Group Blog
All Blog
<<< ความสุขอยู่ที่อยู่เฉยๆ” >>>









ความสุขอยู่ที่อยู่เฉยๆ”

ปฏิบัตินี้มันไม่ได้ปฏิบัติเพื่อให้มันไปถึงไหน

ปฏิบัติให้มันไม่ไปไหน ให้มันอยู่เฉยๆ

 หยุด หยุดใจ หยุดความคิด หยุดกิเลส

 ถ้าใจหยุดคิด กิเลสก็ทำงานไม่ได้

วิธีฆ่ากิเลสก็มีสองวิธี วิธีแรกก็คือหยุดความคิด

 วิธีที่สองก็ให้คิดไปในทางที่ทำให้กิเลสตาย

ตอนต้นเราหัดหยุดคิดก่อน พอเราหยุดคิดเป็นแล้ว

 วิธีที่สองก็คิดไปในทางที่ทำให้กิเลสมันตาย

 เวลากิเลสอยากจะไปไหน ก็บอกว่าไปทำไม

ไปแล้วได้อะไร ไปแล้วไม่ต้องกลับก็ไป

 ไปแล้วถ้าต้องกลับ ไปทำไม

ลองคิดอย่างนี้ดูว่าไปแล้วก็เท่านั้นแหละ

ไปแล้วก็กลับแล้วก็ไป ไปแล้วก็กลับอยู่นั่นแหละ

เหมือนลูกปิงปอง ไปๆ มาๆ แล้วได้อะไร

จากการไปการมา ก็ไม่ได้อะไร เหมือนเดิม

 สู้อย่าไปดีกว่า สู้อยู่เฉยๆ ดีกว่า

ความสุขอยู่ที่อยู่เฉยๆ ไม่ได้อยู่ที่อยากจะไป

หรืออยากจะมา หรืออยากจะได้หรือไม่อยากจะได้

 ความสุขอยู่ที่เฉยๆ เพราะได้อะไรมา

เดี๋ยวมันก็ต้องจากกันอยู่ดี

ไม่มีอะไรเที่ยงแท้แน่นอนหรือถาวร

 ทุกอย่างเป็นของชั่วคราวให้คิดอย่างนี้

 แล้วมันก็จะไม่อยากได้อะไร ไม่อยากไปไหน

 นี่เราตั้งแต่เกิดมาไปไหนมาไหนแล้วได้อะไรบ้าง

ทางด้านจิตใจ อย่างอื่นอาจจะได้

อาจจะได้ข้าวของเงินทอง ไปโน่นมานี่

 ไปหาเงินไปทำงานไปอะไร

 ก็ได้แต่ข้าวของเงินทองเท่านั้นแหละ

 แต่ใจไม่เคยได้ความสุขเลย ใจไม่เคยมีความสุข

ไม่เคยได้ความพอเลย ถ้ามีความพอแล้วสบาย

ได้กันมาเท่าไรก็ไม่เคยเจอคำว่าพอใช่ไหม

 สิ่งที่ใจต้องการก็คือความพอ.

พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต

...............................

สนทนาธรรมบนเขา

วันที่ ๒๗ ตุลาคม ๒๕๖๐







ขอบตุณที่มา fb. พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต
ขอบคุณเจ้าของภาพค่ะ




Create Date : 01 พฤศจิกายน 2560
Last Update : 1 พฤศจิกายน 2560 11:46:40 น.
Counter : 176 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

tangkay
Location :
ชลบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 54 คน [?]



(•‿•✿) พออายุเลยเลขหกฉันยกเครื่อง
มอบทุกเรื่องที่เคยรู้คู่ความเห็น
มอบประสบการณ์ผ่านพบจบประเด็น
ไม่ยากเย็นเรื่องความรู้ตามดูกัน
ฉันคนเก่าเล่าความหลังยังจำได้
แต่ด้วยวัยที่เหลือน้อยค่อยสร้างสรร
ยอมรับเรื่องเนตโซเชียลเรียนไม่ทัน
อย่าโกรธฉันแค่สูงวัยแต่ใจจริง
ด้วยอายุมากมายอยากได้เพื่อน
หลากหลายเกลื่อนทุกวัยทั้งชายหญิง
คุยทุกเรื่องแลกเปลี่ยนรู้คู่ความจริง
หลากหลายสิ่งฉันไม่รู้ดูจากเธอ ....
สิบปีผ่านไป.......
อายุเข้าเลขเจ็ดไม่เผ็ดจี๊ด
เคยเปรี้ยวปรี๊ดก็ต้องถอยคอยเติมหวาน
ด้วยเคยเกริ่นบอกเล่ามาเนิ่นนาน
ก็ยังพาลหมดแรงล้าพากายตรม
ด้วยชีวิตผ่านมาพาเป็นสุข
ยังสนุกกับการให้ใจสุขสม
อยากบอกเล่ากล่าวอ้างบางอารมณ์
แม้คนชมจะร้องว้า....ไม่ว่ากัน
ปัจจุบันเขียนน้อยค่อยเหินห่าง
ระบบร่างเปลี่ยนแปลงเหมือนแกล้งฉัน
เราคนแก่ตามแก้ไม่ค่อยทัน
ยักแย่ยันค่อยศึกษาหาข้อมูล
แต่ด้วยคิดถึงแฟนคลับกระชับมิตร
จึงต้องคิดตามต่อไปไม่ให้สูญ
ส่งความรู้คู่ธรรมะทวีคูณ
เพื่อเพิ่มพูนให้รู้กันฉันสุขใจ