Your Grace.Blog : เรื่องราวเล็กๆ ของคนที่รักและเดินติดตามพระเจ้าอย่างสุดใจ
 

2017-11-15 Diary Life พักให้เป็น




2017-11-15 Diary Life พักให้เป็น


วันนี้อยากแบ่งปันเรื่องการพัก

เมื่อก่อนนู้น เราเป็นคนที่พักไม่เป็น เนื่องจากเติบโตมาจากครอบครัวคนจีนที่ต้องทำงานหนัก และ ทำงานมากๆ การพักถือเป็นเรื่องใหญ่เหลือเกิน เพราะมันหมายถึงรายได้ที่หายไป จากการหาเช้ากินค่ำ ซึ่งแม้ตัวเองจะโตมาและทำงานแบบได้เงินเดือน ก็ยังรู้สึกว่า พักไม่เป็นอยู่ดี ทำงานจนป่วยหนักมากๆ ขนาดที่น้ำหนักลดฮวบ 20 กว่ากิโลกรัมภายใน 2 เดือน เป็นลมได้ทุกที่ ทุกเวลา กินอาหารก็อาเจียน นอนก็หลับไม่สนิท หมอบอกว่า “ใช้ร่างกายเกินขีดจำกัด”

จนกระทั่งแต่งงาน … สามี เป็นคนที่เปลี่ยนทัศนคติของเราโดยสิ้นเชิง ทำให้ผ่อนคลายอย่างมาก 

แม้ว่าเราจะอยู่ในสภาพหนี้สินท่วมหัว ครอบครัวเราก็ยังหาทางหยุดพัก เพื่อชาร์ตพลัง และ เติมกำลังใจให้กับตนเองเสมอๆ โดยที่เราตระหนักดีว่า เวลาที่เราต้องเผชิญปัญหาหรือสิ่งที่ย่ำแย่ เรื่องยากๆ กำลังใจที่ดีที่สุด คือ กำลังใจที่มาจากภายในตนเอง แม้ว่าใครจะพูดให้กำลังใจขนาดไหน ก็ไม่มีพลังเท่ากำลังใจจากภายในตนเอง และ หากมีกำลังใจที่หนักแน่นในตนเอง ต่อให้ต้องเจอกับคำพูดดูหมิ่น สถานการณ์เลวร้ายอย่างไร เราก็สามารถมองข้ามมันไปได้อย่างไร้ค่า

ในทุกๆ เดือนเราจะให้รางวัลตัวเองด้วยการเลี้ยงฉลอง แต่ด้วยสภาวะหนี้สินมากมาย การจะฉลองแต่ละทีดูเหมือนเป็นเรื่องยากเหลือเกิน เพราะเงินในกระเป๋าไม่เอื้ออำนวย ส่วนใหญ่เราจะไปกินยาโยอิกัน เพราะชอบอาหารญี่ปุ่นทั้งคู่ เราก็สั่งมา 1 เซ็ต แล้วสั่งข้าวผัดกระเทียม หรือ ข้าวเปล่าเพิ่ม แล้วแบ่งกันกิน กินด้วยกัน บางทีรู้สึกอยากจะพัก ด้วยความที่ยังไม่มีรถยนต์ เราก็จะขี่มอเตอร์ไซด์ไปสวนหลวง ร.9 กัน ค่าเข้าคนละ 10 บาท หลัง 6 โมงเย็นเข้าฟรี เราก็ไปนั่งริมน้ำผ่อนคลายอารมณ์ นั่งสงบๆ เงียบๆ ฟังเสียงนกร้อง น้ำไหล เดินดูดอกไม้บ้าง สร้างบรรยากาศให้การอธิษฐานของเราให้เป็นไปอย่างสงบๆ

เวลาอยาก shopping อยากได้อะไร เราก็จะไปเดินตามตลาดนัด และ เลือกซื้อของราคาถูก แต่คุณภาพใช้ได้ เพราะเป็นคนไม่ชอบใช้ของมือ 2 จึงไม่เคยซื้อของมือ 2 มาใช้ เนื่องจากผิวเราแพ้ง่าย แต่ในร้านค้าเหล่านั้นจะมีเสื้อผ้าใหม่ๆ ราคาถูก ย่อมเยา เราไม่ค่อยสนใจอะไรที่ราคาเกินตัว เกินกว่ารายได้ที่มี เพราะลำพังแค่หนี้สินก็มากมายอยู่แล้ว และเราก็มีความสุขกับสิ่งนั้นๆ

