Group Blog
All Blog
### ความเป็นมาของวันลอยกระทง ###






วันนี้วันลอยกระทง มาทำความรู้จัก ประเพณีลอยกระทง
ให้ถ่องแท้กันก่อน ค่ะ จะได้เข้าใจ
ถึงจุดมุ่งหมาย ของประเพณีอย่างแท้จริง
วันลอยกระทง จะตรงกับวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 12
ตามปฏิทินจันทรคติไทย หรือถ้าเป็นปฏิทินจันทรคติ
ล้านนาจะตรงกับเดือนยี่ และหากเป็นปฏิทิน สุริยคติ
จะราวเดือนพฤศจิกายน ซึ่งเดือน 12 นี้เป็นช่วงต้นฤดูหนาว
อากาศจึงเย็นสบาย และอยู่ในช่วงฤดูน้ำหลาก มีน้ำขึ้นเต็มฝั่ง
 ทำให้เห็นสายน้ำอย่างชัดเจน อีกทั้งวันขึ้น 15 ค่ำ
เป็นวันที่พระจันทร์เต็มดวง ทำให้สามารถเห็นแม่น้ำ
ที่มีแสงจันทร์ส่องกระทบลงมา เป็นภาพที่ดูงดงาม
เหมาะแก่การชมเป็นอย่างยิ่ง



ประเพณีลอยกระทงนั้น ไม่มีหลักฐานระบุแน่ชัดว่า เริ่มตั้งแต่เมื่อใด
แต่เชื่อว่าประเพณีนี้ ได้สืบต่อกันมายาวนาน ตั้งแต่สมัยสุโขทัย
 โดยในรัชสมัยพ่อขุนรามคำแหง เรียกประเพณีลอยกระทงนี้ว่า
"พิธีจองเปรียญ" หรือ "การลอยพระประทีป"
และมีหลักฐาน จากศิลาจารึกหลักที่ 1
กล่าวถึงงานเผาเทียนเล่นไฟ ว่าเป็นงานรื่นเริง ที่ใหญ่ที่สุด
ของกรุงสุโขทัย ทำให้เชื่อกันว่า น่าจะเป็นงานลอยกระทงอย่างแน่นอน



ในสมัยก่อนนั้น พิธีลอยกระทงจะเป็นการลอยโคม
โดยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5
ได้ทรงสันนิษฐานว่า
พิธีลอยกระทง เป็นพิธีของพราหมณ์ จัดขึ้นเพื่อบูชาเทพเจ้า 3 องค์
คือ พระอิศวร พระนารายณ์ และพระพรหม
ต่อมาได้นำพระพุทธศาสนา เข้าไปเกี่ยวข้อง
จึงให้มีการชักโคม เพื่อบูชาพระบรมสารีริกธาตุ
 และลอยโคม เพื่อบูชารอยพระบาทของพระพุทธเจ้า



ก่อนที่นางนพมาศ หรือ ท้าวศรีจุฬาลักษณ์
สนมเอกของพระร่วง
จะคิดค้นประดิษฐ์กระทงดอกบัวขึ้น เป็นคนแรก
แทนการลอยโคม



ประเพณีลอยกระทง สืบต่อกันเรื่อยมา
จนถึงกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น สมัยรัชกาลที่ 1 ถึง รัชกาลที่ 3
พระบรมวงศานุวงศ์ ตลอดจนขุนนาง นิยมประดิษฐ์กระทงใหญ่
เพื่อประกวดประชันกัน ซึ่งต้องใช้แรงคน และเงินจำนวนมาก
พระบาทสมเด็จ พระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 4
ทรงเห็นว่าเป็น การสิ้นเปลือง จึงโปรดให้ยกเลิก
การประดิษฐ์ กระทงใหญ่แข่งขัน
และโปรดให้พระบรมวงศานุวงศ์ ทำเรือลอยประทีปถวาย
องค์ละลำ แทนกระทงใหญ่ และเรียกชื่อว่า "เรือลอยประทีป"
ต่อมาในรัชกาลที่ 5 และรัชกาลที่ 6
ได้ทรงฟื้นฟูพระราชพิธีนี้ ขึ้นมาอีกครั้ง
ปัจจุบันการลอยพระประทีป ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
ทรงกระทำ เป็นการส่วนพระองค์ตามพระราชอัธยาศัย



ความเชื่อหลาย ๆ ประการของแต่ละท้องที่ ได้แก่


1.เพื่อแสดงความสำนึกถึงบุญคุณ ของแม่น้ำ
ที่ให้เราได้อาศัยน้ำกิน น้ำใช้ ตลอดจนเป็นการ
 ขอขมาต่อพระแม่คงคา ที่ได้ทิ้งสิ่งปฏิกูลต่าง ๆ ลงไปในน้ำ
อันเป็นสาเหตุให้แหล่งน้ำไม่สะอาด


