นิยายที่กำลังอัพเดท>ดาราจักรรักลำนำใจ----------------------------------------------------------------------โลกส่วนตัวของคนช่างฝัน

Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2560
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728 
 
8 กุมภาพันธ์ 2560
 
All Blogs
 
หวานใจเจ้านายที่รัก : เลขาฯ ของนายกรินทร์ ใครอย่ามาชวนกินข้าวเที่ยง




บทที่ 8 เลขาฯ นายกรินทร์ ใครอย่ามาชวนกินข้าวเที่ยง !

ชายหนุ่มเลิกคิ้วราวกับจะล้อ ขณะที่รอคอยคำตอบจากเธอ

“ฉันตกลงจะทำงานกับคุณค่ะคุณช้าง คุณจะให้ฉันเริ่มงานวันไหนคะ”

เธอพูดเหมือนกับท่องมา มันทำให้กรินทร์ยิ้มกว้างขึ้นไปอีก ท่าทางเธอเหมือนกำลังยืนต่อหน้าเจ้านายผู้น่ากลัว หรือต่อหน้าอาจารย์ผู้เข้มงวดสักคน

“พรุ่งนี้เลยเป็นไง”

แววตาดาวลดาดูประหลาดใจแต่ก็ขับไล่มันหายไปอย่างรวดเร็ว ราวกับกลัวว่าหากต่อรองหรือมีเงื่อนไขแม้เพียงนิดเดียวเขาจะปฏิเสธ

“ได้ค่ะ แล้วฉันต้องทำงานที่ไหนคะ” เธอถามพลางมองไปรอบๆ ห้อง ก่อนจะอดไม่ได้ที่จะมองไปยังประตูที่ปิดกั้นห้องทำงานกับห้องนอนของเขา

“ที่นี่สิ”

เธอกลืนน้ำลายอย่างรวดเร็ว “แล้วต้องทำอะไรบ้างคะ ฉันจะได้เตรียมตัว”

นั่นสินะ เขาจะให้เธอทำอะไรบ้าง เขามีงานให้เธอทำ แต่มันอาจจะน้อยเกินไปเพราะงานในบริษัทก็มีคนทำอยู่แล้ว สิ่งที่เขานึกได้ในตอนนี้มันอาจดูไร้สาระ แต่มันก็จำเป็นน่ะนะ

“เริ่มต้นจากชงกาแฟให้อร่อยถูกใจผมก่อน”

“คะ”

เธอเบิกตาโตจนกรินทร์หลุดเสียงหัวเราะออกมา



วันแรกของการเริ่มต้นทำงาน ดาวลดาตื่นเต้นจนตื่นเช้ากว่าปกติเล็กน้อย เช่นเดียวกับแม่ของเธอ ขณะที่พ่อนั้นแสดงความสุขและพอใจออกมาทางสีหน้า หญิงสาวเข้าไปในสวนแต่เช้าเพื่อช่วยพ่อเก็บผลไม้รอส่งขายกับแม่ค้าที่จะนำไปขายในร้านค้าตามหมู่บ้าน ขณะที่อำไพเตรียมอาหารเช้าง่วนอยู่ในครัว หลังจากขนผลไม้ไปไว้ในเพิงเล็กในสวนแล้ว ดาวลดาก็ขอตัวกับพ่อไปอาบน้ำเตรียมตัวไปทำงานโดยไม่ลืมเตือนอีกฝ่ายไม่ให้หักโหมจนเกินไป เธอรู้ดีว่าห้ามพ่อไม่ได้แม้จะฟื้นไข้ได้ไม่นานก็ตาม

เพราะกรินทร์บอกว่าวันแรกเป็นการศึกษางาน และที่ทำงานของเขาก็ไม่ได้หรูหราอะไรเขาจึงให้เธอแต่งตัวตามสบาย ดาวลดาจึงเลือกชุดทำงานเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนปักลายดอกไม้ดูอ่อนหวานกับกระโปรงผ้าเนื้อนิ่ม สวมรองเท้าสานแบบเรียบแต่ดูเก๋และรวบผมมัดเป็นหางม้า

“กินข้าวเช้าก่อนนะลูก แม่เตรียมไว้ให้แล้ว อำไพเอ่ยจากในครัว ราวกับกลัวว่าเธอรีบไปเสียก่อน แต่พอเห็นดาวลดาในชุดทำงานก็ยิ้มแก้มปริแววตาฉายแววภาคภูมิใจ “ลูกแม่แต่งตัวแบบนี้แล้วสวยจัง”

