เคยไป โคโลญ เหมือนกัน ค่ะ
แล้วก็ ซื้อ 4711 มาด้วย อิอิอิ

อัพบล๊อคซะที มิน่า หิมะตกไม่หยุด อิอิ

กรี้ดดดดดดดดดดๆๆๆๆ นานๆจะได้มีบุญมาเห็นหนูพราวอัพบล๊อก
ยังถ่ายรูปได้สวยเมหือนเดิม เล่นเอาอยากไปเที่ยว
ณ บัดนาวเลย ขาหมูก็ซูมซะเเทบทิ่มตา น่ากินเหลือเกิน

หนูสบายดีนะคะ...คิดถึงน๊าาาาา
((เเอบบอกอย่างนึง ว่าตอนเเรกนึกว่าพี่พิมอยู่เมืองเดียวกับน้องเกย่าซะอีก))

พี่ปลาท๊องงงงงงงงงงงงงงง
สบายดีหรือคะ คิดถึงเหมือนกันค่ะ
หนูอ้วนท้วนสมบูรณ์ดีเหมือนเดิมค่ะ
เดี๋ยวค่อยดูภาพประกอบวันหลังนะคะ
ต้องถามพี่พิมพ์ว่า อนุญาตให้แปะรูปหนูเกาะเกี่ยวพี่แสนหรือเปล่า อิอิ
เอ ว่างๆ น่าไปเยี่ยมพี่ปลาทองที่มิลานก็ดีเหมือนกันนะคะ
พี่โน่ใหญ่สบายดีนะคะ

พี่พิมพ์ นี่ยังแค้นไม่หายเลยนะคะ
พาเหรดก็ไม่ได้ดู หิมะก็โปรยวันที่กำลังจะกลับ
เดี๋ยวแก้ตัวใหม่คราวหน้าค่ะ
ยังคิดถึงขนมจีนน้ำยาป่า หมู-เนื้อแดดเดียวของพี่พิมพ์อยู่เล้ย
ว่าง ๆ ต้องขอสูตรง่ะ พี่พิมพ์

น้องแหนม พี่ไปบ้าน 4711 มาเหมือนกันค่ะ
แต่ไม่ได้ถ่ายรูปมาล่ะ ไม่รู้ทำไม
เพราะผิดหวังนิดๆ มั๊ง หวังจะได้เห็นบ้านเลขที่ 4711
แต่ดันเห็นตึกโอ่อ่าทันสมัยแทน
ไกด์แสนดีเล่าว่า ต้องขอบคุณพ่อนโปเลองนะ
ที่เอาระบบรันบ้านเลขที่มาไว้ที่โคโลญจ์
พี่ได้ซื้อโคโลญจ์กับเสื้อยืดมาฝากคุณพ่อด้วย
เป็นโคโลญจ์โปรดของพ่อน่ะ อิอิ

กรี๊ดดดดดดดดด
นึกขึ้นมาได้ พี่พิมพ์
ยาร์ดเลต์ของพี่พิมพ์ ติดไปกับหนูอ่ะค่ะ
เก็บไว้ให้นะคะ เดี๋ยวเจอกันจะเอาให้ค่ะ
หรือจะให้ส่งกลับไปให้คะ

เห็นเขียนว่า "กินข้ามแดน" ก็เลยตามมา แล้วพอเห็นรูปขาหมูก็ น่ากินอ่ะ ชอบๆ

พี่พราวววววววววววววววววววว กรี๊ดดดดดดดดดด
โปรแกรมต่อไปของพี่พราวอ่ะ พี่พิมบอกอ้อมมาแล้วนะว่าจะมากินกระทิงกัน อะโฮะๆ

ขาหมูอ่ะ มันโดดเตะเข้าเป้าตาอ้อมโช๊ะๆ หน้อยๆๆๆๆ ฝากไว้ก่อนไอ้ขาหมู วันไหนข้อยได้ไปยำแดน 4711 ข้อยจะฟาดให้หนำใจ

รูปสวยขาดใจเลยพี่

โอยยยยย....ขอยาทาหน่อย....โอยๆๆๆๆ โดนขาหมูกระแทกตาบวม ปากเจ่อเลย อู้ยยย ทำไมหน้าตาเค้าน่ากินยังงั้น เห็นม๊ะ ของพี่อ่ะ เรื่องกินมาก่อนเลย...

แล้วโบถส์นั่นก็ดูขลัง และก็สง่างามมากเลยอ่ะจ้ะ อยากเห็นของจริงจัง... แต่พี่มันคนบุนน้อย คงไม่มีวาดสะหนาได้ไปเที่ยวถ่ายรูกะเค้ามั่งแน่ๆเลย

เห็นบ้านเมืองของเค้าตามที่นู๋ดีอธิบายแล้ว มุมมองของพี่กับโคโลญจน์ เปลี่ยนไปทันที ก็ไม่เห็นพี่สาวนู๋เล่าแบบนี้เลย พี่ก็นึกแต่ว่า คงเป็นเมืองเงียบๆ ไม่ค่อยมีอะไรเที่ยวเท่าไร นี่แค่เห็นโบถส์ก็ตะลึงตึงตังแระ

ส่วนรูปพี่แสนของนู๋ดีอ่ะ ถ้าถามคนเจ้าเล่ห์อย่างพี่ี่นะ พี่ต้องบอกว่า มมปห จ้ะ เพราะพี่แสนเธอห้ามแต่พันยาเธอเท่านั้นนี่น๊าาาา ไม่ได้ห้ามน้องๆ รึ เพื่อนๆ พันยาซะหน่อย ว่าม๊ะ

