Japan.. Jib..Jib : Hakodate (2)
มาถึง Robeway แล้วค่ะ .. ค่าขึ้นกระเช้า ไป-กลับ 1,160 เยน ขึ้นไปแป๊บเดียวเอง แค่ 3 นาทีก็ถึงแล้ว.. (อยากห้อยต่องแต่ง. อยู่นาน ๆ) ใครจะขึ้นกระเช้า.. ขาเดียวก็ได้นะตะ .. ขากลับเดินลงเขา.. เหอ ๆ .. ข้าน้อยขอบาย.. ไปกลับดีกว่า..
บนสถานีกระเช้าไฟฟ้าบนยอดเขาฮาโกดาเตะ มีอยู่สี่ชั้น ใครขี้หนาว ทนลมไม่ได้ (แบบว่า.. บอบบางเดี๋ยวลมพัดปลิว..) ก็นั่งมองวิวอยู่ชั้น 1 ที่กรุกระจกใส มองเห็นวิวรอบอ่าวของฮาโกดาเตะได้เหมือนกันค่ะ..
นอกอาคารเป็นลานกว้าง รับวิวได้แบบพาโนรามา (เสียดาย ใช้โหมด พาโนรามา ไม่เป็น .. เคยใช้แต่ลืม.. ) วิวนี้โรแมนติกสุด ๆ เพราะถึงแม้หญิงสาวจะมีร่างกายบอบบาง ไม่ต้านแรงลม แต่สามารถซุกในอกชายหนุ่ม.. กันลมได้.... 555555
ดูเอาเองสิคะ ว่าโรแมนติกขนาดไหน .. ถ้าไม่ได้มาเป็นคู่ ก็ยังสามารถดื่มด่ำกับวิวสวย ๆ ได้เช่นกัน
นอกจากมีไว้ชมวิว .. ประโยชน์ทางการสื่อสารก็มีนะคะ บนนี้เป็นที่ตั้งของเสาส่งสัญญาณโทรคมนาคม แทบทุกจะบริษัทของญี่ปุ่น เสาส่งผุดเป็นแถวเลย
บนนี้ยังมีดอกไม้ให้เชยชมนะคะ.. อาจิไซ ภาคสูงเสียดฟ้า..
ใครไม่ขึ้นกระเช้า.. ก็นั่งรถบัสขึ้นมาได้นะคะ .. เห็นถนนแล้ว.. ต้องรถ..เท่านั้น.. คนขับรถเมืองนี้ต้องเหยียบเบรก เลี้ยงครัชต์เก่งนะคะ .. ก็อีตอนขึ้นเนินแถวโมโตมาชิ ขับ ๆ อยู่ก็ตัองเบรกพรืด.. เพราะดันมีทัวร์ริตส์หน้าตาไม่บอกสัญชาติว่าเกาหลี ไทย จีน ญี่ปุ่น.. ยึดกลางถนนเป็นที่ถ่ายรูป กว่าเค้าจะออกตัวไปอีกที.. กลิ่นผ้าเบรค..ฉุนกึ๊กเลยค่ะ.. ใครขับรถขึ้นเขาไม่เก่ง ห้ามมาขับที่นี่
น้อยหน่อย.. ไปแย่งมุม..ทำมาหากิน.. ของช่างภาพที่ Mt. Hakodate.. มุมนี้แหละค่ะ รับจ้างถ่ายภาพ.. ถ่ายปุ๊บได้ปั๊บ.. แต่ทำไมเราต้องเสียตังค์.. คิคิ
นี่แหละค่ะ วิวยามค่ำคืนที่สวยที่สุดในโลก ติดอันดับ 1 ใน 3 ของโลก (ที่เหลือก็ได้แก่ วิวที่อ่าววิคตอเรีย.. ที่ฮ่องกง.. ที่ตอนไปทริปแรกกะทัวร์ตอนโน้นนนนนนน .. ไกด์ไม่ยอมพาไป .. ถ้าเก่งกล้าสามารถดั่งเช่นตอนนี้ มีหรือจะหลุดรอดไปได้ ..555555 อีกที่หนึ่งคือเนเปิ้ลที่อิตาลี)
กล้องเล็ก ๆ มีปัญญาถ่ายมาได้สวยสุดแค่นี้แหละค่ะ .. ถ้าอยากเห็นงามกว่านี้ต้องไปดูของจริง..