หญิงสาวหัวเราะเขินระคนขำขณะเดินเข้าครัว “ดาวแต่งตัวธรรมดามากเลยนะจ๊ะแม่ พอดีหาชุดไม่ทันเพราะว่าคุณช้างให้เริ่มงานวันนี้เลย ตอนแรกนึกว่าจะเริ่มตอนต้นเดือนเสียอีก”

“ดีแล้วลูกที่เริ่มเร็ว อ้อ...อย่าลืมเอาฝรั่งไปฝากคุณช้างด้วยนะ พ่อเขาเอาใส่ถุงไว้ให้แล้ว”

“พ่อเอาใจเจ้านายของดาวตั้งแต่วันแรกเลยนะจ๊ะ”

“พ่อเขาบอกว่าวันที่คุณช้างมาบ้านเขาบอกว่าชอบฝรั่งบ้านเราจ้ะ”

“ใช่แล้วลูก” รังสรรค์พาร่างผอมเข้ามาสมทบบนเรือนเพื่อหานมถั่วเหลืองดื่ม “แล้วนี่ลูกจะเดินไปหรือเอารถเครื่องไป” เขาถาม

“ใกล้แค่นี้เดี๋ยวดาวเดินไปดีกว่าจ้ะพ่อ”



เมื่อเข้าไปในห้องทำงานขนาดเล็ก เจ้านายของดาวลดาซึ่งแต่งตัวเรียบร้อยแล้วกำลังยืนพิงขอบโต๊ะทำงานพูดโทรศัพท์อยู่ เขาชี้ให้เธอนั่งที่โซฟาใกล้กับผนัง หญิงสาวนั่งหันหน้ามาทางเขาโดยวางถุงฝรั่งไว้บนตัก ระหว่างนั้นก็ลอบสังเกตผู้เป็นเจ้านายโดยไม่ให้เขารู้

กรินทร์อยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีอ่อนพับแขนตรงข้อศอกกับกางเกงสีเข้ม ท่าทางง่ายๆ สบายๆ แต่กลับมีพลังบางอย่างฉายออกมา ไม่ใช่รูปลักษณ์ทางกายเท่านั้นแต่หมายถึงความคิดอีกด้วย โดยเฉพาะประโยคที่เขาคุยเกี่ยวกับธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ คำชี้แนะอย่างมั่นอกมั่นใจระหว่างการโต้ตอบกับคนในสาย ทำให้เธอนึกชื่นชมเขาอยู่ภายในใจ

จนกระทั่งวางสายเขาจึงหันมา ดาวลดายืนขึ้นพร้อมกับเดินมายื่นถุงฝรั่งให้เขา “พ่อบอกว่าคุณชอบค่ะ ก็เลยฝากมาให้ ฉันเอาไว้ในตู้เย็นให้นะคะ”

ชายหนุ่มเอ่ยขอบคุณด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม พลางมองตามเลขานุการคนใหม่ด้วยความรู้สึกแปลกๆ เล็กน้อย ประโยคพูดคุยหรือจริงๆ ต้องเรียกว่าการวิเคราะห์ของอติเทพกลับมารบกวนอีกครั้ง

“จะให้ฉันเริ่มจากงานอะไรก่อนคะ” เธอถามหลังจากหันมาสบตาเขาแล้ว

“เริ่มจากชงกาแฟให้ผมเป็นอาหารเช้าก่อนดีกว่า”

“อ้าว! คุณยังไม่กินข้าวเช้า เอ่อ...หมายถึงว่าคุณไม่กินอาหารเช้าเหรอคะ”

พอถามไปแล้วดาวลดาก็รู้สึกตัวว่าอาจทำเกินหน้าที่เลขานุการ ทั้งๆ ที่จะว่าไปแล้วเธอยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าขอบเขตหน้าที่ของเธอต้องทำอะไรแค่ไหน

“ส่วนใหญ่จะกิน แต่ถ้าวันไหนงานยุ่งแต่เช้าจนติดพัน หรือลืม ก็จะกินแค่กาแฟ”

“งั้นฉันจะชงกาแฟให้ค่ะ คุณชอบแบบไหนคะ”

“กาแฟดำ กาแฟช้อนครึ่งไม่ใส่น้ำตาล”

“ได้ค่ะ”

ท่าทางกระตือรือร้นของเธอทำให้กรินทร์อมยิ้มอย่างเอ็นดู ชายหนุ่มเดินอ้อมโต๊ะมาทรุดนั่งที่เก้าอี้ เปิดโน้ตบุ้กเพื่อเช็คอีเมล ระหว่างรอเขามองแผ่นหลังดาวลดา เธอหยิบจับแก้วจานรองและกระปุกกาแฟ ผมที่มัดเป็นหางม้าเปิดลำคอระหง น่าสัมผัส...

