Group Blog
 
 
กุมภาพันธ์ 2560
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728 
 
18 กุมภาพันธ์ 2560
 
All Blogs
 
ผู้หญิงแปลกหน้าที่ลืมไม่ลง





ริมฝีปากร้อนรุ่มจูบไล้แผ่วเบาที่หัวไหล่กลมมนนำพาลมหายใจร้อนผะผ่าวลูบไล้ระเรื่อยไปที่ต้นคอระหง เลื่อนขึ้นสูงถึงกลางกระหม่อมด้วยความรู้สึกอ่อนหวานล้ำลึก ก่อนที่เขาจะถอนใจผะแผ่ว แล้วซบใบหน้าลงกับหลังคอหอมกรุ่นของคนใต้ร่าง ครู่หนึ่งจึงพลิกกายขึ้นนอนหงายและโอบเอาเรือนร่างนุ่มนิ่มเข้ามาไว้ในวงแขนอย่างทะนุถนอม

ธารารินนอนหลับตาพริ้มอยู่ในอ้อมแขนของชายหนุ่มที่อาจเรียกได้ว่าเป็นคนแปลกหน้ารอยจูบที่อ่อนหวานแต่ซ่านร้อนจนเธออยากร้องไห้สัมผัสที่อ่อนโยนแต่เร้าอารมณ์จนเธอไม่เป็นตัวของตัวเองความนุ่มนวลและหนักหน่วงของจังหวะรักที่ทำให้เธอได้ค้นพบความมหัศจรรย์ของชีวิตและลืมเลือนจุดประสงค์ของตัวเองไปชั่วขณะที่อยู่ในอ้อมแขนเขา

รู้ดีว่า‘ฌอน’จะอยู่ในความทรงจำของเธอไปตลอดทั้งชีวิตนับจากนี้...

หญิงสาวซุกกายเข้าหาความอบอุ่นดื่มด่ำกับความวาบหวามละมุนละไมที่ไม่เคยพานพบ อยากตักตวงความสุขแสนหวานนี้ให้นานที่สุด

ฌอนผงกศีรษะขึ้นเล็กน้อยเพื่อกระซิบแผ่วพร่าข้างใบหูเธอ“ถึงอยากทำใจจะขาด แต่ผมไม่ต่อรอบสามแน่แธม ร่างกายคุณจะแย่เอา ไม่ใช่คืนนี้”

เธอลืมตาและเงยหน้าขึ้น“ฉันไม่ได้...”

รอยยิ้มซุกซนของเขาบอกให้รู้ว่าชายหนุ่มเพียงเย้าเธอเล่นเท่านั้นธารารินหน้าแดงก่ำ กระดากอายจนต้องซบใบหน้าลงกับอกเขา

ฌอนหัวเราะแผ่วเบาเต็มไปด้วยความสุข รับรู้ถึงความกระชุ่มกระชวยในหัวใจอย่างไม่เคยเป็น

แธมช่างอ่อนหวานน่ารัก น่าทะนุถนอม เธอทำให้เขาเป็นผู้ชายที่อ่อนหวานได้อย่างไม่น่าเชื่อ

ชายหนุ่มก้มลงจูบหน้าผากเกลี้ยงเกลาของหญิงสาวอย่างอ่อนโยนก่อนจะลากริมฝีปากลงมาตามสันจมูก พวงแก้มนุ่ม และมุมปากอิ่ม วนเวียนจูบเบาๆหยอกเย้าจนพอใจก่อนกระซิบว่า “หลับซะแธม คุณต้องพักผ่อน พรุ่งนี้เราจะคุยกัน”

ธารารินหลับตาลงรู้สึกว่าภายในว่างโหวงแปลกๆ

เธอไม่มีพรุ่งนี้สำหรับเขา...