เอ้า.. กลัวไม่จุใจ.. ไปเอารูปฝีมือคุณน้องขา ..มาลงให้ดูด้วย..
หนาวมั้ยคะ ข้างบน.. แรก ๆ ก็ไม่หนาวค่ะ .. แต่พอพระอาทิตย์ลับขอบฟ้าแล้ว เริ่มรู้สึกว่าลมแรง.. หนาว.. จนต้องควักเสื้อเหลืองมาสู้กับเสื้อแดง.. ถึงจะเป็นหน้าร้อน ..แต่ผู้คนยังล้นหลาม นี่ไม่ต้องจินตนาการเลยว่าฤดูทองของการท่องเที่ยวที่นี่.. (ฤดูหนาว) จะมีคนมากขนาดไหน..
หลังจากที่ดื่ม..ด่ำกับวิวสวยระดับโลกแล้ว .. หนาวสั่นได้ที่แล้ว.. ก็ได้เวลาอำลา..
ขากลับกะจะเดินไปขึ้นรถรางที่สถานีจูจิไก.. แต่พอเดินไปถึง.. กลับพบว่า.. เค้าปิดสถานีจูจิไก.. อ้าว.. ทำไมล่ะ ตอนมายังมาได้อยู่เลย.. แต่เมื่อเราเดินตามเสียงที่อึกกะทึกครึกโครม ที่ดังไปแบบได้ยินทั่วทั้งเมือง (ได้ยินตั้งแต่ตอนเดิน ๆ อยู่แถวโมโตมาชิแล้วล่ะค่ะ) ก็พบว่า.......
.......กรี๊ด.. เค้ามีงานแห่... ค่ะ . . แห่อะไรก็ไม่รู้ .. ท่าทางจะคล้าย ๆ งานแห่ฉลองฤดูร้อนที่อาโอโมริ (แต่ไม่มีโคมหน้าตาแปลก ๆ ) มีรถแห่โคมนำขบวน บอกว่าเป็นของขบวนที่เท่าไหร่ แค่นั้น .. นอกนั้นก็เป็นสมาชิกในขบวน ส่วนมากจะแต่งตัวคล้าย ๆ กัน เต้นรำสนุกสนาน.. หยุดเต้นเป็นจุด ๆ (คงให้กรรมการให้คะแนน... แบบแห่เทียนเมืองอุบลฯ) สนุกสนานมากเลยค่ะ ... สนุกจนคนดูทนอยู่ไม่ได้ แอบลงไปเต้นในขบวนร่วมด้วย..
เลยดูซะจนจบ..ขบวน ขบวนสุดท้ายเป็นขบวนของโรงพยาบาลค่ะ หนุ่มหมอ พยาบาลออกมาใส่เสื้อกราว์นเดินเต็มไปหมด..
อ้าว.. ลืมไปเลย..ว่าหิว. .. รถรางก็ปิดไปแล้ว.. เดินกันดีกว่าค่ะ .. เดินไปเรื่อย ๆ เดี๋ยวก็ถึงที่กิน.. แล้วเราก็ได้อาหารมื้อเย็นบนถนนทางกลับนั่นแหละค่ะ มีเหลืออยู่หลายร้านเหมือนกัน แต่คนเยอะทุกร้าน (เพราะเค้าเพิ่งกลับจากไปดูขบวนแห่..ที่ว่าเหมือนกัน) แล้วเราก็ได้อาหารไฮโซ..หรูหรา..ที่มีบริกร .. หล่อ.. ได้ใจ.. (อีกแล้ว) มาบริการ
อิ่มแล้วก็เดินตามลายแทง.. กลับไปโรงแรมค่ะ สรุปว่าเราสามารถเดินทัวร์ที่เที่ยวของวันนี้ได้โดยไม่ต้องพึงรถรางก็ได้นะคะ เดินเพลินๆ ก็ถึงที่หมายแล้ว.. อากาศก็ไม่ร้อน.. เย็นสบาย..