กรินทร์ก้มหน้าลงแล้วส่ายหน้าพลางตำหนิตัวเอง เขาไม่ควรคิดแบบนั้นกับเลขานุการ มันดูไม่เข้าท่า และเมื่อเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง เธอก็เดินมายังโต๊ะเขาพร้อมกับแก้วกาแฟส่งกลิ่นหอมกรุ่นในมือ เขาผายมือให้เธอนั่งที่เก้าอี้ตรงข้ามกับเขา

“ก่อนอื่นผมอยากทำความตกลงกับคุณก่อน” กรินทร์เอ่ยหลังจากยกกาแฟขึ้นจิบอึกแรก “ผมอยากให้คุณแทนตัวเองว่าดาว” จากนั้นก็เว้นจังหวะแล้วถามย้ำอีกที “ได้ไหม”

“ได้ค่ะ” คนรับคำดูจะค่อนข้างงงเล็กน้อย เพราะไม่เข้าใจว่าคำแทนตัวสำคัญกับเรื่องงานยังไง

“แล้วก็เรียกผมว่าช้าง”

คราวนี้แววตาดาวลดาเต้นระริก หญิงสาวทำหน้าคล้ายจะขำแต่ก็ยังมีความเกรงใจขณะโต้ตอบ “เรียกว่าคุณช้างได้ไหมคะ ถ้าเรียกช้างเฉยๆ ฉัน...เอ่อ...ดาวคงเป็นเลขานุการที่ไม่มีสัมมาคารวะ”

กรินทร์หัวเราะ “นั่นสินะ” จากนั้นเขาก็หยิบแฟ้มจากด้านข้างแล้วยื่นให้เธอ “นี่เป็นแฟ้มข้อมูลอสังหาริมทรัพย์ที่อยู่ในระหว่างการเสนอซื้อเสนอขาย นี่เป็นแค่ส่วนหนึ่งเท่านั้น ส่วนทั้งหมดอยู่ในโน้ตบุ้ก ผมจะให้คุณปริ้นออกมาใส่แฟ้มแล้วค่อยๆ ศึกษาดู แล้วก็นี่...” เขาหยิบแฟ้มต่อมา

“เป็นรายละเอียดสัญญาก่อสร้างปั๊มน้ำมันแห่งนี้ ผมอยากให้คุณอ่านแล้วดูว่าสัญญาแต่ละงวดจะครบกำหนดตอนไหนแล้วช่วยเตือนผมแต่เนิ่นๆ จะได้เร่งรัดผู้รับเหมา” เขาบอกในสิ่งที่ค่อนข้างจำได้ขึ้นใจอยู่แล้ว เพียงแต่อยากให้เธอเรียนรู้งาน

“ได้ค่ะ”

พอเห็นหญิงสาวลุกขึ้นกรินทร์ก็นึกขึ้นได้ในทันทีว่าเขาพลาดอะไรไป ชายหนุ่มนึกตำหนิความสะเพร่าของตัวเองที่ไม่ได้จัดการเรื่องโต๊ะทำงานของเธอให้เป็นเรื่องเป็นราว

“คุณนั่งที่โซฟาไปก่อนก็ได้ วันนี้ผมจะสั่งโต๊ะทำงานให้”

“ได้ค่ะคุณช้าง”

“ได้ค่ะ” กรินทร์พูดล้อเลียนเธอแล้วยิ้มกว้าง “พูดง่ายว่าง่ายแบบนี้น่าจะเลี้ยงง่ายด้วยนะ”