การให้รางวัลตัวเองเป็นสิ่งสำคัญมากๆ เพราะมันเป็นการให้กำลังใจตนเอง เป็นการชาร์ตพลัง เป็นการพักเพื่อต่อสายป่านของกำลังที่จะสู้ต่อไป

คนเราไม่ใช่เครื่องจักรที่ไม่มีชีวิตจิตใจ หากเราทำตัวเองให้เหมือนเครื่องจักร ที่ไม่ต้องการการหยุดพัก จิตใจภายในที่พระเจ้าใส่ไว้ จะอ่อนล้าจนเกินทน เพราะขีดจำกัดด้านร่างกาย จิตใจ และ จิตวิญญาณ

ต้องปรับมุมมองเสียใหม่

1. การพักไม่ใช่เรื่องผิดบาป อย่าให้ปรัชญาของการทำงานหนักจนตาย มาทำให้บิดเบือนความเป็นจริงของลมหายใจ
2. การพักไม่จำเป็นต้องใช้เงินมาก รูปแบบการพักมีมากมาย อย่ายึดติดว่า การพัก คือ การใช้เงิน
3. การพักเป็นเรื่องดี และ จำเป็นขั้นพื้นฐานที่พระเจ้าใส่ไว้ให้ จริงๆ แล้ว ไม่พัก คือ ผิดปกติ

ข้อเสียของคนที่พักไม่เป็น

1. นิยามการพักผิดๆ เช่น ต้องใช้เงินจำนวนมากถึงพักได้ จึงส่งผลให้สะสมความเหนื่อยจนกว่าจะมีเงินตามจำนวนที่ตนเองอุปโลกตั้งไว้ ซึ่งระหว่างนั้นแสนเหน็ดเหนื่อย ความท้อใจ จึงเข้าเกาะกินใจภายใน เพราะความอ่อนล้า , ทำงานให้หนักๆ มากๆ เพื่อจะมีเงินมากๆ เดี๋ยวค่อยพักตอนแก่ แต่ระหว่างนั้นสุขภาพร่างกายก็เสื่อมโทรม ทรุดตัวไปเรื่อยๆ แม้สะสมเงินได้มากจริงๆ ท้ายสุดของชีวิตก็ต้องเอาเงินนั้นมารักษาตัวอยู่ดี ซึ่งก็ไม่ได้ใช้ตามแผนที่วางไว้อยู่ดี

2. คนที่พักไม่เป็น จะรู้สึกอัดอั้นตันใจ จนเกิดเป็นความริษยาอิจฉาคนอื่นที่เขามี เขาได้ ในขณะที่ตนเองไม่มี ไม่ได้ พอเห็นใครเที่ยว ใครกิน ใครมีความสุขก็รู้สึกกดดันและย่ำแย่ต่อตนเอง และผู้อื่น เพราะจิตใจภายในของตนเองก็อยากมี อยากได้แบบนั้น แต่กลับไม่ยอมวางภาระลง แล้วเลือกที่จะทำงานหนักเข้าไปอีก ทำให้ยิ่งท้อแท้เมื่อเห็นคนอื่นเขามีความสุขในแบบที่ตนเองอยาก แต่ไม่ได้  ... คนเราเมื่อได้รับอย่างเต็มที่ ก็ไม่มีความคิดที่จะอิจฉาใคร เพราะตัวเองก็มี ก็ได้อยู่แล้ว

