Group Blog
 
<<
มีนาคม 2561
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
16 มีนาคม 2561
 
All Blogs
 
ถนนสายนี้มีตะพาบ 199. บ้านเกิด (เมืองนอน และเรือนตาย) โจทย์โดย Jinny Tent

ถนนสายนี้มีตะพาบ 199.
บ้านเกิด (เมืองนอน และเรือนตาย)
โจทย์โดย Jinny Tent

ขอบคุณของแต่งบล็อกจากอินเทอร์เน็ตและ Pinterest

เอนทรี่นี้อยู่ในหมวด
งานเขียนและบทประพันธ์



credit: YouTube & Uploader:Nimit R.
บ้านเรา
บ้านเรา แสน สุขใจ
แม้จะอยู่ ที่ไหน
ไม่สุขใจ เหมือนบ้านเรา
คำว่าไท ซึ้งใจ เพราะใช่ทาสเขา
ด้วยพระบารมีล้นเกล้า
คุ้มเรา ร่มเย็น สุขสันต์
รุ่ง ทิพย์ ฟ้า ขลิบทอง
พริ้วแดด ส่อง สดใส
งามจับใจ มิใช่ฝัน
ปวงสตรี สมเป็นศรีชาติ เฉิดฉัน
ดอกไม้ ชาติไทย ยึดมั่น
หอมทุกวัน ระบือ ไกล
บุญนำพา กลับมา ถึงถิ่น
ทรุดกายลง จูบดิน ไม่ถวิลอายใคร
หัวใจฉัน ใครรับฝาก เอาไว้
จากกัน แสนไกล ยังเก็บไว้หรือเปล่า
เมฆจ๋า ฉัน ว้าเหว่ใจ
ขอวานหน่อยได้ไหม
ลอยล่อง ไป ยังบ้านเขา
จงหยุดพัก แล้วครวญรับฝาก กับสาว
ว่าฉันคืนมาบ้านเก่า
ขอยึดเอา ไว้เป็น เรือนตาย...

**********************
เครดิตภาพ: https://suvarnabhumiairport.com



บ้านเกิด เมืองนอน และ เรือนตาย

บ้านที่เธอเกิดอยู่ในกรุงเทพมหานคร ในช่วงมหาสงครามโลกครั้งที่สองเมื่อญี่ปุ่นยกพลขึ้นบกในไทยนั้น บ้านเธออยู่ท่ามกลางจุดยุทธศาสตร์ ซึ่งทุกครั้งเมื่อเสียงสัญญาณให้หลบภัยทางอากาศดังขึ้น คุณแม่ของเธอจะจูงเธอลงจากบ้านเพื่อหลบภัยบนพื้นดินใต้ถุนบ้านหลังนั้น คุณแม่จะบอกให้เธอหมอบลงบนเสื่อที่ปูไว้และคุณแม่กอดไว้ด้วย แต่แสงเพลิงจากระเบิดเพลิงเกือบจะล้อมรอบบริเวณนั้นพวยพุ่งสู่ท้องฟ้าก็น่ากลัวมิใช่น้อย เธอซึ่งในตอนนั้นอายุเพียงห้าขวบกว่ายังจำสภาพน่าหวาดกลัวนั้นได้ตลอดมา เพราะทุกครั้งที่ต้องหมอบหลบภัยนั้น พอสัญญาณปลอดภัยดังขึ้น เธอก็ยังหมอบตัวแข็งอยู่เช่นนั้น คุณแม่ต้องอุ้มเธอเหมือนอุ้มก้อนหินขึ้นบ้านไปนวดเฟ้นจนกว่าร่างกายเธอจะคลายความเกร็งจากความกลัว

บ้านนั้นเป็นบ้านใต้ถุนสูงแบบที่นิยมสร้างกันในสมัยนั้น เผื่อว่าน้ำท่วมก็จะไม่เดือดร้อน แถมมีใต้ถุนไว้นั่งเล่น ทำธุระบางอย่างและแม้แต่เลี้ยงไก่ไว้กินไข่ แต่ครั้งที่น้ำท่วมใหญ่ในปี 2485 ใต้ถุนก็เต็มไปด้วยน้ำ ไก่ที่เลี้ยงไว้ก็ถูกน้ำพัดหายไปหมด เหตุการณ์น้ำท่วมนี้เกิดขึ้นก่อนภัยสงคราม และเมื่อสงครามดุเดือดขึ้นจนไม่สามารถอยู่ตรงนี้ได้อีก ครอบครัวสามพ่อแม่ลูกก็ต้องอพยพออกไปนอกเมืองเพื่อหาที่อยู่ใหม่

ชีวิตของเธอผ่านการย้ายบ้านด้วยเหตุต่างๆหลายครั้งจนจำแทบไม่ได้ว่าเคยอยู่ที่ไหนในกรุงเทพมหานครนี้บ้าง แทบจะพูดได้ว่า อยู่เสียทั่วกรุงเทพฯ เป็นชีวิตความเป็นอยู่ที่ทำให้ครอบครัวเล็กๆซึ่งเกือบไร้ญาติขาดมิตรนี้ผูกพันกันอย่างเหนียวแน่น

