Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2565
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
9 พฤษภาคม 2565
 
All Blogs
 
No. 1088 บ้านน้อย กลางป่า (EP 4 ทำงานหนัก)

No. 1088 บ้านน้อย  กลางป่า (EP 4..ทำงานหนัก)



 
 จขบ. (ไวน์)  ขี่มอเตอร์ไซค์รถไปค้างในป่าจันทบุรีเดือนละ 2 ครั้ง เพื่อนำเงินค่าจ้างไปจ่ายคนงานในป่า ทำอยู่ 2 ปีกว่า 
เลยรู้ว่าในป่าใหญ่ สงบสวยแต่น่ากลัวในเวลากลางคืนเวลาอยู่คนเดียว
เพื่อนรุ่นพี่คนหนึ่งที่ไปอยู่ในป่าภาคเหนือหลายปี แต่กลับเข้าเมืองไม่ได้และพบ จขบ.ในป่านครไทย เลยเล่าให้ฟังการใช้ชีวิตในป่า
อาหารที่ไม่เคยกินก็ต้องกิน อยู่กับคนบ้านป่า 2 คนพ่อลูกรอยตะเข็บไทยพม่า ฟังแล้วน่าสนใจ จขบ. เลยนำมาเล่าต่อ
//////////
 นั่งบนแคร่ไม้หน้ากระท่อมหลังเล็ก แสงแดดเริ่มส่องผ่าน กิ่งใบไม้แสงเป็นลำยาวสู่พื้นหญ้าสีเขียวปนเหลือง พื้นลำห้วยที่
ถูกน้ำกัดเซาะลดต่ำลงกว่าพื้นดินหน้าบ้าน สายน้ำใสไหลผ่านก้อนหิน กิ่งไม้ช้า ๆ  สายหมอกลอยเรี่ยกับลำห้วย
หมอกบางส่วนบางขาดหายเห็นสายน้ำใสไหลช้า ๆ ส่งเสียงเบา ๆ
 
มองเลยไปของอีกฝั่งที่เรานั่งอยู่เป็นไหล่ดอย แสง ผ่านแมกไม้มัดฟ่อนข้าวเหลืองทองวางระเกะระกะ เม็ดน้ำค้างต้องแสงสีทอง
เป็นประกายวับแวม
ลมพัดมาเบา ๆ หมอกเป็นแผ่นบางลอยเอื่อย ๆ ยามถูกโขดหินข้างลำห้วยแผ่นหมอกแตกเป็นสองทาง ผสมไอน้ำอุ่นจากลำห้วย
ลอยขึ้นมารวมเป็น หมอกเข้าด้วยกัน. เสียงน้ำในลำห้วยดังคลิก ๆ ยามไหลถูกกิ่งไม้หัก ทอดยาวขวางน้ำ
พี่พะก่อ หมอกจะลอยแบบนี้ อีกกี่เดือนครับ
เป็นอะไร งามเหรอ
ครับ สวยจริง ๆ
ถ้าเป็นหน้าเกี่ยวข้าว บนดินมีความร้อนอยู่บ้าง ผสมความชึ้นในต้นไม้ใต้ดินจะเกิดหมอกลอยตรงแอ่งดอยอีกน่าจะสองเดือน
ไป... เราไปแบกฟ่อนข้าวบนดอย ลงมาไว้ที่ลาน... พี่พะก่อชวน
เอ้อ ก่ำ.. ยังไม่ต้องตามไป. เก็บจานชามของกินบนแคร่ไปเก็บแล้วค่อยตามไปนะ
เราเอาไม้คานทำด้วยไม้ไผ่ซาง หนาตรงกลาง ปลายสองข้างบางมีปลายแหลมสองข้างพาดบ่าไปคนละอัน
ไต่ตะลิ่งหน้าตูบ ลงลำห้วย ไอน้ำลอยเรี่ย ๆ ปลาตัวเล็ก ว่ายวิ่งไปมาคงจะกลัวยักษ์สองตนมาจับกิน เหยียบลงน้ำอุ่นนิด ๆ สบายเท้า
ไม่เย็นเหมือนตอนนั่งกินข้าวเช้า. ยามเท้าสัมผัสกับกรวดกรมสีขาว ผสมดำที่อยู่ใต้แผ่นน้ำดังเอี๊ยดอ๊าด น้ำลึกแค่เข่าต้องดึงกางเกง
สะดอขึ้นมานิด ไม่ให้เปียก
 