3. พบกับวิกฤตทางอารมณ์ ทุกอย่างเหมือนประดังประเดเข้ามา แก้ไขอะไรไม่ถูกจุด เพราะมันตื้อ และ เหนื่อยล้าไปหมดแล้ว แท้ที่จริงพระเจ้าสร้างระบบร่างกาย จิตใจ จิตวิญญาณให้มีการหยุดพัก เพื่อรับกำลังใหม่เสมอ เมื่อเราทำสิ่งที่สวนทางกับการทรงสร้างของพระเจ้า แน่นอนว่า มันย่อมฝืนธรรมชาติชีวิต ทำให้ไม่มีเรี่ยวแรงกำลังที่จะแก้ปัญหา หรือ แม้แต่จะเผชิญปัญหาให้ผ่านไปด้วยซ้ำ

การใช้เวลาลับขวานให้คม ไม่ทำให้เสียเวลามากกว่าการตะบี้ตะบัน ใช้ขวานทื่อๆ ฟันเข้าไปยังสิ่งที่แข็งกว่า นอกจากจะไม่เกิดผลมากเท่าที่ควรแล้ว ยังส่งผลสะท้อนกลับมาให้เจ็บมือ และ ใช้กำลังมากเกินกว่าที่ควร … หากใช้เวลากับการลับขวานสักนิด มันจะสามารถทำลายสิ่งที่แข็งได้อย่างง่ายๆ การทำงานใดๆ หากมีการจัดเตรียมที่ดี ย่อมส่งผลให้งานเร็ว อาจดูเหมือนช้าตอนออกตัว แต่มันจะไปถึงปลายทาง แบบสะดุดน้อยที่สุด ในขณะเดียวกัน การใช้ชีวิตก็เช่นกัน หากใช้เวลาและทุ่มเทให้การดำเนินชีวิตเป็นไปอย่างเรียบง่าย ตามจังหวะช่วงเวลาของชีวิต แม้จะมีช่วงที่ยากๆ บ้าง เราก็จะสามารถผ่านไปด้วยดีและมีความสุขได้

อย่าลืมจัดสรรเวลาในการพักสงบ และ พักผ่อนให้เต็มที่ เพื่อกำลังใหม่ในแต่ละวัน 

ปล. เป็นกำลังใจแด่ผู้ที่ต้องการเสมอ











 

Create Date : 16 พฤศจิกายน 2560    
Last Update : 16 พฤศจิกายน 2560 14:45:01 น.
Counter : 274 Pageviews.  

2017-11-09 Diary Life การปล้ำสู้




2017-11-09 Diary Life การปล้ำสู้

ในทุกๆ วันของเราจำเป็นต้องมีการปล้ำสู้ ไม่ใช่ว่าเราได้รับแล้ว ก็หย่อนยานไปเรื่อยๆ เพราะมันจะกลายเป็นความเคยชิน และ หลงลืมคุณค่าในสิ่งนั้นๆ โดยสิ้นเชิง เมื่อการเห็นคุณค่าลดระดับลง การให้น้ำหนักหรือความสำคัญ การใส่ใจ ก็จะลดลงตามไปด้วย

แต่คนที่หมั่นรักษา ตรวจเช็ค และพัฒนายิ่งๆ ขึ้น ความเคยชินจะไม่เป็นอุปสรรคอีกต่อไป แต่จะเป็นดั่งบันไดแต่ละขั้นสู่ทางที่สูงขึ้นเรื่อยๆ นำสู่วิถีของการชำนาญอย่างเฉพาะเจาะจง

บางทีนั่งๆ มองดูเห็นหลายคน หลายอย่าง หลายเหตุการณ์ รวมถึงตัวเองด้วย ก็สะท้อนให้เห็นถึงความเสียดายในสิ่งดีที่เคยมี แต่กลับหายไปตามกาลเวลา 

เสียดายศักยภาพ ของคนที่เคยใช้มันอย่างสูง แต่กลับทิ้งมันไว้กลางทาง เพราะคิดว่าสำเร็จแล้ว สุดท้ายความสำเร็จนั้นกลับไม่ยั่งยืน เช่น บางคนเคยโดดเด่น แต่กลับล้มลงเพราะความประมาท

เสียดายกาลเวลาดีๆ ที่เคยมี แต่วันนี้กลับมองหาไม่เจอ เพราะโลกที่เปลี่ยนแปลงไป แต่บางสิ่งกลับหยุดพัฒนาการ ดังนั้นจึงถูกกลืนกินและหายไปในที่สุด เช่น มือถือบางยี่ห้อ

