แสงฉานในมานเมฆ By ดวงตะวัน
สวัสดีค่ะ วันนี้มาแนะนำหนังสือของคุณดวงตะวัน ที่เพิ่งได้มาเมื่อวาน และอ่านจบไปเมื่อคืนค่ะ

นางเอกของเรื่อง เธอชื่อเฌอปราง

เธอสวย เก่ง ฉลาด เป็นผู้หญิงสมัยใหม่ ที่ใครๆก็ให้ความยอมรับ

ชีวิตเธอราบรื่นมาตลอด เรื่องผู้ชายอาจทำให้แสบๆคันๆ บ้าง แต่ไม่ใช่ปัจจัยหลักที่จะมาทำให้ชีวิตเธอเสียศูนย์ ถ้าเธอรำคาญนักก็จะ Say Goodbye เสียเลย

จนวันนึงมีผู้ชายสองคนเข้ามาในชีวิต ต่างกันทุกอย่าง มีอย่างเดียวที่เหมือนกัน คือสนใจในตัวเธอ

กอปรกับหน้าที่การงานที่ใหญ่โต ทำให้เรื่องส่วนตัว กลายเป้นเรื่องการเมือง ที่หาเส้นแบ่งแยกดินแดนไม่ได้

เธอเลยต้องเลือก .... ระหว่างเหตุผล กับ หัวใจ ใครจะชนะ



จากนี้เป็นสปอยล์นะคะ ....



























จากที่อ่านมานะคะ เป้นงานของดวงตะวันที่เราชอบที่สุด

เนื้อเรื่องมัันจับต้องได้ เป็นเรื่องใกล้ตัวที่ผู้หญิงสมัยนี้ต้องเจอค่ะ

เก่ง มั่นใจ เคยเริ่ดเชิ่ดใส่พวกผู้ชายทั้งหลาย

แต่พอมาเจอผู้ชายบางคน ที่ดูๆไปก็ไม่เห็นจะมีอะไรโดดเด่นเท่าไหร่ ก็ยังสามารถทำให้เราหวั่นไหว และทำอะไรที่ไม่เคยทำได้

แอบอึ้งว่างานของดวงตะวันมีฉากวาบหวามด้วย เราชอบอ่านนะ อ่านแล้วกรี๊ดๆๆๆ

จริงๆ อ่านมาได้สัก 20% ก้คิดแล้วล่ะ ว่าต้องมี feel นี้ในเรื่องแน่ๆ

ยังคิดอยู่เลยว่าจะออกมาแบบไหน มากน้อยแค่ไหน แปลกดีค่ะ

ที่ผ่านมา นอกจาก เชยผกา ก็เพิ่งมาเจอเล่มนี้ล่ะค่ะ ที่มีฉากโรแมนซ์ (ไม่นับของแจ่มใสนะคะ)

เราเองตอนอ่านก็เครียดตามนะคะ นางเอกจะเลือกใคร และดรณ์รักนางเอกมากน้อยแค่ไหน จะจู่ๆก็เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังเท้าเหมือนคนบางคนจาก ดวงใจเจ้าเอ๋ย หรือเปล่า

โชคดีที่อุปสรรคที่เข้ามา แทบจะไม่ได้เกิดจากคนสองคน แต่เกิดจากสังคมตัดสินความสัมพันธ์ของคนสองคน


เพื่อนๆถ้าสนใจรักต่างวัย 11 ปี ลองหามาอ่านกันนะคะ




Create Date : 06 ตุลาคม 2554
Last Update : 6 ตุลาคม 2554 13:38:59 น.
Counter : 433 Pageviews.

