น่ารักจัง

อายที่จะให้คนรู้ว่ากำลังอาย

อิอิ

(กลัวละมุด แปลกดีค่ะ)

ผู้เขียนร้องเพลงใทไม่เป็นค่ะ

โอ้แม่คุณขนุนละมุดสุดจะกล่าว ฟังเรื่องราวแล้วไม่แจ้งใจเลย เหตุไฉนไปกลัวละมุด แล้วกลิ่นละมุดสุกกลัวมั้ย คิดถึงนะ ขอให้มีความสุขมากๆ ในวันหยุดจ๊ะ

แวะมาอ่านค่ะ

คิดถึงนะคะ

ฮ้า...ในที่สุดก็สู้แรงกระ'แถก'ไม่ได้ :))
ป.ล. ไว้ว่างๆจะส่งละมุดไปให้นะ

คุณนุชขอรับ

แค่ 10 ข้อพี่ก็เหงือกบานแล้วครับ จะเอา 15 เลยเรอะ...

เอาเป็นว่า อ่าน 10 ข้อที่คนอื่นเขา TAG ไปก่อนนะ

อ้อ แล้วพี่กบน่ะ สงสัยจะไม่รู้ด้วยซ้ำว่าโดน TAG

เพราะรู้สึกว่าบล็อกจะโดนทิ้งแล้วน่ะครับ

กรี๊ดดดดดดดดดดดดด......
ในที่สุดเธอก็รู้สึกตัวจนได้ ว่า ถูกกระแทก

และจะต้องกรี๊ดยิ่งกว่านี้ เมื่อได้ยินว่า ม่ะวานอ่ะ เราไปกอดเจ๊ติ๊กมาแระ งานนี้ไม่มีเคาะกะลาจ้ะ ฮ่าๆๆ เธอกะลังช๊อปอยู่ในร้าน เป็นไงล่ะ โดนจู่โจมกอดจากด้านหลังเลย และก้อไปนั่งเม้ากันนิดหน่อยที่ร้านกาแฟ เจ๊ติ๊กเธอสั่ง กาแฟเคนยา เธอบอกว่า เข้ากะสีผิวเธอดีเสร็จแล้วก็ไปช๊อปต่อจนเสร็จ และก็ไปตบท้ายด้วยก๋วยจั๊บชะอำจ้ะ...ยังคุยกันเลยว่าเสียดายน่าจะได้พบกันตอนนู๋อยู่เมืองไทย

ช้านว่าแร้ววววววว ว่าถ้าสาวไส้ตัวเองขึ้นมาจะต้องมีคนคิดส่งละมุดมาให้แน่นอน
กะไม่ต้องคบกันเลยใช่มั้ยเนี่ย คุณซีส์เจ้าขา...

พ่อหมีคะ ไม่ทราบว่าต้องเล่า (เรื่องอัปยศ เช่นตดที่ป้ายรถเมล์ อิอิ)แถกละ 5 เรื่องนะเนี่ย
คิดว่าโดนกี่ทีก็เล่าแค่ 5 เรื่อง
อย่างนี้ อิฉันโดน 2 แถก มิต้องเล่า 10 เรื่องไปด้วยหรือคะ
ตาย ๆๆๆๆๆ

กรี๊ดดดๆ อิจฉามามี้ ได้เจอเจ๊ติ๊กแล้ว (ไฟนัลลี่!!)
แหมๆๆๆ เจ๊ติ๊กโดนมามี้จู่โจมจากข้างหลังนี่ ซี่โครงเดาะบ้างเปล่า
เจ๊แกยิ่งบอบบางหุ่นนางงามอนันตจักรวาลอยู่
กอดแล้วก็ไม่อิ่มเหมือนกอดหนูใช่ม๊า คิกๆๆ (เข้าข้างตัวเองจังฟ่ะ)
เรื่องของเรื่องคือ อิจฉาทั้งคู่แหละ เราไม่ได้อยู่เจอด้วยนิ
ไม่รู้ละ ปีหน้า ยังไงต้องขอเจอให้ครบองค์ให้ได้นะคะ

พี่จินนี่ คิดถึงเช่นกันค่ะ
แวะไปที่บล็อกมาแล้วนะคะ ไม่รู้นะเนี่ยว่า พี่จินนี่ ชอบซักแห้ง อิอิ
ตอนเด็กๆ ก็เกลียดการอาบน้ำเหมือนกันเลยค่ะ สัญชาติแมวก็เงี้ยะ
แต่ตอนนี้ เสาร์อาทิตย์ถ้าไม่ต้องออกจากบ้านหนูก็หมกเม็ดเหมือนกันนะ
ก็มันหนาวนี่