ทำให้คิดขึ้นมาได้ว่า หากเราปล้ำสู้ และ หมั่นเพียรแบบไม่ลดละ มันคงไม่หายไป หรือสูญเปล่าไป แน่นอนว่า ทุกสิ่งย่อมมีวาระเวลาของมัน แต่คนที่พัฒนาตนเองอยู่เสมอๆ ก็จะสามารถปรับตัวให้อยู่ได้ทุกยุคทุกสมัย แก่นแท้ยังคงอยู่ แต่รูปแบบเปลี่ยนไปแบบก้าวไปข้างหน้า

อืม.... การปล้ำสู้ไม่ใช่เรื่องของครั้งคราว แต่มันเป็นเรื่องของตัวเราเองที่ต้องใส่ใจ กว่าจะได้มาต้องผ่านกระบวนการสร้าง การรื้อฟื้น การทุ่มเท การลงทุนมากมาย แต่พอได้มาก็กลับไม่ได้ครอบครองอย่างแท้จริง เพราะปล่อยปละละเลย คิดว่าแน่ หลงตัวจนประมาท 
  • ความรักดั้งเดิมของพระเจ้าในชีวิตของเราก็เช่นกัน
  • ศักยภาพ ตะลันต์ต่างๆ ก็เช่นกัน
  • การทรงเรียกของพระเจ้าที่มาถึงอย่างเจาะจงก็เช่นกัน
  • ลักษณะชีวิตที่ได้รับการสร้างใหม่แล้วก็เช่นกัน
ความสำเร็จในเรื่องใดๆ ก็ตามแต่ ทั้งการงาน ครอบครัว ความรัก เมื่อใดที่เราเคยชิน จนละเลย ก็มีโอกาสพรากจากเราไปได้ทั้งสิ้น การหมั่นเพียรใส่ใจ ดูแล และเพิ่มเติม ขยายส่วนที่ต้องขยาย ลดส่วนที่ต้องตัดทอนออกไป ก็จะยังคงการครอบครองที่ได้มาไว้กับตัวให้ยาวนานสืบๆ ไป

การปล้ำสู้ เป็นเหมือนระยะเวลาหนึ่งที่ต้องสู้ ต้องทุ่มเท ต้องลงทุน จนกว่าจะได้มา แต่การทุบตีให้อยู่มือ เป็นเหมือนพัฒนาการที่รักษาไว้ซึ่งสิ่งที่ได้มา เช่นเดียวกับ การรักษาชีวิต เพื่อรองรับพระพร พระเจ้าให้แล้วให้เลย แต่ชีวิตที่รองรับไม่ได้ ก็จะพรากสิ่งนั้นไปจากตนเอง

*** การปล้ำสู้ควบคู่กับวินัย และ การเฝ้าระวังเสมอ *** 











 

Create Date : 09 พฤศจิกายน 2560    
Last Update : 9 พฤศจิกายน 2560 11:41:23 น.
Counter : 218 Pageviews.  

2017-11-08 Diary Life เมื่อคำตอบของพระเจ้ายังคงเดิม




2017-11-08 Diary Life เมื่อคำตอบของพระเจ้ายังคงเดิม

เมื่อคำตอบของพระเจ้ายังคงเดิม ไม่ว่าจะอธิษฐานกี่รอบ ขอกี่ครั้ง พระสุรเสียงตรัสของพระเจ้าก็ยังคงหนักแน่น และคงเดิม นั่นหมายความว่า เราต้องอดทนรอคอยให้สิ่งต่างๆ ผ่านพ้นไป และ รอคอยเวลาแห่งการเทพระพรลงมา

  • บางครั้งสภาพการณ์มักทำให้เราไม่ใคร่จะอยากรอ หรือ หวั่นใจกับสิ่งที่เป็นอยู่
  • บางครั้งบิลที่ดูเหมือนรอคิวจ่าย ก็ทำให้เราเร่งเร้าพระเจ้า ทั้งที่ยังเหลือเวลาอีกหลายวัน
  • บางวันตื่นขึ้นมา สิ่งต่างๆ ยังคงเดิม ไม่กระเตื่องเท่าไร ก็ร้อนใจอยากจะเปลี่ยนแปลงตามใจเรา ด้วยการเคี่ยวเข็ญพระเจ้า

