แฟนฉัน...รักครั้งแรก

แฟนฉัน...รักครั้งแรก

หลังจากที่จบ ปวช. แล้วฉันก็ไม่ไปสอบเรียนต่อที่ไหน ไม่ใช่ว่าไม่ไปสอบ
แต่ไปสอบแล้วสอบไม่ได้ต่างหาก ก็เลยเรียนต่อที่เดิมนี้แหละ
วิทยาลัยนี้ปกติผู้ชายจะน้อยอยู่แล้ว แต่ปีนี้มีนักศึกษาชายเข้ามาใหม่
หนึ่งในนั้นคือ "นายอภิชาติ" ที่ได้มาเรียนร่วมกันในชั้นปี


เราอยู่คนละห้องกันก็จริง แต่ก็ได้เจอะเจอกันบ้างเพราะห้องที่เรียนใช่ว่าจะ
ห่างไกลกัน จึงมีเวลาที่เราเดินสวนกันตรงบันได เจอกันที่โรงอาหาร
หรือไม่ก็ตามโต๊ะม้าหิน ใต้ซุ้มต้นไม้





วิชาลีลาศ วิชาบังคับที่จะต้องเรียน เพื่อความสะดวกหรืออะไรไม่รู้
ห้องเรากับห้องของนายอภิชาติจึงต้องมาเรียนรวมกัน

"เอาละจับคู่กัน ใครได้คู่แล้วนั่งรอ" เสียงอาจารย์ประกาศตอนต้นชั่วโมง

"ใครขาดคู่เดี่ยวครูจะจัดให้นะ"

และฉันก็ได้คู่ ซึ่งมันก็ไม่คาดคิดมาก่อนว่าจะเป็น "นายอภิชาติ"

เพราะเหตุที่เข้าเรียนสายกันทั้งคู่ เขาจับคู่กันหมดแล้ว

"ตกลงเธอสองคนคู่กันแล้วกัน มาสายทั้งคู่" เสียงอาจารย์คนเดิม


มันคงเป็นความซวยของนายอภภิชาติที่ได้คู่เต้นลีลาศคือฉัน
เพราะหลังจากชั่งโมงแรกผ่านไป ทุกคู่เต้นได้หมด ยกเว้นคู่เรา

"คู่กับใครไม่คู่ ไปคู่กับไอ้วารี มันเต้นเป็นที่ไหน ตกทั้งคู่แน่"

พร้อมกับเสียงหัวเราะของไอ้นะ เพื่อนตัวแสบ
เป็นอันว่าชั่งโมงลีลาศผ่านไป แต่นายอภิชาติกับฉันก็จะเต้นกันไม่ได้เลย
ต่างคนก็ต่างเหยียบเท้ากัน และต่างก็เถียงกันว่าเป็นเพราะใครที่ทำให้
มันเต้นลีลาศกันไม่ได้เลย


วันนี้เราเลิกเรียนเร็ว แต่ก็ยังไม่อยากกลับบ้านก็เลยนั้งเล่นใต้ต้นอินทนิล
เสียงนายอภิชาติก็ตะโกนมาแต่ไกล

"วารี มีเรื่องปรึกษาหน่อย" หน้าตาตื่นมาเชียว

"ไม่ว่าง"

"ต้องว่างดิ" ไม่ทันขาดคำ นายอภิชาติก็ดึงฉันซะตัวปลิว

"มีไร"

"ไปซ้อมเต้นลีลาศกัน"

"ว่าไงนะ" ฉันก็แทบจะไม่เชื่อหูตัวเอง เพราะหลังจากวันที่เรียนวันนั้น

เราสองคนก็แทบจะไม่ได้ซ้อมเต้นลีลาศกันเลย ต่างคนต่างไป
นายอภิชาติไปแตะบอล ส่วนฉันก็ไปแตะตะกร้อ

"ก็ได้ แต่ถ้านายเหยียบเท้าฉันอีก ฉันแตะนายแน่" ไม่วายจะหาเรื่อง

"เออ ไม่เหยียบหรอก แต่ถ้านายเหยียบเท้าเรา นายเลี้ยงข้าวเรานะ"

"อือ"


หลังจากวันนั้นฉันกับนายอภิชาติก็จะมาซ้อมเต้นลีลาศเพื่อเตรียมสอบ
ถึงแม้จะเหยียบเท้ากันบ้าง แต่ก็เริ่มชินแล้วล่ะกับความไม่เอาไหน
ของเราสองคน


