I call it Destiny You call it Love...
Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2551
 
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
 
4 มิถุนายน 2551
 
All Blogs
 
(Fic Shinhwa) เรื่องเล่าของเจ้าหญิง 10




ความเดิมตอนที่แล้ว


เมื่อปฏิบัติการลับของแอนดี้ไม่สำเร็จ แต่ในท้ายที่สุด แม่นกปากแข็งก็โดนจับได้เพราะความฉลาด(ปนปัญญาอ่อน) ของเอริคนั่นเอง

แม้คำตอบรอจากปากของฮเยซองที่จอนจินเฝ้ารอ จะยังไม่กระจ่าง แต่มันก็ยังไม่หมดหวังซะทีเดียวหรอกนะ

การเริ่มต้นใหม่ มาพร้อมกะสิ่งใหม่ๆ กำลังจะเริ่มต้นขึ้น วันดี ๆ สำหรับลูกนก กำลังจะมาถึงแล้ว ..

จอนจิน ไฟ้ติ้ง ชินฮวา ไฟ้ติ้งงงงง






RRRRRRRRRRRRR….

ลมพัดเอื่อย ๆ ลอดผ่านหน้าต่างที่เปิดแง้มไว้ แม้แรงลมเพียงแผ่วเบา ก็ทำให้ผ้าม่านพลิ้วไหวเป็นจังหวะได้ ใครบางคนยังคงสลบไสลอยู่บนเตียงนุ่ม เค้าขยับกายนิดหน่อย เมื่อได้ยินเสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้นมาขัดอารมณ์ยามหลับ มือเรียวปัดป่ายควานหาโทรศัพท์ข้างตัว ทั้ง ๆ ที่ตายังคงบิดสนิท

ฮเยซอง : อืม .. ฮัลโหล
?? : ตื่นได้แล้วคร้าบบบบบบ
ฮเยซอง: ใครน่ะ
?? : ลูกนกของออมม่างัย ผมกำลังออกไปรับพี่ อาบน้ำแต่งตัวรอด้วยนะฮะ
ฮเยซอง: อืม ...นี่มันกี่โมงและอ่ะ
จิน: ก็ ตี 5 และ ผมกำลังขับรถ อีก 15 นาทีถึง แค่นี้นะฮะ เด๋วเจอกัน
ฮเยซอง กดวางโทรศัพท์ ...ขยี้ตาแรง ๆ นอกหน้าต่างยามนี้ ฟ้าก็ยังคงมืดสนิท เค้าใช้สองมือตบแก้มป่อง ๆ ของตัวเองไล่ความง่วงงุนเบา ๆ ...เมื่อนึกถึงบทสนทนาเมื่อครู่ขึ้นมาแล้ว ทำเอาคิ้วสวยพาลขมวดเข้าหากันให้ยุ่งไปหมด
ฮเยซอง: มันกินยาผิดหรือเปล่าฟระ ตี 5... ...จอนจินเนี๊ยะอะนะ ...
นึกถึงตรงนี้ มุมปากบางเผยอยิ้มอบอุ่นขึ้นมาได้เมื่อคิดถึงหน้าใครอีกคน ก่อนจะลุกหยิบผ้าขนหนูเดินเข้าห้องน้ำไป

…

ฮเยซอง: อะไรทำให้นายตื่นเช้าได้เนี๊ยะ

ฮเยซองเอ่ยทักชายหนุ่มที่ยืนยิ้มแป้นอยู่ข้างรถหรูของเค้า ก่อนจะเปิดประตูก้าวเข้าไปนั่งประจำที่ข้างคนขับ
จิน: ความรักมั้ง (แล้วจอนจินก็ทำหน้าทะเล้นกวนอารมณ์แต่เช้า ส่งให้อีกคนที่นั่งข้าง ๆ )
... ทำมัยเหรอฮะ ผมมารับพี่ไม่ดีเหรอ

