ผู้หญิงมักชอบคนดี คบกับคนเลว และแต่งกับคนรวย

 
กุมภาพันธ์ 2557
 
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
232425262728 
 
21 กุมภาพันธ์ 2557
 

นี่เป็นเรื่องเศร้า ที่พยายามเล่าให้ตลก

นี่เป็นเรื่องเศร้าที่พยายามเล่าให้ตลก
นี่จะเป็นเรื่องที่เขียนยาวที่สุดในรอบปี ดังนั้นใครมีปัญหากับการอ่านเกิน 8 บรรทัดเลื่อนผ่านได้เลยค่ะ

23 มกราคม 2557
อาลัยและรักและเคารพและคิดถึง
แด่ พลโท สวัสดิ์ กระต่ายทอง

22 มค. 57 เวลาเย็นๆ ฉันนั่งยิ้มและหัวเราะปนระแวงอยู่คนเดียว
เกี่ยวกับวีรกรรมสุดแสบ ที่ฉันกับเพื่อนรักอีก 2 นาง คือ นิ่มกับกิฟท์ ร่วมกันวางแผนบิ๊กเซอร์ไพรส์
ด้วยการที่ 2 นางแอบบินกลับมาจากเมกา โดยที่ไม่มีใครรู้เลยว่ามันมา
ก็แหงล่ะสิ วันที่ไปส่งพวกมันที่สนามบิน ญาติๆของทั้ง 2 นาง มากันรวมแล้วประมาณ 1 รถบัสได้
คนนึงมีแค่พ่อแม่นับและเพื่อนนิดหน่อยเป็น 2% ส่วนอีก 98% เป็นญาติของอีกคน
เข้าใจว่าพวกนางคงไม่อยากให้เค้าต้องลำบากยกขบวนกันมารับที่สนามบินเหมือนวันไปส่งหรอก

แผนการเริ่มขึ้นจากนัดแนะกันในแชทเฟสบุ๊ค บอกไฟล์ทบินกลับ เรียบร้อย พร้อมเหยียบเรื่องนี้ให้มิดที่สุด (อิชั้นเป็นคนปากสว่างมาก คันปากยิบๆ)
จนถึงวันเซอร์ไพรส์จริง ตื่นเต้นชิบหายเลยครัชชชชช กลัวความแตก 5555
ประมาณ 6 โมงเย็น เริ่มทำการโทรเช็คเป้าหมาย No.001 ที่จะต้องโดนเซอร์ไพรส์ ว่าอยู่ที่ไหน ทำอะไรอยู่ จะไปไหนหรือเปล่า อ้อเพิ่งกลับจากทำงานที่ต่างจังหวัดซื้อขนมมาเยอะแยะเลย เดี๋ยวแวะเอาเข้าไปให้
สำเร็จ !!! เป้าหมายหลงเชื่อสนิทใจ เออๆออๆ นั่งรอขนมอยู่ที่คอนโด 55555
วางสายเสร็จจัดการบึ่งรถน้องจูนเนอร์คันโตไปรับ 2 นางที่สุวรรณภูมิ
ระหว่างรอก็ตื่นเต้นอีกแล้ว ถ้าเจอหน้าเพื่อนกูต้องทำหน้ายังไงวะ ???
ประจวบเหมาะ...หันไปเหล่มอง สุภาพสตรีไทยนางหนึ่งกับเด็กชายลูกครึ่งตัวน้อยๆหัวหยอยๆ มายืนรอรับสามี //หน้านางสวยแบบไทยมาก ลุคผู้ดี ผิวสีแทน ผมดำยาวสลวยสุดๆ
ทันใดนั้นพอสามีเดินมาถึง โห สามีโคตรหล่อเลยฮะ นี่มันพี่เอนริเก้ ชัดๆ!!!!
ซึ่งพี่เอนริเก้นั้น มาในชุดเสื้อยืดคอวีสีขาว สวมทับด้วยสูทเท่ห์สีดำ กางเกงยีนส์ขาม้าทรงสวยๆ พร้อมกับรองเท้าหนังและกระเป๋าถือสีน้ำตาลคาเมลอูฐ โอ้ย ต่อมอิจฉาในตาอิชั้นเดือดลุกเป็นไฟ พรึ่บๆ
จังหวะเดียวกันขุ่นแม่คนสวยก็ส่งเจ้าลูกชายหัวหยอยวิ่งถือพวงมาลัยอย่างงามส่งตรงจากปากคลองตลาด วิ่งต่อกๆแต่กๆเป๋ๆ เซๆ แบบเด็กเพิ่งวิ่งเป็น ไปรับขุ่นแดดดี๊ โอ้ว!!แม่เจ้า มันช่างเป็นการมารับที่สมบูรณ์แบบจริงๆ