การสอบลีลาศผ่านไปด้วยดี เพื่อน ๆ ทุกคนแทบไม่เชื่อสายตาในสิ่งที่เห็น
คู่ของเราที่ว่าไม่เอาไหนเลย กลับเป็นคู่ที่เต้นได้ดีเกินคาด
แถมยังได้คะแนนดีอีกด้วย จนอาจารย์เอ่ยปากชม


"ไม่น่าเชื่อเนอะ ว่าเราจะสอบผ่านเต้นลีลาศ"

"นั้นดิ เราก็ไม่อยากเชื่อ เพราะนายแหละ นายเต้นเก่งกว่าเรา"

"ไม่หรอก เธอก็ทำได้ดี"

"อือ ตกลงว่าเราทำดีทั้งคู่ โอเคป่ะ"

นายอภิชาติยิ้ม เราสบตากัน

"เธออยากรู้ป่ะล่ะว่าเพราะอะไรทำไมเราถึงเต้นลีลาศได้ดี"

"อือ เพราะไรล่ะ"

"เพราะใจเราตรงกันไง มันก็เลยทำได้ดีขนาดนี้"

"ใจตรงกันเนี้ยนะ"

"อือ"

ฉันรู้สึกได้ว่าสายตานายอภิชาติที่มองมาไม่เหมือนกับทุกวัน
แต่วันนี้รู้สึกได้ถึงความแปลกในสายตาคู่นี้ ที่มันไม่กวนประสาท
แต่รู้สึกอบอุ่น และก็แปลก ๆ
และก็รู้สึกได้ว่า หน้าเรามันร้อน ๆ ยังไงไม่รู้

"วารี ถ้าวิชาไหนที่ต้องทำรายงานคู่กัน "เราคู่กันนะ"



แมงโกชิดเด














Create Date : 30 มีนาคม 2552
Last Update : 4 เมษายน 2552 15:45:20 น. 11 comments
Counter : 525 Pageviews.

 
รออยู่เลยจ๊ะอ้อ คิดว่าอ้อต้องอัพแน่ๆ แล้วก็ไม่ผิดหวังจริงๆ
น่ารักมากเลยจ๊ะ อิอิ เย่างนี้เองที่เรียกว่าใจตรงกัน
หรือเรียกอีกอย่างว่าบุพเพอาละวาด (คล้ายๆ บุพเพสันนิวาส)

อ้อ เขียนเรื่องความรักได้น่ารักมากเลยจ๊ะ
เคยอ่านแต่เนวเศร้าซึ้งเสียจนเคย
แบบนี้ก็โอเคนะจ๊ะ เขียนบ่อยๆ นะ อ้อนจะรออ่านจ๊ะ

อิอิ หัวข้อนี้ดีจัง ^^ อ่านแล้วชุ่มชื่นหัวใจ
ขอบคุณที่เข้าร่วมโครงการนะจ๊ะ



โดย: BeCoffee วันที่: 30 มีนาคม 2552 เวลา:20:05:18 น.  

 
หวัดดีค่ะ..คุณอ้อ ตามคุณอ้อนมา
แล้วทำเนียนเนียน เรียกชื่อเล่นเฉยเลย

ดีใจค่ะ..ที่มีเพื่อนร่วมเขียนเล่นๆร่วมโครงการอีกคน

อ่านแล้วนึกถึงช่วงเรียนลีลาศเลย
เชื่อว่าใครๆที่ผ่านช่วนนี้มา..ต้องแอบหวัง
อยากให้คู่เต้นของตัวเองเป็นคนที่ชอบแน่ๆเลย
แจงก็แอบคิดว่า..อยากเต้นกับคนที่แอบชอบนะ
แต่ไม่กล้าขอคู่เขาอ่ะ..เราก็เลยต้องนั่งดูเขาเต้นคู่กับคนอื่น

เรื่องวัยเด็กนี่..ติดถึงแล้วมีความสุขดีนะคะ


โดย: nikanda วันที่: 30 มีนาคม 2552 เวลา:21:12:44 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณอ้อ เนียนเรียกชื่อเล่นตามคุณอ้อน อิอิ ตามคุณแจงด้วย
ตามมาอ่านเรื่องรักน่ารัก ๆ ค่ะคุณอ้อ อ่านแล้วยิ้มได้ วันนี้ยิ้มทั้งวันเลย
เพราะตามอ่านของคนนู้นคนนี้ทั้งวันเลยค่ะ 55555