2 comment
ทางรัตติกาล ว.วินิจฉัยกุล
สวัสดีค่ะเพื่อนๆ

วันนี้จะมาแนะนำหนังสือเรื่อง ทางรัตติกาล ของ ว.วินิจฉัยกุล ค่ะ

มีความรู้สึกว่า เล่มเล็กๆของนักเขียนท่านนี้ เล็ก แต่พริกขี้หนูนะคะ

โดยส่วนตัว หลงรักเรื่องเยี่ยมวิมานมาก ได้ Review ไว้แล้ว

เรื่องหลงเงาก็ชอบ โดนคำโปรยหลอกให้สับสนว่าใครเป็นคนดีคนไม่ดี

เลยรู้สึกว่าเล่มเล็กๆ แต่เนื้อหาคับกล่องดีจัง

มาเข้าเรื่องกันดีกว่าค่ะ

เรื่องทางรัตติกาล เป็นเรื่องของหญิงสาวที่เกิดมาเรียกได้ว่า แทบจะพรั่งพร้อมไปเสียทุกอย่าง รูปสวย รวยทรัพย์

แต่... เธอก็มีเรื่องราวบางอย่างเข้ามาในชีวิต ที่ทำให้ความพรั่งพร้อมเกือบจะทุกอย่างของเธอ ไม่ใช่คำตอบในชีวิตของเธอ

จากนี้เป็นสปอยล์นะคะ





















นางเอกของเรา เธอพรั่งพร้อมไปเกือบทุกอย่างค่ะ

รูปสวย รวยทรัพย์ จดด้อยที่เธอเลือกไม่ได้คือ เธอเป็นลูกของอนุภรรยา

คุณแม่เธอเป็นภรรยารองค่ะ

เธอมีทางเลือกที่ดีให้ชีวิตมากมาย แต่เธอกลับไปหลงรักหัวหน้าแก่คราวพ่อ

กว่าเธอจะถอนใจทัน เธอก็ตกหลุมรักเขาเค้าแล้ว

และกว่าจะรู้ตัว เธอก็ถอนตัวไม่ขึ้นเสียแล้ว

หลายคนจะพูดว่า ผีพนันคือคนโง่ รู้ตัวว่าเสียแล้วไม่ยอมเดินออกมาจากวงไพ่ สุดท้าย ก็ไม่เหลืออะไรเลย แถมยังติดลบอีกต่างหาก

เรามาลองคิดกลับกันมั๊ยคะ สาวน้อยวัย 20 นิดๆ บริสุทธิ์ผุดผ่อง หลงคารมหนุ่มใหญ่ รู้ตัวอีกที ก็ตกเป็นของเขาทั้งกายทั้งใจ

ถึงจะรู้ว่าเขามีเมียแต่ง มีลูกโตเป็นหนุ่มสาว ก็ไม่รู้จะเดินออกมาอย่างไร เพราะเสียไปมากแล้ว

จากนั้น ความคิดที่ว่า เสียไปมากแล้ว ก็จะวนเวียนอยู่ในหัว แล้วก็พาลไม่กล้าเดินออกมา เมื่อนึกได้ว่า ตัวเองได้เสียอะไรไปแล้วบ้าง

กลั้นใจอยู่อย่างทุกข์ร้อน เพระหวังจะได้รับอะไรกลับไปบ้าง

โดยส่วนตัวแล้ว แต่ก่อนเราไม่เคยเข้าใจความรู้สึกของผีพนันเลยค่ะ ได้อ่านเรื่องนี้ ก็เข้าใจอารมณ์นั้นขึ้นมานิดนึง

เพียงแต่ผีพนันในเรื่องนี้ เธอไม่ได้จ่ายเป็นเงินทอง แต่เธอจ่ายด้วยหัวใจและศักดิ์ศรี

รู้ตัวอีกที เธอก็หมดหน้าตักเสียแล้ว แถมใครๆก็รู้ว่าเธอเสีย...ไปแค่ไหน

แม้ตอนจบจะไม่โหดร้ายไปนัก อย่างน้อย ก็มีคนยื่นโอกาสให้เธออยู่

เธออยู่ต่อไปอย่างพอใจในชีวิต แต่ อดคิดไม่ได้ว่า

ความหลังของเธอมันก็คงเหมือนแผลเป็น เมื่อเธอเผลอคิดถึงมัน ตอนเธอมีลูกสักสองสามคน มีชีวิตครอบครัวที่อบอุ่น