เมื่อเห็นโจทย์นี้ให้เขียนเรื่องบ้านเกิด เธอก็บอกตัวเองว่า เราไม่เหลือแล้วบ้านที่เกิด ถ้าต้องเขียนก็จะเขียนได้เพียงเท่านี้ แต่กระแส บุพเพสันนิวาส ทำให้นึกถึงอีกช่วงหนึ่งของชีวิตที่ต้องไปอยู่ห่างครอบครัวที่นับว่าคือบ้านนี้นานหลายปี บอกได้เลยว่า ความรู้สึกที่ต้องจากบ้านที่เคยร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาอย่างหลากหลายและยาวนานนั้น คือกลัวมากที่สุด กลัวการต้องไปเรียนรู้อยู่กับคนแปลกหน้าในสภาพแวดล้อมที่ต่างไปโดยสิ้นเชิง กลัวมากจนฝันร้ายเสมอว่า ไม่ได้กลับบ้านอีก แต่ก็ต้องอดทนเพื่อไปเรียน

แม้ว่าการอยู่ต่างแดนจะไม่ยุ่งยากเรื่องค่าใช้จ่ายเพราะคุณพ่อของเธอส่งค่าใช้จ่ายผ่านก.พ. แต่ก็ให้เงินใช้ส่วนตัวไม่มาก เธอใช้ชีวิตแบบเด็กฝรั่ง ประหยัดทุกอย่างเหมือนคนในประเทศนั้น ไม่ใช่ลูกท่านหลานเธอที่ใช้จ่ายไปในทางเที่ยวเตร่ แต่งตัวตามแฟชั่น สูบบุหรี่ ดื่มเหล้า เที่ยวกลางคืน เธอมีเสื้อผ้าเพียงไม่กี่ตัว และติดนิสัยมาจนบัดนี้ว่าเสื้อตัวหนึ่งที่มีต้องใส่จนใส่ไม่ได้หรือขาดจนหมดสภาพ โชคดีที่เธอได้อยู่กับครอบครัวดีๆทั้งนั้น เขาไปไหนกันก็พาเธอไปด้วย เมื่ออยู่กันไปนานๆ บ้านหนึ่งอยากได้เธออยู่ด้วยตลอดไปในฐานะลูกสาว ตั้งใจส่งเสียให้เธอเรียนมากที่สุดที่เธอจะอยากเรียนเพราะผลการเรียนของเธออยู่ในระดับดีเยี่ยม บ้านนั้นมีลูกชายสองคน อยากมีลูกสาว ส่วนอีกบ้านมีน้องชายที่เรียกได้ว่าหน้าตาดีและสุภาพมาก แต่เธอก็ไม่คิดจะรับข้อเสนอที่จะใช้ชีวิตตลอดไปอยู่ที่นั่น อย่างมากก็จะได้กลับมาเยี่ยมบ้านเกิดเพียงนานๆครั้ง เป็นเรื่องเป็นไปไม่ได้ในความรู้สึกของเธอ หรือไม่ก็เพราะไม่ได้มีบุพเพสันนิวาสระหว่างเธอและเขาผู้นั้น

เมื่อถึงเวลาที่ได้กลับบ้าน นาทีที่ลงจากเครื่องบินเหยียบแผ่นดินไทยอีกครั้ง น้ำตาไหลพรากโดยไม่รู้สาเหตุ และบอกตัวเองว่า เธอจะไม่ส่งลูกหลาน(ถ้ามี)ไปต่างประเทศเป็นเวลาหลายๆปี นอกเสียจากจะอยากไปเอง

ประเทศไทยคือบ้านเกิด เมืองนอนและเรือนตายของเธอโดยแท้

LITERATURE
งานเขียนและบทประพันธ์




Create Date : 16 มีนาคม 2561
Last Update : 28 มีนาคม 2561 16:56:47 น. 42 comments
Counter : 771 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณดาวริมทะเล, คุณข้ามขอบฟ้า, คุณnewyorknurse, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณไวน์กับสายน้ำ, คุณmambymam, คุณกะว่าก๋า, คุณสาวไกด์ใจซื่อ, คุณmoresaw, คุณSweet_pills, คุณเกศสุริยง, คุณSakormaree, คุณที่เห็นและเป็นมา, คุณหอมกร, คุณJinnyTent, คุณmcayenne94, คุณวลีลักษณา, คุณซองขาวเบอร์ 9, คุณเนินน้ำ, คุณtoor36, คุณhaiku, คุณสองแผ่นดิน, คุณชีริว, คุณschnuggy, คุณยังไงก็ได้ว่ามาเลย, คุณSai Eeuu, คุณAppleWi, คุณบาบิบูเบะ...แปลงกายเป็นบูริน, คุณALDI, คุณเริงฤดีนะ, คุณThe Kop Civil, คุณtuk-tuk@korat, คุณ**mp5**, คุณruennara


 
ดีใจได้มาเจิมค่ะ


โดย: ดาวริมทะเล วันที่: 16 มีนาคม 2561 เวลา:0:39:39 น.  