แท้จริงพระเจ้าทรงสามารถพลิกสถานการณ์หรือทำสิ่งใดๆ ได้ในช่วงระยะเวลาพริบตาเดียว ทรงสร้างโลกเพียงแค่ทรงตรัส ด้วยพระวาทะทุกสิ่งก็เกิดขึ้นอย่างทันที โลกทั้งใบ จักรวาลทั้งระบบ เกิดขึ้นอย่างทันทีและไร้ที่ติ ... พระองค์ทรงมีเวลาที่เหมาะสม และ ทรงมีพระลักษณะแห่งการช่วยกู้ประชากรของพระเจ้าอย่างทันเวลาเสมอ

เป็นการเหน็ดเหนื่อย และ สูญแรงเปล่าๆ หากจะวิตกกังวลไปเอง แทนที่การวิตก ด้วยการวิงวอนและร้องทูลต่อพระเจ้าด้วยความเชื่อ ความหวังใจ ... ระยะเวลาเหล่านี้มักสร้างความเข้มแข็งด้านความความเชื่อ และ สร้างความแข็งแกร่งด้านการอดทน สร้างความวางใจด้วยการสงบนิ่ง  เมื่อเราทำทุกสิ่งที่เป็นส่วนของตนเองจนครบหมดแล้ว ก็ไม่มีอะไรที่ต้องกังวล หรือ ต้องดิ้นรน กระเสือกกระสนจนเกินไป เพื่อเราเองจะได้เห็นพระหัตถ์พระเจ้าแทรกแซงในส่วนที่เกินมือตนเอง

จงหาที่ว่างเพื่อวางสิ่งที่ใจตนเองบีบรัดลง แล้วหาความสุขใส่ตนเอง ด้วยการมอบทั้งหมดทั้งมวลไว้ในพระหัตถ์พระเจ้า  พรที่ประเสริฐกว่าสิ่งของ คือ ความสงบสุข และ สันติสุขภายใน อย่ามัวแต่ยึดติดกับสิ่งที่เป็นหยากเยื่อของโลกนี้ (แม้ยุคปัจจุบันจะมีความจำเป็นก็ตามที) แต่เมื่อใดที่สามารถสงบสุขได้ เมื่อนั้นความสุขก็จะครอบครองดวงใจ และส่วนที่เกินจากมือตน ก็เฝ้าร้องทูลต่อพระเจ้าผู้ทรงดูแล และ รอคอยดูความยิ่งใหญ่ที่ทันเวลาของพระเจ้าในชีวิตตนเอง

ขอพระเจ้าทรงช่วยกู้ และ อวยพร เราทั้งหลายอย่างเจาะจงพิเศษ ด้วยพระองค์เอง










 

Create Date : 08 พฤศจิกายน 2560    
Last Update : 8 พฤศจิกายน 2560 12:23:19 น.
Counter : 204 Pageviews.  

2017-11-02 Diary Life บทเรียนที่ทรงคุณค่า




2017-11-02 Diary Life บทเรียนที่ทรงคุณค่า


หากเราได้รู้ ได้เห็น หรือได้ยิน เรื่องราวชีวิตความผิดพลาดของผู้อื่น (ไม่ว่าจะจากเหตุการณ์ที่พบเห็นโดยบังเอิญ , จากข่าวทางทีวี หรือ โซเชี่ยล , จากคนที่รู้จัก , หรืออื่นๆ) ... ก็อย่ามัวแต่วิพากษ์วิจารณ์ว่า ทำไมเขาถึงทำอย่างนี้ อย่าซ้ำเติมเขาด้วยความผิดพลาดที่เกิดขึ้น 

เพราะคนเราทุกคนต้องการกำลังใจ และ ที่พึ่งพิงในยามที่อ่อนล้าสุดๆ แต่ยังต้องก้าวเดินไปข้างหน้า การให้กำลังใจเป็นเหมือนแรงฮึดอีกเฮือกหนึ่งที่ต่อกำลังขาของเขาให้เดินต่อไปได้ อย่าปลิดชีพใครด้วยคำพูดแง่ลบ การดูหมิ่น หรือ เหยียดหยาม

