space
space
space
 
ธันวาคม 2559
 
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
space
space
20 ธันวาคม 2559
space
space
space

(HunHan) My new year present is you part1/2


19:24 กรุงปักกิ่ง


ครืนน...


เสียงและแรงกระแทกจากเครื่องบินลำใหญ่ลงจอดสู่พื้นดินในเวลาพลบค่ำนั้นไม่ได้ทำให้คนๆนึงตื่นจากการหลับไหลได้ในทันที เด็กหนุ่มขยับตัวเล็กน้อยหากแต่เปลือกตาก็ยังปิดอยู่อย่างนั้น


“นายว่าร้านนั้นยังจะเปิดอยู่มั้ยชานยอล ฉันอยากกินเป็ดปักกิ่งอีก”

“ไม่แน่ใจว่ะ ยังจะนึกถึงเรื่องกินอยู่อีกเหรอ นายพล่ามเรื่องเป็ดมาครึ่งชั่วโมงแล้วนะแบคฮยอน”

“นี่! ก็ฉัน...”

“นี่พวกนายสองคน เตรียมตัวเก็บของได้แล้ว เดี๋ยวพวกเราต้องรีบไปที่รถวิ่งในสนามบินทันทีที่จอดสนิท”


เสียงจุนมยอนดังขึ้นท่ามกลางบทสนทนาของชานยอลและแบคฮยอน แบคฮยอนได้แต่แบ้ปากใส่แล้วจึงไปจัดการตัวเองให้เรียบร้อย หัวหน้าวงจึงเดินเข้ามาหาเมมเบอร์อีกคนที่นั่งตาปรือและมองออกไปนอกหน้าต่างเหมือนกำลังคิดอะไรซักอย่าง


“นายไหวมั้ยเซฮุน เพิ่งตื่นล่ะสิ”

“ครับ” ตื่นเพราะเสียงสองคนด้านหน้านั่นแหละ

“เดี๋ยวไปพักผ่อนต่อที่โรงแรมนะ ใส่แมสให้เรียบร้อยล่ะ แฟนๆคงไม่อยากเห็นน้ำลายบูดของโอเซฮุนเอ็กโซ”

จุนมยอนพูดติดตลกใส่มักเน่ของวง เซฮุนแค่ยิ้มรับตลกกับมุขฝืด(ที่ไม่รู้ว่านั่นเรียกมุขหรอ)ของจุนมยอนแล้วก้มลงหาแมสในกระเป๋าและใส่หมวกให้เรียบร้อย คนเป็นพี่เห็นดังนั้นจึงเดินกลับไปที่ที่นั่งตัวเอง ปกติเซฮุนจะกวนประสาทเขากลับทุกครั้งตามประสาน้องเล็กขี้แกล้งแต่ครั้งนี้เฉยเมยใส่ จุนมยอนได้แต่คิดว่าถ้าไม่ใช่สาเหตุที่เหนื่อยจากคอนเสิร์ตเมื่อสองวันก่อนแล้วนั้น คงเป็นอีกเหตุผลหนึ่ง


เหตุผลที่ทำให้น้องของเขาเหม่อลอยตั้งแต่ที่รู้ว่าจะได้เจอกับใครในงานวันพรุ่งนี้


พูดถึงอุตรสาหกรรมดนตรีของประเทศจีนแล้วนั้นคงไม่ต่างจากเกาหลีซักเท่าไหร่ มีการเปิดตัวนักร้องซึ่งต่างจากเกาหลีนิดหน่อยที่จะออกมาเป็นศิลปินเดี่ยวมากกว่าเป็นเกิร์ลกรุ๊ปบอยแบนด์อะไรเทือกนั้น การโปรโมท รวมถึงงานประกาศรางวัลประจำปี และสำหรับศิลปินที่ดังเป็นพลุแตกอย่าง EXO แล้ว เป็นเรื่องธรรมดาที่จะถูกรับเชิญให้ไปร่วมงานประกาศรางวัลงานหนึ่งที่นี่


นี่เป็นเหตุผลที่พวกเขาทั้งเก้าคน อยู่ที่นี่ ณ เวลานี้

แต่น่าแปลกที่สมาชิกทุกคนกลับดูตื่นเต้นแปลกๆ ทั้งๆที่งานก่อนๆไม่เห็นจะรู้สึกอย่างนี้ เพราะอะไรน่ะเหรอ...


