Life is pleasant...death is peaceful อยู่ก็สบาย...ตายก็สงบ

 
พฤษภาคม 2558
 
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
29 พฤษภาคม 2558
 

บทนำ

“คุณวิรงรอง นี่คือ หลักฐานการติดต่อของคุณกับผู้รับเหมารายนี้ ซึ่งส่อแววว่าเป็นการทุจริต เหตุการณ์นี้ทำให้ บริษัทเราเสียหายเป็นอย่างมาก ผมเสียใจจริงๆ ที่จำเป็นต้องเลิกจ้างคุณ แล้ว จำเป็นต้องดำเนินการฟ้องร้องเพื่อไม่ให้เป็นเยี่ยงย่างกับพนักงานคนอื่น คำอธิบายของคนเก็บไปใช้ในชั้นศาลก็แล้วกัน”

ประโยคฟ้าผ่า ที่เหมือนปลิดวิญญาณของเธอไปแล้ว ยังคงดังก้องอยู่ในใจ ภาพของแม่ ยาย และน้องชาย ลอยเด่นขึ้นมา วิรงรองคิดไม่ออกจริงๆ ว่าจะกลับไปบอกกับทุกคนยังไง ที่อยู่ๆ พนักงานดีเด่น โดนไล่ออกจากงาน เพราะข้อหาทุจริต และกำลังจะตกเป็นจำเลยในคดีฟ้องร้อง

คิดถึงภาระหนี้บ้านก้อนโต กับค่ารักษาพยาบาลของแม่และยาย น้องชายที่กำลังเรียนหมอชั้นปีที่สาม วิรงรองก็รู้สึกเหมือนกับมีหินก้อนใหญ่ทับอยู่ที่บ่าทั้งสองข้าง แต่ที่หนักหนาที่สุด คือ เธอไม่อาจทนรับสายตาผิดหวัง ระคนแคลงใจสงสัย จากเจ้านายและเพื่อนร่วมงาน ไหนจะความรู้สึกของทุกคนที่บ้านอีก จะเสียใจแค่ไหนกับสิ่งที่เกิดขึ้น

เมื่อคิดตรงนี้สองขาของวิรงรองก็หมดแรงที่จะก้าวเดินต่อ ร่างกายสั่นเทิ้มควบคุมไม่อยู่ ความหนาวเย็นแล่นจับเข้าไปถึงขั้วหัวใจ ในสมองอึงอลสับสน จับต้นชนปลายความคิดไม่ถูก จนสุดท้ายต้องพาร่างของตัวเองมาทรุดนั่งตรงเก้าอี้ที่พักผู้โดยสารรถประจำทาง

‘จะทำยังไงดี จะทำยังต่อไป ฉันจะทำยังไง’

สามประโยคที่วิ่งวนอยู่ในห้วงความคิด ตัดขาดวิรงรองจากการรับรู้ความเป็นไปของโลกภายนอก เสียงกรีดร้อง โกลาหล กลายเป็นแค่เสียงดังแว่วๆ ที่ไม่อาจดึงเธอขึ้นมาหล่มความคิดได้

สิ่งสุดท้ายที่วิรงรองรับรู้ คือ แสงไฟจ้า และแรงกระแทก บีบอัด ความเจ็บปวด รวดร้าวทั่วสรรพางค์ และทุกอย่างก็ดับวูบลง

------------------------------------------------

29 พ.ค. 58
17:52 น.




 

Create Date : 29 พฤษภาคม 2558
0 comments
Last Update : 29 พฤษภาคม 2558 17:52:40 น.
Counter : 790 Pageviews.

 
Name
Opinion
*ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Mydarin
 
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




การเดินทางบนโลกใบนี้ บางครั้งเราก็ไม่รู้ว่าจุดหมายปลายทางจะอยู่ ณ แห่งหนใด หลายครั้งที่เฝ้าถามตัวเองว่าจะเดินไปไหน จนผ่านมาเกินครึ่งชีวิต ถึงได้รู้ว่า จุดหมายปลายทางอยู่ที่ไหนนั้นไม่ใช่เรื่องสำคัญเท่ากับ เราก้าวเดินแต่ละก้าวอย่างไร
[Add Mydarin's blog to your web]

 
pantip.com pantipmarket.com pantown.com