พี่พิ๊มมมมพ์ กลิ่นละมุดสุกแหละตัวดี ที่หนูกลัว
หนูไม่เคยเข้าใจเลยค่ะ ว่าทำไม๊ ทำไมคนเขาชอบกินละมุดกัน
อ้อ มีสถานการณ์เดียวที่โอเค คือ ละมุดที่ติดอยู่กับต้น
ดูน่ารักดีนะ แต่ก็ดูได้ไกลๆ ค่ะ
ตราบใดที่ยังหายันต์กันละมุดไม่ได้

หนูดี(เรียกมั่ง)

ขอบคุณที่เเวะไปอวยพรให้นะคะ (ปลื้มมากๆค่ะ)

หนูขี้อายเหรอ จริงอ่ะ ดูมั้นมั่นนะไม่น่าเชื่อ
แต่เรื่องละมุดนี่เคยเห็นเเล้วคนที่เป็นเเบบนี้มีจริงๆ ยายพี่เองเเหละ
สมัยแกยังอยู่นะ ใครอย่าได้เอาละมุดเข้าบ้านเชียว โดนด่าเเน่
แกบอกว่าได้กลิ่นแล้วเวียนหัวจะเป็นลม

ปารีสหนาวมั้ย...รักษาสุขภาพด้วยนะคะ

ตามก้นเจ๊แอ๊กมา กลัวละมุดเหรอคะคุณ แล้ว งี้เวลาเห็น ลูกพิกุล มันจะเหมือนละมุดมากๆเลยแต่เล็กกว่า จะกลัวไหมอ่ะ?

เย้ ในที่สุดก็มีคนมีความกลัวชนิดเดียวกันเป็นเพื่อน
ตอนเด็กๆ เคยลองกินนะคะ ละมุด แต่สี กลิ่น และเท็กซเชอร์ของมันน่ะแหละ
ทำให้รู้สึกชวนให้ปั่นป่วนไปหมด
เหมือนคุณยายพี่แอ๊กเลย เลยทำให้รู้สึกขยาด
และพัฒนาขึ้นมาเป็นความกลัว
อย่าว่าแต่เข้าใกล้เลย แค่เห็นหรือนึกถึงก็หยึยแย้ว
(กำลังหยึยอยู่ในขณะนี้ค่ะ)

ส่วนเรื่องขี้อายนี่จริงค่ะ ทำเป็นมั่นไปงั้นเองแหละ
ข่มความอาย อิอิ

ปารีสไม่หนาวเท่าไหร่ค่ะ พี่แอ๊ก แต่มันแปรปรวน
มันเย็นๆ อยู่ดีๆ แล้วก็หนาววูบไปเลยแบบตั้งตัวไม่ทัน
ตอนนี้ เริ่มกลับมาเย็นใหม่แล้วค่ะ 3-7 องศาเท่านั้น
(เมื่อวีคที่แล้วมันวูบไปถึง -5 ง่ะ ตกใจหมด)


คุณเบ๊ง ตามก้นเจ๊แอ๊กมาเหรอ เป็นช้าน จะตามขาฟ่ะ
ขายาว ขาจ๋วยมั่ก พอดีคราวก่อนไปเจอเจ๊แอ๊กกลับจากปาย
(ขอนินทาซึ่งหน้าเลยนะ) นุ่งกางเกงขาสั้นลายสก็อตต์
ไม่ได้สั้นจู๋หรอกนะ แต่เห็นขาแล้วอิจฉาง่ะ
เรื่องของคนขาสั้นก็เงี้ยะ อิอิ

ลูกพิกุล มันน่ารักย่ะ สีก็สวยนะ เวลามันสุก
ยังไงก็ไม่เหมือนละมุด
นี่ สบายดีหรือยะ ลูกๆ เป็นไงบ้าง
ไว้จะแวบไปอ่านเรื่องของคุณที่บล็อกนะ
(งานแยะฟ่ะ)

อ่านไปยิ้มไปเลยคะ....ยิ่งเรื่องบ้าจี้ด้วยแล้วจินตนาการภาพตาออกเลย

555 แวะมาบอกนู๋ดีว่า ก็แดดดี้กะมามี๊ จบคอร์สมาจาก ร.ร.สิบแปดมงกุฏศึกษา ของคุณนายสิบแปดเค้าไง๊ เห็นชื่อเจ้าของ รร.พอเป็นหลักประกันได้ไม๊จ๊ะ

แอบมาอ่านแล้วก็ขำค่ะ
ตอนเด็ก ๆ เคยชอบหมอฟันมาก เพราะไปจัดฟันบ่อยทุกอาทิตย์
โตขึ้นมาก็ห่าง ห่างมาเรื่อย ๆ จนอีกทีต้องไปเพื่อผ่าฟันคุด
แล้วก็พบว่า เปลี่ยนเป็นกลัวหมอฟันไปแล้ววว
โฮโฮ น่ากลัวนะคะ