มันคงไม่ทำให้เธอเจ็บเหมือนตอนเกิดเรื่องใหม่ๆ แต่ แผลเป็น ถึงไม่เจ็บ แต่มันก้เตือนให้เรารู้เสมอว่า มันเคยเจ็บแค่ไหน

และแผลของเธอก็แผลฉกรรจ์เลยทีเดียว

น่ากลัวนะคะ เรื่องนี้แต่งขึ้นตอนเรายังไม่เกิดด้วยซ้ำ แต่ปัจจุบันนี้ ผู้ชายที่บอกว่าอยู่กับเมียแล้วไม่มีความสุข ทุกวันนี้ที่ทนอยู่ก็เพื่อรอลูกโตแล้วจะได้หย่ากัน

ผู้หญิงที่หลงคารมก็ทนรออย่างเข้าใจ เป็นกำลังใจ รู้ตัวอีกที เมียที่เข้ากันไม่ได้ ก็ท้องเอาๆ ลูกคนนี้โตแล้ว ก็มีคนใหม่มารอให้โต ไม่รู้กี่คนต่อกี่คน

บางครั้งผงเข้าตกใคร ก็เขี่ยออกยาก พร้อมจะเชื่อทุกคนที่โกหกเราเพียงแค่ว่าเป็นสิ่งที่เราหวัง

และพร้อมจะปฎิเสธความหวังดีจากคนที่พูดในสิ่งที่ทิ่มแทงใจเรา

ผ่านมาเกือบ30 ปีแล้ว เรื่องนี้ยังทันสมัยอยู่เลย เจ็บปวดนะคะ ว่ามั๊ย?




Create Date : 16 พฤษภาคม 2554
Last Update : 16 พฤษภาคม 2554 23:29:32 น.
Counter : 1327 Pageviews.

5 comment
เซลล์เกริ์ล รักนี้ไม่ได้มีไว้ขาย
สวัสดีค่ะ มาต่อกัน blogที่สอง ตามหัวข้อเรื่องเลยค่ะ

เซลล์เกริ์ล รักนี้ไม่ได้มีไว้ขาย ...

เรื่องนี้อ่านคำโปรยแล้วเฉยมาก พลิกดูทั้งหน้าปก หลังปกก็ยิ่งเฉย แต่...ชอบชื่อเรื่องมาก ชอบคำว่า รักนี้ไม่ได้มีไว้ขาย แค่นี้ล่ะค่ะ แต่ความชอบมันก็มากถึงขนาดซื้อมาอ่านเลยทีเดียว

ความเห็นจากนี้สปอยล์นะคะ







จากชื่อเรื่อง ตอนแรกเข้่าใจว่านางเอกคงเป็นสาวสวย ยากจน แต่หยิ่งในศักดิ์ศรี ส่วนพระเอกก็คงเพลย์บอย แต่มาซาบซึ้งในรักแท้เพราะนางเอกไม่ก้มหัวให้ อะไรทำนองนั้น...

พออ่านๆไป คล้ายๆที่คิดไว้ แต่ก็ไม่เป๊ะซะทีเดียว

เรื่องนี้ไม่มีตัวร้าย เราชอบค่ะ ปัญหาเกิดขึ้นเพราะพระ นาง เอง ไม่เกี่ยวกับผู้ใด

ทีจริงแล้วเนื้อเรื่องก็เรื่อยๆนะคะ ไม่โดดเด่น แต่เราก็ว่าได้แง่คิดนิดๆนะ อย่างน้อย สาวๆคนไหนทำงาน Marketing หรือเป็น Sale คงชอบ เพราะคงโดนใจ

