เมื่อเธอรักตัวเองเธอจะรักการอ่าน เมื่อเธอรักคนอื่น เธอจะรักการเขียน – เป้ สีน้ำ ...
Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2562
 
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
14 สิงหาคม 2562
 
All Blogs
 
Naruto-สายสัมพันธ์อุ่นไอรัก


สิ่งที่ประทับใจในนารูโตะ

 
-การหักมุม ใครกันแน่ last boss เพน มาดาระ โทบิ โอบิโตะ ถ้ามันจบแค่ มาดาระจะดีมากเลย หลังๆรู้สึกว่ามันเยอะไป ชอบนะคนที่พูดประโยคว่า คนทิ้งเพื่อนยิ่งกว่าสวะ คนที่ให้ตาเพื่อนก่อนตาย แทนที่จะตายอย่างฮีโร่กลับได้อยู่ต่อจนกลายเป็นวายร้าย เป็นสาเหตุให้อาจารย์ตาย ดราม่ากับคาคาชิ  เป็นอะไรที่เราไม่ทันรู้ตัวเพราะดูต่อๆกัน มาเอะใจเอาตอนมิติที่ใช้เป็นมิติเดียวกับคาคาชิ  เสียดายเหตุผลโอบิโตะมันน้อยไปในการเป็นตัวร้าย มาดาระยังพอเข้าใจมากกว่า


-ยอมรับด้านมืดของตน เปลี่ยนแปลงและก้าวต่อไป โตะที่กอดโตะด้านมืดแล้วบอกว่านายทำให้ฉันเป็นอย่างทุกวันนี้ เป็นตอนซึ้งๆอีกตอน เหมือนการพัฒนาความสัมพันธ์กับเก้าหาง จากความเกลียดชัง โกรธแค้น ต้องเก็บไว้ในก้นบึ้งของหัวใจ มาเป็นการพยายามสร้างความสัมพันธ์ นำพลังมาใช้โดยไม่ถูกมันควบคุม สุดท้ายเปลี่ยนใจปีศาจได้ เพราะความเห็นใจสัตว์หางที่ถูกคนใช้เป็นอาวุธ ความเข้าใจซึ่งกันและกัน ทั้งๆที่ความจริงเก้าหางพยายามฆ่ามัน พ่อแม่มาขวางเลยตาย โตะก็ไม่เกลียดใครเลยนะ ทั้งคนบงการด้วย ตามคติสร้างโลกนี้ให้งดงามตามคติจิไรยะ ให้อภัยกัน ทำให้คุรามะแพ้ใจโตะ


-ตัวร้ายแต่ละคนได้มีช่วงเรื่องเล่าส่วนตัวให้น่าเห็นใจ แม้แต่ดันโซที่คิดว่าแกยอมได้ทุกอย่างทำเพื่อโคโนฮะ นี่ถ้าแกตัดสินใจเสียสละได้เร็วกว่าซารุโทบิ    ฮิรุเซ็น ป่านนี้ได้เป็นรุ่นสามไปแล้ว  ดูแล้วชอบรุ่นสองขึ้นมาเลย ถามลูกน้องว่าใครจะเป็นตัวล่อ(ที่ตายแน่ๆ)แล้วสุดท้ายคือแค่ลองใจ  แกกะจะไปเองอยู่แล้ว  หรือคาบูโตะที่ถูกดันโซใช้เป็นสายลับของโคโนฮะในแคว้นอื่น สุดท้ายพอหมดประโยชน์กลับถูกหลอกให้ฆ่าคนที่เลี้ยงดูมา แล้วจะให้โอโรจิมารุมาเก็บ  แต่ดีที่โอโรไม่ทำตามกลับเก็บมาเลี้ยงไว้ใช้งาน  ซาโซริที่สร้างหุ่นเชิดแทนตัวพ่อแม่ให้มากอดตัวเอง 


-เราเรียนรู้และเคารพศัตรูได้  อย่างที่โตะเรียนรู้จากคู่ฮาคุ ซาบุสะ ว่านินจาก็มีความรู้สึก มีอารมณ์ มีสิ่งที่อยากปกป้อง เราสู้กับเขาไม่จำเป็นต้องเกลียดเขา


