|
|
| | 1 | 2 | 3 | 4 |
| 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 |
| 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 |
| 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | |
|
| |
|
|
|
|
|
|
|
|
แรกคลอด ....................อันแสนจะยาวนาน 12 ชั่วโมง
ถึง เปา เปา ลูกรัก
ผ่านไป 2 เดือน แม่ถึงมีปัญญามาอัพสักกะทีนะลูก อย่ามาถามว่าเป็นเพราะใคร เรารู้อยู่แก่ใจกันดีนะ ไอ้ลูกหมู มิอยากจะบ่น (แต่ขอสักหน่อยก้อดีนะ กร๊ากๆ)
มาเริ่มเลยดีก่าเนอะ
คลอด
แม่เริ่มเจ็บท้องเตือนมาหลายวันแล้ว (แต่มันเจ็บเหมือนปวดท้องอึ แถมพอไปอึดันอึออกอีกนิ)
หมอนัดแม่วันเสาร์ที่ 23 พฤษภาคม 2552 เพื่อตรวจครรภ์ แม่เลยตื่นแต่เช้า กะว่าจะไปอาบน้ำก่อนป๊า
จะตื่น เพื่อจะได้มาคุยทับว่าป๊าตื่นสาย (เพราะธรรมดาจะเป็นแม่เองที่ตื่นสาย
ลีลาแม่เยอะ)ปรากฎว่าช่วงที่กำลังอาบน้ำอยู่มันมีมูกเลือดไหลออกมา""""'
(เซนเซอร์กันเอาเองตามสะดวก) ด้วยความสงสัยแม่ก้อดันดึงออกมาอีก อ้าวเฮ้ย!!!
ทำไมมันเยอะไม่หมดไม่สิ้น สงสัยจะคลอดเว้ยเห้ย แล้วที่ปวดท้องอึ ก้อคงเป็นเพราะปวดท้องจะคลอดนั้นเอง
(จะคลอดแล้วๆๆๆ ร้องเป็นเพลงเลย บ้าไปหลายวินาที) เรียกสติกลับมารีบอาบน้ำให้เสร็จ
เดินมาหยุดที่ปลายเตียงทีป๊านอนอยู่ เรียกป๊า "ป๊าจะคลอดแล้วมีมูกเลือดด้วย" (โอ้ว!!!ตื่นเต้น...ยังระรื่นอยู่ ยังไม่เจอของจริงไง)
จบบทสนทนาป๊าก้อวิ่งลงบรรไดไป อีกสักพักวิ่งกลับมา อ๋อไปอาบน้ำนี้เอง (แม่อ่านหนังสือมาว่าท้องแรก
กว่าจะคลอดอีกนาน ก้อเลยชิวๆ ) ไปแวะกินก๋วยเตี๋ยว แถมกินไป สองชาม (เกิดจะตะกละขี้้นมาเอาอีตอนนี้อีกนะ)
กินไปเจ็บท้องไป...มันสุดๆ ได้ความรู้สึกไปอีกแบบ (ยังไม่รู้สึกอีก)
เสร็จแล้วเดินเป็นเป็ดไปซื้อหนังสือ เกี่ยวกับเด็กไปอ่าน ระหว่างรอคลอด ทำเหมือนจะได้อ่าน...