หญิงสาวฝืนตัวเองไม่ให้หลับไปเพราะความอ่อนเปลี้ยเพลียแรงแต่จริงๆ แล้วในหัวเธอวุ่นวายมากพอที่ความง่วงงุนจะเบียดแทรกเข้ามาไม่ได้ นอนฟังเสียงลมหายใจของเขาจนรู้สึกถึงจังหวะที่สม่ำเสมอครู่ใหญ่จึงขยับกายลุกขึ้นอย่างระมัดระวัง

เธอเก็บรวบรวมเสื้อผ้าบนพื้นขึ้นมาสวมใส่แล้วมองหากระเป๋าถือ หยิบซองที่เตรียมไว้ออกมาวางบนโต๊ะข้างเตียงที่ซึ่งมีโทรศัพท์มือถือ กระเป๋าสตางค์ และนาฬิกาของเขาวางอยู่ด้วยจากนั้นก็หันไปมองหน้าชายหนุ่ม

ฌอนหลับสนิทบนเตียงที่ยุ่งเหยิงใบหน้าหล่อเหลาดูอิ่มเอมเปี่ยมสุข เดาว่าคืนนี้คงอยู่ในความทรงจำดีๆ ของเขาไปชั่วระยะหนึ่งและนี่คงเป็นภาพสุดท้ายของเขาที่จะอยู่ในความทรงจำของเธอตลอดไป

“ลาก่อนค่ะฌอน”ธารารินกระซิบแผ่วเบา ก่อนตัดใจจากมา




ฌอนรู้สึกตัวตื่นเพราะเสียงโทรศัพท์ภายในห้องกรีดร้องเขาควานมือหาแล้วก็พบว่าโทรศัพท์ไม่อยู่ที่เดิมของมันจึงยอมลืมตาขึ้น และพบว่าเขาไม่ได้อยู่ที่เตียงของตัวเองทันใดนั้นความทรงจำก่อนหลับก็กลับมา

แธม...

ตื่นเต็มตารอยยิ้มกระจ่างทั่วใบหน้าคม แล้วเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นอีก เขามองหามันอยู่ที่โต๊ะข้างเตียงฝั่งของแธม ซึ่งตอนนี้...ว่างเปล่า ฌอนชะโงกมองประตูห้องน้ำมันปิด เธอคงอยู่ข้างใน เขาโน้มตัวไปรับโทรศัพท์

“อรุณสวัสดิ์ครับคุณคุณตื่นแล้วนะครับ”

ชายหนุ่มย่นคิ้ว“ครับ ผมตื่นแล้ว”

“เยี่ยมงั้นผมขออนุญาตเรียนให้ทราบว่าเวลาเช็กเอาต์ของคุณคือสิบเอ็ดนาฬิกานะครับขอบพระคุณที่วางใจให้เราดูแล ขอให้มีวันที่ดีครับ สวัสดี”

ฝ่ายนั้นวางสายไปแล้วฌอนกะพริบตางง เดาว่าคนที่โทรมาคือพนักงานของโรงแรมเขาไม่เคยได้รับสายเตือนเวลาเช็กเอาต์มาก่อน เว้นแต่จะสั่งพนักงานเอาไว้

หรือจะเป็นคำสั่งแธม?

ชายหนุ่มสะบัดผ้าห่มออกก้มลงหยิบชุดคลุมที่ถูกทิ้งไว้บนพื้นอย่างไม่ใส่ใจขึ้นมาสวมแล้วเดินไปเคาะเรียกหญิงสาวที่หน้าห้องน้ำ

“อรุณสวัสดิ์ครับคุณผู้หญิง”

คิ้วเข้มขมวดนิดเมื่อประตูห้องน้ำแง้มออกง่ายดายเพียงเพราะแรงเคาะของเขาชายหนุ่มชะโงกหน้าเข้าไปมองด้านใน ใจคอไม่สู้ดีเมื่อพบเพียงความว่างเปล่า