หันกลับมาที่ตัวเอง ที่ยังยืนเก้อๆกังๆต่อไป กูไม่มีอะไรมารับเพื่อนเลย เพื่อนกูก็คงไม่อยากได้พวงมาลัยหรอกมั้ง 5555 ช่างเหอะ เรามีเรื่องที่สำคัญกว่านั้นต้องทำ ซักพัก 2 นางก็โผล่ออกมาอารมณ์ดีใจปนคิดถึงมันพรั่งพรูจริงๆ กระโดดกอดกันน้ำตาไหลสุดๆ แล้วก็จบ!!! หืม แค่นี้เองเหรอ ??? เออ แค่นี้จริงๆ

กระเป๋าสัมภารกของ 2 นางรวมกันได้ใบใหญ่ 4 ใบ ....อิห่ามึงแบกอะไรกันมานักหนา รู้งี้กูเอากระบะมาก็ดี จริงๆอยากบ่นเรื่องขนาดกระเป๋าของมันต่อ แต่ก็ยอมหุบปาก เพราะมันบอกว่าของฝากให้มึงทั้งนั้นแหล่ะค่ะอีอ้ออออ โอเค กรูยอม //กราบบบบบบเพื่อน จบ

ขับรถเม้าท์มอยมาตลอดทางจนถึงสถานที่เป้าหมาย No.001 อยู่ ประมาณ 3 ทุ่ม
จอดรถเสร็จเรียบร้อยให้พวกนางนั่งรออยู่บนรถ แล้วจึงกดโทรศัพท์ขึ้นไปหาเป้าหมาย
อ้อ : ฮัลโหลลลลล พ่อ อ้อถึงแล้วนะ
พ่อ : โอย พ่อแปรงฟันแล้ว รอกินขนมไม่ไหวแล้ว ไม่มาซักที ขนมอะไรวะช้าจริงๆ
อ้อ : แหม่ ของมันเดินทางไกล รอนิดนึงสิพ่อ งี้คืนนี้ก็กินไม่ได้แล้วดิ ขนมเยอะด้วยนาาาาาาา
พ่อ : แปรงฟันแล้วอ่ะ ไว้ค่อยกินพรุ่งนี้แล้วกัน
อ้อ : แน่ใจนะว่าจะกินพรุ่งนี้ เอางี้ พ่อลงมารับอ้อหน่อย อ้อไม่มีคีย์การ์ด ขนมเยอะมากหนักด้วยถือไม่ไหว
พ่อ : เออๆ เดี๋ยวลงไป

โอ้ยยย มือสั่นอีกแล้วครัชชชชช การวางแผนเซอร์ไพรส์นี่มันตื่นเต้น สนุกและสะใจแบบนี้นี่เอง วะฮะฮะฮ่าาาาา
ยืนรอพ่ออยู่หน้าประตู พอพ่อลงลิฟท์มาถึง
อ้อ : ขุ่นพ่อสวัสดีค่ะ //กราบงามๆ แบบขออภัยล่วงหน้าในใจ
พ่อ : ไหนล๊าาาา ขนม ฮึ รอจนไม่อยากจะรอแล้ว
อ้อ : อยู่ท้ายรถอ่ะพ่อ ไปช่วยยกหน่อย
พ่อ : มันเยอะขนาดนั้นเลยเหรอ
อ้อ : ไม่เชื่อ พ่อก็ไปดูเองเลย