(ยังลั่นลาอยู่..) ไปหาหมอเช็กเบี้องต้น u/s ว่าคลอดเองได้ไหม เพราะอยู่ตะแคงหัวอยู่ไม่ยอมก้มหน้าเลย
(น้ำคร่ำก้อดันน้อยอีก)คุณหมอให้ทำสัญญาไว้ 2 เคส ทั้งคลอดเองและผ่า ถ้าแววไม่ดีก้อต้องผ่า
แต่คุณแม่อยากคลอดเองก้อลองดูกันสักตั้ง แต่ต้องติดเครื่องเช็กการเต้นของหัวใจน้องไว้ตลอดนะค่ะ (ไม่มีปัญหา สบายม๊ากค่า)
ถ้าหัวใจน้องเต้นไม่ดี ต้องผ่าทันทีค่ะ หลังจากนั้นก้อไปทำความสะอาด สวนก้น (อ๊าย อาย) <
ไม่ถึงวิ แม่เข้าห้องน้ำแทบไม่ทัน (ยาเค้าดีจริงๆ)หมดกันก๋วยเตี๋ยวหมูตุ๋นแม่ 2 ชามที่อุสาห์กินมา (ไปกินใหม่ได้ไหมค่ะ คุณหมอหนูกลัวหิว...น๊านตะกละไม่เลิก)
ออกมาจากห้องน้ำโดนพยาบาลแซว "คุณแม่หน้าแดงเชียว"(พอดีคุณแม่ใช้พลังงานไปเยอะค่ะ ฮะๆ)
แต่โล่งดีชอบ ถ้าใครท้องผูกแนะนำ เยี่ยม!! เสร็จเรียบร้อย พยาบาลก็เข้ามาเจาะน้ำเกลือ เจาะเลือด
เอาที่วัดความดันอัตโนมััติมาใส่อีกแขน ที่พุงมาเครือ่ง NST รัดอยู่ ดูพะรุงพะรังจริงๆ ครับลูก
ทำอะไรเรียบร้อยแล้วเรียกป๊าเข้ามาให้กำลังใจ (แต่ป๊าเอาแต่อ่านหนังสือกำลังภายในที่ติดมาด้วย
อย่างเมามัน..)และคำพูดแรกที่ป๊าพูดกับแม่คือ "ตัวเองเค้าสวนก้นตัวเองแล้วยัง" เมียละเซ็ง (มันน่านัก!! ที่สำคัญพูดเองขำเองอีกต่างหากนะลูก) ผ่านไปเรื่อยกับความเจ็บที่เพิ่มมากขึ้น
 12:00แม่ไล่ป๊าไปหาของกินซะ ป๊าไปด้วยความเร็วแสง (แม่อยู่คนเดียวเหงาใจ)
13:00 คุณพยาบาลเริ่งน้ำเกลือใหญ่เลย ถามว่าเจ็บยังค่ะ อยู่หลายรอบ เจ็บค่ ะแต่แม่มันอึด รู้สึกชาๆดี ชอบ (ณ ตอนนั้นไงลูก ความเจ็บของจริงยังไม่มาเยือนไง)
14:00 ปวดท้องฉี่ เรียกพยาบาลมาบอกว่าจะเขาห้องน้ำ พยาบาลแจ้งว่าห้ามลุกแล้วค่ะ ฉี่ใส่กระโถนเลยค่ะ ฮืมแล้วแม่จะฉี่ออกไหมเนี้ย เย็นก้นจัง พยาบาลคนเดิมกลับมาอีกครั้งแจ้งว่าจะเจาะน้ำคร่ำ จากนั้นเขาก้อล้วงเขาไป ย้ากส์ๆๆๆๆ คุณแม่อย่าเกร็งค่ะ เอาก้นลง ล้วงๆ อย่างเมามัน อีกสักพักได้ยินเสียงดังปุ แล้วก้อจ๊อกๆ (ส่วนแม่นี้เห็นดาวเห็นเดือนเรียบร้อยแล้ว ) เพราะมดลูกยังอยู่สูงมากและอุงเชิงกรานยืนทำให้แม่เจ็บมาก ๆ ทุกครั้งที่มีคนมาเช็กว่าปากมดลูกแม่เปิดไปแล้วกี่เซน (ทำไมไม่มีแสตนอินนะ)
14:30 ช่องคลอดเปิด 2 เซนกว่าๆ
15:00 ช่องคลอดเปิด เป็น 3 เซน วิสัญญีแพทย์เข้ามาใส่สายยางไว้ที่ไขสันหลังอันเล็กๆ คาไว้กรณีต้องผ่า ดิฉันเลยขอยาบอกซ์หลังซะเลย หลังจากปรึกษากันแล้วว่าไม่มีปัญหาอะไรกับทารก จัดไปเลยค่ะคุณหมอ ก่อนที่หนูจะคลอดเสียก่อน เสียวสุดๆ โดนรุมด้วยชุดเขียวอยู่ 6 คน มาล้อมเตียงแม่ไว้ น่ากลัวเชียว กดแขน กดขา ให้งอตัวเป็นกุ้ง (กุ้งมีไข่อยู่ที่ท้องซะด้วย ฮะๆ) หมอมือเบามากๆ แต่แม่ดันสะดุงเล็กน้อง