อรุณรุ่ง.. ณ ฮาโกดาเตะ.. ไปตลาดอะซา-อิชิกันค่ะ.. ก่อนกลับมาจัดการกับอาหารเช้าที่โรงแรม..
ณ ตลาด อะซา-อิชิ คุณจะพบกับร้านขายอาหารทะเล.. หลากหลาย ไฮไลท์อยู่ที่ปูยักษ์ฮอกไกโด .. นึกว่ามาหน้าร้อนแล้วจะไม่เจอ.. ซะอีก
นอกจากอาหารทะเลสด ๆ .. ก็มาถึงผลไม้หน้าร้อน.. ที่ขึ้นชื่อของเกาะฮอกไกโด.. เมล่อน.. ค่ะ และแตงโม สารพัดชนิด ราคาแพง.. กว่าบ้านเราเยอะ.. เมล่อนที่เค้าเอามาแบ่งซีกขาย ที่นี่ชิ้นละ 100 เยน.. ค่ะ เลยลองซะเลย หวาน.. หอม มากค่ะ
นอกจากอาหารสด แล้วยังมีอาหารแปรรูปจากอาหารทะเล หลากหลาย.. หลังจากซื้ออาหารทะเลแปรรูปกลับไปเป็นของฝาก 3 สาวก็ได้คูปองตกปลาหมึกมา 3 ใบ
เอาคูปองไปใช้กันค่ะ... เค้าจะให้เราถือคันเบ็ด ที่ปลายเบ็ดเป็นตะขอแตกออกมาเป็นรัศมีรอบแกน มีตะขอ /2 ชั้น ชั้นบนสั้นกว่าชั้นล่าง.. กติกาก็ไม่มีอะไรมา เอาเบ็ดตะขอไปเกี่ยวตรงส่วนหัว ที่ปลาหมึกใช้เป็นปีกกระพือ ๆ สำหรับการเคลื่อนไหว.. ต้องเกี่ยวให้โดนส่วนหัว ถ้าโดนหาง ถือว่าเป็นโฆษะ .. ไม่ยากค่ะ
หลังจากคุณน้องขา ตกมาได้ตัวหนึ่ง คุณพี่ขาก็ตกตามมามั่ง (แต่แอบโลภค่ะ.. เลือกตัวใหญ่ที่สุด) ปรากฏว่า..เปียกไปครึ่งตัว.. เพราะปลาหมึกมันพ่นน้ำใส่ตอนยกมันขึ้นมาจากอ่าง .. จากนั้นเอาปลาหมึกตัวนั้นไปให้ชายหนุ่มมือแล่.. แล่เป็นชิ้น ๆ .. ใส่จาน ก่อนนำไปหม่ำจิ้มกับซอสโซยุ กะ วาซาบิ..
2 ตัวก็เกินพอสำหรับ 3 สาวแล้วค่ะ ลองเพราะอยากรู้ รสชาติก็กรอบ ๆ . .. หวาน ๆ .. แต่ยังไม่กล้ากินส่วนที่เป็นหนวดปลาหมึกที่ยังดิ้นกระดุกกระดิกอยู่บนจานอยู่ดี .. คูปองใบสุดท้ายเราเอาไปไหนคะ.. อ่อ.. คุณเพื่อนขาใจดี ไม่อยากทำบาป เลยยกให้คู่สามีภรรยาชาวฝรั่งเศสที่ยืนต่อแถวหลังเรา.. ถ้าไม่มีคูปองก็ถือเงิน 2,000 เยน แลกกะเบ็ด 1 คันไปตกปลาหมึก..ค่ะ
ไปเดินกันต่อ คราวนี้เข้าไปในส่วนที่เป็นตลาดสด ตื่นตาตื่นใจกับร้านขายดอกไม้ฝีมือคุณทวด..