ฮเยซอง: ก็ปกติชั้นต้องไปปลุกนายถึงเตียง ตื่นก็ตื่นยาก ต้องให้ป๊ะนายออกกำลังเข้งกำลังขาแต่เช้าก่อนทุกที
จิน: แหม พี่ไปปลุกผม ไปรับผมทุกที ผมก็อยากตอบแทนพี่บ้างน่ะสิ
ฮเยซอง: เออ ๆ ชั้นจะรอดูว่านายจะผิดปกติแบบนี้ไปได้ซักกี่วัน
จิน : ก็พี่ลองอยู่กะผมไปตลอดชีวิตสิ ผมจะทำแบบนี้ให้พี่ดูไปชั่วชีวิตของผมเลย

จอนจินพูดพร้อมทั้งกลั้นยิ้มขำ ๆ กับคำพูดหวานของตัวเองซะงั้น ทำให้ฮเยซองซึ่งตีสีหน้าเคร่งขรึมอยู่ต้องเสมองออกนอกกระจกรถเพราะกลั้นหัวเราะเช่นกัน

ฮเยซอง: นายขับไปละกัน ชั้นยังง่วงอยู่เลย

แล้วฮเยซองก็ปรับเบาะเอนตัวลงให้สบายขึ้นนิด พร้อมหาวซะหนึ่งที ให้รู้ว่าเค้าง่วงจริง ๆ ก็เมื่อคืน มัวแต่คิดโน่นคิดนี่ กว่าจะได้นอน ก็ปาไปเกือบตี 3 แถมยังตื่นเช้า เพราะต้องไปถ่ายเอ็มวีในต่างจังหวัดอีกด้วย ( นี่ชั้นนอนไปแค่ 2 ชะโมงเองรึเนี๊ยะ หวาย หน้าต้องโทรมแน่)

จอนจินขับรถไปพลาง สายตาเหลือบมองคนที่เอนกายข้างๆ ซึ่งแม้ตอนนี้จะหลับตา แต่ใบหน้ายังคงปรากฏยิ้มจาง ๆ อย่างน่ารักให้เห็น เค้าได้แต่นั่งคิดในใจ นี่น่ะเหรอผู้ชาย ขนตาเป็นแพยาว หน้าออกแดงระเรื่อ จมูกแหลม ๆ ปากบาง ๆ แม้วันนี้หน้าตาติดจะอิดโรยไปนิด แต่ก็ยังไม่สามารถลดความมีเสน่ห์ชวนมองลงได้เลย

ฮเยซอง : นายจะนั่งมองชั้น หรือจะขับรถ ถ้านายเกิดขับชนนะ ชั้นจะไม่ไว้ชีวิตนายเรยคอยดู

เสียงของฮเยซอง ช่วยดึงสติที่กำลังระเรื่อยไหลของจอนจิน ให้กลับมายังที่เดิม
จิน: คร้าบบบบบ ผม แหม ๆ ๆ แอบมอง ยังรู้ตัวอีก

แล้วรถของจอนจินก็พาทั้งคู่มาถึงบริษัทอย่างปลอดภัย เป็นเพราะว่าเอ็มวีต้องถ่ายทำในต่างจังหวัด แถมยังไกลมากด้วย ทั้งหมดจึงต้องมารวมตัวกันที่บริษัทแต่เช้าตรู่เพื่อนั่งรถตู้ต่อไป

ช่วงนี้สงสัยกันมั้ย ว่าทำมัยชั้นถึงมาเกาะอยู่กะฮเยซอง ความจริงแล้ว ชั้นก็เวียนไปเรื่อย ๆ แหละ เพราะช่วงนี้พวกเค้าอยู่ด้วยกันแทบทุกวัน เพียงแต่การดำเนินชีวิตรักของฮเยซองและจอนจินตอนนี้ มันกำลังสนุกน่ะสิ 555


แม้ตอนมาถึง ทุกคนจะเดินออกจากรถตู้ด้วยความง่วงงุนประหนึ่งหุ่นยนต์ไร้วิญญาณก็เหอะ แต่เมื่อมารวมกลุ่มแต่งตัวกันครบองค์ ความสนุกสนานและเสียงหัวเราะก็เกิดได้ทันทีทุกที่ ทุกเวลา สำหรับพวกเค้า นี่แหละ ชินฮวา

