All Blog
--- เ ริ่ ม ต้ น ใ ห ม่ อี ก ค รั้ ง---





































































เมื่อวานไปเล่นเวทที่บ้านแบล็ก ที่นี่มีแต่ขาประจำ แต่ละคนมาเล่นที่นี่นานตั้งแต่บ้านบอสยังไม่ปิดตัวลง อาจจะพอ ๆ กับที่ฉันเริ่มวิ่งนั่นแหละ การมาที่นี่ของฉันไม่ได้ดูแปลกใหม่เพียงแต่แปลกที่ มาบ่อยก็คงคุ้นเคยเครื่องเล่นไปเอง
นอกจากลู่วิ่งแล้ว อุปกรณ์เล่นอื่น ๆ แทบไม่เคยเห็น เป็นสถานที่ขาโหดมาเล่นรึก็พูดไม่ได้เต็มปาก เพราะมีสาว ๆ ใส่ท็อป กางเกงรัดกล้ามาเล่นเกือบครึ่ง เล่นจริงจังเสียด้วย ที่สำคัญเป็นสาวสวย รูปร่างดี ตอนฉันเดินเข้าไป สาว ๆ ออกกำลังกายกันอยู่ อยากถ่ายรูปนะ แต่วันแรกจะไปทำรุ่มร่ามแบบนั้นได้ไง ไม่เข้าท่า แถมเด็ก ๆ ยังยกมือไหว้เราสองคนกันจะทั้งบ้านแล้ว

วันนี้แบล็กไม่อยู่ น้อง ๆ บอกว่าเขาพาลูกสาวไปโรงพยาบาล หมดนัดผ่าตัดต่อมทอนซิลออก

เราเลยไม่รู้จะเริ่มเล่นอะไรยังไงก่อน ทุกคนก็อยู่กับเครื่องเล่นของตัวอย่างขมักเขม้น ความที่เครื่องเล่นแน่นไปหมด ต้องค่อย ๆ แทรกตัวเข้าไปที่บาร์เบล ม้านั่งสีแดงนั่น เหลือสองตัวพอดี จะได้ยกเวทกันก่อน ยกท่าเบสิกที่เคยยกสมัยแรก ๆ ที่เคยยก สร้างกล้ามเนื้อแขน ให้มันไม่หย่อนยานแบบตอนนี้ เป็นเพราะน้ำหนักเราขึ้นเยอะ ใต้ท้องแขนหย่อนคล้อยลง คิดว่าแขนกระชับน่าจะวิ่งได้ดีขึ้น อันนี้คิดเอง ฉันเริ่มที่ดัมเบลล์ข้างละสามกิโล หนักใช่ย่อย ที่บ้านฉันเล่นแค่สองกิโล หนักกว่านี้ยังไม่ได้ซื้อไว้บ้าน มีแต่เครื่องยกบนคานของสามี ฉันยกไม่ไหว

ฉันยกเวทสองท่า มี shoulder press ที่ยกดัมเบลล์ขึ้นเหนือหัว แล้วย่อแขนลงมาระดับไหล่ 12 ครั้ง 3 เซต มาวันแรกก็หนักใช่ย่อย แต่มาคราวนี้ไม่เหมือนแรกสุดที่ยกแขนซ้ายไม่ได้เลย ดันดัมเบลล์ขึ้นเหนือหัวไม่ได้ แขนซ้ายง่อยเปลี้ยเพลียแรง เกือบลืมไปเลยว่าเคยมีสภาพแบบนั้น

เปลี่ยนจากท่านี้ก็เป็นท่าง่าย ๆ ที่เคยเล่นอย่าง triceps curl ท่าที่วางเข่าราบไปบนม้านั่งแดง แล้วยกดัมเบลไปทางหลัง ให้แขนเหยียดตรงเสมอไหล่ ทำแบบนี้ 12 ครั้ง 3 เซ็ตพอ คือเซ็ตแรกก็แทบแย่แล้ว หนัก และก็ไม่อยากโหมด้วย แต่เรารู้สึกดีเพราะมีเพื่อน มองเขาเล่นโหด ๆ ทำให้เรามีแรง ฉันนี่มันสัตว์สังคมขนานแท้ อยู่ใกล้คนมีพลังก็มีพลังตามไปด้วย

แค่สองท่าก่อน แล้วนั่งดูสาว ๆ เล่นสควอทด้วยการดันบาร์เบล เธอย่อขาและใช้หน้าขาออกแรงดันบาร์เบลจนยืนขึ้นตรง ๆ เหมือนท่าเตรียม คือสุดยอดมากเลย ลำพังสควอทแบบไม่ดันไหล่ขึ้น เราก็แทบแย่แล้ว นี่คงเป็นท่าที่เราจะต้องทำให้ได้หากริจะวิ่งเทรล วันนี้ยังเล่นไม่ได้หรอก แต่เพลินมากกับการดูเขาเล่น คือแข็งแรง คือจริงจังตั้งใจ ไม่ได้มากันเล่น ๆ นะเนี่ย น้องที่ใส่ท็อปแต่ละคน หน้าท้องแบนราบ ไม่มีส่วนเกินและไม่มีซิกแพค ผิวผ่องเลย พอเธอสควอทเสร็จก็เธอเปลี่ยนมากระโดดเชือก มียักย้ายส่ายสะโพกตามจังหวะเพลงด้วย สวยมาก

แค่กระโดดเชือกธรรมดา ฉันแทบจะกระโดดไม่เป็นแล้ว นั่งดูน้องบู๊กระโดดชือกทุกเย็น ลองทำบ้างยังทำแทบไม่ได้ ลูกบอกว่า กระโดดเชือกได้กำลังข้อเท้านะแม่

ไม่น่าเชื่อว่า กระโดดเชือกที่เคยเป็นเรื่องง่าย ๆ ตอนเด็กนั้น มาตอนนี้ดูยากเย็น หมุนข้อมือตอนกระโดดดูขัด ๆ ต้องหัดกระโดดใหม่ ทำได้ทีละสิบครั้งและเหนื่อย

ที่มาเตรียมเวทเพราะอยากให้แกนกลางร่างกายแข็งแรงกว่านี้ น่าจะดีสำหรับการวิ่ง แต่ก็อยากให้มีคนดูแลท่าทางให้ คงต้องรอให้แบล็กมาสอน กะว่าจะมาเวทอาทิตย์ละสองวันน่าจะพอ นอกนั้นก็เล่นอยู่บ้าน

ฉันไปดึงเชือกแดง เล่นแต่เครื่องที่เคยเล่นก่อน รอเจ้าของบ้านมาสอนอีกที




ภูพเยีย
12 มิถุนายน 2562

























Create Date : 13 มิถุนายน 2562
Last Update : 13 มิถุนายน 2562 12:15:10 น.
Counter : 56 Pageviews.

0 comments
(โหวต blog นี้) 
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

ภูเพยีย
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 23 คน [?]



  •  Bloggang.com