-เรื่องนี้อาจารย์ศิษย์แต่ละคู่ทำออกมาดูอบอุ่นดี ทั้งคู่เรียนรู้จากกันและกัน เติบโตไปพร้อมๆกัน ทั้งอาจารย์ไก-ลี  มินาโตะ-โอบิโตะ-คาคาชิ   คาคาชิ-นารูโตะ  จิไรยะ-นารูโตะ  อาสึมะ-ชิกามารุ


-เพลงกับ music video ภาพและความหมายดี  เพลงเพราะ ติดหู
จากสักสามสิบเพลง ชอบเป็นบางเพลง อย่าง diver ที่โตะจมลงไปก้นทะเล แต่มีมือของเพื่อนๆและอาจารย์มาช่วยกันดันส่งตัวขึ้นมาลอยบนฟ้า ในขณะที่เกะกำลังจมลงไปเพียงลำพังในตาพายุ ลืมตามาเป็นกระจกเงาหมื่นบุปผา  โตะกำลังร่อนลงไปช่วย     

หรือเพลงภาพเงา ที่เอามาประกอบในช่วงของ มาดาระ โอบิโตะ ทั้งๆที่เป็นเพลงน่ารักๆแต่ก็อดเศร้าไม่ได้ เมื่อนึกถึงช่วงวัยเด็กของทั้งคู่ที่ต่อให้มีความเจ็บปวดก็ยังมิตรภาพดีๆอยู่ พอเป็นผู้ใหญ่ก็ทำเป็นลืม เพื่อให้หน้ายังชื่นอยู่ได้แม้อกจะตรม
เมื่อมาถึงเส้นชัย เราจะไม่ย้อนกลับไปอีกแล้ว
ถึงเราจะไม่รู้อะไรเลยก็ตาม
เรื่องราวมากมายที่ฉันหลงลืมไป
 จนทำให้ใครต่อใครกลายเป็นภาพเงา     
  สิ่งล้ำค่าที่รักษาไว้เสมอมา แสร้งทำเป็นลืมมันไปเสียแล้ว
 เพราะเมื่อทำแบบนั้น จะได้หัวเราะออกมา
แล้วพูดว่าไม่มีอะไรหรอก

บางเพลงเป็นป๊อป ซึ้งๆอย่างช่วงที่จิไรยะตาย เผยความจริงอิทาจิ เนื้อเพลงเหมือนเป็นธีมความในใจของยอดนิซัง  
 
 ไม่เป็นไรหรอก ถ้าท้ายที่สุดแล้วเธอจะทำร้ายฉัน
เพราะฉันไม่รู้สึกเจ็บอีกต่อไปแล้ว

ให้ฉันเผยความเจ็บปวดให้เธอเห็น รอยเเผลเป็นนั้นยังอยู่
ก่อนที่น้ำหนักของโลกทั้งใบจะตกลงมาบนบ่า

 เธอยังจำตอนที่น้ำตาของเราร่วงลงมาจากฟากฟ้าได้ไหม

วันหนึ่งเมื่อฉันจากไปอย่าคิดว่าฉันละเลยเธอล่ะ
เพราะความเจ็บปวดที่ฉันตราไว้ในหัวใจจะปกป้องเธอเอง
  เมื่อพยายามตัดขาดจากความรู้สึกต่างๆแม้แต่ความเมตตา
เสียงภายในตัวฉันดูเหมือนกำลังร้องไห้

ความขมขื่นทรมานดึงวิญญาณฉันออกจากร่าง
ฉันเลยร้องไห้ออกมาเพื่อหวังว่ามันจะเติมเต็มหัวใจที่วางเปล่าได้


หรือแม้แต่เพลงร็อคช่วงท้ายๆที่โตะกับเกะสู้กันที่ผาสิ้นสุด ทิวทัศน์บนรูปปั้นยามอาทิตย์อัสดงก็มันดี ความหมายดีอีกต่างหาก
 
หากเจ็บแปลบในหัวใจ ก็จงสลัดอคติออกไปจากความคิด
ฝนหยุดแล้ว อย่าเพิ่งสิ้นหวัง อย่าร่ำไห้อยู่เดียวดาย
อย่าทำร้ายตัวเอง อย่าโหยหาความรัก
อย่าเก็บความเกลียดชังไว้เลย