 
สวัสดียามดึกค่ะพี่ภา

อ่านเรื่องบ้านเกิดของพี่แล้ว
อยากบอกว่าให้พี่เขียนเรื่องสมัยก่อนจังเลยค่ะ
วรรณชอบอ่านเรื่องเก่าๆ เพราะเกิดไม่ทัน
ชอบฟังผู้ใหญ่เล่าให้ฟัง แต่วรรณไม่ค่อยมีญาติผู้ใหญ่
อยู่ด้วย เลยไม่ค่อยเคยได้ยินเรื่องแบบนี้
วรรณชอบอยู่กับผู้ใหญ่(คนแก่) ชอบฟังเขาเล่าเรื่องโน้นเรื่องนี้ในอดีตค่ะ
ได้มาอ่านนิยายที่เขียนถึงเรื่องสมัยโบราณ ทำให้รู้ว่าเมืองไทยสมัยก่อนเป็นอย่างไร
เหมือนเราได้รู้รากเหง้าของอะไรหลายๆอย่างนะคะ

ชอบทั้งภาพและเพลงประกอบด้วยค่ะ

ขอบคุณที่แวะไปอ่านและส่งกำลังใจ

*เขาคิชฌกูฏ นี่เขามีเสลี่ยงสำหรับคนเดินขึ้นไม่ไหวด้วยนะคะพี่ ประมาณ 800-1000 บาท ไม่แน่ใจค่ะ

วรรณคิดแค่ว่าการที่เราได้มีโอกาสไปกราบไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ ก็ถือว่าเป็นมงคลชีวิตแล้วค่ะ
วรรณเพิ่งเข้าไปค้นคว้าเรื่องเกี่ยวกับที่นี่เพื่อมาประกอบการเขียนบล็อก
คนเขียนเขาบอกว่า การที่เราได้ไปกราบไหว้รอยพระพุทธบาท เปรียบได้กับการได้เข้าเฝ้าองค์พระศาสดาถือเป็นกุศลอันยิ่งใหญ่

คืนนี้ดึกมากแล้ว นอนหลับฝันดีค่ะพี่ภา


โดย: ดาวริมทะเล วันที่: 16 มีนาคม 2561 เวลา:1:19:59 น.  

 

สวัสดีค่ะพี่ภา
มาอ่านบ้านเกิดของพี่ภาด้วยค่ะ
อ่านแล้วน้อยคิดถึงเมืองไทยมากๆเช่นกันค่ะ


โดย: newyorknurse วันที่: 16 มีนาคม 2561 เวลา:2:47:58 น.  

 
ชอบอ่านครับพี่ ทำให้นึกถึงเรื่องที่แม่ เล่าให้ฟัง

ครั้งสงครามโลกครั้งที่ 2 ช่วงที่ทหารญี่ปุ่น เข้าในไทย

แม้แต่ใน อ.ปาย ทหารญี่ปุ่นก็เข้าไปอยู่ น่าจะเป็นทาง
ผ่าน ไป พม่า.. ทหารญี่ปุ่นเข้าในไทย แต่มิได้ทำอะไร
ชาวบ้าน ยังช่วยรักษาคนป่วยเท่าที่ทำได้..

อ่านข้างบนแล้ว พี่ต่อสู้น่าดู..แต่ไม่แน่ใจว่าเป็นพี่หรือ
นางเอกในละครนะครับ 555 คือผมไม่ได้ดูละครที่ว่า
เลย..

v


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 16 มีนาคม 2561 เวลา:5:11:50 น.  

 


สวัสดียามเช้าครับพี่ภา

เพียงขึ้นประโยคแรก
ผมก็นึกถึงพี่ภาขึ้นมาทันที
และยิ่งอ่านมาจนจบ
ใช่เลยครับ

ปล. มาดามติดออเจ้ามาก 555
ผมไม่ดูละครเลยคุยกับเธอไม่ค่อยรู้เรื่องครับ 555

โหวตครับพี่




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 16 มีนาคม 2561 เวลา:6:39:47 น.  

 
อ่านชีวิตใวัยเยาว์แล้วนึกภาพตามไปด้วยค่ะ
ตอนที่เกิดสงครามโลกคราวนั้นน่ากลัวมากเลยนะคะ
ย่า และป้า เคยให้เล่าให้ฟังเหมือนกันค่ะว่าเวลามีเสียงสัญญานหลบภัย
ต้องลงไปอยู่ในหลุม ขึ้นๆลงๆอยู่อย่างนั้นจนกว่าจะสงบ
ฟังแล้วยังนึกว่าตัวเองโชคดีที่ไม่ต้องเจอเหตุการณ์ที่น่ากลัวหวาดเสียวอย่างนั้น
แต่อีกใจก็นึกเสียดายที่อยากมีโอกาสได้เห็นเหตุการณ์ที่ถือว่าเป็นประวัติศาสตร์ของประเทศ
เวลาที่ต้องพลัดพรากจากบ้านเกิดนี่เป็นเรื่องที่น่าใจหายมากเลยนะคะ
ต้องไปอยุ่ในที่ใหม่ เจอผู้คนใหม่ๆ ทุกอย่างใหม่หมด
เป็นเรื่องที่ลำบากใจไม่น้อย
ดูเรื่องบุพเพสันนิวาส แล้วอินกับเรื่องนี้มาก
เห็นใจและสงสารนางเอกที่ต้องจากไปแบบข้ามภพข้ามชาติ
มานึกว่าถ้าเหตุการณนี้เกิดกับตัวเอง คงตกใจไม่น้อย
แต่ถ้าเจอหนุ่มอย่างท่านขุน อาจโอเคค่ะ อิอิ

ข้อเขียนของพี่ภาวันนี้อ่านเพลินมากค่ะ




โดย: mambymam วันที่: 16 มีนาคม 2561 เวลา:8:03:05 น.  