สิ่งที่ควรทำทุกครั้งเมื่อได้รู้ ได้ยิน หรือได้เห็นสิ่งต่างๆ 

1. ขอพระเจ้าปกป้องก่อนเลย ขออย่าให้สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นกับตัวเรา ลูกหลาน พ่อแม่ญาติพี่น้อง คนที่รัก

2. สารภาพบาป โดยการสำรวจเบื้องต้นว่า ตัวเองมีแนวโน้ม หรือ จุดเสี่ยงที่จะก่อให้เกิดเหตุเหล่านั้นหรือไม่ และ ขอพระเจ้าชำระมากกว่าส่วนที่รู้ตัวด้วย เพราะบางครั้งคนเราก็มีบาปซ่อนอยู่ในเงามืดที่ตนเองก็ไม่รู้ตัว

3. หากสามารถมีส่วนกับบุคคลผู้ประสบเหตุได้ ควรจะหนุนใจ ให้กำลังใจแก่เขา อย่างน้อยที่สุดให้เขารู้ว่า มีคนๆ หนึ่งที่ให้กำลังใจเขาเสมอ (บางครั้งคนเราก็ไม่ได้ต้องการอะไรมากมาย เพราะอย่างไรก็ตามเราแต่ละคนก็ต้องเผชิญกับปัญหาต่างๆ ด้วยตนเอง การหยิบยื่นกำลังใจให้ ก็เป็นส่วนสำคัญหนึ่งที่คนเราควรได้รับ และควรให้ออกไป)

4. หาบทเรียนให้เจอจากเหตุการณ์ของผู้อื่น ความผิดพลาด การล้มลงนั้นๆ เพื่อจะเป็นบทเรียนเตือนใจตนเอง (เราอาจไม่ต้องเรียนรู้ทุกอย่างด้วยการลองล้มเอง แต่เราสามารถมองและเรียนรู้จากผู้อื่น เพื่อหาแนวทางป้องกัน และ ปกป้องตนเองให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้)  หากแต่มัวคิดวิพากษ์วิจารณ์อย่างเมามัน ก็จะหลงลืมปกป้องตนเอง ทั้งที่โอกาสแห่งบทเรียนได้อยู่ตรงหน้าแล้ว











 

Create Date : 03 พฤศจิกายน 2560    
Last Update : 3 พฤศจิกายน 2560 10:45:33 น.
Counter : 213 Pageviews.  

กระบวนการสร้างของพระเจ้า




กระบวนการสร้างของพระเจ้า

เมื่อเราอายุมากขึ้นแล้วมองย้อนกลับไปและระลึกถึงวันเก่าๆ  จะสามารถเห็นกระบวนการสร้างของพระเจ้าและการจัดเตรียมของพระองค์ในชีวิตของเราแต่ละช่วงเวลา ผ่านสถานการณ์ คนใกล้ชิด สภาพแวดล้อม หรือสิ่งต่างๆ ที่อยู่รอบตัว  จะเห็นได้ว่าชีวิตของเรามีเส้นทางที่คอยขีดและบรรจงสร้างเรา จนกระทั่งเป็นอยู่ทุกวันนี้ ไม่ว่าจะเป็นทัศนคติ อุปนิสัย ขอบเขตชีวิต  ในแต่ละด้าน  ล้วนเกิดมาจากประสบการณ์ที่ผ่านเข้ามา  … แต่ในอีกแง่หนึ่ง เราสามารถมองเห็น กระบวนการสร้างของพระเจ้าในชีวิตของเราทีละขั้นตอน อันประกอบไปด้วย การขัดเกลา การชำระใหม่ และการสร้างใหม่  เส้นทางชีวิตจะมีจุดหักเหในแต่ละช่วงเวลา และนำพาเราเข้าสู่สิ่งใหม่ๆ ตามน้ำพระทัย ของพระเจ้าทีละขั้นตอน