คุณหมอตกใจเลย แพราะว่ามันอันตราย คือรอบเจ็บท้ องมันมาพอดีไง แต่ลืมบอกมัวแต่ตั้งสติอยู่
เพราะแม่เริ่มเจ็บมากขึ้นเรื่อยๆ แล้ว ตอนนี้ยาบอกซ์หลังไม่สามารถช่วยอะไรอิฉันได้แล้วมันชาแต่จิมิ แต่ความเจ็บที่มีเหมือนก่อนฉีด มากกว่าด้วย เริ่มออกอาการบิดอีกรอบ สรุปในตัวแม่มีสายอะไรต่อมิอะไรเต็มไปหมด (ตลกดี)
และแล้วก้อเริ่มตลกไม่ออกตอนช่วงประมาณ 1 ทุ่ม โอโหสุดจะบรรยาย อือหื้อ
โอ้ว ....สุดยอดอภิมหาขนแขนแสตนอัพ ทุกๆ 1 นาที
(แม่ไม่ได้ปวดอึแต่อย่างใดนะจ๊ะ)แต่มันเจ็บจนชาไปหมด จากท้องน้อยไล่ไปหาหลัง
กลับไปกลับมาอยู่อย่างงี้แทบไม่มีเวลาหายใจ หายคอ แต่ก้อพยายามตั้งสติ ด้วยว่ากลัวคุณหมอให้ผ่า
แม่พยายามเอาออกซิเจนไปให้หนูเยอะๆ หายใจๆๆๆๆๆๆๆๆ
(ความคิดแม่ตอนนั้นนี้มีบางแวบน่ะว่าทำไมคนเราเจ็บขนาดนี้ทำไมมันไม่เป็นลม หรือ
สลบให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลย ...แปลกแต่จริง ดันทนได้อีก...แม่ล่ะเซ็ง ..จะเป็นแม่คนมันต้องอึดจริงๆ)
แม่ดูมันอยู่นั้นล่ะนาฬิกามันอยู่นั้นล่ะ (โดนหมอขู่ไว้ว่า 20 ชั่วโมงคลอด...) โอ๊ยผ่านมา 11
ชั่วโมงก้อทนไม่ไหวแล้ว อะไรมันจะขนาดนี้ ..พยาบาลเดินมาถามว่าเจ็บเหมือนจะเบ่งหรือยังค่ะ
(คิดในใจ....อยากเบ่งหรือไม่อยากเบ่ง ฉันก้อจะคลอดแล้ว...)
ตอนปวดท้องแม่ก้อหลับตา จิกมันเข้าไปที่กันเตียงกอดกันไว้เสมือนของรัก ของสมิ้งโก้ (ของรักของข้า..ไว้ไปดูเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์แล้วหนูจะเข้าใจแม่ว่ารู้สึกยังไง) พอหายเจ็บก้อส่งสายตาให้ปาป๊าไปพลางเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ
จริิงๆแล้วแม่สงสารป๊า ป๊าเค้าทำสีหน้าไม่ค่อยดี แน๊ะ!!!!!ยังมีปัญญาไปสนใจเค้าอีก
อันนั้นเป็นความคิดด้านดีลูก
แต่อีกด้านของความคิด.....แม่อยากจะกระชากป๊าบ้างเป็นบางอารมณ์...แหมทำด้วยกันทำไม ตูเจ็บคนเดียวฟ่ะ.......ฮะๆแม่ล้อเล่น ...คิดเอาเองละกันลูก
ลองเบ่งดู ...สงสัยถ้าจะ oK พยาบาเลยลากแม่ไปห้องข้างๆ ไปทั้งเตียงนั้นแหละ
พอไปถึงเตียงที่แม่นอนอยู่ก้อแปลงร่างเป็นเตียงคลอดได้ในพริบตา โดนมันขา อ่าซ่าสุดๆ พอรอบมาก้อเบ่ง
หัวแม่แทบติดเข่า หนูไม่ยอมก้มหัวเลย (เจ๋งจริงๆลูกเรา) จะออกทั้งตะแคงอย่างงั้นแหละ(ลูกเอ้ย!!!!!)