 
เข้าใจความรู้สึกเลยค่ะพี่ภา

เราเองตอนมาเรียนกรุงเทพฯ ใหม่ๆ นี่กลับบ้านทุกสัปดาห์ เพราะคิดถึงบ้านมาก ถ้าไปต่างบ้านต่างเมืองขนาดนั้นนี่...

จริงนะคะ นางเอกไปต่างภพเลย คงยิ่งแบบ...เหงาเนาะ

บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
toor36 Cartoon Blog ดู Blog
Kavanich96 Funniest Blog ดู Blog
กะว่าก๋า Photo Blog ดู Blog
คนบ้านป่า Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 16 มีนาคม 2561 เวลา:8:46:30 น.  

 
จะอยู่ ที่ไหนก็ไม่สุขใจ เหมือนบ้านเรา
อย่างเพลงเค้าร้องไว้จริงๆ ลืมบ้านเราไม่ลงครับ
ไม่ลืมข้าว ที่ตนเคยกิน ไม่ลืมถิ่น ที่เคยอาศัย
ไม่ลืมบุญคุณ ที่ตนเคยได้ ไม่ลืมใคร ที่เคยมีคุณ
หากมีอยู่ในใจ แม้จะไม่สูงขึ้น ก็ไม่มีวันตกต่ำ



โดย: moresaw วันที่: 16 มีนาคม 2561 เวลา:9:41:24 น.  

 
เสียงและแสงเพลิงจากระเบิดสำหรับเด็กอายุ 5 ขวบแล้ว
น่าสะพรึงกลัวเกินกว่าจะจินตนาการได้ในปัจจุบันนี้นะคะพี่ภา

การใช้อยู่ต่างประเทศ ยังกำหนดวันกลับเมืองไทยได้
แต่นางเอกบุพเพสันนิวาสต้องอยู่ต่างภพ ยังไม่เห็นหนทางข้างหน้า
ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะได้กลับไปพบยายและแม่
ต้องปรับตัวอย่างมาก น่าเห็นใจมากค่ะ
ไม่ค่อยอินกับละครเท่าไหร่เพียงแต่คิดแทนนิดหน่อยค่ะพี่ภา อิอิ

โหวตงานเขียนค่ะ



โดย: Sweet_pills วันที่: 16 มีนาคม 2561 เวลา:10:49:20 น.  

 
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
Cherry iwa Literature Blog ดู Blog
**mp5** Dharma Blog ดู Blog
haiku Fanclub Blog ดู Blog
ข้ามขอบฟ้า Music Blog ดู Blog
toor36 Cartoon Blog ดู Blog
คนบ้านป่า Literature Blog ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น
เธอคนนี้ แต่ก่อนคงอยู่แถว บางกอกใหญ่ บางกอกน้อย แน่ๆ อิอิ พี่ภาเขียนได้ดีมากเลยค่ะ


โดย: เกศสุริยง วันที่: 16 มีนาคม 2561 เวลา:12:04:36 น.  

 
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับพี่ภา

เห็นด้วยกับพี่ภาเลยครับ
ในบางพื้นที่ที่เราคิดว่าปลอดภัยเป็นบ้านเกิดเมืองนอนของเรา
เราอาจไม่ได้รู้รายละเอียดอะไรมากไปกว่าที่ตาเห็นจริงๆ

อย่างบางพื้นที่ที่สงบเงียบมานาน
วันหนึ่งมีคนแปลกหน้าเดินเข้ามา 10 กว่าคน
พักอาศัย
ไม่นานก็เกิดเรื่องราวขึ้น
จากความสงบก็กลายเป็นพื้นที่ไม่สงบไปเลยก็มี

ปกติมาดามไม่ดูละคร
แต่เจอออเจ้าเข้าไป
ติดงอมแงมเลยครับ 555
ผมเลยพาหมิงหมิงไปนอนอีกห้อง
ให้เธอดูละครอย่างสบายใจ ไม่มีใครกวน 555
อีกอย่างคือ ผมเองก็ไม่คิดจะดูละครเลยครับ
เมื่อคืนตอนที่มาดามดูละคร ผมหลับ
หมิงหมิงอ่านหนังสือไปเกือบ 2 ชั่วโมงครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 16 มีนาคม 2561 เวลา:12:29:44 น.  

 
ฝากส่งกำลังใจไว้ก่อนนะคะ เดี๋ยวจะกลับมาใหม่วันพรุ่งนี้ดึกๆ




โดย: Sakormaree วันที่: 16 มีนาคม 2561 เวลา:14:01:57 น.  