การถ่ายทำเป็นไปด้วยความสนุกสนานเหมือนเช่นเคย หากไม่ติดตรงที่ฝนเจ้ากรรมมันดันตกลงมาอย่างไม่บอกไม่กล่าว พลอยให้กองถ่ายทำต้องพักการถ่ายทำไปในช่วงบ่าย และฝนยังคงไม่มีทีท่าจะหยุดง่าย ๆ ผู้กำกับจึงสั่งเลิกกอง ถ่ายต่อในวันพรุ่งนี้ ทำให้ต้องพักอยู่ที่นี่ 1 คืนโดยปริยาย

ที่ร๊อบบี้ในโรงแรม
มินอู: นี่ของนาย เอริค และนี่ของนาย ฮเยซอง ชั้นหิวจะตายและ เดี๋ยวไปอาบน้ำแป๊บเจอกันห้องไอ่ริคนะ
มินอูยื่นคีย์การ์ดให้เอริคและฮเยซองคนละใบ
จิน: พี่ฮะ เดี๋ยว
มินอู: มัยเหรอ
จิน: ผมนอนกะพี่ได้มั้ย แล้วให้พี่ดงวานนอนกะพี่ฮเยซอง
จอนจินเรียกมินอูที่กำลังจะเดินตรงไปยังลิฟท์ไว้ คำท้วงของเค้าดึงให้สายตาทุกคู่หันมามอง ไม่เว้นแม้แต่เอริค ที่กำลังง่วนอยู่กะการแย่งขนมแอนดี้ หรือแม้แต่ฮเยซอง

มินอู: ทะเลาะกันเหรอ ชั้นก็นึกว่านายสองคนเคลียร์กันและซะอีก
จิน: แหะ ๆ ๆ ป่าวฮะ ไม่ได้ทะเลาะกัน ผมแค่ไม่อยากให้พี่เค้าอึดอัดอ่ะ
..
…
มินอูหันมองหน้าฮเยซอง ที่แสดงสีหน้าไร้ความรู้สึก บ่งบอกอะไรไม่ได้

มินอู: เออ เอางัยก็เอา นายไปนอนกะฮเยซองละกันดงวาน ...
ฮเยซอง: ใครบอกนายตั้งแต่เมื่อไหร่ว่าชั้นอึดอัด แล้วทำมัยชั้นต้องอึดอัดด้วยล่ะ นายคิดว่านายจะทำให้ชั้นหายใจไม่ออกเหรอ ไอ่ลูกนกไม่ต้องพูดมาก จะไปหรือจะนอนข้างถนนโน่นแล้วแต่ เลือกเอา
จิน: โห ถ้านอนกะพี่กะนอนข้างถนน ใครเลือกนอนข้างถนนก็โง่ตายและแหละ นอนกะพี่ก็ได้ ไม่เห็นต้องทำหน้าดุเรย
ฮเยซอง : ก็นึกว่าอยากนอนตากลมเล่น ไปสิ หิวและนะ เออ ... เอาถุงขนมของชั้นที่แอนดี้ถืออยู่ขึ้นมาให้ด้วย

แล้วแม่นกก็เฉิดฉายเดินนำขบวนไปยังลิทฟ์ทันที
จิน: แอนดี้ เอามาสิ ถุงหนมน่ะ
แอนดี้: แหม ยิ้มปากห้อยเชียวนะพี่ (แอนดี้ไม่วายแซวอีกคนที่ตอนนี้ดี๊ด๊าจนเก็บอาการไม่อยู่ ก่อนยื่นถุงขนมในมือให้ เอริคยังไม่วายเอื้อมไปจิ๊กมาอีกถุงซะงั้น)
แล้วลูกนกก็วิ่งเหยาะ ๆ ตามแม่นกไป ทิ้งตา 4 คู่ให้มองตามอย่างขบขันในความสัมพันธ์ของทั้งคู่
แอนดี้: พี่ริคฮะ ผมอยากขี่คอพี่อ่ะ
เอริค: มัยอ่ะ ขี้เกียจเดินเหรอ
แอนดี้: อืม มันอิ่มเดินไม่ไหวฮะ
เอริค: ได้สิ อ่ะ ขึ้นมา
แล้วเอริคก็นั่งยอง ๆ ให้น้องขี่หลัง เดินหัวเราะร่ากันไปอีกคู่
เหลืออยู่ 2 คน ที่มองตามอย่างนึกหมั่นใส้ 4 ตัวนั่นอยู่ในใจ
มินอู: นี่ถ้าชั้นขอขี่คอนายมั่ง จะได้มั้ยวะ