“พวกเราไม่ได้เจอเขามากี่ปีแล้วนะ ฮ่าๆๆ”

แบคฮยอนกระชับกระเป๋าเป้สะพายหลังให้แน่นขึ้นแล้วจึงเดินตามจุนมยอนที่นำทางไปซึ่งก็เดินตามเมเนเจอร์อีกที คำถามที่ไม่ได้เจาะจงคนตอบนั้นทำให้เมมเบอ์ทุกคนมองร่างเพรียวนั้น เซฮุนเพียงแค่ปรายตามองแล้วก็เดินไปอยู่ข้างๆชานยอล

“สองปีได้แล้วแหละมั้ง ฉันคิดว่านะ” จงแดตอบพลางยกยิ้มน้อยๆ นานแล้วเหมือนกันนะเนี่ย

“ก็เกือบจะปีที่สามแล้วล่ะ” เสียงอู้อี้ดังมาจากคยองซูที่ตอนนี้กำลังจะใส่แมสให้เข้าที่

“ฮยองค่อยกลับไปคุยเรื่องนี้ที่โรงแรมได้ไหม” เป็นคิมจงอินที่ขัดขึ้นมา เขารู้สึกไม่ปลอดภัยที่มาคุยเรื่องของคนๆนั้นในที่สาธารณะแบบนี้ มิกซอกพยักหน้าเห็นด้วย

“ไม่เป็นไรหรอกน่า เนี่ย พนักงานสนามบินก็มีแต่คนจีน” ปากเล็กทำหน้าที่เป็นนิ้วชี้คนในบริเวณนั้น

“ฉันคิดว่าเขาผอมลงนิดหน่อย ว่าป่ะเซฮุน” ชานยอลถามประโยคหลังกับน้องชายคนสนิทที่ตอนนี้เงียบแปลกๆ เด็กหนุ่มแค่พยักหน้าขึ้นลง ชานยอลรู้ว่าน้องเป็นอะไร แต่แค่อยากถามให้อารมณ์ดีขึ้นเท่านั้นเอง แต่เซฮุนดันเงียบ เห็นดังนั้นเขาจึงโพล่งขึ้นมาเพื่อทำลายความกดดัน


“ไม่เหมือนกับพี่คริส รายนั้นลงพุงไม่รู้กี่กิโลแล้ว”

ทุกคนต่างหัวเราะกับประโยคของชานยอล จริงที่ตอนนี้พวกเขาไม่ได้อยู่ด้วยกันแล้ว แต่ก็ยังติดตามข่าวของทั้งสามคนนั้นเสมอ


ก็ทุกคนเคยเป็นเพื่อนกันนี่เนอะ


อี้ชิงเดินมาหยุดอยู่ข้างๆเซฮุนแล้วกอดคอน้องเอาไว้ ทั้งสองคนสบตากันราวกับรู้ใจโดยไม่พูดอะไรแล้วก็รีบวิ่งขึ้นรถวิ่งในสนามบินเพราะตอนนี้แฟนๆเริ่มออกมาต้อนรับแบบถึงเนื้อถึงตัวแล้ว


“ฉันไม่ชินกับทรงผมนายจริงๆเลยคยองซู ให้ตายเถอะ ทำไมไม่ปรึกษาพวกฉันก่อน”

“เงียบไปเลยพวกนายน่ะ”

“ฉันตกใจทุกครั้งที่นายเปิดประตูเข้ามาในห้องซ้อม”

“ย่า!!!”





นอนไม่หลับ

เซฮุนนอนไม่หลับ เขาคิดว่าอาจจะเป็นเพราะเขางีบมาก่อนหน้านี้ แต่นี่ก็ตีสามเข้าไปแล้ว จริงอยู่ที่งานประกาศรางวัลพรุ่งนี้มันเริ่มตอนเย็นแต่เขาก็ควรเผื่อเวลาเตรียมตัว

“เหม่ออะไรอยู่ครับน้องชาย อย่าคิดว่าพี่ชายไม่รู้”

ชานยอลเดินเช็ดผมออกมาจากห้องน้ำ ยิ้มมุมปากจนเห็นลักยิ้ม สายตาพราวสเน่ห์ที่แฟนคลับชอบนักชอบหนาตอนนี้หรี่ลงเหมือนรู้ทัน