ถึงท้ายรถก็เปิดตูดน้องจูนออก ไม่มีนะครัช ขนมเขนิมอะไร เจอกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ 4 ใบ บังมิดนอนขวางเต็มท้ายรถ !!!!
พ่อ : เห............... (พ่อติดสตั๊นท์ไป 4 วิ) เห้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย !!!(เสียงดังสะท้อนไปทั่วลานจอดรถใต้ตึก)
พร้อมกับถอยหลังผงะ ทันใดนั้นคุณพ่อช่างแสนรู้ มองซ้ายขวาหาทันทีว่าไอเจ้าของกระเป๋ามันอยู่ไหน
และแล้ว 2 นางก็เปิดประตูคนละทาง กระโดดลงรถออกมาจากที่นั่งข้างหลัง แล้วกระโดดรุมเข้าไปหาพ่อทันที 555555 แผนการเซอร์ไพรส์สำเร็จไปด้วยดี เสียงกรีส เสียงหัวเราะ เสียงดีใจ เสียงตกใจ เสียงสะใจ (ของข้าพเจ้า) และเสียงด่า (ของพ่อ) ปนกันมั่วไปหมดภายใต้ตึกจอดรถ
(ถ้ามีกล้องวงจรปิด คงคิดว่ามีการจี้คนในลานจอดแล้ว)
หลังจากนั้นเราก็ยกกระเป๋าขึ้นห้องกัน ที่แน่ๆพ่อยิ้มแก้มแตกเลยแหล่ะ แต่ไม่รู้ทำไมแผนการเซอร์ไพรส์ครั้งนี้จบตรงที่อิชั้นโดนด่าอยู่คนเดียว พร้อมโดนพ่อบั๊กหลังอีก 1 ตุ๊บ ข้อหาหลอกลวงและกวนตีนพ่อ
โถถถถ!!! แผนลูกสาวพ่อทั้งนั้นอ่ะ อ้อแค่ทำหน้าที่ดีเกินไปเฉยๆ นะ 55555

จบการเล่าเกี่ยวกับวีรกรรมเซอร์ไพรส์ไว้ตรงนี้ก่อน จริงๆเรามีเป้าหมาย No.002 และ 003 คือนุ้ยกับหน่องอีกที่ต้องบุกไปหากลางดึกคืนนั้นเลย แต่ขอยังไม่เล่า เพราะวันนี้อยากพูดถึงพ่อก่อน

พ่อ : พลโทสวัสดิ์ กระต่ายทอง หรือที่เราชอบเรียกกันว่า เสธ.ต่าย หรือ เสธ.ตึง เพราะหูแกตึงข้างนึงจากการโดนระเบิด ตอนสู้กับกลุ่มคอมมิวนิสต์ สมัยช่วงปี 23-25 ที่ดอยพญาพิภักดิ์ จ.เชียงราย แล้วตอนอ้อถามพ่อว่าทำไมพ่อหูตึง พ่อโกหกว่าพ่อไปรบที่ติมอร์มา โถ กูโดนอำอีกแล้ว เพิ่งมารู้ความจริงว่าโดนหลอกก็ตอนถามไอนิ่มเมื่อกี้นี่แหล่ะ โดนหลอกมาเกือบ 10 ปี ทำกันได้ T T นี่ชั้นเชื่อมาตลอดเลยนะเนี่ย