มินอูหันไปถามดงวานสีหน้าจริงจัง
ดงวาน: มีแขนมีขาปกติ ก็เดินไปเองสิโว้ย
ว่าแล้วพ่อปาปารัสซี่กล้ามใหญ่ก็เดินเฉิดฉายไปอีกคน
มินอู: ตรูจะหาแฟนซักคนในเร็ว ๆ วันนี้ คอยดูและกัน เชอะ

(มินอูเดินคอตกไป เฮ้อ !! น่าสงสารจัง ถ้าพี่ไม่รังเกียจเค้ายังว่างนะฮะพี่เอ็ม )

....

หลังจากอาบน้ำและอิ่มหนำสำราญกันเรียบร้อยแล้ว สมาชิกต่างรีแรกซ์ นั่งคุย นอนเล่นกันในห้องของเอริคและแอนดี้นั่นแหละ ไม่ได้สนสายตาเจ้าของห้องที่มองแทบกินเลือด (ตรูจะหวีดกะนุ้งดี้ ทำมัยไม่กลับไปนอนกันซะทีว้า) และเหมือนฮเยซองจะรู้ใจเพื่อน
ฮเยซอง: ชั้นไปนอนก่อนนะ ง่วงอ่ะ
เอริค: เฮ้ย ฮเยซอง นี่นายอ่านใจชั้นออกด้วยเหรอ
ฮเยซอง: อ่านใจบ้าบอนายสิ ชั้นง่วงนอน มะคืนได้นอนนิดเดียวเอง แถมเมื่อเช้าดันมีมารมาปลุกแต่เช้าด้วย …

จิน: พี่ฮะ รอด้วย
ฮเยซอง: นายเล่นอยู่นี่ก่อนก็ได้นิ
จิน: ไม่เป็นไรฮะ ผมก็ง่วง แล้วอีกอย่าง พี่กลัวผีนิ กล้านอนคนเดียวเหรอ
ฮเยซอง: ไอ่บ้า พูดทำมัยฟระ เออ งั้นเรื่องของนาย


คืนนี้นับเป็นครั้งแรกหลังจากเหตุการณ์ในวันนั้น ที่ฮเยซอง มีโอกาสได้อยู่ใกล้จอนจินเพียงลำพัง เพราะเค้านั่นเองแหละที่หลีกเลี่ยง หลบหน้าจอนจินแทบตลอดเวลา สาเหตุก็คือ คำถาม ที่ถึงแม้อีกคนจะไม่เร่งรัดในคำตอบ แต่ความรู้สึกที่เปลี่ยนไป มันทำให้ตัวเองก็รู้สึกใจหาย ถ้าเค้าจะบอกว่าตลอดเวลาที่ผ่านมานั้นเค้ารักจอนจิน แล้วแอนดี้ล่ะ คนที่ทำให้ตัวเองเจ็บปวดหัวใจอยู่บ่อย ๆ ไม่ว่าจะเป็นการเห็นรอยน้ำตา การเห็นรอยยิ้ม การได้ยินเสียงหัวเราะ หรือความต้องการอยากจะโอบกอดนั้น มันหมายถึงอะไรกันแน่นะ

ฮเยซองปิดเปลือกตาของตัวเองลง หันหลังให้กับอีกร่างที่ยังคงลืมตาอยู่ในความมืด ล่องลอยอยู่ในความคิดของตัวเองไม่ต่างกัน