2.เพื่อเป็นการสักการะ รอยพระพุทธบาท นัมมทานที
เมื่อคราวที่พระพุทธเจ้า เสด็จไปแสดงธรรม โปรดในนาคพิภพ
และได้ทรงประทับ รอยพระบาทไว้บน หาดทรายแม่น้ำนัมมทานที
 ซึ่งเป็นแม่น้ำสายหนึ่ง อยู่ในแคว้นทักขิณาบถ ของประเทศอินเดีย ปัจจุบันเรียกว่าแม่น้ำเนรพุทท


3.เพื่อเป็นการสะเดาะเคราะห์ เพราะการลอยกระทง
เปรียบเหมือน การลอยความทุกข์ ความโศกเศร้า โรคภัยไข้เจ็บ
และสิ่งไม่ดีต่าง ๆ ให้ลอยตามแม่น้ำไปกับกระทง
คล้าย กับพิธีลอยบาปของพราหมณ์


4.เพื่อเป็นการบูชาพระอุปคุต ที่ชาวไทยภาคเหนือ ให้ความเคารพ
 ซึ่งบำเพ็ญเพียร บริกรรมคาถา อยู่ในท้องทะเลลึก หรือสะดือทะเล
โดยมีตำนานเล่าว่า พระอุปคุตเป็นพระมหาเถระรูปหนึ่ง
 ที่มีอิทธิฤทธิ์มาก สามารถปราบพญามารได้


5.เพื่อรักษาขนบธรรมเนียม ของไทยไว้มิให้สูญหายไปตามกาลเวลา
 และยังเป็นการส่งเสริมการท่องเที่ยวให้เกิดขึ้น
ทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศ


6.เพื่อความบันเทิงเริงใจ เนื่องจากการลอยกระทง
 เป็นการนัดพบปะสังสรรค์ กันในหมู่ผู้ไปร่วมงาน


7.เพื่อส่งเสริมงานฝีมือ และความคิดสร้างสรรค์
เพราะเมื่อมี เทศกาลลอยกระทง มักจะมีการประกวดกระทงแข่งกัน
ทำให้ผู้เข้าร่วม ได้เกิดความคิดแปลกใหม่
และยังรักษาภูมิปัญญา พื้นบ้านไว้อีกด้วย




บทความนี้เป็นของคุณ Siriwanna Jill จาก fb
  เราขออนุญาตนำมาเผยแพร่ต่อให้ได้รู้กัน ขอบคุณนะคะ




























ขอบคุณภาพสวยๆจาก Google และขอบคุณเจ้าของภาพทุกท่านด้วยค่ะ



Create Date : 17 พฤศจิกายน 2556
Last Update : 3 สิงหาคม 2557 15:37:27 น.
Counter : 3635 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

tangkay
Location :
ชลบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 54 คน [?]



(•‿•✿) พออายุเลยเลขหกฉันยกเครื่อง
มอบทุกเรื่องที่เคยรู้คู่ความเห็น
มอบประสบการณ์ผ่านพบจบประเด็น
ไม่ยากเย็นเรื่องความรู้ตามดูกัน
ฉันคนเก่าเล่าความหลังยังจำได้
แต่ด้วยวัยที่เหลือน้อยค่อยสร้างสรร
ยอมรับเรื่องเนตโซเชียลเรียนไม่ทัน
อย่าโกรธฉันแค่สูงวัยแต่ใจจริง
ด้วยอายุมากมายอยากได้เพื่อน
หลากหลายเกลื่อนทุกวัยทั้งชายหญิง
คุยทุกเรื่องแลกเปลี่ยนรู้คู่ความจริง
หลากหลายสิ่งฉันไม่รู้ดูจากเธอ ....
สิบปีผ่านไป.......
อายุเข้าเลขเจ็ดไม่เผ็ดจี๊ด
เคยเปรี้ยวปรี๊ดก็ต้องถอยคอยเติมหวาน
ด้วยเคยเกริ่นบอกเล่ามาเนิ่นนาน
ก็ยังพาลหมดแรงล้าพากายตรม
ด้วยชีวิตผ่านมาพาเป็นสุข
ยังสนุกกับการให้ใจสุขสม
อยากบอกเล่ากล่าวอ้างบางอารมณ์
แม้คนชมจะร้องว้า....ไม่ว่ากัน
ปัจจุบันเขียนน้อยค่อยเหินห่าง
ระบบร่างเปลี่ยนแปลงเหมือนแกล้งฉัน
เราคนแก่ตามแก้ไม่ค่อยทัน
ยักแย่ยันค่อยศึกษาหาข้อมูล
แต่ด้วยคิดถึงแฟนคลับกระชับมิตร
จึงต้องคิดตามต่อไปไม่ให้สูญ
ส่งความรู้คู่ธรรมะทวีคูณ
เพื่อเพิ่มพูนให้รู้กันฉันสุขใจ