เรื่องราวน่ารักจังเลยค่ะ เต้นลีลาศเป็นเหตุเนอะ แต่เสียดาย สมัยเรียนลีลาศ
เรียนโรงเรียนหญิงล้วนอ่ะค่ะ อิอิ เลยต้องคู่กับผู้หญิงไป ไม่งั้นได้สนุกแน่ ๆ
เขียนได้สนุกดีด้วยนะคะ ได้คิดถึงความหลังนี่ สนุกดีไปอีกแบบเหมือนกันเนอะ

ป.ล.ตอนแรกเรียก อภิชัย ไหงเป็นอภิชาติอ่ะคะ แหะ แหะ


โดย: นางสาวดุ่บดั่บ วันที่: 30 มีนาคม 2552 เวลา:23:18:00 น.  

 
เอ...ทำไมเราไม่ยักได้เรียนลีลาศบ้างหว่า.....
แต่ถ้าเรียน..ก็คงเต้นกับเพื่อนผู้หญิงด้วยกัน
เหมือนคุณแจง
เพราะเราก็เรียนโรงเรียนหญิงล้วน

เรืองรักในวัยเรียนเนี่ย...อ่านแล้วกระชุ่มชื้นหัวใจดีจัง


โดย: นัทธ์ วันที่: 31 มีนาคม 2552 เวลา:6:38:13 น.  

 
น่ารักจังค่ะ

สมัยม.ปลาย ต้องจับคู่เรียนลีลาศเหมือนกัน
อ๊ายยย อายย ค่ะ

ตามไปอ่านเรื่องราวจากกล่องความทรงจำแต่ละบ้านแล้ว
มีความสุขดีจัง ขอบคุณนะคะ


โดย: Paulo วันที่: 31 มีนาคม 2552 เวลา:9:01:34 น.  

 
หูย...หวานค่ะ หวาน...
น่ารักมากๆ เลย


โดย: ธาร นาวา วันที่: 1 เมษายน 2552 เวลา:17:16:25 น.  

 
สวัสดีค่า
แวะมาทักทายอีกรอบ
วันก่อนไม่เห็นบลอคเต็ม ๆ
เพราะว่าเนทไม่ดี โหลดไม่เต็ม
วันนี้มาดู บลอคเท่ห์จริง ๆ เลยค่ะ
กล่องเม้นต์ก็สวยดีจังเลยค่ะ

แต่แหม จะให้ลองกดเบอร์ผิดโทรไป
ไม่กล้าอ่ะค่ะ แหะแหะ มันเขินนี่คะ
ไม่รู้จะพูดว่าอะไรดีนี่นา


โดย: นางสาวดุ่บดั่บ วันที่: 2 เมษายน 2552 เวลา:22:22:13 น.  

 
สวัสดีค่ะ
ขอบคุณมากๆ นะคะที่เข้าไปเยี่ยมกัน
อยากอ่านเหมือนกันค่ะ แต่ไม่มีเวลาจริง


โดย: ปณาลี วันที่: 4 เมษายน 2552 เวลา:22:00:18 น.  

 

เป็นไดอารี่ที่น่ารักจัง

เห็นภาพเป็นฉากๆ เลยนะครับ


โดย: Flying Dragon of WDC วันที่: 11 เมษายน 2552 เวลา:9:19:04 น.  

 
สุขสันต์วันสงกรานต์เช่นกันครับ


โดย: Flying Dragon of WDC วันที่: 13 เมษายน 2552 เวลา:10:41:25 น.  

 
ดอกเยอบีร่าก็ชอบเหมือนกันจ้าอ้อ

ชอบดอกไม้ที่เป็นกลีบเล็กๆ บานๆ แบบนี้แหละ
อ้อเขียนเรื่องดอกเยอบีร่าใฟ้อ่านบ้างสิคะ

อ๊ะ วันนี้วันปีใหม่ไทย มีความสุขมากๆ นะ


โดย: BeCoffee วันที่: 13 เมษายน 2552 เวลา:13:56:33 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

แมงโกชิดเด
Location :
สระบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Group Blog
 
 
มีนาคม 2552
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
30 มีนาคม 2552
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add แมงโกชิดเด's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.