แวะมาเยี่ยม รอคุณอัพอยู่นะ งานยุ่งนี่น่าจะมีเรื่องเม้าท์เยอะนะยะ

เจ๊ขอเอาเรื่องความขี้อายของหนูไปลงกินเนสนะคะ
เป็นเรื่องมหัศจรรย์จริงๆเลยค่ะ
ลป.เจ๊กลับมาแล้ว และ ก็จะไปอีกแล้วค่ะ
ลป.อีกที นังกี พี่สาวหนู โทรมาหาเจ๊ แต่ก็ไม่ได้ไปเจอค่ะ เนื่องจากผู้ชายรัดตัว
และก็ ลป อีกที เจ๊ก็โดนแถก แต่ยังไม่ได้แหกเหงือกให้ใครยลเลยค่ะ

มาไม่ทันวันความรักคงไม่ว่ากันนะจ๊ะ

แวะมาเยี่ยมหนูดีคนสวย
ร่ำรวยๆ สวยวันสวยคืนอย่างนี้ตลอดไปนะคะ
((อิจฉาแม่สาวผิวผ่องอย่างหนูเหลือเกิน))

แวะมาเยี่ยมจ้า

มาอิจฉาพี่ตาเหมือนกันได้กอดพี่ติ๊กกี้แล้ว

คิดถึงนะคะ

สวัสดีจ้า

งานยุ่งมากก็รักษาสุขภาพด้วยนะคะ

เอาบุญมาฝากจ้าน้องพราว

หนูดี....คิดถึงจัง

วันก่อนเข้าไปห้องบลู เห็นเค้าคุยกันเรื่องปารีส พี่ยังแว๊บคิดถึงหนูเลย
งานยุ่งมากเลยเหรอคะ ถึงไม่ค่อยเห็นเลย

ปีนี้กลับบ้านอีกเมื่อไหร่อ่ะ แล้วเราจะเจอกันโดยบังเอิญอีกรึเปล่า
(สังเกตุนะ ถ้านัดกันแล้วมักจะไม่ค่อยได้เจอ ต้องมาแบบบุพเพ...วะฮะฮ่า)

แวะมาเยี่ยมเช่นกัน...รักษาสุขภาพด้วยนะคะคนสวย

ยะฮิ้ว

คุณพี่ขา ดีใจมากๆ ที่คุณพี่แวะไปบล๊อคนู๋ ดีใจๆๆๆ
นี่อ้อมถามเดวิดให้แล้ว ว่าต้นอัลมอนด์มันเพราะจากเมล็ดหรืออะไร
เดวิดก็ดันไม่รู้ แต่บอกว่าจะไปถามปาป๊าให้

เผื่อมันเพราะจากเมล็ดเด๋วอ้อมส่งไปให้ค่ะ
พี่พราวจะได้มีซากุระในบ้าน

เข้ามาปัดหยากไย่ให้ค่ะคุณ

แวะมาเยี่ยมจ้า

สุขสันต์วันเกิดครับ ขอให้มีความสุขในทุกๆวัน และขอเชิญแวะเข้ามาดื่ม sunrise tea ได้ที่ blog นะครับ

*** สุขสันต์วันเกิดนะจ๊ะ

พรใดที่เป็นของชาวโลก

สุขใดที่ช่วงโชติของชาวสวรรค์

รักใดที่อมตะและนิรันดร์

ขอรักนั้นและพรนั้นจงเป็นของ....จขบ. คะ***

สุขสันต์วันครบรอบวันเกิดค่ะ เจนนี่ขอให้คุณเจ้าของวันเกิดวันนี้ มีความสุขมากๆน่ะคะ คิดหวังสิ่งใดก็ขอให้สมหวังดังใจปรารถนา เจริญก้าวหน้า ในหน้าที่การงานน่ะคะ เป็นที่รักใคร่ของคนรอบข้าง สุขภาพแข็งแรงตลอดปีและตลอดไปค่ะ เพี้ยง เพี้ยง เพี้ยง ฮิฮิ

ป.ล. ยินดีที่ได้รู้จักเจ้าของบล็อคค่ะ ว่างๆก็แวะมาทักทายเจนนี่ได้เสมอน่ะคะ ยินดีต้อนรับค่ะ

มาเยี่ยมชม มาทักทายครับ

มาอ่าน Tag ประหลาด ๆ ครับ

ไม่ชอบเพลงชาติไทย???? แล้วเราจะร้องเพลงชาติไทยให้ใครฟัง?

กลัว มะลุด ... แปลกแบบสุดยอดเลยครับ อย่างนี้ถ้าได้กลิ่นละมุด ไม่เป็นไข้เลยเหรอครับ?

อิอิ

ปล. จะมาบอกว่าผมอัพบล็อคเรื่องใหม่แล้วนะครับ

อิอิ

มาเยี่ยมชม มาทักทายอีกรอบครับ

เห็นเงียบหายไปนานนะ

อิอิ