เขาเปิดประตูออกกว้างกวาดสายตามองทุกซอกทุกมุมที่เธอจะซ่อนตัวได้ แต่หญิงสาวไม่อยู่ในนั้น ฌอนเดินออกมากวาดตามองภายในห้องพัก สิ่งที่ควรอยู่กลับไม่อยู่ เสื้อผ้า รองเท้า กระเป๋าทุกอย่างของเธอหายไปหมด สิ่งที่ไม่น่ามีอยู่กลับปรากฏให้เห็น

‘ซองขาวบนโต๊ะข้างเตียง’

ชายหนุ่มจ้องสิ่งนั้นเขม็งร่างกายนิ่งขึงทั้งที่ภายในใจเริ่มร้อนรน เขาตั้งสติชั่วอึดใจแล้วก้าวไปคว้ามันขึ้นมาดูภายในซองคือธนบัตรใบละหนึ่งร้อยดอลลาร์ปึกใหญ่กับโน้ตแผ่นเล็กที่เขียนด้วยลายมืออ่านง่ายแต่บาดลึก

‘For you Sean, thanks foreverything.’

ฌอนนิ่งอึ้งหน้าชาเหมือนโดนเธอตบด้วยเงินปึกนี้!




ฌอนรีบแต่งตัวและลงไปติดต่อพนักงานต้อนรับด้านล่างถามว่าหญิงสาวใช้ชื่ออะไรในการจองห้องพัก พนักงานมีท่าทีลำบากใจและบอกปฏิเสธอย่างสุภาพว่านั่นเป็นความลับของลูกค้าแต่เขาไม่อยู่ในอารมณ์จะเห็นใจใคร ไม่ใช่ตอนนี้แน่

“ให้ตายเถอะคุณเธอล่อลวงผมมานะ ผมไม่รู้อะไรสักอย่างเกี่ยวกับผู้หญิงคนนี้ คุณจะบอกผมดีๆ หรืออยากให้เรื่องถึงตำรวจ?”

พนักงานชายวัยกลางคนแต่งตัวดี บุคลิกสง่างามและมีท่าทางสุภาพซึ่งยืนคุยกับพนักงานอีกคนอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลเคาน์เตอร์นักแต่ชัดเจนว่าได้ยินบทสนทนาของพนักงานต้อนรับกับลูกค้าจึงผละมาสมทบและเขม้นมองชายหนุ่มร่างสูง หน้าตาดี ที่กำลังโวยวายว่าตัวเองถูกล่อลวงด้วยความคลางแคลงใจ

“ผู้จัดการมาพอดีเลยค่ะดิฉันขอปรึกษาเจ้านายก่อนนะคะ กรุณารอสักครู่”พนักงานสาวหันไปสบตาผู้จัดการและส่งสัญญาณด้วยสีหน้าว่าเกิดปัญหาแล้ว

เขายกมือปรามไม่ให้อีกฝ่ายพูดเพราะได้ยินหมดแล้ว ก่อนหันไปส่งยิ้มนุ่มนวลให้ลูกค้า “ขอโทษนะครับคุณดู...เป็นผู้ใหญ่เกินกว่าจะถูกใครล่อลวงได้ ขออภัยที่ผมต้องสงสัยแบบนี้”

“ถ้าคุณเห็นเธอเมื่อคืนคุณจะไม่สงสัยแบบนี้เลย เธอล่อลวงผู้ชายได้ทั้งแอลเอ ผมไม่ได้พูดเกินจริง เอาละบอกผมมาซะทีว่าเธอชื่ออะไร ผมไม่อยากเสียเวลามากกว่านี้แล้ว” ฌอนเล่นบทผู้เสียหาย จ้องผู้จัดการด้วยสายตาเอาเรื่องแม้จะพูดให้แธมดูเป็นผู้หญิงร้าย แต่นั่นคือคำชมจากเขา

อีกฝ่ายเลิกคิ้วแววตาไม่แน่ใจ “งั้นคุณพอจะบอกได้ไหมว่าคุณเสียอะไรให้เธอบ้าง”