ฮเยซอง: นายไม่คิดว่ามันแปลกเหรอ
จิน: อะไรเหรอฮะที่ว่าแปลก
ฮเยซอง: ก็นายกับชั้น เราสนิทกันเกินไป นายอาจเข้าใจผิดในความรู้สึกตัวเองก็ได้
จิน: ผมรู้จักหัวใจผมดีน่า พี่ไม่ต้องห่วงหรอก ถ้าหัวใจผมบอกว่านี่คือรัก มันก็ต้องเป็นรักสิ

ทั้งคู่คุยกันผ่านความมืด ปล่อยบางเวลาให้มีช่องวางของการคิด ทบทวน สลับกะคำถามที่คำตอบยังคงคลุมเครือ

ฮเยซอง: มันจะเป็นงัยต่อไป ถ้าเราจะเปลี่ยนสถานะ จากพี่น้อง จากเพื่อน ไปเป็นคนรัก นายเคยคิดมั้ย
จิน: ผมก็กลัวนะ ไม่รู้สิ แต่ผมก็เลือกที่จะลองดู มันก็ไม่เป็นไรนิ ถ้าตอนจบมันไม่ใช่ อย่างน้อยผมก็ยอมรับมัน ไม่ใช่วิ่งหนีมัน
ฮเยซองพลิกตัวอีกครั้ง สายตามองไปยังแสงสว่างเล็ก ๆ ที่ลอดเข้ามายังฝ้าเพดาน เค้าใช้แสงนั้นเป็นจุดสำคัญในการรวบรวมความคิด คิด และก็คิด ซ้ำไปซ้ำมาอยู่อย่างนั้น
ฮเยซอง: เมื่อก่อนชั้นชอบแอนดี้ ใช่ ..ที่นายเคยพูดน่ะถูก ชั้นรักเค้ามาก จนบางทีชั้นเองก็นึกจะสารภาพออกไปหลายต่อหลายครั้ง แต่เพราะความกลัวนี่แหละ กลัวจะผิดหวัง กลัวปฏิกิริยาของเค้า กลัวทุกอย่าง ชั้นถึงได้เก็บมันไว้คนเดียว

จอนจินเองก็ยังคงนิ่งฟัง ....

ฮเยซอง : จนกระทั่งวันที่เอริคได้แอนดี้ไปครอง ถึงวันนั้น ชั้นกลับนึกกล้าที่จะบอกเค้า แม้มันจะสาย แต่ชั้นก็รู้สึกโล่งอกมาก... ส่วนนาย ชั้นไม่คิดว่าชั้นจะมีความรู้สึกอะไรกะนายแบบที่ชั้นรู้สึกกะแอนดี้ ...ไม่รู้สิ วันที่นายเปลี่ยนไป มันก็แปลก ๆ นายอยู่ห่าง มันก็เหงา ๆ แต่นั่นชั้นบอกนายเต็มปากไม่ได้หรอก ว่ามันคือความรัก หรือความเคยชินที่มีนายอยู่ด้วยกันแน่
จิน: แอนดี้บอกผมว่า ผมกะพี่ อาจจะใกล้ชิดกันเกินไป บางที ถ้าผมถอยออกมาซักก้าว พี่อาจเข้าใจตัวเอง ว่าพี่รู้สึกยังงัย ซึ่งผมก็ไม่แน่ใจหรอก .... ผมทำให้พี่หนักใจรึเปล่า ...
ฮเยซอง: .... ชั้นไม่รู้ว่าชั้นจะตอบนายยังงัยมากกว่า
จิน: พี่ไม่ต้องห่วงหรอกฮะ ถ้าคำตอบของพี่คือไม่ ผมก็จะเป็นน้องคนเดิม น้องที่ดีของพี่เหมือนที่เคยเป็นมา ผมสัญญา

จอนจินเลื่อนมือของเค้าไปเกาะกุมมือนุ่มที่วางอยู่ข้างตัวของอีกฝ่าย บีบมันเบา ๆ เมื่อเป็นการย้ำความมั่นใจในสิ่งที่เค้าพูด

ฮเยซองจมอยู่ในความคิดของตัวเองอยู่นานทีเดียว ก่อนที่เค้าจะตัดสินใจเอ่ยอะไรบางอย่างออกเบา ๆ เบาซะจนเหมือนเสียงกระซิบ

ฮเยซอง: มันคงไม่ใช่เรื่องผิด ที่เราจะลองดู ใช่มั้ย
จิน: พี่ว่าอะไรนะฮะ ..

