postcard to myself
not a time of suffer defeat

บางคนชอบถนนจากบ้าน ไปที่ทำงาน
จากที่ทำงานกลับไปบ้าน แค่นั้น
แต่ก็ยังมีบางคน ชอบถนนทุกที่บนโลก
แต่เชื่อเถอะ
ไม่ว่าถนนใด ๆ ในโลกนี้
ก็ไม่เหมือนถนนที่เดินกลับบ้าน

:
:

หน้า 25, ISBN 978-974-690-677-7

 



นอนหลับสนิทตอน 2 ทุ่ม ในคืนลอยกระทง
ที่จัดงานถึงระดับปิดถนนหลัก
ตั้งเวทีกันข้างบ้านเลย

หัวค่ำ เพื่อนโทรมาถามว่า
งานริมคลอง คนมาเยอะหรือยัง
แง้มผ้าม่านออกดู บอกเพื่อนว่า
คนเยอะแล้ว แผงขายของเพียบ
และไฟริมถนนสีสันสวยมาก

เพื่อนถามว่า เจอกันกี่ทุ่มดี
บอกเพื่อนว่า
จะนอนแล้วเนี่ย อาบน้ำใส่ชุดนอนแล้ว
เพื่อนตกใจ

แต่ตามนั้นจริง ๆ ปิดม่าน ปิดไฟ เปิดแอร์
และอุดหู ล้มตัวนอนตอน 2 ทุ่มพอดี

เช้ามา หลายคนถาม
หลับลงได้ไง
ไม่รู้สิ ก็แค่หลับ ก็หลับแล้ว
.
.

ลอยกระทงในคืนราหูอมจันทร์
จึงผ่านไปอย่างเงียบสนิท และไม่ฝัน

จำได้ว่า ตลอดชีวิตที่หายใจมา
ลอยกระทงแค่ครึ่งเดียว
ครั้งเดียวเท่านั้น
นั่นคือตอนเด็ก ๆ มาก

แล้วพอไปอยู่อีกซีกโลก
เมืองแอลเอก็ไม่มีงานลอยกระทงซะด้วย
ยกเว้น
งานในวัดแอลเอ ที่ก็จัดพร้อมกับงานกฐิน

ถ้าต้องไปร่วมงาน เพราะเป็นหน้าที่
ก็แค่ไปช่วงสาย ๆ
แล้วกลับก่อนลอยกระทงในอ่างเป่าลม
ที่ตั้งอยู่กลางวัด

บวกกับตลอดหลายสิบปี
ไม่เคยได้กลับไทยตอนลอยกระทง
เลยไม่เคยลอยกระทง
ทั้งที่บ้านพ่อแม่อยู่ข้างคลอง
แบบชิดสนิทกับคลองเลยเชียว
..

อาจจะบันทึกได้เลยว่า
บ้านหลังนี้ ไม่เคยมีเทศกาลใด ๆ
ไม่แม้แต่งานปีใหม่ งานสงกรานต์
ไม่มีแม้แต่การฉลองวันเกิด
ให้กับใครในครอบครัว

เพราะทุกวัน เป็นวันเทศกาลอยู่แล้ว

พวกเราซื้อมาลัยมะลิให้พ่อแม่ ทุกเวลาที่อยากซื้อ
ซื้อขนมเค้กมาให้พ่อแม่ ทุกครั้งที่อยากซื้อ
ให้ของขวัญกัน ในทุกเวลาที่อยากให้
แบบห่อของขวัญผูกโบว์สวยงามด้วยนะ

พวกเราเรียกว่า
วันอยากจะให้
ไม่มีอะไรพิเศษ

และบางวัน ... ดอกไม้ที่บ้านบานเยอะมาก
เช่น กระดังงาสงขลาหอมกรุ่น
หรือดอกมัมที่ขึ้นดก
เราก็จะเด็ดใส่กระทงสานจากใบเตยหอม
แล้วเอาไปหย่อนลงน้ำคลอง

ถ้าการนำดอกไม้ลอยลงน้ำ
คือการลอยกระทง
เราก็ลอยกระทงแทบทุกสัปดาห์

เราแค่ไม่ชอบคนแออัด
เราแค่ไม่ชอบเสียงดัง
เราแค่ไม่ชอบทำอะไรที่ไม่ชอบ

เพื่อนบอก อินดี้ทั้งบ้าน

ก็น่าจะจริง
เราแค่รื่นรมย์กับชีวิตในแบบที่เป็นเรา
.
.

เหมือนกับล่าสุด
จองโรงแรมแถวสีลม 3 คืนแล้ว จ่ายแล้ว
แล้วคืนที่ 2 ก็จองโรงแรมแถวเยาวราช 1 คืน
เพราะเราอยากเดินเยาวราชกลางคืน
เท่ากับโรงแรมสีลมไว้เก็บกระเป๋า

เพื่อนบ่นตรึมเพราะเพื่อนทำตามไม่ได้
แล้วเพื่อนก็ถาม
จะบ้าเหรอ จองทำไมซ้ำซ้อน

เราบอก ไม่บ้าหรอก
แค่ไม่อยากนั่งรถไฟใต้ดิน 4 สถานีดึก ๆ ดื่น ๆ
แค่นั้น
บวกกับเราอยากตื่นเช้าไปหาของกินในเยาวราช

หรือง่าย ๆ เราก็แค่สปอยล์ตัวเอง
ก็เท่านั้น

เราว่าความรื่นรมย์ขั้นกว่าของขั้นสุด
เช่นนี้
เกิดจากวันที่เห็นพ่อนอนนิ่งในโลง

นาทีนั้นพวกเรา 3 คนพี่น้อง ได้รู้ว่า
ตายไปก็เอาอะไรไปไม่ได้
โดยเฉพาะเงิน
ดังนั้น จงรื่นรมย์กับชีวิต
ให้อิ่มใจ

หากไม่เดือดร้อน ไม่ลำบาก ไม่ทำให้ใครทุกข์ยาก
อยากทำอะไรที่อยากทำ
ก็ทำ


.......



Create Date : 10 พฤศจิกายน 2565
Last Update : 10 พฤศจิกายน 2565 17:29:31 น. 0 comments
Counter : 320 Pageviews.

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณhaiku, คุณมาช้ายังดีกว่าไม่มา, คุณnewyorknurse


ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

ลำเนา
Location :
United States

[Profile ทั้งหมด]

ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 29 คน [?]




writing postcard
is the serene moments
i see my own inner.



...
Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add ลำเนา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.