ดาวลดาหน้าแดงก่ำ รีบถือแฟ้มหมุนตัวไปนั่งที่โซฟาแต่คราวนี้หันข้างให้เขา ยังไม่ทันเริ่มงานก็ได้ยินเสียงโทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น เธอนิ่วหน้าเมื่อเห็นว่าเป็นเบอร์ของปลัดก้อง เขาขอเบอร์โทรศัพท์มือถือเธอไว้ตอนมาเยี่ยมพ่อครั้งล่าสุด โดยอ้างว่าจะได้แจ้งเรื่องงาน แต่ตอนนี้มันไม่สำคัญแล้วเพราะเธอบอกเขาแล้วว่าเธอจะไม่ไปสมัครงานที่อำเภอ เนื่องจากเธอตกลงทำงานกับกรินทร์

“สวัสดีค่ะปลัด”

ประโยครับโทรศัพท์ของดาวลดาแม้จะค่อนข้างแผ่วเบาราวกับเกรงใจเขา แต่ก็ทำให้กรินทร์ชะงักแล้วนิ่งขึงตั้งใจฟังโดยไม่รู้ตัว

“ใช่ค่ะ...ดาวมาทำงานวันแรก...ที่บ้านพักในปั๊มน้ำมันของเขาค่ะ...ตอนเที่ยงเหรอคะ ดาวจะกลับไปกินข้าวที่บ้านกับพ่อค่ะเพราะใกล้แค่นี้เอง...แต่ว่าคุณต้องรีบกลับไปทำงานตอนเที่ยงนี่คะ...ก็ได้ค่ะ...สวัสดีค่ะ”

เมื่อดาวลดาวางสายเธอก็ได้ยินเสียงเปรยราบเรียบมาจากเจ้านายที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน

“คราวหลังบอกปลัดก้องด้วยนะว่าเอาเวลางานไปทำงานหลวงให้คุ้มค่าดีกว่าโทรมาหาผู้หญิง”

“ปลัดแค่โทรมาถามเรื่องงานค่ะ” หญิงสาวเอ่ยแก้ตัวให้คนที่โทรมาด้วยสีหน้าไม่ค่อยดีนัก

“แต่ก็โทรมาในเวลางาน” เขาพูดพลางยกนาฬิกาข้อมือดู แล้วเงยหน้าปรายตามองเธอด้วยสายตาเฉียบคม ทว่าอีกฝ่ายกลับคิดว่าเขากำลังตำหนิตัวเองด้วย

“ดาวขอโทษค่ะที่รับโทรศัพท์ในเวลางาน”

ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าลึกแล้วระบายออก รู้ตัวว่ากำลังหงุดหงิดโดยไม่รู้สาเหตุ “ช่างเถอะ ศึกษางานที่ผมให้ไปก็แล้วกัน ผมจะออกไปทำธุระข้างนอก” เขาลุกขึ้น “ผมจะเข้ามาก่อนเที่ยง อย่าเพิ่งไปไหนล่ะ”

คนฟังไม่รู้เหตุผลของการให้เธออยู่รออย่างแน่ชัด แต่คนพูดรู้ดีทีเดียวล่ะว่าทำไมถึงต้องให้อยู่รอ เรื่องอะไรจะปล่อยให้ปลัดก้องมาฉกเลขานุการของเขาไปกินข้าวหรือไปไหนมาไหนตอนเที่ยงตั้งแต่วันแรกของการทำงาน!

กรินทร์ขับรถออกจากปั๊มน้ำมันด้วยความไม่เข้าใจตัวเอง พอมาคิดทบทวนดูแล้วเขาก็ไม่เห็นเหตุผลอะไรที่เข้าท่าพอที่จะมารองรับการกระทำและคำพูดของตัวเองภายหลังจากเห็นดาวลดารับโทรศัพท์จากปลัดก้อง การที่เขารับเธอเข้าทำงานก็เพื่อต้องการช่วยเหลือเธอกับครอบครัว เขาจึงไม่ได้คาดหวังเรื่องงานแบบเข้มข้น อย่างน้อยก็ไม่ใช่ในวันแรกนี้หรอก และไม่ควรจะหงุดหงิดกับการที่เธอรับโทรศัพท์ในเรื่องส่วนตัวแค่เวลาไม่กี่นาที

ชายหนุ่มกำพวงมาลัยเข้าแล้วคลายออกก่อนจะเลี้ยวรถเข้าไปยังร้านขายเฟอร์นิเจอร์ในตัวอำเภอ แต่ถึงยังไงก็ตาม เขาก็ไม่มีทางทำตัวเป็นเจ้านายที่ดีด้วยการปล่อยให้ดาวลดาไปกินข้าวเที่ยงกับปลัดก้องในวันนี้ เพราะมันเป็นการประกาศความสัมพันธ์อันพิเศษมากเกินไป ถ้าเริ่มแวะเวียนมารับมาส่งไปกินข้าวตั้งแต่วันแรกวันต่อไปก็ต้องมีมาเรื่อยๆ