แล้งปาป๊าก้อเขามาในห้อง แต่คุณหมอก้อให้ออกไปก่อน คุณหมออยากให้เห็นตอนที่ใกล้ประสบความสำเร็จ
ให้รู็สึกว่า ไม่ได้ลำบากทรมานขนาดนั้น (แต่ในใจแม่อยากให้ป๊าอยู่นะ)
เพราะผลจากการพูดคุยกับคุณพ่อหลังคลอดส่วนมากแทบไม่อยากให้ภรรยาตั้งครรภ์อีก
(อันนี้ดี)หรือบางคนแทบไม่อยากจูจี้กับภรรยาเลย (อันนี้ไม่ดี ดิฉันไม่ยอม ฮะๆ)
เบ่งไปเกือบ 20 นาที หมอขออนุณาติใช้ที่ดูดสูญญากาศ เพราะถ้าไม่งั้นคุณแม่แย่แน่ กรีดไป 2
รอบแล้วแต่หัวน้องยาวมาก ต้องช่วยคุณแม่ด้วย (ในใจคิด ช่วยเอาลูกหนูออกมาทีเถอะ
กลัวหนูอึดอัด )เพราะตรงท้องข้างๆ แม่ 2 คนจะมีพยาบาลช่วยยื้อกดท้องแม่ด้วย (รับรองความโปรด้วยการการเป็นพยาบาลห้องฉุกเฉินมาหลายปี...แต่มาช่วยแม่เชียร์เบ่ง....ขอบคุณมากค่ะ)
แม่เจ็บมากเลยเจ็บกว่าเจ็บท้องอีก (แถมตอนเขาดัน แม่ด้นร้องว่าเจ็บไส้ ........โอ๊ย!!!!
อาย ..ห้องคลอดแทบแตกพยาบาลพากันขำจนไม่มีแรงเชียร์เบ่งแม่..บอกว่าทำงานมา 20
ปีไม่เคยมีใครบอกว่าเจ็บไส้สักคน มีแต่เจ็บท้อง ...ฮะๆ ก้ออิฉันเคสพิเศษนิค่ะ รู้ดีเกิ๊น)เจาะจงที่เจ็บอีกต่างหากนะเรา
สุดท้ายก้อออกมาจนได้

และแล้วหนูก้อคลอดออกมา แม่เบ่งหนูอยู่ประมาณ 20 นาที เบ่งจนหัวยกขึ้นมาแตะเขา หนูก้อยังไม่ยอมก้มหัวอยู่ดี ลูกแม่ใหญ่คุมซอยจริงๆ แม่ต้องใช้เครื่องดูดช่วย ทำให้แผลแม่ค่อนข้างกว้าง ..เจ็บจนนั่งไม่ลงเลยลูก มาลงประวัติกันหน่อยน่ะจ๊ะ

ตอนอยู่ที่โรงพยาบาลจ๊ะ

หลังจากพักอีกหนึ่งคืนแม่ก้อกลับบ้านได้แล้ว เย้!!!! ตอนอยู่โรงพยาบาล พยาบาลที่ดูแลหนูสองคน
เขาบอกกับแม่และยายว่า น้องงอแงตอนกลางคืนนะค่ะ ทั้งสองคนพูดกันคนละวัน พูดเหมือนกันเดะเลย
แต่แม่กับยายก้อยังเฉยๆ อยู่ คิดว่าคงไม่มีอะไร
เพราะหนูก้อนอนตลอดอ่ะ ตอนอยู่กับแม่ตอนกลางวันเพื่อมาให้นม........
เมื่อกลับมาถึงบ้าน ...........ความจริงก้อปรากฏแก่สายตาของแม่......แล้วแม่จะเล่าให้ฟังในเดือนที่ 1 ล่ะกัน.....