ผักสารพัดชนิด ผลไม้ตามฤดูกาล.. เห็นแล้วหิวค่ะ
กลับไปหม่ำข้าวเช้าที่โรงแรมดีกว่า.. แป่ว.. ปรากฏว่าเป็นอาหารเช้าแบบจานด่วน ขนมปัง ไข่ต้ม นมสด.. แต่ที่น่ารักคือ ห้องกินข้าวมีหนังสือการ์ตูนเต็มไปหมด .. คาดว่าพอหม่ำอาหารเช้าเสร็จก็ใช้ห้องนี้ต่อเป็นห้องนั่งเล่น อ่านหนังสือเล่นได้เลย
ก่อนถึงสถานี JR Hakodate สาวๆ ก็ไปจ๊ะเอ๋กับกอลิลลี่กอมหึมา.. ส่งกลิ่นหอมตลบอบอวล.. ไปทั่ว.. แล้วก็เลยรุม.. กอลิลลี่.. ท่ามกลางสายตาภาคภูมิอกภูมิใจของคนดูแลสวน.. ของตึกนั้น.. คิเร่เน๊ะ..
แล้วเราจะไปซัปโปโรกันต่อค่ะ.. โปรดติดตาม
| Create Date : 22 สิงหาคม 2552 |
| Last Update : 20 พฤศจิกายน 2552 21:30:33 น. |
|
11 comments
|
| Counter : 3260 Pageviews. |
 |
|
|
โดย: ibozla  วันที่: 22 สิงหาคม 2552 เวลา:21:30:21 น. |
|
|
|
| โดย: พลังชีวิต วันที่: 22 สิงหาคม 2552 เวลา:21:42:35 น. |
|
|
|
| โดย: the fivedog วันที่: 22 สิงหาคม 2552 เวลา:23:25:27 น. |
|
|
|
| โดย: amienaruke วันที่: 22 สิงหาคม 2552 เวลา:23:28:11 น. |
|
|
|
| โดย: พลังชีวิต วันที่: 22 สิงหาคม 2552 เวลา:23:55:37 น. |
|
|
|
| โดย: A Little IP: 222.123.219.74 วันที่: 23 สิงหาคม 2552 เวลา:1:13:11 น. |
|
|
|
| โดย: arcoiris วันที่: 30 สิงหาคม 2552 เวลา:19:52:08 น. |
|
|
|
| โดย: kunfriend IP: 117.47.72.106 วันที่: 15 กันยายน 2552 เวลา:17:34:05 น. |
|
|
|
|
|
|
|
|
Location :
อุบลราชธานี Thailand
[ดู Profile ทั้งหมด]
|
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 26 คน [?]
|
มามะ มาเที่ยวกัน มามะ มาถ่ายรูปกัน..
I'm an one who fall in love with photographing and travelling, Let's travel by my photos together.
|
|
...การท่องเที่ยว คือกำไรของชีวิต.. ช่วงนี้เลย .. หัด .. ค้ากำไร .. เกินควร
ถึงรูปจะไม่สวย เรื่องจะไม่เด่น
แต่ขอสงวนลิขสิทธิ์ตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ.2539 ห้ามละเมิดไม่ว่าการลอกเลียน นำรูป ข้อความที่เขียนไว้หรือส่วนหนึ่งส่วนใดในบล็อกแห่งนี้ ไปเผยแพร่อ้างอิง โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของบล็อกนะคะ
Create your own visitor map!
|
| |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
โอ๊ะโอ ปู หอยเม่น เมล่อน โอ้ววววว กินมาเผื่อกันมั่งรึเปล่าคับ
..ไปน้ำตกที่อุบลฯ เอารูปมาแบ่ง ๆ กันบ้างนะคับ