จอนจินหันมามองหน้าอีกคน ถึงแม้ภายในห้องจะมืด แต่เค้ายังคงมองเห็นหน้าคนข้าง ๆ ชัดเจนทีเดียว แววตาประหม่าคู่นั้น รอยยิ้มจาง ๆ ที่มุมปากบางนั้น
ฮเยซอง: ชั้นบอกว่าคงไม่ผิดใช่มั้ย ถ้าเราจะลอง.. เอ่อ เปลี่ยนสถานะดู มันทำได้ใช่มั้ย
จิน: ฮะ ๆ ๆ ไม่ผิดหรอกฮะ ไม่ผิดซักนิด

แล้วจอนจินก็พลิกตัว คล่อมร่างบางทั้งร่างไว้ มือข้างหนึ่งของทั้งสองยังคงจับกันแน่นเช่นเดิม เค้าใช้มืออีกข้างที่เหลือ ลูบไล้เบา ๆ บนใบหน้า เนินแก้มใส ๆ จมูกแหลม ๆ และริมฝีบาง ๆ ของคนด้านล่าง ดวงตาทั้งคู่สบกัน ก่อนก้มหน้าใช้ริมฝีปากของตัวเอง แตะเบา ๆ ไปยังริมฝีปากอีกคน แผ่วเบา แต่ก็เคลิบเคลิ้ม และเมื่อไม่เห็นอาการปฏิเสธหรือดิ้นรน เค้าจึงเริ่มมันใหม่อีกครั้ง แต่คราวนี้รสจูบ กลับเต็มไปด้วยความหนักหน่วง และดูดดื่มกว่าเดิมยิ่งนัก ฮเยซองหลับตาพริ้มรับสัมผัสนั้นด้วยความรู้สึกอบอุ่น และเป็นสุขอยู่ลึก ๆ เค้ารับรู้ถึงหัวใจที่เต้นแรงของตัวเอง แรงจนแทบจะทะลุออกมาด้านนอก


อย่างน้อย การรักคนตรงหน้า มันคงไม่ใช่เรื่องเลวร้ายอะไรเลย อาจดีมากซะด้วยซ้ำ











Create Date : 04 มิถุนายน 2551
Last Update : 4 มิถุนายน 2551 23:40:42 น. 11 comments
Counter : 595 Pageviews.

 


กิ๊ดดดดดดด จิน เหิมเกริมมากกก

พอซองบอกลองเปลี่ยนสถานะดูได้ มันปล้ำเลยเว้ย

ถูกใจ อ๊ากกก......

อ่านไปน้ำลายไหลไป เหอะๆ

เอาอีกๆๆๆ

ขอบคุณฮะพี่พุดดิ้งงงง~


โดย: น้องจ๊อยของพี่จิน....... IP: 202.176.87.113 วันที่: 4 มิถุนายน 2551 เวลา:17:34:44 น.  

 
อ่ะอ่ะ ลงแล้ว ดีใจจังเลย

จินซองน่ารัก..หลงๆ...หลงๆ


โดย: wizze IP: 125.25.18.108 วันที่: 4 มิถุนายน 2551 เวลา:21:53:52 น.  

 
เออจริง...ซองแค่ว่าลองเปลี่ยนสถานะดู จินนี่มันปล้ำซะงั้น เรื่องนี้ยังมีต่ออีกซัก 10 ตอนหรือมากกว่านั้นใช่มะน้องพุด กรั่กๆ


โดย: พี่บี IP: 58.9.191.144 วันที่: 4 มิถุนายน 2551 เวลา:21:55:41 น.  

