ตอนนี้กลับอ่านแล้วชอบมากเลยครับพี่
ผมตามอ่านงานของคุณนิ้วกลมน้อยมากครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 25 มิถุนายน 2565 เวลา:11:34:09 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่ไวน์
ทานข้าวต้มเป็นอาหารกลางวันน่าจะไม่ค่อยอยู่ท้องสำหรับคนทำงานนะคะ ทานทุกวันก็คงเบื่อด้วย
อาหารนอกบ้านนอกจากความสะอาดแล้ว ก็เสี่ยงกับผงชูรสอีก เห็นคลิปแม่ค้าใส่ผงชูรสในแกงทีละสองซองใหญ่ ก็กลัวแล้วค่ะ ทำกินเองดีที่สุดอร่อยน้อยหน่อยก็ไม่เป็นไรแต่ปลอดภัยไว้ก่อนดีกว่านะคะ


โดย: เนินน้ำ วันที่: 25 มิถุนายน 2565 เวลา:18:46:02 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่ไวน์ ขอบคุณที่ไปให้กำลังใจบล็อกบ้านเสานักนะคะ

เห็นแล้วเป๋นดีเสียดายขนาดเจ๊า แต่อย่างว่าเนาะยุตโควิดเดือดร้อนกันไปหมด บ้านเสานักเคยอยู่อย่างงดงามมีคนไปแอ่วไปเยี่ยมนักขนาดเจ๊า พอมายุคโควิดซบเซา ถึงกับต้องประกาศขายนี่สุดจะเยียวยาแล้วเจ๊า

จากบล็อก บ้านนายอำเภอตี้เจียงใหม่ก็บ่าเคยหันเจ๊าแต่ก็น่าเสียดายน่อเจ๊าถ้าจะขายไปเดี๋ยวนี้บ้านไม้สักหายากแล้วเจ๊า

โหวต Diarist เจ๊า







โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 26 มิถุนายน 2565 เวลา:0:55:36 น.  

 

กาแฟที่กินกับปาท้องโก๋ ที่ดำเนินยังมีขายนะคะ
น้อยกลับไปทีไร ต้องไปกินแทบทุกเช้า ที่ท่ารถ ร้านกาแฟ ขายดีมาก ขายดีจนเป็นเจ้าของตลาดเลย แถมมีห้องแถวอีกหลายห้องด้วย เราเรียกกาแฟยกล้อ

ส่วนก๋วยเตี๋ยวแคระ ก็ชอบมาก แต่หากินยากเหมือนกัน
บางที่ไปที่มอลก็พอมีแต่เครื่องไม่ค่อยมาก

>>>
คนอเมริกา ไม่มีรายได้ ไม่ทำงานกันก็เยอะค่ะ
หรือคนทำงาน ที่รายได้น้อย เวลาอยู่ก็ที่อาพารต์เม้นท์ก็ต้องประหยัด บางแห่งรัฐช่วยจ่ายค่าห้องให้บางส่วน
หน้าร้อนคนสว.ตายกันเยอะมากเพราะอากาศร้อน
ทางรัฐก็พยายามช่วย แต่ก็ไม่ค่อยทั่วถึงค่ะ


โดย: newyorknurse วันที่: 26 มิถุนายน 2565 เวลา:1:52:27 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับพี่ไวน์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 26 มิถุนายน 2565 เวลา:6:02:46 น.  

 
สวัสดีเจ้า
กาแฟโบราณเปิ่นจะใส่น้ำตาลทรายก่อน แล้วนมข้น แล้วชงกาแฟใส่ตางบน
ตางโคราชต่ะก่อนมีขนมเส้นหาบขายก่ล้างจานแบบนี้เจ้า ต้องซื้อแบบใส่ถุงมากิ๋นบ้านดีกว่า เจ้า


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 26 มิถุนายน 2565 เวลา:17:14:46 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

ไวน์กับสายน้ำ
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 90 คน [?]





เขียนการเดินทาง
ด้านธรรมชาติ
จักรยานเสือภูเขา



หลังไมค์ครับ
Friends' blogs
[Add ไวน์กับสายน้ำ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.