ชายตลิ่งเป็นดินละเอียดปนทราบ นุ่มเท้ามีหญ้าขึ้นแซมบ้าง เราสองคนเดินขึ้นไหล่ดอยชัน ต้องโน้มตัวไปข้างหน้าให้ทรงตัวได้
ผ่านก้อนหิน ตอไม้เก่า ไม่นานก็ถึงฟ่อนข้าวที่มัดไว้
 
น้ำ... เอาไม้หลาว(คาน) แทงลงไปที่ฟ่อนข้าวแบบนี้ จนให้โผล่แล้ว งัดอีกด้านให้ตรงเสมอกัน แล้วจับฟ่อนข้าวตั้งขึ้นแบบนี้
ว แทงเข้าไปแรง ๆ นั่น.. ใช่แล้ว. พี่พะก่อสอนวิธีให้
 
ทำมั่งพองัดไม้คานตั้งปั๊บพี่พะก่อก็เอาฟ่อนฟางแทงส๊วบเข้าไป เอาผ้าขาวม้าพับรองบ่าก่อนนะ มันจะช่วยให้เจ็บน้อยลง
พอแบกขึ้นบ่า เออ...พอไหวพี่.



 
น้ำ...เวลาเดินให้เดินตัวตรง แล้วค่อยย่อตัวรับการขย่มของฟ่อนข้าวแต่ไม่ต้องย่อรับมากนักจะได้เดินสบาย
พี่พะก่อ พาเดินลงดอยเอาไม้คานขวางดอย เอาไว้ตรงต้นคอจะเจ็บต้นคอหน่อย ถ้าไม่ขวางลงดอย ฟ่อนข้าวจะเทไปข้างหน้าเรา
จะลงไม่ได้
 
ลองหาบตาม.... เออ. ก็พอไหวแฮะ แต่เจ็บต้นคอ บ่ามาก.เดินผ่านลำห้วยไต่ขึ้นตลิ่ง รู้สึกลำบากกว่าลงดอยต้องขวางไม้คาน
หาบได้สามเที่ยวบ่าระบมเจ็บเป็นที่สุดคอแห้งผากต้องก้มตัวกินน้ำในลำห้วยเอาไม้คานเปล่าพาดไหล่เดินขึ้นดอยไปหาบอีก
ต้องทนเอาหน่อย พี่พะก่อเขายังทำได้ เราก็ทำได้...แต่น้อยกว่ามากมันเจ็บบ่าสุด ๆ
หลังกินข้าวเที่ยงที่ เด็กชายก่ำจัดหาไว้ให้ที่บนแคร่หน้าบ้าน กินเสร็จก็นั่งพักแล้วเดินลงห้วยไปหาบฟ่อนข้าวต่ออีกสามเที่ยว
น้องน้ำ...หยุดทำเตอะ วันแรกเป็นอย่างนี้แหละเดี๋ยวพี่จะทำต่อเอง
ผม.. ไม่เป็นไรพี่ ให้ผมทำต่อจะได้เสร็จเร็ว ๆ
หาบได้อีก สองเที่ยว...ต้องยอมแพ้นั่งพักบนกองฟ่อนข้าวข้าง
กระท่อมใต้ต้นไม้สัก.
พี่ น้องก่ำไปไหน.
อ๋อ.. ก่ำไปหาเขียดแลว ๆ จะอยู่ริมห้วย มีใบไม้ร่วงทับทม.
ลองดูว่า เย็นนี้เราจะได้กินแกงเขียดแลว หรือกิน ถั่วเน่าเปอะกับผักหละ(ชะอม)
พี่... เขียดมันตัวเล็ก จะกินได้กา.
น้ำไม่เคยเห็นเขียดแลวกา. ตัวใหญ่ขนาดฝ่ามือ กิ๋นอร่อย
พี่พะก่อคงเห็นสารรูปของผมแล้วเข้าไปในตูบหยิบกระปุกยามาทาไหล่ให้
เอาน้ำมันหมีทา ป่ออุ้ยบ้านปุ๊น(คุณตาบ้านโน้น)....ผสมยาจะได้หาย
 
