Group Blog
ยามค่ำ
ค่อนรุ่งแล้วแสงจันทรามาลาจาก
ทิ้งกายพรากดิ่งขอบฟ้านภาหมอง
แสงสีนวลหวลกระทบทะเลทอง
ฉันนั่งมองจันทร์ลับฟ้าพาใจตรม



❤ ❤ ❤ ❤ ❤ ❤ ❤ ❤ ❤


















Create Date : 11 เมษายน 2554
Last Update : 26 เมษายน 2554 9:49:43 น.
Counter : 345 Pageviews.

2 comments
  
ค่อนรุ่งแล้วแสงจันทรามาลาจาก
ทิ้งกายพรากดิ่งขอบฟ้านภาหมอง
แสงสีนวลหวลกระทบทะเลทอง
ฉันนั่งมองจันทร์ลับฟ้าพาใจตรม................Tangkay

จะว่าเหงาก็ไม่ใช่..เพราะใจชอบ
เขียนกลอนปลอบทำไมว่าใจขม
เพียงแค่นึกถึงวันวาน..ผ่านอารมณ์
เรื่องทะเลระทม..มันกลมกลืน

นอนนับดาวพราวพร่า..ก็สร้างภาพ
ทั้งรอยคราบสองปราง..อำพรางคลื่น
ยังร้องเพลง Dream...Dream ยิ้มทั้งคืน
แกล้งมายืนตอนเช้า...บอกเหงาจัง


........................................................................zz Z ..Z
....มาแซวค่ะ...ชอบเกาะลอยมาก..ตั้งแต่ยังเป็นสะพานเกาะ ๆทอดยาวไปในทะเล
....บางทีไปน้ำทะเลก็แห้ง..จนถึงเกาะลอย...บางทีก็เต็มเปี่ยม
....เมื่อทะเล..ลวงหลอกฉันได้.....ฉันก็มีสิทธิ์จะหลอกทะเลได้...ว่าฉันเศร้า
....ไม่มีใคร?...รู้ใจฉัน กับ ทะเล หรอก
....เราทั้งสอง...ปิดบังบางสิ่งไว้



....(คุณขา...ขอฉากสีส้มบ้างจี้...ชอบอ่ะ/..ขอนกบิน/...ขอใจระเหยด้วยอ่ะ)
....นะ นะ..........ต๊ะเอง.....(หลังไมด์+ใจตรงกัน)

โดย: go far far วันที่: 11 เมษายน 2554 เวลา:8:54:20 น.
  
เอิ่ม..ดีนะคะขอหลังไมค์
ขอหลังแหวนล่ะ ยุ่งเลย อิอิ
โดย: สัญญาลมปาก วันที่: 13 เมษายน 2554 เวลา:15:48:43 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

BlogGang Popular Award#15



tangkay
Location :
ชลบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 54 คน [?]



(•‿•✿) พออายุเลยเลขหกฉันยกเครื่อง
มอบทุกเรื่องที่เคยรู้คู่ความเห็น
มอบประสบการณ์ผ่านพบจบประเด็น
ไม่ยากเย็นเรื่องความรู้ตามดูกัน
ฉันคนเก่าเล่าความหลังยังจำได้
แต่ด้วยวัยที่เหลือน้อยค่อยสร้างสรร
ยอมรับเรื่องเนตโซเชียลเรียนไม่ทัน
อย่าโกรธฉันแค่สูงวัยแต่ใจจริง
ด้วยอายุมากมายอยากได้เพื่อน
หลากหลายเกลื่อนทุกวัยทั้งชายหญิง
คุยทุกเรื่องแลกเปลี่ยนรู้คู่ความจริง
หลากหลายสิ่งฉันไม่รู้ดูจากเธอ ....
สิบปีผ่านไป.......
อายุเข้าเลขเจ็ดไม่เผ็ดจี๊ด
เคยเปรี้ยวปรี๊ดก็ต้องถอยคอยเติมหวาน
ด้วยเคยเกริ่นบอกเล่ามาเนิ่นนาน
ก็ยังพาลหมดแรงล้าพากายตรม
ด้วยชีวิตผ่านมาพาเป็นสุข
ยังสนุกกับการให้ใจสุขสม
อยากบอกเล่ากล่าวอ้างบางอารมณ์
แม้คนชมจะร้องว้า....ไม่ว่ากัน
ปัจจุบันเขียนน้อยค่อยเหินห่าง
ระบบร่างเปลี่ยนแปลงเหมือนแกล้งฉัน
เราคนแก่ตามแก้ไม่ค่อยทัน
ยักแย่ยันค่อยศึกษาหาข้อมูล
แต่ด้วยคิดถึงแฟนคลับกระชับมิตร
จึงต้องคิดตามต่อไปไม่ให้สูญ
ส่งความรู้คู่ธรรมะทวีคูณ
เพื่อเพิ่มพูนให้รู้กันฉันสุขใจ