พ่อเป็นผู้ชายที่ตลก อารมณ์ดี ชอบแซวสาว โดยเฉพาะเพื่อนของลูกสาวทุกคนโดนหมด ทุกคนรักพ่อ ว่างๆจากงานก็ต้องโทรไปหา ชวนกินข้าวอย่างกับเป็นพ่อของตัวเอง พ่อชอบมากเวลาเพื่อนลูกมากันเยอะๆและพากันไปกินข้างข้างนอก สาวๆล้อมโต๊ะ มันคงจะเท่ห์มากเลยสินะ ชิส์ จนเฮียเจ้าของร้านป้าเต๊ะ ตรง 5 แยกลาดพร้าวยังแซวตลอด แหม่!!! เสธ.วันนี้สาวๆเต็มโต๊ะอีกแล้วนะ แถมเวลาอยู่ต่อหน้าคนอื่นให้เรียกว่าป๋า ห้ามเรียกพ่อเดี๋ยวไม่จ่ายตังค์ให้

เรามักจะมีเรื่องให้แซวพ่อได้เสมอ ในขณะเดียวกันพ่อก็ช่างขยันหามุกมาอำพวกเราได้ตลอดเหมือนกัน
first impression ที่พวกเราเจอหน้าพ่อ เราเจอพ่อยิงมุกใส่ก่อน คือการไปคอนโดแล้วเจอพ่ออยู่บ้านเราซื้อขนมกันมาเต็มมือทุกคน พ่อทำหน้าเคร่งขรึมเดินเข้ามาพร้อมทำเสียงเก๊กหล่อสไตล์ทหารแล้วพูดว่า มาบ้านพ่อห้ามกินขนม !!!! พวกเราแทบทำถุงขนมหล่นจากมือ อิชั้นขนมคาปากและคามืออยู่ถึงกับค้างไม่กล้าเคี้ยวต่อ พอพ่อเห็นว่าพวกเราอึ้งกันหมด พ่อก็เปลี่ยนสีหน้าเป็นผู้ใหญ่ใจดีมีรอยยิ้มแล้วพูดว่า แต่ถ้ามีเหล้ามาเรียกพ่อด้วย แหะๆ????!!!! โถ ใจหายว๊าบเลย อำกันได้

เรื่องตลกๆของพ่อคือ พ่อจะออกไปวิ่งตอนเย็นๆหลังเลิกงาน โดยวิ่งจากคอนโดตรงโชคชัยร่วมมิตร ไปทางรัชดา แล้วพ่อก็หายยยยยยยไป..... หายไปไหน ลูกๆงง เพื่อนลูกก็งง ไม่มีโทรศัพท์ติดตัวไปเงินก็ไม่ได้เอาไป
สรุปคือพ่อวิ่งเพลินไปหน่อย วิ่งไปจนถึงแยกฟอร์จูนแล้วเหนื่อยกลับไม่ไหว เลยนั่งรออยู่ตรงนั้น (คำนวนเอานะจาก Mrt ลาดพร้าว ไปถึง Mrt พระราม 9) หรือไม่บางวันก็จะวิ่งไปแล้วนั่งแท๊กซี่กลับเอา (เพื่ออะไรน่ะ??) หรือบางวันที่เด็ดกว่าคือหายไปเลย คงจะแวะอาบน้ำล้างเหงื่อที่ไหนซักแห่งในเส้นรัชดานั่นแหล่ะ โถ พ่อนะพ่อ ไปไม่ชวนเลย T T

หลังจากเพื่อนรักทั้ง 2 นางบินกลับไปเมกาอีกครั้ง อิชั้นก็ไม่มีโอกาศได้เจอพ่ออีกเลย เพราะพ่อไม่ค่อยอยู่กรุงเทพ มีภารกิจหน้าที่อันใหญ่หลวงหลายอย่างเช่นออกทีวี o_O" หืมมมม???
หรือไม่ก็ต้องไปดูแลชายแดนที่เชียงราย ป้องกันการลักลอบขนยาเสพย์ติดเข้าประเทศ ไม่เชื่อก็เสิจชื่อพ่อจากอากู๋ได้เลย ผลงานฮีเยอะ