ถอดเสื้อดึงลำตัวเสื้อขึ้นผ่านหัวพาดไว้กับตอไม้เอาน้ำมันหมีทาบนไหล่รู้สึกร้อนวูบวาบพี่ก่อช่วยทาส่วนหลังให้
สายลมเย็นพัดมาแผ่วเบา นั่งพิงกองฟ่อนข้าวใต้ต้นไม้สัก ไม่นานนักหนังตามันหนัก เลยหลับผลอยไป
 
พี่น้ำ ตื่นเตอะ เย็นแล้ว จะได้กิ๋นข้าวแลง. เสียงเด็กชายก่ำปลุก ลืมตาเห็นแสงแดดค่อย ๆ ลับสันดอยพี่พะก่อยืนเช็ดตัวริมห้วย
ผมรู้สึก ไม่ค่อยสบาย เจ็บปวดรวดร้าวไปทั่ว.
น้ำไปอาบน้ำก่อนกินข้าวจะได้สบายเนื้อสบายตัว
หลังอาบน้ำผลัดเสื้อผ้ามานั่งกินข้าวเย็นบนแคร่


 
พี่น้ำ... วันนี้กิ๋นกันง่าย เน่อ... มีผักหละ(ชะอม) ลวกกับ ถั่วเน่าเป๊อะ (ถั่วเหลืองหมักห่อผสมเกลือห่อด้วยใบตองกล้วย) ปิ้งไฟ
ผมตักข้าวใส่จานพูน ตักถั่วเน่า(ไม่เน่าหรอก) ใส่จานใช้มือจับ
ข้าวสวยกับถั่วเน่า จ่อเข้าปากใช้ หัวแม่มือดันเข้าปาก ตามด้วยผักชะอมลวกเขียวแต่ถั่วเน่าเป๊อะนี้รสแปลก พี่ใส่พริกด้วยเหรอ
อ๋อเรานึ่งถั่วเหลืองสามวันจนได้กลิ่นเอาออกมาตำผสมเกลือพริกชี้ฟ้าเผาแล้วห่อใบตองกล้วยหลายชั้นไว้อีก 2 วัน
จะกินก็ปิ้งไฟให้หอมอีกหน่อย 


 
ดูแล้ว พี่พะก่อ กับ ก่ำ กินข้าวแบบเดียวกับผมมือนิ้วไม่เลอะไม่มีเม็ดข้าวติดมือเลยเย็นนั้นข้าวหมดหม้อตามเคยดื่มน้ำเย็น
 ในหม้อดินข้างบ้าน
น้ำ...กินข้าวเสร็จ แล้วเอายาน้ำมันหมีทาให้ทั่วไหล่แล้วเข้านอนเลยเน่อ กินยาในชามนั่นด้วยนะ
ครับพี่....
พอน้ำยาไหลเข้าปาก โอ้โห้มันขมมาก....พี่.
บ่าลำกา... พี่น้ำ(ไม่อร่อยเหรอ) น้องก่ำถามพลางหัวเราะ.
บ่าลำแต้ ๆ ผมตอบก่ำ.
ล้มตัวนอน....เจ็บบ่าเจ็บน่องเจ็บขาเจ็บชายโครง โอ้ยเจ็บไปทั่วหัวใหล่กับแผ่นหลังยังคงร้อนจากน้ำมันหมี
นอนฟังเสียงน้ำในลำห้วยไหลจุ๋ง จิ๋ง...แผ่วเบาไปก็หลับผลอยไป
(ภาพทั้งหมด เป็นภาพแทนใกล้เคียงกับกับที่เล่านะครับ)
ขอบคุณเพื่อนผู้เอื้อเฟื้อภาพ  (re 09)
st ผู้เข้าชม  2,246,253.
ขอบคุณเพื่อนผู้แวะมาเยือน กรุณาเม้นท์/ทิ้งร่องรอยนิด ผมจะได้กลับไปเยี่ยมตอบแทนถูกครับ
 