ปล. แม่และป๊า รักหนูนะ ถ้าเรายังไม่ได้บอกหนู
ที่สำคัญ
และถ้าใครอ่านblog นี้จบล่ะก้อ คุณแน่มาก ฮะๆๆๆๆๆๆๆ ยาวเกิ๊น

ขอบคุณที่แวะมาค่า
| Create Date : 21 กรกฎาคม 2552 |
| Last Update : 31 กรกฎาคม 2552 6:20:57 น. |
|
33 comments
|
| Counter : 6144 Pageviews. |
 |
|
|
โดย: จ้าว..จอม วันที่: 30 กรกฎาคม 2552 เวลา:21:14:09 น. |
|
|
|
โดย: misspommy วันที่: 30 กรกฎาคม 2552 เวลา:21:30:51 น. |
|
|
|
โดย: KhunNong วันที่: 31 กรกฎาคม 2552 เวลา:11:38:35 น. |
|
|
|
โดย: Myfamily วันที่: 31 กรกฎาคม 2552 เวลา:12:27:04 น. |
|
|
|
โดย: กาแฟเน่า~ วันที่: 31 กรกฎาคม 2552 เวลา:21:00:38 น. |
|
|
|
โดย: noon_r27 วันที่: 1 สิงหาคม 2552 เวลา:0:05:24 น. |
|
|
|
| โดย: misspommy IP: 58.8.5.102 วันที่: 1 สิงหาคม 2552 เวลา:11:15:23 น. |
|
|
|
โดย: BabyBravo วันที่: 1 สิงหาคม 2552 เวลา:12:48:33 น. |
|
|
|
โดย: anglekiller วันที่: 5 สิงหาคม 2552 เวลา:22:57:02 น. |
|
|
|
| โดย: ป๋าผึ้ง IP: 192.168.0.36, 222.123.54.206 วันที่: 7 สิงหาคม 2552 เวลา:18:51:59 น. |
|
|
|
| โดย: ป๋าผึ้ง IP: 192.168.0.36, 222.123.54.206 วันที่: 7 สิงหาคม 2552 เวลา:18:57:49 น. |
|
|
|
โดย: i_nookae วันที่: 10 สิงหาคม 2552 เวลา:15:24:48 น. |
|
|
|
โดย: จ้าว..จอม วันที่: 10 สิงหาคม 2552 เวลา:18:54:24 น. |
|
|
|
โดย: BabyBravo วันที่: 12 สิงหาคม 2552 เวลา:7:29:13 น. |
|
|
|
โดย: KhunNong วันที่: 16 สิงหาคม 2552 เวลา:6:45:54 น. |
|
|
|
โดย: ลูกกีวี่ วันที่: 18 สิงหาคม 2552 เวลา:10:00:00 น. |
|
|
|
โดย: BabyBravo วันที่: 22 สิงหาคม 2552 เวลา:23:20:47 น. |
|
|
|
โดย: จ้าว..จอม วันที่: 4 กันยายน 2552 เวลา:9:08:18 น. |
|
|
|
โดย: จ้าว..จอม วันที่: 27 กันยายน 2552 เวลา:11:03:07 น. |
|
|
|
โดย: จ้าว..จอม วันที่: 29 กันยายน 2552 เวลา:16:53:55 น. |
|
|
|
โดย: BabyBravo วันที่: 3 ตุลาคม 2552 เวลา:13:23:28 น. |
|
|
|
โดย: KhunNong วันที่: 16 ตุลาคม 2552 เวลา:0:05:20 น. |
|
|
|
โดย: i_nookae วันที่: 2 พฤศจิกายน 2552 เวลา:22:37:13 น. |
|
|
|
โดย: i_nookae วันที่: 25 ธันวาคม 2552 เวลา:8:03:31 น. |
|
|
|
โดย: กาแฟเน่า~ วันที่: 31 ธันวาคม 2552 เวลา:22:36:04 น. |
|
|
|
โดย: จ้าว..จอม วันที่: 1 มกราคม 2553 เวลา:15:07:39 น. |
|
|
|
โดย: BabyBravo วันที่: 22 กรกฎาคม 2553 เวลา:18:51:43 น. |
|
|
|
|
|
|
|
เราว่าเราละเอียดแล้วน่ะ ขอยอมแพ้
แต่อารมณ์เดียวกันเลยอ่ะ
แบบว่าปวดท้อง แต่ขอกินอะไรชิวๆ ก่อน กินไปเจ็บไป