“เท่าที่รู้ตอนนี้นาฬิกาผม”เขาซ่อนมันไว้ในกระเป๋าเสื้อสูทก่อนออกจากห้องพัก

สีหน้าขาดความเชื่อถือของผู้จัดการทำให้เขาต้องเพิ่มข้อหาให้หญิงสาวอีกสักข้อ

“ห้าพันดอลลาร์เงินสด เธอบอกว่าใช้สำหรับจองโรงแรมนี้ นั่นเป็นเซอร์ไพรส์”

ผู้จัดการเริ่มพยักหน้า“ห้องที่เธอจองไม่ถึงห้าพัน”

“เอาละผู้จัดการไม่รู้ว่าคุณอยากเห็นผมเป็นผู้ชายโง่ๆ แบบนี้อีกนานแค่ไหนแต่บอกเลยว่าผมชักจะทนไม่ไหวแล้ว ให้ชื่อเธอมา ผมจะตามหาเธอเอง อย่างเงียบที่สุดเรื่องนี้จะไม่เกี่ยวข้องอะไรกับโรงแรมของคุณเลย ผมสัญญา” ฌอนให้คำมั่นพร้อมยื่นมือไปสัมผัสกับอีกฝ่ายในมือเขามีเงินสองร้อยดอลลาร์ติดไปด้วย

ผู้จัดการหนุ่มใหญ่ยิ้มรับก่อนหันไปพยักหน้ากับพนักงานสาว “ให้สิ่งที่เขาต้องการ”




ฌอนตามหญิงสาวไปที่โรงแรมในเวสต์ฮอลิวูดเขามีชื่อเธอซึ่งเขียนด้วยภาษาอังกฤษ แต่ไม่สามารถออกเสียงเป็นภาษาไทยได้ถูกต้องสำหรับลอสแอนเจลิสมันไม่ใช่ปัญหา เขาบอกพนักงานว่ามาพบเพื่อนชาวไทยและส่งกระดาษที่เขียนชื่อเธอให้อีกฝ่ายรับไปดู ถามว่าหญิงสาวพักห้องไหนช่วยติดต่อให้ด้วย แต่สิ่งที่พนักงานประจำล็อบบี้บอกเขาคือเธอเช็กเอาต์ไปแล้วเมื่อสามชั่วโมงก่อน

ชายหนุ่มคิดไม่ออกว่าเธอจะไปไหนได้สถานที่เดียวที่เชื่อมโยงแธมกับเมืองนี้คือคลินิกเยียวยาผู้มีบุตรยากเขาไม่มีคนรู้จักที่ทำงานในนั้น ไม่สามารถสอบถามข้อมูลของเธอได้แน่ๆแต่ซาร่าอาจช่วยได้

ฌอนโทรหาพี่สะใภ้อีกฝ่ายรับสาย โวยวายเขาใหญ่ที่ไม่ยอมไปกินขนมสูตรใหม่ของเธอชายหนุ่มต้องรีบตัดบทโดยเร็ว

“โทษทีซาร่าผมยุ่งจริงๆ ตอนนี้มีเรื่องอยากให้ช่วยหน่อย คุณยังติดต่อกับเจ้าหน้าที่ที่คลินิกเยียวยาผู้มีบุตรยากอยู่ไหม”

“ว้าวนี่ไม่ใช่เรื่องที่ฉันจะเดาถูกเลยฌอน ทำไมจู่ๆ มาถามเรื่องนี้ล่ะ”

“บอกมาเถอะน่าเรื่องสำคัญนะ ผมซีเรียสมากด้วย”

“โอเคๆยังคุยกับมิเชลอยู่บ้าง นานๆ ครั้ง มีอะไร”

“ผมอยากรู้เรื่องของผู้หญิงคนหนึ่งเธอจะเป็นลูกค้าของคลินิก”

“อย่าบ้าน่าฌอนเขาไม่เปิดเผยข้อมูลกันหรอก”