 
Diarist



Create Date : 09 พฤษภาคม 2565
Last Update : 9 พฤษภาคม 2565 5:51:36 น. 23 comments
Counter : 495 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณเริงฤดีนะ, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณหอมกร, คุณทนายอ้วน, คุณ**mp5**, คุณกิ่งฟ้า, คุณกะว่าก๋า, คุณป้าทุยบ้านทุ่ง, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณมาช้ายังดีกว่าไม่มา, คุณhaiku, คุณสองแผ่นดิน, คุณtoor36, คุณnewyorknurse, คุณตะลีกีปัส, คุณtuk-tuk@korat, คุณอุ้มสี, คุณtanjira


 
เจิมๆ
ถทอว่าเป็นกำไรชีวิตนะคะ
มีครบรส..
เปฌนประสบการณ์ที่หาซื้ไม่ได้


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 9 พฤษภาคม 2565 เวลา:6:19:42 น.  

 
อยู่ตามป่าต้องทำปาณาติบาต ไม่เอาดีกว่าพี่ไวน์



โดย: หอมกร วันที่: 9 พฤษภาคม 2565 เวลา:8:25:38 น.  

 
ชอบฟังเสียงนกร้อง จิ้งหรีดร้อง น้ำไหลเหมือนกันครับ


เดี๋ยวนี้หาฟังตามธรรมชาติได้ยากก็เปิด เสียงนกร้อง จิ้งหรีดร้อง น้ำไหล เสียงทะเล ในยูทู้ปครับ เพลินดี


โดย: ทนายอ้วน วันที่: 9 พฤษภาคม 2565 เวลา:9:16:24 น.  

 
แวะมาเยี่ยมและส่งกำลังใจครับ


โดย: **mp5** วันที่: 9 พฤษภาคม 2565 เวลา:10:18:40 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่ไวน์ ขอบคุณมากนะคะที่ไปให้กำลังใจไก่อบหม้อทอดไร้น้ำมันค่ะ
ตามมาชม บ้านน้อย กลางป่า อีกรอบค่ะ เอ้าเป็นตอนใหม่ละ วันนี้เป็นเมนูถั่วเน่ากับผักหระลวก อิอิ โห..เมนูนี้ต้องบอกเลยว่าขอบายก่อนเลยค่ะ เพราะถั่วเน่าไม่ชอบกินเลยค่ะ ยิ่งผักหระ ยิ่งไปใหญ่เลยแต่พี่ไวน์เก่งนะคะ กินได้หมด ชีวิตในป่าบงครั้งเจ็บป่วยก็แย่นะคะได้รับยาสมุนไพรขมยังไงก็ต้องกินนะคะ

ทำงานแบกฟางเกี่ยวข้าว น้ำต้องหัดทำหมดนะคะใหม่ๆคงระบมไปหมด

พี่ไวน์เล่าเรื่องได้เหนภาพเลยค่ะ

โหวต เรื่องเล่านะคะ

จากบล็อก ไก่อบหม้อทอดไร้น้ำมัน หม้อที่ใช้อบจะมีสองขั้นค่ะพี่ไวน์ ชั้นบนเราใส่ไก่วางลงไปพออบเสร็จลองเปิดชั้นล่างดูจะมีน้ำมันของไก่ไหลออกมาเยอะเลยค่ะใสสวยเทออกได้ชามเล็กๆค่ะ





โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 9 พฤษภาคม 2565 เวลา:11:26:18 น.  

 
โหวต Diarist ค่ะ พิมพ์ผิด



โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 9 พฤษภาคม 2565 เวลา:11:28:33 น.  