วันนี้ 23 มกราคม 2557 วันที่พ่อจากไปแบบไม่มีวันกลับ ฉันตกใจมากกับข่าวที่ได้รับจาก อ.เสมา กระต่ายทอง หรือ บอสเหมา หรือตุ้ย (หลายชื่อจัง) หลานชายสุดหล่อปานมาริโอ้ เมาเร่อของพ่อ ว่าพ่อจากไปอย่างสงบในที่พัก โดยมีพลทหารเข้าไปพบพ่อหลับอยู่บนเตียง

ครั้งนี้เราคุยกับนิ่มแล้ว สรุปตรงกันว่า เรากำลังโดนพ่อเซอร์ไพรส์คืน เป็นการเซอร์ไพรส์ครั้งใหญ่ ยิ่งกว่าโคตร ของโคตร และโค-ตะ-ระ บิ๊กมหาจักรวาลเซอร์ไพรส์ ที่เรากับเพื่อนหลายคนเงิบไปตามๆกัน ชายที่สุขภาพร่างกายแข็งแรง ชายที่แสนจะอารมณ์ดี ชายคนนั้นเซอร์ไพรส์พวกฉันซะแล้ว

ย้อนกลับไปจากที่เล่าตอนต้น เมื่อวาน (22 มค 57) ฉันเพิ่งนึกถึงพ่อและเหตุการณ์ที่เราแกล้งพ่อกัน และฉันก็ยังระแวงว่า ถ้าพวกมันกลับจากเมการอบนี้ คนที่โดนเซอร์ไพรส์ต้องเป็นกูแน่ๆ แต่ยังไงก็เซอร์ไพรส์กูยากหน่อยล่ะวะ กูอยู่สุรินทร์ตอนนี้ มึงหากูไม่เจอหรอก โฮะๆๆๆ (บอกตรงๆว่ากลัวโดนเอาคืนมาก)
สุดท้าย.....ไม่คิดเลยว่าจากการระแวงของเมื่อวาน จะต้องมาได้ยินข่าวที่สะเทือนใจ จนร้องไห้ตาบวมในวันนี้

พฤศจิกายน ปี 2551 อ้อยังจำคำแรกตอนพ่อมางานศพของพ่อธวัช หวังชอบพ่อของอ้อ
คำแรกที่พ่อพูดคือ "อ้อ ดูแลแม่ก่อน เรื่องอื่นอย่าเพิ่งคิด" เป็นคำที่เตือนสติอ้อได้ดีมาก ว่าอะไรควรทำก่อน-หลัง ในวันที่เราสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รัก
ไม่คิดว่าวันนี้ต้องมาใช้คำนี้กับงานของพ่อเองเหมือนกัน

นี่พ่อจะรู้หรือเปล่าว่าว่า 1 ในเพื่อนของลูกสาวที่แสบที่สุด กวนตีนพ่อมากที่สุด จะร้องไห้เป็นเผาเต่ามากที่สุดเช่นกัน หนูอ่อนแอนะ บอกเลย ลูกสาวพ่อทั้ง 2 คน ยังเข้มแข็งกว่าหนูอีก พ่อต้องภูมิใจกับลูกสาวทั้งสองคนนี้แน่นอน หมดห่วงได้เลยนะ

แด่ซุปเปอร์แด๊ดที่รัก
พลโท สวัสดิ์ กระต่ายทอง






 

Create Date : 21 กุมภาพันธ์ 2557
1 comments
Last Update : 21 กุมภาพันธ์ 2557 1:02:53 น.
Counter : 1697 Pageviews.

 
 
 
 
เข้ามาให้กำลังใจนะครับ
 
 

โดย: เข้ามาสมน้ำหน้า วันที่: 20 สิงหาคม 2557 เวลา:17:13:44 น.  

Name
* blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Opinion
*ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet

Valentine's Month


 
NunG_KyO
 
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ไม่มีวันไหนที่สมองคนเราจะหยุดคิด
แต่ถ้าเป็นไปได้ก็อยากให้มันมี "วันไร้สมอง" เหมือนกันนะ
[Add NunG_KyO's blog to your web]

 
pantip.com pantipmarket.com pantown.com