 
อายุเพียง 5 ขวบ แต่ภาพจำมันติดตามาจนทุกวันนี้
มันเป็นเรื่องที่น่ากลัวมากๆ ขนาดร่างกายอยากจะปฎิเสธการรับรู้นั้นเลยน่ะค่ะ
เด็กที่ไปเรียนต่างประเทศและเรียนดีประพฤติตัวดี
อันนี้พ่อแม่ก็ภูมิใจอีกค่ะ คิดถึงบ้านก็แน่นอนอยู่แล้ว
ระยะทางไกลค่าเดินทางก็เรื่องนึง แต่ที่ยิ่งกว่านั้นคือกลับบ่อยไม่ได้ค่ะ
เพราะกลับบ้านทีนึงแล้วจะไม่อยากกลับไปเรียนต่อนี่สิคะ ยุ่งแน่

พี่เลยเปรียบเทียบความรู้สึกกับการะเกดมันก็พอเข้าเค้าค่ะ
แต่ว่ากระแสบุพเพสันนิวาสนี่มันแรงจริงๆนะ
ออเจ้ากันทั่วบ้านทั่วเมืองค่ะ


โดย: ที่เห็นและเป็นมา วันที่: 16 มีนาคม 2561 เวลา:14:03:38 น.  

 
คนบ้านป่า Literature Blog ดู Blog
เป็นคนกรุงเทพฯ เหมือนพี่ภาค่ะ



โดย: หอมกร วันที่: 16 มีนาคม 2561 เวลา:16:27:01 น.  

 
เพลงประกอบเข้ากับเนื้อเรื่องจริงค่ะ
พี่ภาเล่าเรื่องได้ละเอียดน่าติดตามราวกับนิยายทีเดียว
สมัยสงครามโลก ระเบิดคงน่ากลัวมากนะคะ
เด็กหญิงตัวเล็กๆกลัวจนเกร็งไม่คลาย


โดย: mcayenne94 วันที่: 16 มีนาคม 2561 เวลา:18:27:29 น.  

 
อ่านตะพาบพี่ภาวันนี้
จินนึกถึงหนังเรื่องโกโบริเลยค่ะ
เวลาที่ทหารญี่ปุ่นปล่อยระเบิดลงมา
พี่ภาอยู่ในช่วงนั้นพอดี แม้จะเล็กอยู่

ชีวิตพี่ภาผ่านอะไรมาเยอะมากนะคะ
ต้องย้ายถิ่นฐาน เดินทางแต่น้อยเลย

อ่านตะพาบคุณก๋าเช้านี้เขียนถึง
ความขัดแย้งในดินแดนสามจังหวัดภาคใต้
นี่ก็เห็นภาพ เพราะติดตามข่าวมานาน
จนป่านนี้ไม่สงบ คุกรุ่นเรื่อย ๆ

ทำให้จินดีใจและคิดว่าโชคดีแล้วหนอ
ที่เราเกิดที่ได้เกิดเป็นคนเหนือ ไม่ได้เกิดใน 3 จังหวัดในภาคใต้
มีบุญแล้วหนอ ที่ได้เกิดมาเป็นคนไทย
และใต้ร่มพระบารมีของในหลวง
แม้จะเป็นเพียงแค่ช่วงหนึ่งของชีวิต
และภูมิใจที่เป็นเด็กบ้านนอก
ได้เรียนรู้ชีวิตในบ้านนอกและในเมือง

ทุกวันนี้แม่จะแต่งงานซื้อบ้านอยู่ในเมืองกับครอบครัว
ก็ยังระลึกเสมอว่า ที่สะเมิงเป็นบ้านของตัวเอง
จินเป็นลูกคนเดียว ปั้นปลายชีวิต
จินอยากจะไปใช้ชีวิตอยู่ที่ อ.สะเมิง คิดอยููู่^^



โดย: JinnyTent วันที่: 16 มีนาคม 2561 เวลา:18:37:54 น.  

 
ที่ไหนก็ไม่สุขเหมือนบ้านเรา


โดย: วลีลักษณา วันที่: 16 มีนาคม 2561 เวลา:19:42:12 น.  

 
บางคนไปอยู่ต่างประเทศหลายปี ก็อยากกลับมาตายบ้านเกิดคือเมืองไทย

เพื่อนแม่ซองฯก็เช่นกัน
ปีที่แล้วว่าจะกลับมาอยู่เมืองไทยแล้ว
ตอนนี้รอขายบ้านอยู่

ไม่มีที่ไหนสุขเท่าบ้านเรานะคะ


โดย: ซองขาวเบอร์ 9 วันที่: 16 มีนาคม 2561 เวลา:20:52:04 น.  

 
ไม่มีที่ไหนอยู่แล้วมีความสุขเท่าบ้านเกิดเมืองนอนของเรานะคะ


โดย: เนินน้ำ วันที่: 16 มีนาคม 2561 เวลา:21:17:36 น.  

 
ชุดละแปดพันแพงไปอ่ะ
ยัยหน่อยเค้าว่าจะลองๆวาดมาให้พี่ภาตัดให้ดีก่าค่ะ
แล้วค่อยส่งไปบรรณาการเจ๊ตุ๊กเนอะ
ดีป่าวคะ


โดย: ที่เห็นและเป็นมา วันที่: 16 มีนาคม 2561 เวลา:22:32:39 น.  

 
ภาวะสงครามเป็นสภาวะที่ไม่พึ่งปรารถนาของทุกคนจริงๆ ครับ สงครามมันก็จบลงได้ด้วยการเจรจานี่แหละ

พูดถึงไปอยู่ต่างบ้านต่างเมือง ถ้าเป็นเมื่อก่อนการคมนาคมการติดต่อสื่อสารไม่สะดวก แต่เดี๋ยวนี้ติดต่อสื่อสารสะดวก มันก็รู้สึกเหงาน้อยลงนะครับ แต่ในทางกลับกันคนใกล้ตัวแต่ถ้าอยู่ด้วยกันแล้วเอาแต่ก้มหน้าไม่พูดคุย อันนี้สิเหงาของจริง


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 16 มีนาคม 2561 เวลา:22:51:31 น.  