 
สวัสดีครับพี่ไวน์

ในป่า
ผมว่ามันมีความน่าหลัว
อยู่ท่ามกลางควาเมปลี่ยวเหงา
ผมรู้สึกว่าป่าไม่เงียบนะครับ
มีเสียง มีอะไรดังมากมาย
แต่เจ้าควาเหงา เปล่าเปลี่ยว
ทำให้คนที่อยู่ในป่าฟุ้งซ่านได้ง่ายๆ
แบบเห็นเงาแว๊บๆก็นึกกลัวผีน่ะครับ 555

แล้วใครจะอยู่ป่าได้
ต้องเป็นคนอยู่ง่าย กินง่ายจริงๆครับ

ปล. ผมทดลองใช้พู่กันหลากหลายแบบมากครับพี่
แต่ถ้าเป็นกระดาษแผ่นใหญ่ต้องใช้แปรงทาสีบ้านนี่ล่ะครับ
จึงจะได้ขนาดเส้นที่พอใจ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 9 พฤษภาคม 2565 เวลา:14:50:14 น.  

 
แวะเข้ามาทักทายค่ะ


โดย: Emmy Journey พากิน พาเที่ยว วันที่: 9 พฤษภาคม 2565 เวลา:15:15:45 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่ไวน์
คนที่อยู่บนดอยได้คือคนที่เกิดที่นั่นจึงจะใช้ชีวิตอยู่รอด(คิดเอง)
แต่ถ้าไม่ใช่ก็ต้องอดทนและร่างกายแข็งแรง คำบรรยายความงดงาม
ของธรรมชาติเรียบเรียงออกมาได้อย่างสุนทรีย์ ค่ะ ขอบคุณค่ะ


โดย: จินดา IP: 58.8.76.45 วันที่: 9 พฤษภาคม 2565 เวลา:16:12:23 น.  

 
ไม้คานขึ้นบ่าบ่าได้เลย เจ้บปะล่ำปะเหลือ คนทำได้เก่งแต้ๆ


โดย: ป้าทุยบ้านทุ่ง วันที่: 9 พฤษภาคม 2565 เวลา:16:42:17 น.  

 
อยู่ในที่แบบนั้นมันเลือกไม่ได้จริงๆ แหละครับ ไม่กินจะอดตายได้ง่ายๆ เลยนะ ไม่ชินยังไงก็อยู่ยากครับ

ที่เขาหาบแบบในรูปเคยเห็นมาบ้างครับ



โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 10 พฤษภาคม 2565 เวลา:0:55:22 น.  

 

อรุณสวัสดิ์ครับพี่ไวน์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 10 พฤษภาคม 2565 เวลา:6:07:19 น.  

 
สวัสดีครับพี่ไวน์

จันทบุรี น่าเที่ยวมากครับ คิดภาพป่าไม่ถูก เพราะไปทำไร แฟนชวนไปคาเฟ่ทุกที 55555 แต่ส่วนตัวผมว่าชาวจันทบุเรี่ยนเค้าทานหวานเหมือนกันนะครับ อะไรก็หวานไปหมด

เห็นถั่วเน่าปิ้ง แล้วทีแรกนึกว่าห่อหมกครับ ที่เป็นแบบปิ้ง คิดรสชาติไม่ถูกเลยครับว่าจะเป็นยังไง ผมกินยาก ขอชะชมชุบไข่ดีกว่าครับ play sefe ^^

จากบล๊อก
ขอบคุณครับที่แวะมาเม้าเรื่องเครื่องจักร ถ้าซื้อเครื่องจักรเยอรมันกับบริษัทผม ถ้าไม่หนักหนาสาหัส เรียกผมไปรับใช้ได้ครับ แต่ถ้าหนักหนา หรือเครื่องใหม่สุดๆ เทคนิกเยอรมันจะมาเองเลยครับ แต่เป็น service ไม่คิดเงิน อิอิ


โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 10 พฤษภาคม 2565 เวลา:16:05:32 น.  

