Remember Me จำผมสักทีนะที่รัก




Remember Me จำผมสักทีนะที่รัก
ไอดอลฟิค
บทที่ 1 ครอบครัว

เสียงเด็กน้อยกำลังวิ่งเล่นอยู่บนชายหาดกับชายร่างเล็กที่หากใครๆ มองมาหรือผ่านมาเห็น ก็เป็นต้องอดยิ้มให้กับความน่ารักนี้ไปไม่ได้ อรรถพันธ์ กำลังยิ้มสดใสให้กับ "ของขวัญ" เด็กหญิงตัวน้อยน่ารักน่าชัง ที่ตอนนี้กำลังก่อกองทรายเป็นปราสาท มีเปลือกหอยเป็นเครื่องประดับ และมีคุณแม่อย่าง อรรถพันธ์ เป็นราชินี

"คุณแม่เป็นราชินี นะคะ น้องขวัญกำลังทำปราสาท นี่ค่ะสร้อย คุณแม่ต้องมีสร้อยประจำตัวด้วย" เสียงเจื้อยแจ้วส่งมายังผู้เป็นแม่ ประกอบกับลุกมาสวมสร้อยที่ทำจากเปลือกหอยคล้องคอให้กับกัน ก่อนจะส่งยิ้มหวานอย่างพอใจในตำแหน่งที่เด็กน้อยเลือกให้
"คุณแม่เป็นราชินี แล้วของขวัญเป็นอะไรคะ" กันถามลูกสาวออกไป ก่อนจะส่งกำไลเปลือกหอยคล้องไปที่ข้อมือเล็กให้ลูกสาวของตนพร้อมด้วยมงกุฎที่ทำจากดอกหญ้า
"ขวัญ เป็นเจ้าหญิงค่ะ" ว่าจบสาวน้อยก็ลุกขึ้นทำท่าถอนสายบัวก่อนจะเริงระบำอยู่บนชายหาด กันยิ้มขำให้กับท่าทางแก่นแก้วตรงหน้า นี่สินะที่เรียกว่าความสุข ความสุขที่อยู่ไม่ไกลตัวเขา
"มีราชินี ก็ต้องมีราชาด้วยสิคะ"
"คุณพ่อ" ของขวัญวิ่งไปหาร่างสูงที่เดินลงมาจากบ้านพักตากอากาศ ก่อนจะนั่งลงอ้าแขนรอกอดเจ้าตัวน้อยของเขา เด็กหญิงตัวน้อยเขย่งตัวขึ้นหอมแก้มคุณพ่อซ้ายทีขวาทีอย่างเอาใจ
"ว่าไงคะ คุณพ่อเป็นราชาได้ไหมคะ" ออฟมองหน้าลูกสาววัยซนของเขา
"ได้สิคะ คุณแม่เป็นราชินี คุณพ่อก็ต้องเป็นราชาอยู่แล้วค่ะ ใช่ไหมคะคุณแม่" ร่างน้อยหันไปถามความคิดเห็นจากคุณแม่ของตัวเองก่อนจะส่งยิ้มให้ กันได้แต่ส่ายหัวให้กับลูกสาวของตนเอง เล่นซนทุกวัน กว่าจะจับตัวให้หยุดยู่นิ่งๆ ได้นี่ ทำเอาคุณแม่อย่างเขาเหนื่อยทุกวัน
"อ่าว คุณแม่ไม่ตอบ สงสัยไม่อยากให้คุณพ่อเป็นราชา คุณพ่อเสียใจจัง"
"เยอะละพี่ออฟ กันยังไม่ได้พูดสักหน่อยว่าจะไม่ให้เป็น" หน้างอเป็นปลาทูถูกส่งไปให้ผู้เป็นสามี ออฟอุ้มลูกสาวตัวน้อยเดินมานั่งบนเสื่อใกล้ๆ ภรรยาก่อนจะก้มลงมาหอมแก้มนุ่มนิ่มขาวนวลที่มีเขาเป็นเจ้าของแต่เพียงผู้เดียว
"ชื่นใจจัง" ยิ้มกรุ้มกริ่มส่งสายตาอย่างมีความหมายไปให้ภรรยาสุดที่รัก มือหนาเอื้อมไปโอบเอวร่างบางให้เข้ามาใกล้ตนเองแนบแน่นยิ่งขึ้น
"อื้อออ พี่ออฟ เดี๋ยวของขวัญตก" มือบางคว้าไปรับตัวลูกสาวเอาไว้ก่อนด้วยกลัวจะตก แต่มือแข็งแรงก็มั่นคงกว่า กลายเป็นว่าตอนนี้ ทั้งสองแม่ลูกอยู่ในอ้อมกอดของเขาไปโดยปริยาย
"พี่ไม่ปล่อยให้ลูกตกลงไปหรอกครับ ใช่ไหมนะคะของขวัญ" ว่าจบก็จูบหน้าผากมนภรรยาตัวเองไปอีกสักที กันตีแขนสามีเบาๆ บอกให้รู้ว่าเขาไม่ได้อยู่กันตามลำพังครอบครัว ไหนจะลูกน้องของออฟที่ยืนดูแลตามจุดต่างๆ อีก
"เข้าบ้านกันเถอะครับ จะมืดแล้ว ของขวัญหิวหรือยังคะ"
"หิวแล้วค่ะ คุณแม่ ขวัญอยากกินกุ้งกับปู" เสียงใสเปล่งออกมาอย่างเด็กอารมณ์ดี ของขวัญ เป็นสิ่งมีค่าที่สุดในชีวิตของกันและออฟ เป็นที่สุดของดวงใจและลมหายใจของกันและกัน เด็กน้อยเข้ามาเติมเต็มชีวิตรักของทั้งคู่ จนกลายมาเป็นครอบครัวที่อบอุ่น
"งั้นเข้าบ้านกันนะคะ มาค่ะ คุณพ่ออุ้มเอง" ร่างสูงลุกขึ้นเต็มความสูงก่อนจะก้มลงไปอุ้มสาวน้อยตัวแสบประจำบ้านขึ้นมา ส่วนอีกมือส่งมากอบกุมมือบางของภรรยา พากันเดินเข้าบ้านไปเตรียมตัวสำหรับอาหารเย็นวันนี้