พรุ่งนี้พวกเขามีงาน ใช่ และงานประกาศรางวัลของจีนแน่นอนว่าศิลปินแทบทุกคนต่างรวมตัวกันที่นี่ แต่อดีตเพื่อนร่วมวงนั้นมีแต่ ‘ลู่หาน’ ที่มางาน อาจจะเพราะความนิยมที่จีนเยอะ และที่บริษัทต้นสังกัดเขาให้มาร่วมงานเดียวกันได้ก็เพราะเรื่องมันจัดการเสร็จแล้ว เพราะฉะนั้นนี่เป็นครั้งแรกที่จะได้เจอกันหลังจากสองปีที่ผ่านมา


“ผมแค่คิดว่าจะทำตัวยังไงดี พรุ่งนี้น่ะ”

“ก็ทำตัวปกติทุกทีเหมือนที่นายทำนั่นแหละ ชิวๆ”

“ผมคิดถึงพี่ลู่หาน”

“…”

“เอาจริงๆเลยนะพี่ จริงอยู่ที่พวกเราคุยแชทกันตลอด แต่ผมกลัวอดใจไม่ไหวถ้าผมเห็นเขา”

“อดใจไม่ไหวที่นายหมายถึงนี่ยังไง”

ชานยอลสบตาเซฮุน แต่อีกฝ่ายก็ยังเงียบจนกระทั่งเขาได้รับคำตอบจากแววตาคู่นั้น

“รั้งพี่เขาใช่ไหม”


ไม่ใช่ว่าชานยอลไม่รู้ความสัมพันธ์ของเซฮุนกับลู่หานก่อนหน้านั้น พี่ลู่หานของเราใจดี บวกกับเซฮุนตอนนั้นยังเด็ก ชอบไปแกล้งพี่เขา ให้พี่เขาลูบคางให้ ไหนจะติดแจพี่เขาตลอดเวลาขนาดนั้นอีก จากความสนิทชิดเชื้อเริ่มกลายเป็นความสัมพันธ์แบบพิเศษ ซึ่งเซฮุนเองก็รู้ตัวตอนหลังจากลู่หานกลับจีนเสียแล้ว

ไม่ต้องถามเรื่องหลังจากนั้นหรอกนะ เด็กหนุ่มหน้าหล่อนี่ร้องจนหน้านี่แทบกลายเป็นแรคคูน (ทำไมเปรียบเทียบกับน้องแบบนี้วะ)


“ไม่รู้ว่ะ ตอนนี้ผมคิดถึงเขาจนจะแย่อยู่แล้ว ”

“โถ พ่อโอเซฮุนผัวของแฟนด้อม ตอนนี้มาตายเพราะความรักและคิดถึง”

“ใช่เวลาแกล้งมั้ยเนี่ยพี่”

“โอเคๆ ไม่แกล้งละ” ชานยอลหลับตายกมือขึ้นทั้งสองข้าง วันนี้มันไม่ใช่วันแกล้งน้องจริงๆวะ

เซฮุนกำลังจะพูดบางอย่าง แต่แล้วเขาคิดว่าเขาไม่ควรบอกใครดีกว่า

เรื่องที่เขานัดเจอพี่ลู่หานน่ะ...



วันต่อมา


13:58


ตื๊ดดด

เสียงแจ้งเตือน Weibo จากสมาร์ทโฟนแอปเปิ้ลรุ่นล่าสุดดังขึ้น จังหวะเดียวกับที่ร่างผอมบางร่างหนึ่งเดินมาจับโทรศัพท์ที่กำลังชาร์จไว้ขึ้นมาดู


世勛: พี่ลู่ครับ คืนนี้ห้าทุ่ม เจอกันที่ร้านอาหารจีน xx นะครับ


ลู่านกระตุกยิ้มมุมปาก ให้ตายเถอะเด็กนี่ ก็บอกอยู่ว่ามันเป็นเรื่องยากที่ทั้งสองคนจะเจอกันแบบตัวต่อตัว ลู่หานบอกหลายรอบแล้ว ได้ร่วมงานกันเขาก็ดีใจมากแล้ว แต่เหมือนโอเซฮุนก็ยังดื้อรั้นอยู่อย่างนั้น