 
GM Magazine ผมชอบมากๆเลยครับ
มีเรื่องราวเกี่ยวกับผู้ชายและความเป็นลูกผู้ชายเยอะมาก
จะใช้คำว่า "คู่มือสุภาพบุรุษ" ก็ยังได้เลยครับ

แต่หลังๆผมก็ไม่ได้ตามซื้ออ่านแล้ว
เพราะไม่ได้เดินเข้าร้านหนังสือเลยครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 10 พฤษภาคม 2565 เวลา:20:07:01 น.  

 

น้อยยังอยู่ทันสมัยทีแบกของแบบคาน
ตอนนั้นเขาปลูกหอมกระเทียม คนทำสวนก็
เอาใส่เข่งสองใบแล้วแบกจากสวนมาที่
เก็บ เป็นที่คนมารับซื้อต่อ


โดย: newyorknurse วันที่: 11 พฤษภาคม 2565 เวลา:1:15:50 น.  

 

อรุณสวัสดิ์ครับพี่ไวน์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 11 พฤษภาคม 2565 เวลา:5:15:04 น.  

 
สวัสดีมีสุขค่ะ

บ้านน้อยในป่าใหญ่ สุขสบายดีนะคะ
ถ้าไม่ต้องทำงานหนัก ก็ดีหรอก
แต่ผักนึ่ง ช่างน่ากินนักค่ะ
เรื่องหาบแบบนี้ เคยทำ เจ็บบ่าเป็นที่สุด
ไม้คานกดจนระบมค่ะ หาบน้ำในปี๊บจากคลองไปใส่ตุ่มบนบ้าน ทรมานมาก


โดย: ตะลีกีปัส วันที่: 11 พฤษภาคม 2565 เวลา:11:10:47 น.  

 
จะว่าไปถ้ามีกิ๋น ก่อม่วนดีเนาะเจ้า
แต่คนเฮาจะชอบสิ่งที่แปลก ๆ ใหม่ ๆ มันเร้าใจ๋กว่า


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 11 พฤษภาคม 2565 เวลา:14:10:29 น.  

 
ผมอ่านนิยายน้อยมากครับพี่
ทั้งนิยายไทยและนิยายแปล
รวมถึงวรรณกรรมเยาวชนด้วย
จริงๆ สนพ.ผีเสื้อแปลวรรณกรรมดีดีจากต่างประเทศ
เยอะมากเลยครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 11 พฤษภาคม 2565 เวลา:22:34:25 น.  

 

อรุณสวัสดิ์ครับพี่ไวน์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 12 พฤษภาคม 2565 เวลา:5:53:26 น.  

 
อ่านเพลิน


โดย: อุ้มสี วันที่: 12 พฤษภาคม 2565 เวลา:7:14:10 น.  

 
สวัสดีครับพี่ไวน์


โดย: แซงค์ (ชายคาตะวัน ) วันที่: 12 พฤษภาคม 2565 เวลา:12:49:19 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณไวน์

โห!!!! ขี่มอไซด์ไปด้วย
นึกภาพตามค่ะ ^^

ได้ทำอะไรที่ไม่เคยทำมันท้าทายดีนะคะคุณไวน์
แต่ร่างกายเราไม่เคยทำ ก็จะประท้วงล่ะค่ะ
เจ็บปวดระบม จับไข้กันไปนะคะ

จากบล็อก
ใช่ค่ะ คนส่วนใหญ่คิดลบกับการไปพบจิตแพทย์ค่ะ
จริงๆแค่เรารู้สึกวิตกกังวลก็ไปพบได้นะคะ
ทุกอย่างมีทางรักษาค่ะ

คุณไวน์มีความสุข รักษาสุขภาพนะคะ


โดย: tanjira วันที่: 12 พฤษภาคม 2565 เวลา:13:35:41 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

ไวน์กับสายน้ำ
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 90 คน [?]





เขียนการเดินทาง
ด้านธรรมชาติ
จักรยานเสือภูเขา



หลังไมค์ครับ
Friends' blogs
[Add ไวน์กับสายน้ำ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.