Group Blog |
Cash is Back
เมื่อปัจจัยที่ ๕ หายไป เมื่อวานขับรถไปถึงตลาดธนบุรี ตั้งใจเต็มที่ว่าจะใช้สิทธิไทยพลัส แต่แล้ว… มือถือไปอยู่ที่ใด 😱😱😱 เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่จ่ายตลาดด้วย “เงินสดล้วน ๆ” รวยไม่ไหวแล้ว 💸🤣 ตอนแรกก็แอบกังวล ถ้าเกิดเหตุฉุกเฉินจะติดต่อใคร เพราะทุกวันนี้เราคุ้นเคยกับการมีมือถืออยู่ในมือตลอดเวลา แต่พอเดินตลาดไปเรื่อย ๆ กลับรู้สึกอีกแบบ ไม่มีเสียงแจ้งเตือน ไม่ต้องคอยเช็กข้อความ ไม่ต้องรีบตอบใคร มันทั้งโล่ง… และทั้งหวั่น โล่ง เพราะรู้สึกเป็นอิสระ หวั่น เพราะเหมือนขาดตัวช่วยสำคัญของชีวิต แต่ก็ดีนะ… อย่างน้อยสองสามชั่วโมงนั้น ฉันได้เดินตลาดแบบที่มีแค่ตัวเอง ของที่อยากซื้อ และเงินสดในกระเป๋า พอกลับถึงบ้านก็รีบเดินหาโทรศัพท์ทันที แอบคิดในใจ… หรือเราจะลืมไว้ที่บ้าน หรือวางไว้บนหลังคารถ หรือหล่นอยู่ตรงโรงรถ ก็คนวัยนี้ บางทีก็มีหลง ๆ ลืม ๆ กันบ้าง 😅 สุดท้ายเจอมือถือวางนิ่ง ๆ อยู่บนโต๊ะกินข้าว เห็นแล้วโล่งใจเหมือนเจอเพื่อนเก่า ส่วนมือถือก็คงกำลังคิดอยู่เหมือนกันว่า “ไปตลาดไม่ชวน แถมกลับมาหาว่าฉันหายอีก” 🤣📱 ว่าแต่… วัยนี้ไม่ได้กลัวลืมมือถืออย่างเดียว กลัวว่าลืมไว้ตรงไหนแล้วนึกไม่ออกมากกว่า 😆
แวะมาเยี่ยม ดีที่หาเจอ ครับ
โดย: **mp5**
  วันที่: 11 มิถุนายน 2569 เวลา:9:00:00 น.บางทีจ่ายเงินสดเจ้าของร้านไม่มีทอนต้องโอนทอน
โดย: cyberlifenlearn
วันที่: 12 มิถุนายน 2569 เวลา:13:21:21 น. |
แมวเหมียวลายสีชมพู
 ฝากข้อความหลังไมค์ Rss Feed  Smember ผู้ติดตามบล็อก : 4 คน [?] Link |
||||||||||||||