 
เกิดไม่ทันยุคโกโบริครับ ได้ดูภาพยนตร์เห็นภาพชาวบ้านหลบลงหลุมหลบภัยเหมือนที่พี่ภาเล่า
บ้านที่ผมเคยอยู่หลังแรกเลย ก็ใต้ถุนยกพื้นสูง เลี้ยงไก่ไว้กินไข่ และ ก็เคยน้ำท่วมครับ

ฝันดีครับ


โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 16 มีนาคม 2561 เวลา:23:50:14 น.  

 
อาห์.... พี่ภาผู้เกิดในสมัยรัชกาลที่ 8 ช่วงสงครามโลกวุ่นวายมาถึงประเทศไทยเลยครับ ดีที่บ้านเรายังไม่ได้รับผลกระทบมากเท่าไหร่ ยายผมเล่าว่าขนาดอยู่อยุธยาที่บางปะหันไกลตัวเมืองไปเยอะยังได้ยินเสียงหวอทั้งวัน
ตอนเขียนบล็อกเขาดินจำได้ว่าปี พ.ศ.2485 น้ำท่วมสัตว์หนีออกมากันเยอะเลย บ้านใต้ถุนสูงแบบเรือนโบราณก็กระทบน้อยหน่อย
ถึงหลายคนจะจากบ้านเกิดมานานแล้ว แต่โจทย์นี้ก็ทำให้หวนระลึกถึงนะครับ เป็นช่วงเวลาที่อยู่ในความทรงจำ ♥
ส่วนเมืองไทยนี่บ้านเกิดแดนตายของแเลย ยังไงก็คงไม่จากไปอยู่ที่อื่นไกลๆอีกแล้ว


โดย: ชีริว วันที่: 17 มีนาคม 2561 เวลา:0:31:43 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับพี่ภา





โดย: กะว่าก๋า วันที่: 17 มีนาคม 2561 เวลา:6:50:44 น.  

 
อ่านแล้วนึกภาพตามเลยค่ะ
พี่ภาเคยผ่านช่วงสงครามมาด้วยหรอคะ
แค่อ่านยังนึกกลัวเลยค่ะ

เพื่อนแอนไปอยู่อิตาลี ได้สิบกว่าปีแล้ว
แม่เพื่อนมีฐานะมาก
เพื่อนก็เป็นแม่บ้านสบาย มีความสุขดี
แต่คุยกันทีไร ก็ร้องอยากย้ายกลับมาอยู่ไทย
กลับมาแล้วก็ไม่อยากกลับอิตาลี
คิดถึงอาหารไทย คิดถึงเพื่อนๆ ที่ไทย
แต่ทางนู้น พ่อแม่ก็แก่ต้องอยู่ดูแล
น่าสงสารเพื่อนเหมือนกันค่ะ

เรื่องแพลนไปเที่ยวทะเล แพลนไว้หมดแล้ว
แต่ก็รอลุ้น ตุ้มๆ ต่อมๆ ว่าแฟนจะตืิดงานมั้ย
ปันปันจะไม่สบายมั้ย เพราะเดือนนี้เค้าเริ่มไปเรียน
ซัมเมอร์ ปรับพื้นฐานเข้าอนุบาลค่ะ
เด็กไปเรียนแรกๆ ชอบไม่สบายค่ะ
ก็ลุ้นอยู่ทุกวันเลยค่ะ


โดย: ann_shinchang (ยังไงก็ได้ว่ามาเลย ) วันที่: 17 มีนาคม 2561 เวลา:8:04:26 น.  

 
ขอบคุณพี่ภามากนะคะสำหรับกำลังใจ

ตอนแรกต๋าไม่ได้ดูละครเรื่องนี้ค่ะ
แต่ยอมรับว่ากระแสแรงมากจากข่าวสารรอบตัว
มาเริ่มดูก็ตอนที่ 6 แล้วค่ะพี่ภา เพราะเพื่อนที่อยู่กรีซแนะนำ
บวกกับจังหวะที่ต๋าได้ไปจังหวัดลพบุรีและอยุธยาช่วงนี้
เลยได้ส่องๆกระแสผู้คนจากสถานที่จริงที่ถ่ายทำในละครบ้างค่ะ
เห็นคนแต่งชุดไทยถ่ายรูปกันอย่างมีความสุข
เราเป็นผู้ดูก็ยิ้มๆ สุขใจไปด้วยค่ะพี่ภา



โดย: Sweet_pills วันที่: 17 มีนาคม 2561 เวลา:9:33:19 น.  

 
เพลงประกอบเหมาะมากเลยค่ะ เลยซาบซึ้งไปด้วยเลยค่ะ


โดย: Sai Eeuu วันที่: 17 มีนาคม 2561 เวลา:16:10:55 น.  

 
ขอบคุณครับพี่


โดย: permanent-love วันที่: 17 มีนาคม 2561 เวลา:23:47:55 น.  