มื้อเย็นถูกจัดขึ้นง่ายๆ หน้าระเบียงบ้านที่ยื่นลงไปในทะเล ภาพพระอาทิตย์กำลังตกดินทอแสงประกายสีส้มอบอุ่นหัวใจถูกแผ่มายังครอบครัวแสนน่ารัก "ธนาฐานันท์" ที่นั่งทานข้าวกันพร้อมหน้า พ่อแม่ลูก
"แค่มื้อเย็นก็ต้องมีลูกน้องคอยดูแลเลยหรือครับ" กันว่าเบาๆ พลางหันซ้ายขวาไปมองลูกน้องของออฟที่ยืนคุ้มกันเขาและครอบครัวอยู่ไม่ห่าง ถึงจะไม่อึดอัดมากแต่ก็ทำให้บรรยากาศมันแปลกๆ ไม่น้อย อุตส่าห์ได้มาพักผ่อนทั้งที
"พี่ว่าเราคุยกันเรื่องนี้แล้วนะครับ กันก็รู้ว่าเพราะอะไร" ร่างสูงเอ่ยบอกภรรยาที่ทำหน้ามุ่ยอยู่ตรงหน้า ก่อนจะหันไปแกะกุ้งตัวโตให้เด็กน้อยที่ตั้งตารออย่าใจจดใจจ่อ
"ก็รู้ครับ แต่มาแทบจะทุกที่แบบนี้กันก็เริ่มจะอึดอัดแล้วนะ"
"ไม่งอแงสิครับคนเก่ง มันก็เป็นแบบนี้มาตั้งนานแล้วนี่"
"..............."
"น้องกันครับ"
"ครับ ก็ได้ครับ"
"ทานข้าวต่อครับ เดี๋ยวพี่ตักไข่เจียวให้" จุมพลเอื้อมมือไปตักไข่เจียวให้ภรรยาด้วยรู้ดีว่ากันแพ้อาหารทะเล บนโต๊ะจึงมีต้มจืดตำลึง ไข่เจียวหมูสับ ผัดผัก อย่างที่ร่างบางชอบทาน