กรินทร์กลับเข้ามาอีกครั้งในตอนสิบเอ็ดโมงกว่า โดยมีพนักงานจากร้านเฟอร์นิเจอร์สองคนยกโต๊ะทำงานกับเก้าอี้เข้าไปในห้องทำงานด้วย ชายหนุ่มให้จัดโต๊ะสำหรับดาวลดาไว้ใกล้กับประตูโดยหันหน้าเข้าหาด้านข้างเขา

“มันอาจจะแคบไปหน่อย เพราะผมไม่คิดว่าจะมีคนมาทำงานด้วยในตอนแรก” เขาออกตัวกับเธอหลังจากพนักงานกลับไปแล้ว “แต่ถ้าสำนักงานของปั๊มเสร็จเมื่อไหร่คุณจะได้นั่งสบายกว่านี้”

“ขอบคุณนะคะคุณช้าง สำหรับทุกอย่าง ทั้งงาน ทั้งโต๊ะทำงานด้วย”

ชายหนุ่มตาพร่าไปชั่วขณะกับรอยยิ้มและแววตาสำนึกในบุญคุณของเธอ เมื่อเรียกสติกลับมาได้เขาจึงเอ่ยชวนเธอในทันที “ใกล้เที่ยงแล้ว ไปกินข้าวกันเถอะ”

ดาวลดาขยับตัวอย่างอึดอัด “แต่ปลัดก้องบอกว่าจะเข้ามารับดาวไปกินข้าวเที่ยงฉลองที่ได้งานค่ะ”

กรินทร์ชะงักเท้าที่กำลังจะเดินไปยังประตูห้องนอนของตัวเอง ริมฝีปากกระตุกขึ้นอย่างผู้มีอำนาจเหนือกว่าคนที่ถูกกล่าวถึง

“บอกเขาว่าเอาไว้ฉลองช่วงเวลาอื่นดีกว่า” พูดแล้วก็รอดูว่าดาวลดาจะทำยังไง

“ถ้าอย่างนั้นดาวจะโทรบอกปลัดว่าเอาไว้ตอนเย็นค่ะ”

คำตอบของเธอทำให้เขารู้สึกเป็นผู้ชนะ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังอดหงุดหงิดเหมือนก้อนกรวดกระเด็นมาอยู่ในรองเท้าไม่ได้ เพราะนั่นหมายถึงว่าปลัดก้องจะมาฉลองกับดาวลดาที่บ้านโดยไม่ต้องห่วงเรื่องเวลาอีกต่อไป น้ำเสียงที่พูดออกมาก่อนเดินเข้าห้องนอนจึงราบเรียบติดจะเฉยชาเช่นเดียวกับใบหน้า

“ตามใจคุณสิ เรื่องส่วนตัวผมไม่มีสิทธิ์ยุ่งอยู่แล้ว แต่ถ้าในเวลางานคุณเป็นสิทธิ์ของผม”






Create Date : 08 กุมภาพันธ์ 2560
Last Update : 8 กุมภาพันธ์ 2560 19:48:04 น. 1 comments
Counter : 558 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

