ผู้ทดลองคนที่ 10
อยู่ในช่วงกำลังมองหาโอกาสใหม่ในชีวิต โดยผู้ทดลองมีทั้งประเภทธุรกิจที่ถนัด และตำแหน่งงานที่ต้องการค่อนข้างชัดเจนอยู่แล้ว

โจทย์ที่ใช้ในการต่อ LEGO คือ

“หากผู้สัมภาษณ์ถามถึงจุดแข็งหรือทักษะของคุณ ที่จะช่วยให้องค์กรสามารถบริหารจัดการงานได้ดีขึ้น คุณจะตอบว่าอะไร”

ผู้ทดลองได้ถ่ายทอดคำตอบออกมาเป็น ทักษะที่ช่วยองค์กรได้ทั้งหมด 6 ประการ ผ่านการต่อ LEGO

จากนั้น จึงมีการตั้งคำถามต่อยอดว่า

“ในบรรดาทักษะทั้งหมดนี้ ทักษะใดคือทักษะที่ทรงพลังที่สุดสำหรับคุณ”

ผู้ทดลองได้เลือกนำเสนอ 2 ทักษะหลัก ที่เป็น“จุดแข็งแท้จริง” ของผู้ทดลอง

ในคำถามข้อถัดมา ผู้ทดลองได้ลองตั้งโจทย์ด้วยตัวเอง

ผู้ทดลองเริ่มต้นการต่อ LEGO จาก รูปแบบของผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นในสถานการณ์ปัจจุบัน
โดยใช้การมองไปข้างหน้าผ่าน “ความเป็นไปได้ของเหตุการณ์” และแบ่งออกเป็น 3 สถานการณ์ทางเลือก

เนื่องจากเนื้อหาของสถานการณ์มีความละเอียดอ่อน
จึงขอสงวนรายละเอียดของการเล่าเรื่องในแต่ละสถานการณ์ไว้

อย่างไรก็ตาม กระบวนการนี้ช่วยให้ผู้ทดลองสามารถ
มองเห็นผลลัพธ์ที่อาจเกิดขึ้นจากแต่ละทางเลือกได้อย่างชัดเจน

ในระหว่างกระบวนการ กระบวนกรฝึกหัดได้สังเกตเห็นว่า
ประเด็นสำคัญไม่ได้อยู่เพียงที่ “ผลลัพธ์” ที่ผู้ทดลองมองเห็น
แต่คือ รูปแบบของการกระทำและวิธีการ ที่จะนำไปสู่ผลลัพธ์เหล่านั้น

จึงได้ชวนผู้ทดลอง ย้อนกลับไปตั้งคำถามใหม่ ว่า

“จะต้องทำอย่างไร เพื่อให้ผลลัพธ์ของการกระทำนั้นออกมาในรูปแบบที่ดีขึ้น”

จากนั้น ผู้ทดลองได้กลับไปต่อ LEGO อีกครั้ง
โดยเปลี่ยนจุดโฟกัสจาก “ผล” ไปสู่ “เหตุ”
เพื่อทำความเข้าใจความเชื่อมโยงระหว่างการกระทำและผลลัพธ์ที่ต้องการเห็น