มือเรียวกำลังจะตอบกลับ คิดไว้แล้วว่าถ้าเซฮุนส่งมาแบบนี้ต้องจัดการทุกอย่างไว้หมดแล้ว แต่ก็อยากเล่นตัวอีกหน่อยทั้งๆที่ใจดวงน้อยในอกมันสั่นไปหมด ไม่ทันจะกดพิม อีกฝ่ายก็ส่งมาอีกรอบ


世勛: ห้ามปฏิเสธ ผมจองโซนวีไอพีไว้แล้ว เย็นนี้เจอกันครับ


“จริงๆเลยโอเซฮุน”

ร่างบางเอ็ดเล็กน้อย ปีนี้เซฮุน 23 แล้ว แต่สิ่งหนึ่งที่ยังไม่เปลี่ยนไปเลยคือความเอาแต่ใจและยังคงติดเขาไม่เปลี่ยน

“ลู่หาน เสร็จหรือยัง ต้องไปเตรียมตัวแล้วนะ”

เสียงเหล่าเกาที่เป็นทั้งเพื่อนสนิทและผู้จัดการส่วนตัวเปิดประตูเข้ามา ลู่หานพยักหน้าแล้วหยิบโทรศัพท์ ขาเรียวกำลังจะเดินออกจากห้องนอนหรูของตัวเองไปแล้วชะงักกึก รีบวิ่งไปที่ลิ้นชักแล้วหยิบของสำคัญออกมา มันคือกล่องสีแดงกำมะหยี่ ลู่หานไม่รอช้ารีบเก็บใส่กระเป๋าแล้ววิ่งตามเหล่าเกาออกไป


ให้ตายสิ มัวแต่ใจเต้นกับข้อความของเซฮุนจนเกือบจะลืมของสำคัญไปซะแล้ว





“ลู่หาน วิ่งเร็วเข้า!”

“โอ้ย ก็รีบสุดๆแล้วเนี่ย นายนั่นแหละพาฉันสาย เหล่าเกา!”

ลู่หานวิ่งไปปากก็บ่นเพื่อนไป ตอนนี้เขาเข้างานประกาศรางวัลสายไปเกือบห้านาทีแล้ว เพราะเหล่าเกานั่นแหละที่ทำกระเป๋าที่ใส่ของสำคัญของเขาไว้หายไปไหนไม่รู้ในตอนที่เขากำลังลองชุดและแต่งหน้าทำผมที่ร้านแห่งหนึ่งใจกลางเมือง พวกเขาหากันให้วุ่น เหล่าเกาบอกจะเอาไปให้หลังงานจบแต่ลู่หานก็ยืนหยัดจะหาให้เจอก่อน สุดท้ายพวกเขาก็ขอดูกล้องวงจรปิดแล้วพบว่าสต๊าฟแถวนั้นหยิบติดมือไปเพราะคิดว่าเป็นกระเป๋าอุปกรณ์แต่งหน้า ลู่หานที่เรียกได้ว่าหงิดนิดๆแล้วก็แอบด่าพวกนั้นไปคำสองคำแต่ก็แรงจึ้กไปถึงทรวง บางทีเหล่าเกาก็สงสัยนะว่าของในนั้นมันมีอะไรสำคัญนักหนา เพื่อนรักของเขาถึงได้หวงขนาดนี้

ลู่หานกึ่งเดินกึ่งวิ่งมาหน้างานเพราะถ้าเหงื่อออกเดี๋ยวใบหน้าที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางค์อ่อนๆมาจะชุ่มเหงื่อ ผู้คนที่อยู่แถวนั้นมองลู่หานกันเป็นแถบทั้งแฟนคลับและสต๊าฟ เขาดูงดงาม ใบหน้าหวานที่มีเครื่องสำอางค์ทำให้มีเสน่ห์มากแม้จะเป็นผู้ชาย เมื่อทีมงานเห็น’ตัวเต็งอีกตัว’ของงานวิ่งมาก็วอกันวุ่นว่าลู่หานมาถึงงานแล้ว

“ลู่หานมาแล้ว จัดการเตรียมเก้าอี้และโต๊ะนั่งชมให้พร้อม”