เราชอบคำนี้มากเลย

"ขอย้ำนะคะ ว่าเราแค่นำเสนอสินค้า แต่ไม่ใช่สินค้า เราเป็นเซลล์ เราอยากขาย แต่โปรดอย่าคิดว่าเราพร้อมจะขายทุกอย่างที่มีให้กับคุณ โดยเฉพาะถ้าเป็นเซลล์เกริ์ลจากสยามธรา เรามีสโลแกนค่ะ

"เซลล์เกริ์ลสยามธรา ทุกอย่างเราขายได้ ยกเว้นตัวกับหัวใจค่ะ ไม่ขาย"


โดยส่วนตัวไม่เคยเฉียดกรายงานด้านนี้ เลยไม่เคยเข้าใจความรู้สึกคนทำงานนี้มาก่อน พอได้อ่านก็เปิดทัศนคติดีค่ะ

แต่แอบคิดนิดนึงว่า มันเป็นสูตรสำเร็จที่พระเอกศิโรราบนางเอกด้วยเหตุผลที่ว่า หยิ่งในศักดิ์ศรี สวย เกิดมาไม่เคยห่วงใครเท่านางเอกมาก่อน อะไรประมาณนี้อ่ะ

แต่เนื้อเรื่องโดยรวมแล้วโอเคค่ะ อ่านแล้วไม่กระตุก มีบางงานเราอ่านแล้วอยากขว้างทิ้ง แต่เล่มนี้ไม่ค่ะ ไม่ได้ชอบที่สุดแต่ก็ผ่านค่ะ สำหรับเรา









Create Date : 23 กุมภาพันธ์ 2554
Last Update : 23 กุมภาพันธ์ 2554 23:05:27 น.
Counter : 375 Pageviews.

4 comment
เยี่ยมวิมาน By ว.วินิจฉัยกุล
ประเดิม blog แรกของชีวิตด้วย "เยี่ยมวิมาน"

เป็นหนังสืออีกหนึ่งเล่มที่หายากมาก ปกติหาซื้อหนังสือเรื่องไหน ก็จะมีวางขายอยู่ทั่วไป แต่สำหรับหนังสือเรื่องนี้ เราเดินเข้าร้านนี้ เดินออกร้านนั้น ก็ไม่เจอ

จะซื้อในเว็บไซด์ก็ต้องรอ 2-3วัน รอไม่ไหว อยู่ๆก็เกิดอาการอยากอ่านมาก ถึงมากที่สุด

สุดท้าย ก็มาเจอในดอกหญ้า สยามซอย3 ซะงั้น

สรุปว่าหาไม่ยากเลย แต่มองข้ามไปเองว่าใกล้ๆตัวก็มี 555

มาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่า...

คำโปรยหลังปกเขียนไว้ว่า

" เมื่อเราพบสิ่งที่คิดว่าวิกฤตอย่างมหาศาลในชีวิตเรานั้น
เพียงเวลาผ่านไปนิดเดียวก็ว่างเปล่าเหมือนไม่มีอะไรเลย
เหมือนเราเดินผ่านมุมถนนตรงนั้นเลี้ยวไปอีกทางหนึ่ง
สิ่งที่คิดว่ามันร้ายแรง มันก็หายวับไปแค่มุมตึกนั้นเอง

เสียแต่ว่าคนเป็นจำนวนมาก เลี้ยวพ้นมุมตึกแห่งชีวิตมาไม่ได้"

แค่เห็นคำโปรยนี้ใน blog ของใครสักคนก็ชอบอกชอบใจใหญ่ จำได้ลางๆว่าหนังสือเรื่องนี้เคยทำเป็นละคร มีซอนญ่า กับ จอห์นนี่เล่น

เพลงประกอบละครเพราะสุดๆ ฟังเวลาเหงาๆน้ำตาจะไหลได้เอง

"เคยฝากชีวิตไว้ เพียงเธอผู้เดียว เคยวาดความฝันถึงวันคืนอันสวยงาม
แต่ความจริงไม่ใช่เลย เมื่อมองไปก็ว่างเปล่า มีเพียงเงากับน้ำตา... "