"ของขวัญล่ะครับ" กันถามสามีหลังจากออกมาจากห้องน้ำพร้อมกับชุดนอนลายหมีน่ารัก ก่อนจะเดินมาที่เตียงนอน วันนี้เขาทั้งสนุกทั้งเหนื่อย นานๆ ทีคุณสามีจะมีเวลาพามาเที่ยวพักผ่อนแบบนี้ ตั้งแต่มาถึงร่างบางก็เอาแต่พาของขวัญเดินเล่นชายหาด ก่อกองทราย เล่นน้ำทะเลทั้งวัน
"หลับไปแล้วครับ แล้วนี่หนูจะนอนทั้งอย่างนี้หรือ ทำไมไม่เช็ดหัวให้แห้งก่อน" พูดไปก็เท่านั้นร่างบางเอนตัวลงนอนไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ออฟเดินมาหยุดอยู่หน้าเตียงก่อนจะดึงมือของภรรยาให้ลุกขึ้นนั่ง
"ไม่เอา พี่ออฟ กันง่วงแล้ว" ทำท่าหาวประกอบท่าทางง่วงนอน บอกให้ออฟรู้ว่าจะฟุบลงไปอีกรอบ มือแกร่งจับตัวกันไว้แน่นก่อนจะมานั่งซ้อนทับหลังภรรยาปล่อยให้ร่างบางเอนซบอกหนา หยิบผ้าขนหนูข้างเตียงที่กันวางไว้มาเช็ดผมให้อย่างเบามือ
"หลับคาอกก็ได้หรอครับ หื้มมมม เล่นจนเหนื่อยกันทั้งแม่ทั้งลูก สนใจคุณพ่อหน่อยสิครับคุณแม่" ออฟบรรจงจูบปากอวบอิ่มที่หลับคาอกเขาอย่างแนบแน่น เขารักคนๆ นี้มากแค่ไหน ทุกคนย่อมรู้ดี กันเป็นทุกอย่างของเขา หากจะพูดให้ชัดเจน คือ ของขวัญเป็นดั่งหัวใจของเขา ส่วนภรรยาแสนน่ารักคนนี้เป็นดั่งลมหายใจของเขา ขาดใครไปสักคนเขาคงเหมือนตายทั้งเป็น


เช้าที่รีบเร่งของร่างสูงทำให้กันรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาไม่น้อย ทั้งๆ ที่ตกลงกันว่าจะอยู่พักผ่อนต่ออีกสองวัน กลายเป็นว่าต้องรีบกลับเพราะคุณสามีดันมีงานด่วนเข้ามา ต้องรีบบินไปฮ่องกงทันที
"ให้กันอยู่ต่อกับของขวัญก็ได้นะครับ กันอยู่ได้นะครับ ลูกน้องพี่ออฟก็อยู่ด้วยตั้งเยอะ นะ นะครับ ได้ไหม"
"น้องกันครับ...หนูอยู่ไม่ได้ครับ เราเคยพูดกันเรื่องนี้แล้วนะ พี่จะไม่ยอมให้กันอยู่กับลูกโดยไม่มีพี่ ถึงจะมีลูกน้องก็ตาม"
"....."
"กันครับ เดี๋ยววันหลังพี่พามาอีกนะ สัญญา"
"สัญญาแล้วนะครับ ทำให้ได้ด้วย พี่ออฟผิดสัญญาบ่อยแล้วนะ" ร่างบางยื่นนิ้วก้อยออกมาให้ร่างสูงทำสัญญากันไว้ ว่าจะพามาเที่ยวทะเลอีก ออฟมองภรรยาของตัวเองก่อนจะยิ้มให้กับความน่ารัก เอื้อมมือไปเกี่ยวก้อยร่างบางเอาไว้
"ขอโทษครับ โกรธพี่ไหม หื้มมมม" จุมพลนั่งลงข้างเตียงดึงเอาร่างบางมานั่งลงบนตักก่อนจะโอบกอดเอวเอาไว้หลวมๆ วางคางของตนเองไว้บนไหล่บางอย่างออดอ้อน เขารู้ดีว่ากันไม่โกรธหรอก อาจจะแค่น้อยใจที่เขาผิดสัญญาเท่านั้นเอง
"อยากโกรธ แต่กันเข้าใจพี่ออฟมากกว่า"
"น่ารักจัง คุณแม่น้องของขวัญ...จูบหน่อยครับ" กันเงยหน้าขึ้นไปรับจูบอันแสนหวานของสามี จูบที่แสดงถึงความรักใคร่ คนตรงหน้าเป็นดั่งชีวิตของกัน ถ้าวันนึงต้องสูญเสียไป ลมหายใจของเขาก็คงหมดลงเช่นกัน



Create Date : 13 ตุลาคม 2561
Last Update : 13 ตุลาคม 2561 13:56:19 น.
Counter : 234 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

หมอกหนาตะวันรอน
Location :
ปทุมธานี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ไม่จำเป็นต้องมีชื่อเรียก แค่มีความรู้สึกดีๆ ให้กันก็พอ
New Comments
ตุลาคม 2561

 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31