เอารูปมาแปะอีกนะจ๊ะ จะเข้ามาดูอีก เป็นคนชอบดูรูปมากๆๆ

ว้ายยยยยย มี้ จะปายถ่ายรู ... เขาทำมายยยยละค้า อิอิ
หนูเห็นโคโลญจ์หน้าตาแบบนี้ หนูก็แปลกใจเหมือนกันนะคะ
พี่สาวหนู ชอบพูดถึงวัวง่ะ ธ่อ
เป็นเมืองใหญ่ สงบ สวยงามมากเลยค่ะ
โบสถ์นั่น ขลังมากนะคะ ที่เห็นในรูปถ่ายออกมาเป็นสีอย่างนั้น
ของจริงก็ขลังอย่างนั้นเลยนะคะ Imposing มากๆ

ขาหมูแกล้มเบียร์เค้าอร่อยจริงๆ ค่ะ
นี่ ไปกินของเขาแล้ว ขากลับยังคาบไส้กรอกเยอรมันดุ้นใหญ่ๆ กลับมาด้วยนะนั่น
อร่อยมั่กๆ เลยค่ะ

หนูอ้อม กรี๊ดซะขาดใจไหมนั่น
เออ ลืมไปว่าได้หม่ำไส้กรอกอาหารด่วนของชาวเยอรมันด้วย
แต่ไม่ได้หม่ำที่โคโลญจ์ แต่ตอนหม่ำก็อีกแหละ ปวดฉี่ อิอิ
เลยไม่ได้ถ่ายรูปมาเยอะเท่าที่ควร ฮ่า ๆ
โปรดติดตามตอนต่อปาย น้องเอ๋ย
เรามิได้หยุดยั้งแค่นี้

คุณ Deliver เรื่องนี้ ตั้งชื่อนี้ เพราะไปกินจริงๆค่ะ ฮ่าๆ
ข้ามพรมแดนไปสองประเทศเชียวนา
มีจุดประสงค์หลักในการกินค่ะ เรื่องเที่ยวเป็นเรื่องรอง เคี้ยกๆ
รายการกินก็ยังไม่จบค่ะ โปรดคอยสักครู่

มาตามกลิ่นโชยหอมๆ
เราดันไปเจิมห้องโน้นก่อน
แล้วหันควับมาเจอขาหมู อะอะ
ไม่ได้ ต้องรีบแวะ จายยยจาขาดดด
เห็นขาหมูทอด น้ำหมากย้อยท่วมคีย์บอร์ด
ไม่ปราณีกันเล้ยย ยัยบู่นะยัยบู่
ทีหลังอะขอร้องนะคะรูปอาหารเอาแบบเบลอๆหน่อยเถอะ
มันทำร้ายหัวใจน้อยๆของข้าเจ้ายิ่งนัก ไม่มีปัญญาทอด
ให้มันได้แบบนั้นคือปัญหา ฝากไว้ก่อนเถอะนะ
(ฝากมาบล๊อคที่ 2 แระก่อนหน้านี้ก้อฝากที่บล๊อคยัยพิพพ์)

เห็นรูปที่ห้าแล้วหิวเลยค่ะ รีบไปนอนดีกว่า ก่อนใจอ่อน

เราเผลอยุ่งงานหน่อยเดียว อัพมา 2 บล็อกเลยเชียว สมกับที่รอคอย รูปสวย เรื่องดี คนเล่าน่ารัก

มาหนับหนุนพี่ตาด้วย เรื่องรูปพี่แสนน่ะ

ไม่เดินเที่ยวด้วยแล้ว นั่งแทะขาหมูดีกว่า แถวโน้นยังหนาวอยู่เลยนะคะน้องพราว เมื่อไหร่จะร้อนกับเค้ามั่งคะ

Salut!!!!

อยากพรืดดด แต่พูดไม่ค่อยออก เพราะจาก สวิสมาจะยี่สิบปีแล้ว ตอนอยู่ก้อไม่ได้พูดฝั่งเสดนักหรอกค่ะ

อยากรู้จักเพราะคุณเม้นท์เรื่อง camembert ไว้ในบลอก Madame Coquettte a Sac aux Dos อ่านแล้วต้องเก็บ camembert แล้วไปเอา brie มาใส่ แซนด์วิชแทน โอกินไม่ลงเลยน้อง ที่บ้านจะกินเที่ยงแบบนี้เวลาอยู่กันเองไม่มีแขก ตอนนี้งดไปก่อน เอาชีสอื่นใช้แทนไปก่อน มะเช้าเจอ Green cheese แบบเขียว malachite เลยนะ บอกสามีว่านี่หละซื้อเลย ให้หน้าตามันต่างกับ Camembert เข้าไว้ ทำใจไม่ได้ ไม่กล้าเล่าให้เค้าฟังอ่ะ

ร่ายซะยาว ก้อเลยตามมารู้จักันซะ ไหนๆเราก็ทำลาย appetite กันแล้ว น่าจะคบกันได้นานาหน่ะ
และก้อเป็นแฟนพันธ์แท้ของมาดามกอทั้งคู่นี่นา

ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ แม้ว่าจะทำให้กิน ชีส ไม่ลงไปพักนึงก้เถอะ อิอิอิอิ

อยากไปบ้างจัง ตอนนี้กะลังหลงเสน่ห์หนุ่ม โคโลญจ์ อยู่ด้วย เมื่อไหร่จาได้มีโอกาสแบบนี้บ้างหนอ