อ่านจบแล้ว ในเวลาอันสั้น แต่ไม่ข้ามไปสักบรรทัดเดียว เพราะเล่มมันบาง 200 กว่าหน้าเอง

เห็นด้วยกับหลายๆความเห็นที่บอกไว้ว่า คล้ายๆหนังสือท่องเที่ยว บรรยายรายละเอียดต่างๆ ระหว่างอ่านๆ ก็คิดไปถึง ในเรือนใจ ของกิ่งฉัตร แต่พล็ตเรื่องต่างกัน

ชอบหนังสือเล่มนี้นะคะ ถึงแม้ว่าช่วงเวลาในหนังสือจะเป็นระยะเวลาสั้นๆ แต่ก็มีความหมายกับชีวิตของใครหลายคนแบบ...เปลี่ยนชีวิตกันได้เลยทีเดียว ไม่ว่าจะเป็นตัวพลอยเอง นิธิศ หรือปริม

เห็นด้วยจริงๆว่าคนเราอยากเรียนรู้กันและกัน ไม่จำเป็นต้องอยู่ด้วยกันหรอก แค่ไปเที่ยวด้วยกันสัก 10 วัน ธาตุแท้ของแต่ละคนก็จะออกมาในที่สุด

จากนี้เป็นความเห็นที่ปนสปอยล์นะคะ









ด้วยความที่จำได้ลางๆว่า พลอย(นางเอกของเรื่อง) เคยแต่งงานกับคริส (พระเอกของเรา) มาก่อน ก็เลยพอจะเดาเนื้อเรื่องได้

แต่สำนวนและรายละเอียดหลายๆอย่างก็ยังน่าสนใจและน่าติดตามมาก

มีอยู่ประโยคนึงที่เราเหมือนโดนน๊อคไปด้วย

นั่นคือ ตอนที่พลอยเองจำไม่ได้แล้วว่าผู้หญิงที่เป็นต้นเหตุให้เธอหย่าขาดกับคริสชื่ออะไร คริสเองก็จำไม่ได้

อารมณ์ของนางเอกเหมือนแบบ... ชั้นหย่าเพื่อ...? พอเวลาผ่านมา มันก็เล็กนิดเดียวเองหรอกเหรอ จำไม่ได้แม้กระทั้งชื่อผู้หญิงคนนั้น และเมื่อมองย้อนกลับไปเรื่องที่ทะเลาะกันก็ดูไร้เหตุผลซะเหลือเกิน

สุดท้ายเธอจึงได้ข้อสรุปกับตัวเองว่า

"พลอยเองก็เพิ่งตระหนักว่าเป็นความเขลาครั้งใหญ่ในชีวิตของพลอย ที่หย่าขาดจากเขาด้วยเหตุผลที่เล็กน้อยที่สุด"

เป็นเรื่องจริงที่เกิดในชีวิตของหลายๆคน รวมทั้งเราด้วย ทำให้ได้ข้อคิดว่า หลายครั้งเราช่างไร้ความอดทนกับเรื่องที่ไม่มีสาระอะไรในชีวิต

สิ่งที่แย่คือ ลึกๆเรารู้เสมอว่าเราไม่อดทน ฉะนั้นเราจะชดเชยความผิดพลาดของเราด้วยการทนเอาเสียมากๆกับสิ่งที่เกิดขึ้นทีหลัง ซึ่งบางครั้งก็กลับกลายเป็นว่า เราทนในสิ่งที่ไม่มีค่าควรพอที่จะอดทน




Create Date : 18 กุมภาพันธ์ 2554
Last Update : 18 กุมภาพันธ์ 2554 13:03:20 น.
Counter : 810 Pageviews.

6 comment

ความรักเหมือนดอกมะนาว
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



Group Blog