“รักษากระเป๋านั่นให้เท่าชีวิต” นิ้วเล็กชี้ไปที่หน้าเพื่อนหลังจากที่เข้ามาในห้องรับรองศิลปินแล้ว

“รู้แล้วครับลู่เกอ ว่าแต่มันสำคัญขนาดนั้นเลยเหรอ” เหล่าเกาหลุบสายตามองกระเป๋าเป้ GUCCI ของลู่หานในอ้อมกอด ก่อนที่เพื่อนหน้าหวานจะหัวเราะเบาๆ

“ไว้เดี๋ยวฉันจะเล่านะ เพื่อนรัก”


ตบบ่าเพื่อนปุๆแล้วก็เดินตามทีมงานที่มานำทางให้ลู่หานไปยังหน้างาน จังหวะนั้นเองที่สายตาราวกับกวางเหลือบมองไปเห็นประตูบานหนึ่งที่มีกระดาษแปะหน้าห้องว่า ‘ห้องพักของ EXO’


ริมฝีปากที่เคลือบด้วยลิปสีชมพูอ่อนอมยิ้ม

จะดูเห็นแก่ตัวไปหน่อยไหมนะถ้าเขาจะนึกถึงคนๆเดียว


ได้ร่วมงานเดียวกันแล้วนะ โอเซฮุน




Tag #ของขวัญปีใหม่HH

ตอนแรกจะเขียนพาร์ทเดียวจบ แต่แบ่งเป็นสองพาร์ทนะตัวเอง มันยาวเกิน555555555555 ฝากสกรีมผ่านแท็กด้วยน้าา

 พาร์ทสองมาต่อพรุ่งนี้น้า สุขสันต์วันฮุนฮานคับบ <3

@s_geva




Create Date : 20 ธันวาคม 2559
Last Update : 20 ธันวาคม 2559 22:33:51 น. 1 comments
Counter : 511 Pageviews.

 
สวัสดีนะจ้ะ แวะมาเยี่ยมนะจ้าาา sinota ซิโนต้า Ulthera สลายไขมัน SculpSure เซลลูไลท์ ฝ้า กระ Derma Light เลเซอร์กำจัดขน กำจัดขนถาวร รูขุมขนกว้าง ทองคำ ไฮยาลูโรนิค Hyaluronic คีเลชั่น Chelation Hifu Pore Hair Removal Laser freckle dark spot cellulite SculpSure Ultherapy กำจัดไขมัน adenaa ลบรอยสักคิ้วด้วยเลเซอร์ ลบรอยสักคิ้ว Eyebrow Tattoo Removal เพ้นท์คิ้ว 3 มิติ สักคิ้ว 3 มิติ
ให้ใจหายใจ สุขภาพ วิธีลดความอ้วน การดูแลสุขภาพ อาหารเพื่อสุขภาพ ออกกำลังกาย สุขภาพผู้หญิง สุขภาพผู้ชาย สุขภาพจิต โรคและการป้องกัน สมุนไพรไทย ขิง น้ำมันมะพร้าว ผู้หญิง ศัลยกรรม ความสวยความงาม แม่ตั้งครรภ์ สุขภาพแม่ตั้งครรภ์ พัฒนาการตั้งครรภ์ 40 สัปดาห์ อาหารสำหรับแม่ตั้งครรภ์ โรคขณะตั้งครรภ์ การคลอด หลังคลอด การออกกำลังกาย ทารกแรกเกิด สุขภาพทารกแรกเกิด ผิวทารกแรกเกิด การพัฒนาการของเด็กแรกเกิด การดูแลทารกแรกเกิด โรคและวัคซีนสำหรับเด็กแรกเกิด เลี้ยงลูกด้วยนมแม่ อาหารสำหรับทารก เด็กโต สุขภาพเด็ก ผิวเด็ก การพัฒนาการเด็ก การดูแลเด็ก โรคและวัคซีนเด็ก อาหารสำหรับเด็ก การเล่นและการเรียนรู้ ครอบครัว ชีวิตครอบครัว ปัญหาภายในครอบครัว ความเชื่อ คนโบราณ


โดย: สมาชิกหมายเลข 4057910 วันที่: 23 สิงหาคม 2560 เวลา:18:16:42 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
space

สมาชิกหมายเลข 3595575
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]






space
space
[Add สมาชิกหมายเลข 3595575's blog to your web]
space
space
space
space
space