แน่นอนว่าบางครั้งเราจำเป็นต้องเรียนรู้จากความผิดพลาด เพราะคงไม่มีใครไม่เคยผิดพลาด  ประสบการณ์ใหม่ๆ เป็นสิ่งที่ เราเองก็ยังไม่เคยเจอ นั่นหมายถึง โอกาส ที่จะผิดพลาด ก็ย่อมมีและเกิดขึ้น แต่ถึงกระนั้น พระเจ้าจะไม่ทรงทอดทิ้งเราเลย 
บางเหตุการณ์เกิดขึ้นเพื่อให้เราเติบโตและเรียนรู้ 
บางเหตุการณ์เกิดขึ้นเพื่อให้เรามองเห็นความอ่อนแอของเนื้อหนังตนเอง 
บางเหตุการณ์เกิดขึ้นเพื่อเป็นบันไดก้าวขึ้นสู่ความเข้มแข็งมากขึ้น  
บางเหตุการณ์เกิดขึ้นเพื่อเกิดการชำระใหม่ในชีวิตของเรา 
… แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น … ก็เพื่อ การเติบโตมากยิ่งขึ้น

กระบวนการชีวิตของเราไม่มีวันหยุดยั้ง จะมีสิ่งใหม่ๆ เข้ามาอยู่เสมอๆ  แต่จะมีบางเวลาที่พระเจ้าทรงให้เราพัก เพื่อรื้อฟื้นกำลังใหม่ เพื่อได้มีโอกาสทบทวน และนับพระพร ในวันที่ผ่านมา เพื่อเตรียมชีวิตสำหรับก้าวข้างหน้าที่สูงขึ้น ... อย่างไรก็ดีพระเจ้ายังคงสร้างเราต่อไปจวบจนกว่าจะถึงความไพบูลย์ของพระคริสต์

1. โดยปกติแล้วชีวิตของคนเราต้องสูงขึ้นและพัฒนามากขึ้น เหมือนดังเด็กน้อยที่เกิดมา และมีพัฒนาการเติบใหญ่เข้าสู่วัยรุ่น วัยฉกรรจ์ วัยทำงาน และวัยชรา ยิ่งอายุมากขึ้นยิ่งสะสมประสบการณ์ชีวิต ยิ่งทำให้เข้าใจสิ่งต่างๆได้มากขึ้น ดังนั้นกระบวนการสร้างชีวิตจึงเป็นสิ่งปกติที่พระเจ้าใส่ไว้ในมนุษย์

2. ชีวิตคริสเตียน ย่อมไม่พ้นกระบวนการสร้างจากพระเจ้า เนื่องจาก พระองค์ปรารถนา จะสร้างเราจากมนุษย์ผงคลีดินให้กลายเป็นเจ้าสาวที่งดงามและบริสุทธิ์ควรค่า แก่เจ้าบ่าวในแผ่นดินสวรรค์ ดังนั้น เราจำเป็นต้องพบเจอสถานการณ์และผ่านเหตุการณ์ที่มีการขัดเกลาเอาเนื้อหนัง เอาความบาปทั้งของตนเองและของบรรพบุรุษ รวมถึงคำแช่งสาปออกไป ดังนั้น เราจึงควรอดทน หวังใจ เชื่อ และเดินตาม การเคลื่อนไหวของพระเจ้า เพื่อนำตนให้อยู่ในวิถีทางและน้ำพระทัยของพระเจ้า แม้คนอื่นๆ ที่ไม่เชื่อพระเจ้า ก็ต้องผ่านประสบการณ์และช่วงชีวิต ที่ดีบ้าง แย่บ้าง ยากลำบากบ้าง  สิ่งเหล่านี้ล้วนสร้างชีวิตของคนด้วยเช่นกัน ดังนั้นไม่ว่าจะเป็นใครชีวิตย่อมมีเส้นทางและกระบวนการอยู่เสมอ แต่จะดีกว่าหรือไม่ หากเราเองอยู่ในกระบวนการสร้างของพระเจ้า เพื่อนำไปสู่ความไพบูลย์ของพระคริสต์ และมั่นคงในเส้นทางการติดตามพระเจ้า