 

อรุณสวัสดิ์ครับพี่ภา




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 18 มีนาคม 2561 เวลา:6:09:48 น.  

 
ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมบ้าน(บล็อก)ของผมครับ


โดย: หนุ่มร้อยปี (หนุ่มร้อยปี ) วันที่: 18 มีนาคม 2561 เวลา:11:09:50 น.  

 
อ่านเรื่องของพี่ภาแล้ว ทำให้คิดถึงเพลง..."เดือนเพ็ญ"ขึ้นมาค่ะ

* ให้เมืองไทยรู้ว่า ไม่นานลูกที่จากมา จะไปซบหน้ากับอกแม่เอย*

ปล. สำหรับบัส...บ้านเกิดคือที่...ที่มีพ่อแม่และน้องๆ อยู่พร้อมหน้า...บัสจะกลับไปที่นั่นทุกครั้งที่พลังหมด --> แค่หลับตา บัสก็จะเจอกับบ้านเกิดหลังนั้นเสมอ...มันจะยังคงอยู่ที่นั่น...ในความทรงจำของบัสตลอดไปค่ะ :)



โดย: Sakormaree วันที่: 18 มีนาคม 2561 เวลา:13:29:06 น.  

 
จากบ้านเกิดมาหลายปี นาน ๆ ทีก็คิดถึงเหมือนกันค่ะ
สมัยเด็กมาก ๆ จำได้ว่าแถวลาดพร้าวยังเป็นคลองหรือแม่น้ำนี่แหละค่ะ
เวลาแม่พาไปหาป้า จะต้องตะโกนเรียกป้าให้เอาเรือมารับ
เพื่อข้ามฝั่งไปบ้านป้าค่ะ เรียกกันอยู่นานสองนานกว่าป้าจะได้ยิน
เดี๋ยวนี้ลาดพร้าวมีแต่ถนนอย่างเดียวเลย


โดย: ALDI วันที่: 18 มีนาคม 2561 เวลา:22:45:58 น.  

 
แวะมาบอกพี่ภาว่า ใครๆหลายคนบอกว่าไปเขาคิชฌกูฏ
แล้วกลับมาถูกหวยกัน
วรรณได้ยินมานานแล้วค่ะ ส่วนตัวแล้วไม่ได้คิดอะไร
ที่ไปขอพร ก็อย่างที่บอกพี่ แต่วรรณขอเกี่ยวกับงานที่ทำอยู่
แต่หวยออกงวดนี้ วรรณถูกล็อตเตอร์รี่ 2 ตัว 1 ใบค่ะพี่ภา
เป็นโชคเล็กๆเองนะคะ
อดมาบอกพี่ไม่ได้ เพราะวันนั้นพี่คุยกับวรรณเรื่องนี้อยู่

คืนนี้ฝันดีนะคะพี่ภา


โดย: ดาวริมทะเล วันที่: 18 มีนาคม 2561 เวลา:23:00:47 น.  

 
แวะมาอ่านตะพาบ
และVote พร้อมทักทายยามเช้ามืดค่ะ


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 19 มีนาคม 2561 เวลา:3:40:20 น.  

 


สวัสดียามเช้าครับพี่ภา

แต่ละคน
ทุกข์ไปคนละอย่างจริงๆครับพี่ภา
แม้แต่คนที่ว่าน่าจะมีความสุขมากที่สุด
ถึงเวลาผมว่าเขาก็ทุกข์นะครับ
เพียงแต่ไม่ได้บอกใครเท่านั้นเอง 5555


ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับพี่




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 19 มีนาคม 2561 เวลา:6:38:39 น.  

 
อ่านแล้วนึกถึงเรื่องคู่กรรมเลยครับ


โดย: The Kop Civil วันที่: 19 มีนาคม 2561 เวลา:15:16:10 น.  

 
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับพี่ภา

ช่วงนี้คนเล่นน้อยลงมาก
น่าจะเป็นเพราะปิดเทอมครับ
ส่วนใหญ่ก็ไปเที่ยวกันหมด
เฟสบุ๊คยังเงียบเหงาเลยครับ 555



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 19 มีนาคม 2561 เวลา:21:59:28 น.  

 
ส่งกำลังใจครับ


โดย: **mp5** วันที่: 19 มีนาคม 2561 เวลา:22:23:50 น.  

 
ไม่ว่าอยู่ที่ไหน ก็ไม่สุขใจเท่าอยู่บ้านครับ มันอบอุ่นและมีความหมายมากๆ


โดย: ruennara วันที่: 20 มีนาคม 2561 เวลา:2:58:45 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับพี่ภา




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 20 มีนาคม 2561 เวลา:6:47:36 น.  

 
ขอบคุณโหวตด้วยครับ



โดย: moresaw วันที่: 20 มีนาคม 2561 เวลา:8:14:21 น.  

 
น่าเขียนมาก ๆ ค่ะ


โดย: sawkitty วันที่: 28 มีนาคม 2561 เวลา:23:27:16 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

BlogGang Popular Award#14


 
คนบ้านป่า
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 115 คน [?]




BG Pop.Award #13
BG Pop.Award #12
BG Pop.Award #11
BG Pop.Award #10
BG Pop.Award #9
BG Pop.Award #8
BG Pop.Award #7
BG Pop.Award #6
....