 
สวัสดีนะจ้ะ แวะมาเยี่ยมนะจ้าาา sinota ซิโนต้า Ulthera สลายไขมัน SculpSure เซลลูไลท์ ฝ้า กระ Derma Light เลเซอร์กำจัดขน กำจัดขนถาวร รูขุมขนกว้าง ทองคำ ไฮยาลูโรนิค Hyaluronic คีเลชั่น Chelation Hifu Pore Hair Removal Laser freckle dark spot cellulite SculpSure Ultherapy กำจัดไขมัน adenaa ลบรอยสักคิ้วด้วยเลเซอร์ ลบรอยสักคิ้ว Eyebrow Tattoo Removal เพ้นท์คิ้ว 3 มิติ สักคิ้ว 3 มิติ
ให้ใจหายใจ สุขภาพ วิธีลดความอ้วน การดูแลสุขภาพ อาหารเพื่อสุขภาพ ออกกำลังกาย สุขภาพผู้หญิง สุขภาพผู้ชาย สุขภาพจิต โรคและการป้องกัน สมุนไพรไทย ขิง น้ำมันมะพร้าว ผู้หญิง ศัลยกรรม ความสวยความงาม แม่ตั้งครรภ์ สุขภาพแม่ตั้งครรภ์ พัฒนาการตั้งครรภ์ 40 สัปดาห์ อาหารสำหรับแม่ตั้งครรภ์ โรคขณะตั้งครรภ์ การคลอด หลังคลอด การออกกำลังกาย ทารกแรกเกิด สุขภาพทารกแรกเกิด ผิวทารกแรกเกิด การพัฒนาการของเด็กแรกเกิด การดูแลทารกแรกเกิด โรคและวัคซีนสำหรับเด็กแรกเกิด เลี้ยงลูกด้วยนมแม่ อาหารสำหรับทารก เด็กโต สุขภาพเด็ก ผิวเด็ก การพัฒนาการเด็ก การดูแลเด็ก โรคและวัคซีนเด็ก อาหารสำหรับเด็ก การเล่นและการเรียนรู้ ครอบครัว ชีวิตครอบครัว ปัญหาภายในครอบครัว ความเชื่อ คนโบราณ


โดย: สมาชิกหมายเลข 4057910 วันที่: 23 สิงหาคม 2560 เวลา:17:59:50 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

BlogGang Popular Award#13


 
รัณณา
Location :
ศรีสะเกษ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 37 คน [?]




เมื่อสาวป่าไม้เป็นนักเขียน

ชื่อเล่น นาง ค่ะ

รัณณา มาจากคำอ่าน รัน = run หรือ ran แปลว่าวิ่ง นา ก็คือท้องนา ^ ^

รัณณา ก็เลยมีความหมายแบบกวนๆ ว่า วิ่งไปบนท้องนา รัณณา เป็นนามปากกาของนักเขียนที่ทุกอณูของจิตวิญญาณและความรู้สึกมีความเป็น นักอนุรักษ์พงไพร เป็นผู้ที่มุ่งหวังเก็บเกี่ยวความสุขจากความคงอยู่ของธรรมชาติ และหวังการก่อเกิดงานเขียนที่กลั่นกรองจากประสบการณ์และจินตนาการที่ผุดพราวขึ้นทุกย่างก้าวที่เยื้องกราย...


โลกของรัณณา พระเอกหรือนางเอกส่วนใหญ่แล้วเป็นคนหล่อ สวย ดี น่ารัก มีเหตุผล(บ้าง) นั่นเพราะว่าคนเขียนอยากให้โลกนี้มีแต่คนดีๆ ถึงแม้ว่าจะเป็นไปไม่ได้ แต่เพราะว่าคนเขียนมีความสุขกับความคิดฝันโดยไม่ได้หวังจะทำร้ายใคร เนื่องจากความเป็นจริงที่พบเจอก็เหนื่อยล้ามากพออยู่แล้ว ส่วนตัวร้ายก็สร้างมาเพื่อความบันเทิงหรืออาจให้ข้อคิดเล็กน้อยบ้างตามแต่ช่วงนั้นจะพบเจอกับอะไรที่กระแทกใจ

หวังว่านิยายของรัณณาคงสร้างความสุขให้คนที่คิดเหมือนกันบ้างนะคะ

ติดตามสาวป่าไม้ใจรักเขียนได้ที่เฟสบุ้ค
รัณณา ริมธาร
ยินดีต้อนรับสู่บ้าน รัณณา

ผลงานในรูปแบบ e-book

นิยายที่ได้แรงบันดาลใจมาจากชีวิตการทำงานบนดอยแห่งหนึ่งในภาคเหนือ

แรงบันดาลใจจากการไปเที่ยวบาหลีก่อให้เกิดให้นิยายเรื่อง ณ ดารันหัวใจฉันมีเพียงเธอ



Code Calendar
จากใจนักเขียน
งานเขียนในเวบนี้ เป็นลิขสิทธิ์ของผู้เขียน ได้รับความคุ้มครองตามกฎหมาย ห้ามคัดลอก ดัดแปลง เผยแพร่ โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร มิฉะนั้นอาจมีความผิด ตาม พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537

ฟังเพลงเพราะๆ

New Comments
Friends' blogs
[Add รัณณา's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.