3. เราจะสามารถผ่านกระบวนการสร้างของพระเจ้าแต่ละช่วงชีวิต แต่ละช่วงเวลาได้อย่างง่ายมากขึ้นด้วยการเชื่อฟังและเดินตามพระเจ้าอย่างสุดใจ แม้เราขาดกำลังก็สามารถร้องขอกำลังจากพระเจ้าได้ เพราะนอกจากการทรงนำแล้ว พระองค์จะทรงรับรองเราเป็นอย่างดี ด้วยพระพร ด้วยการช่วยกู้ การช่วยเหลือ และอัศจรรย์ที่พระเจ้าทรงจัดเตรียมไว้สำหรับผู้ที่รักและเดินตามพระองค์อย่างสุดใจ

4. เมื่อเราผ่านวันคืนต่างๆ เราสามารถนับพระพรได้ว่า เราเติบโตมากขึ้น เข้าใจมากขึ้น ขนาดไหน การตรวจวัดตนเองอยู่สม่ำเสมอ เป็นอีกช่องทางหนึ่ง ในการทำให้ ป้องกันความผิดพลาดซ้ำรอยเดิมที่จะเกิดขึ้นในอนาคตได้

5. คนที่มีความหิวกระหายและปรารถนาในพระเจ้ามากยิ่งขึ้น ย่อมยอมรับและถ่อมใจที่จะเรียนรู้ และอยู่ในกระบวนการสร้างของพระเจ้าอย่างจำนน โดยไม่ดิ้นรนต่อสู้หรือขัดขืน เพื่อหาหนทางทำตามใจตนเอง …  แน่นอนว่า หลายครั้งเราเองอาจไม่เข้าใจทั้งหมด หรือมีความอยากและปรารถนาของตนเองตามวิถีธรรมดาโลกนี้ เพราะเราเป็นมนุษย์ที่มีเนื้อหนัง มีอารมณ์ แต่อย่างไรก็ตามในที่สุด ใจที่รักพระเจ้าย่อมทำให้ เกิดการจำนนขึ้น โดยง่ายดาย










 

Create Date : 06 ตุลาคม 2560    
Last Update : 6 ตุลาคม 2560 14:41:02 น.
Counter : 291 Pageviews.  

1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  
 
 

Valentine's Month


 
Your Grace
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




* Blog นี้ สร้างเพื่อแบ่งปันเรื่องราวดีๆ ข้อคิดสะกิดใจ เพื่อหนุนจิตชูใจคริสตชนด้วยกัน อีกทั้งแบ่งปันประสบการณ์เล็กๆ ของคนที่รักพระเจ้าอย่างสุดใจคนหนึ่ง ที่กำลังพัฒนาตนเองให้เติบโตมากยิ่งขึ้นทุกๆ วัน

* เรื่องราวทั้งหมดเป็นเพียงมุมมองมุมหนึ่งของคนเล็กๆ คนหนึ่ง ที่ได้มีประสบการณ์ตรงจากพระเจ้า อาจยังไม่สมบูรณ์ เพราะต้องการพัฒนาต่อไปในน้ำพระทัยพระเจ้าจนถึงความไพบูลย์ของพระคริสต์

* เรื่องราวเหล่านี้ ไม่ได้จำกัดวงหรือขอบเขต เพียงแค่คริสตชนเท่านั้น แต่สำหรับทุกๆ คนที่ต้องการกำลังใจ และเปิดใจรับสิ่งใหม่ๆ ดีๆ ต่อกันและกัน

* คาดหวังเพียงแค่จะเป็นส่วนหนึ่งที่่สามารถจรรโลงโลกนี้ให้น่ารักและเต็มเปี่ยมไปด้วยความสุข

*** ขอพระเกียรติสิริทั้งสิ้นมอบแด่พระเยซูคริสต์เจ้าแต่นามเดียว เท่านั้น ขอเพียงพระพรตกแก่ข้าพเจ้าและครัวเรือน อธิษฐานในพระนามพระเยซูคริสต์เจ้า เอเมน ***
[Add Your Grace's blog to your web]

 
pantip.com pantipmarket.com pantown.com
pantip.com pantipmarket.com pantown.com