 
กรี๊สสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสส (เอ่อ เสียงดังไปมะค่ะพี่ อิอิ)

จินหนูหื่นใช่ได้เหมือนกานะค่ะเนี่ย ฮาๆๆๆ หนูละก็นึกว่าป๋าจะเป็นเดียวซะอีก ฮาๆๆ แหมๆๆ แม่นกซองกิก็เคลิ้มไปกะเค้าซะแล้ว อิอิ อ่านไปเขินไปแล้วค่ะพี่พุด รออ่านต่อเลยนะค่ะ อย่าทามให้หนูขาดใจไปก่อน ตอนนี้มีแต่เรื่องหวานๆเต็มหัวใจ แฮปปี้ดี๊ด้ามากๆๆช่วงนี้

ขอบคุณนะค่ะ มาต่อไวๆนะค่ะพี่พุดข๋า


โดย: praery_za IP: 61.7.135.245 วันที่: 4 มิถุนายน 2551 เวลา:21:59:17 น.  

 
เอาอีก ๆ น้องพุด พี่เคค้างฮะ รีบมาต่อเร้ว ชอบแม่นกกะลูกนกมั่ก ๆ



โดย: พี่เค IP: 124.120.187.146 วันที่: 5 มิถุนายน 2551 เวลา:7:04:03 น.  

 
อร๊าง~~~~
ลูกนก มันทำไรแม่มานเนี่ยยย
โอย... ฟิครอบนี้เลือดกระฉูด จิ้นไปถึงไหนๆ

ชอบมากเลยเวลาลูกนกกะแม่นกมันอยู่ด้วยกันอ้ะค่ะ
เอาอีกๆๆ เรทติ้งดี ขยายตอนได้ไหมฮะ


โดย: เจ้านิ วันที่: 5 มิถุนายน 2551 เวลา:8:49:42 น.  

 
กรี๊ดดดดดดด ลูกนกทำไรแม่นกอ่า~

เขาตกลงยอมคบด้วย ไม่ยอม...น่า~



โดย: ket_dd IP: 58.8.131.32 วันที่: 5 มิถุนายน 2551 เวลา:22:57:09 น.  

 
ขอบคุณทุกคนมากนะฮะ ที่ติดตามอ่าน และคอมเม้นทุกเม้นฮะ

พอใกล้จบ ก็รู้สึกแปลก ๆ เหมือนกันแหะ


โดย: พุดดิ้งของซอนโฮ วันที่: 5 มิถุนายน 2551 เวลา:23:46:01 น.  

 
ใกล้จบแล้วเหรอคะ สนุกมาก ๆ เลย
ไป ๆ มาๆ คู่นกจะหวีดกว่าคู่เก่าซะแล้ว


โดย: arce IP: 202.91.19.205 วันที่: 6 มิถุนายน 2551 เวลา:0:19:32 น.  

 
กรี๊ด ไม่ได้เข้ามาหลายวัน ได้อ่านตอนที่ 10 แล้ว(ได้ยินว่าตอนที่11ก็ลงแล้ว)

ในที่สุดฮเยซองก็ให้โอกาส ลูกนกินนี่แล้วสิ
อย่างนี้ ก็เรียกลูกนกไม่ได้แล้วนะเนี่ย เอิ้กๆๆๆ
สนุกสนานคะ
ไปอ่านตอนที่ 11 ก่อนนะคะ


โดย: dezepp IP: 158.108.159.215 วันที่: 7 มิถุนายน 2551 เวลา:8:53:50 น.  

 
กรี๊ดดดดดดดด...ลูกนกบ้า...แค่แม่นกบอกให้คบแบบคนรักมันปล้ำเลย
จะหื่นกันไปถึงไหน...ติดเชื้อ ET มาแหงๆ.......แล้วน้องพุดตัดจบทำมัย...ยังปล้ำไม่เสร็จเลย..มันค้าง....
หุหุ..ไปดีกว่ารู้สึกว่าตัวเองจะหื่นมากกว่าจินอีก


โดย: piyawan IP: 118.172.244.51 วันที่: 24 สิงหาคม 2551 เวลา:0:12:06 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

พุดดิ้งของซอนโฮ
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add พุดดิ้งของซอนโฮ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.