เอนทรี่หมวดงานอดิเรก-ของสะสม เริ่ม ม.ค. 2561
  • สะสมภาพดอกไม้เพื่อสลายสต็อกภาพ
  • กล้วยไม้(น่าจะ)ไฮบริด ชื่ออะรูมิไร้
  • เก็บภาพแบบ moresaw
  • แคทลียาควีนสิริกิติ์ & ฯลฯ
  • บัวดิน(กลิ่นไม่ขจร)
  • ว่านรางทองใบด่าง เข็มขาวจิ๋ว พุดตานจีน
  • ไอยเรศ ไอเรศเผือก ช้างน้าวเผือก...xx
  • พลับพลึง 4 ชนิดและว่านนางคุ้ม
  • ย้ายโบตั๋นเลื้อยช่วยชีวิตทองกวาว
  • สวนดอกไม้อาชิคางะ วิสทีเรีย
  • สวนดอกไม้อาชิคางะ อาซาเลีย&อื่นๆ
  • Tobu Treasure Garden-Shiba Sakura
  • ฟูจิซังและซากุระที่ Kawaguchiko Lake
  • ซอมโบเกีย สากกะเบือแสนสวย
  • ศัตรูของเอื้องผึ้ง +เสลา&กาฬพฤกษ์
  • มะเขือเทศพันธุ์นอกและน้ำพริกมะเขือเทศ
  • เอื้องพร้าวและเหลืองชัชวาลย์
  • เอื้องผึ้ง และ เหลืองกระบี่(อีกครั้ง)
  • Skinneri "Casa Luna" & คุณนายตื่นสาย
  • เอื้องกะเรกะร่อน เอื้องบายศรีและอื่นๆ
  • สีสันพรรณไม้และฝักหิรัญญิการ์
  • เชียงรายดอกไม้งาม ทิวลิปและลิลลี่
  • เชียงรายดอกไม้งาม ของแต่งสวน
  • เชียงรายดอกไม้งาม อุ่นเครื่อง
  • ช่วยชีวิตชบาโคม
  • เข็มชมพูนุช

  • เอนทรี่หมวดงานเขียน เริ่ม ม.ค. 2561
  • ถนนสายนี้มีตะพาบ ก.ม.ที่ 212
  • ถนนสายนี้มีตะพาบ ก.ม.ที่ 211
  • ถนนสายนี้มีตะพาบ ก.ม.ที่ 210
  • ไปธุดงค์ที่ศรีลังกา ชม Perahera
  • ถนนสายนี้มีตะพาบ ก.ม.ที่ 209
  • ถนนสายนี้มีตะพาบ ก.ม.ที่ 208
  • เล่นทายผลฟุตบอลโลก 2018
  • ถนนสายนี้มีตะพาบ ก.ม.ที่ 207 xx
  • ถนนสายนี้มีตะพาบ ก.ม.ที่ 206
  • ถนนสายนี้มีตะพาบ ก.ม.ที่ 205
  • โหวตผิดไม่ต้องตกใจ
  • คนบ้านป่ากวนกล้วยหนีช้าง
  • ถนนสายนี้มีตะพาบก.ม.204
  • ฝากถ้อยฯ 7. Here Without You
  • ถนนสายนี้มีตะพาบก.ม.203
  • ฝากถ้อยในรอยเพลง 6. พิษรัก
  • ถนนสายนี้มีตะพาบก.ม.202
  • ถนนสายนี้มีตะพาบก.ม.201
  • สืบเนื่องมาแต่ละครดัง บุพเพสันนิวาส
  • ถนนสายนี้มีตะพาบก.ม.200
  • ถนนสายนี้มีตะพาบก.ม.199
  • ถนนสายนี้มีตะพาบก.ม.198
  • ถนนสายนี้มีตะพาบก.ม.197
  • ถนนสายนี้มีตะพาบก.ม.196
  • ถนนสายนี้มีตะพาบก.ม.195
  • เพื่อนร่วมชายคา BlogGang 1 เฮียก๋า
  • ถนนสายนี้มีตะพาบก.ม.194

  • เอนทรี่หมวดสัตว์เลี้ยง เริ่ม ม.ค. 2561
  • เจ้านุ้งได้ร่วมไปทำบุญวันเกิดกับแม่
  • เจ้านุ้งไปปล่อยเต่า&ฉลองวันเกิดพี่ปู
  • เจ้านุ้งรักสะอาดและชอบแต่งตัว
  • เจ้านุ้งกับเพื่อนๆในบึง
  • เจ้านุ้ง+ภาพย้อนอดีตและอัพเดท..
  • เจ้านุ้งกับเจ้าเป็ดในบึงเหงาเศร้า
  • เจ้านุ้ง+เป็ดน้ำ ซนมากโดนเขกหัว
  • เจ้านุ้งตกที่นั่งเฝ้าบ้านให้แม่ไปเที่ยว
  • เจ้านุ้งอ้วนแฮ้ปไข่จิ้งเหลนมาเล่น
  • เจ้านุ้งหนาวมากจนหงอย ยอม...
  • เจ้านุ้ง 3 ขวบเกือบครึ่ง
  • Friends' blogs
    [Add คนบ้านป่า's blog to your web]
    Links
     

     Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.