“ผมรู้ซาร่าแค่อยากรู้ว่าเธอมีนัดเมื่อไหร่ อยากรู้ว่าเธอจะไปที่คลินิกอีกเมื่อไหร่น่ะผมต้องพบเธออีกครั้ง อยากรู้แค่นั้นจริงๆ”

ไม่บ่อยที่ซาร่าจะได้ยินน้องชายสามีอ้อนวอนใครผู้หญิงที่เขาพูดถึงคงสำคัญมาก

“ฉันไม่แน่ใจว่าจะช่วยได้นะฌอนแต่จะลองดู”

“ขอบคุณมากนะซาร่า”

“แต่คุณต้องบอกก่อนว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใครไม่งั้นฉันไม่ช่วย”

ฌอนนิ่งไปอึดใจหนึ่งก่อนบอกเสียงจริงจัง “ผู้หญิงแปลกหน้าที่ผมไม่มีวันลืม!”


+++++++++++++++++++++++++++++++


ช่วงนี้มาเร็วเคลมเร็วเพราะมีสแปร์ไว้นิดนึงค่ะ ขอให้สนุกกับนิยายนะคะ ^^





Create Date : 18 กุมภาพันธ์ 2560
Last Update : 18 กุมภาพันธ์ 2560 9:19:57 น. 1 comments
Counter : 565 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

 
สวัสดีนะจ้ะ แวะมาเยี่ยมนะจ้าาา sinota ซิโนต้า Ulthera สลายไขมัน SculpSure เซลลูไลท์ ฝ้า กระ Derma Light เลเซอร์กำจัดขน กำจัดขนถาวร รูขุมขนกว้าง ทองคำ ไฮยาลูโรนิค Hyaluronic คีเลชั่น Chelation Hifu Pore Hair Removal Laser freckle dark spot cellulite SculpSure Ultherapy กำจัดไขมัน adenaa ลบรอยสักคิ้วด้วยเลเซอร์ ลบรอยสักคิ้ว Eyebrow Tattoo Removal เพ้นท์คิ้ว 3 มิติ สักคิ้ว 3 มิติ
ให้ใจหายใจ สุขภาพ วิธีลดความอ้วน การดูแลสุขภาพ อาหารเพื่อสุขภาพ ออกกำลังกาย สุขภาพผู้หญิง สุขภาพผู้ชาย สุขภาพจิต โรคและการป้องกัน สมุนไพรไทย ขิง น้ำมันมะพร้าว ผู้หญิง ศัลยกรรม ความสวยความงาม แม่ตั้งครรภ์ สุขภาพแม่ตั้งครรภ์ พัฒนาการตั้งครรภ์ 40 สัปดาห์ อาหารสำหรับแม่ตั้งครรภ์ โรคขณะตั้งครรภ์ การคลอด หลังคลอด การออกกำลังกาย ทารกแรกเกิด สุขภาพทารกแรกเกิด ผิวทารกแรกเกิด การพัฒนาการของเด็กแรกเกิด การดูแลทารกแรกเกิด โรคและวัคซีนสำหรับเด็กแรกเกิด เลี้ยงลูกด้วยนมแม่ อาหารสำหรับทารก เด็กโต สุขภาพเด็ก ผิวเด็ก การพัฒนาการเด็ก การดูแลเด็ก โรคและวัคซีนเด็ก อาหารสำหรับเด็ก การเล่นและการเรียนรู้ ครอบครัว ชีวิตครอบครัว ปัญหาภายในครอบครัว ความเชื่อ คนโบราณ


โดย: สมาชิกหมายเลข 4057910 วันที่: 23 สิงหาคม 2560 เวลา:17:52:43 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

BlogGang Popular Award#13


 
ระตา
Location :
นครปฐม Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 17 คน [?]




รู้สึกอยู่เสมอว่าการได้มีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้คือความมหัศจรรย์...และการอ่านออกเขียนได้คือรางวัลของชีวิต...
Friends' blogs
[Add ระตา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.