-ซาอิกับหัวหน้ายามาโตะก็เป็นตัวประกอบที่น่าสนใจดี ยามาโตะเป็นครูที่พูดจาตรงๆกับโตะมากกว่าคาคาชิที่พยายามรักษาน้ำใจลูกศิษย์  ส่วนซาอิก็มีพัฒนาการจากแต่แรกที่ยิ้มธรรมชาติไม่เป็นด้วยซ้ำ มาเรียนรู้เรื่องความสัมพันธ์จากโตะและซากุระจนมีชีวิตจิตใจมากขึ้น คนดูส่วนใหญ่ดูจากสมุดภาพตอนแรกต้องคิดว่าซาอิฆ่าพี่ตัวเองในการฝึกแหงๆ แต่ไม่ใช่ ยังดีที่พี่ป่วยอยู่แล้วเลยยอมตายในการจบหลักสูตร"ราก" ที่ให้คนที่ฝึกมาด้วยกันฆ่ากันเองเพื่อตัดความรู้สึก  เผลอๆดันโซอาจจะรู้อยู่แล้วด้วยแต่เห็นว่าซาอิมีความสามารถพิเศษในการวาดรูปที่หาคนอื่นมาแทนวิชานี้ยากเลยปล่อยไป ไม่ว่าจะฆ่ากันเองหรือคนใดคนหนึ่งตาย ก็มีผลต่ออีกคนอยู่ดี  สุดท้ายที่ซาอิวาดภาพจนสำเร็จแล้วตั้งชื่อภาพว่าเพื่อนได้ดูซึ้งมาก


-เราจะกลับตัวได้เมื่อไม่ลืมว่าเราเป็นใคร เคยตั้งใจดีไว้อย่างไร
ขนาดช่วงที่โอบิโตะกำลังจะโดนสิบหางยึดร่าง ความทรงจำดีๆวัยเด็ก รูปภาพที่กำลังฉีกขาดออกจากกันก็กลับมาเป็นพลังมิตรภาพให้เขารักษาสติของตัวเองไว้ได้  และเหมือนสำนวนที่ว่า never too late to right a wrong  ไม่เคยสายเกินไปที่จะแก้ไขความผิดพลาด


-ทำดีไว้ไม่เสียหลาย คนที่เราช่วยไว้จะกลับมาช่วยเรา อย่างเกะที่ปล่อยคาบูโตะไปหลังฆ่าโอโรจิมารุ อิทาจิเป็นคนเตือนสติคาบูโตะ  สุดท้ายเขากลับมาช่วยชีวิตเกะ  โตะ คาคาชิ ที่เตือนสติโอบิโตะ สุดท้ายเขากลับมาช่วยชีวิตทั้งคู่


 
ข้อสังเกต
 
-ตัวละครเรื่องนี้เก่งแต่เด็กเลย แบบอายุสิบสองนี่ไปวางระเบิดสะพานในแดนข้าศึกกันเองได้ด้วย   รินนี่ก็ผ่าตัดเปลี่ยนตาได้ตั้งแต่ตอนนั้น   โอบิโตะบุกหมู่บ้านด้วยเก้าหางตอนสิบสามสิบสี่เองมั้ง อิทาจิที่เป็นอัจฉริยะก็ฆ่าล้างตระกูลตอนสิบสี่เอง ตอนแรกนึกว่าพี่แกจะห่างน้องสักเจ็ดปี แต่นี่แค่ห้าปีเอง เก่งกันจริงๆ

-ขำสายรหัสโฮคาเงะ ที่เป็นระบบอุปถัมภ์สายรหัส
รุ่นสองน้องรุ่นหนึ่ง  รุ่นสามเป็นศิษย์รุ่นสอง  รุ่นสี่เป็นหลานศิษย์รุ่นสาม(ข้ามไปรุ่นนึงคงเพราะตอนนั้นสึนาเดะกับจิไรยะไม่ยอมเป็น) รุ่นห้าเป็นหลานรุ่นหนึ่ง ลูกศิษย์รุ่นสาม  รุ่นหกเป็นลูกศิษย์รุ่นสี่  รุ่นเจ็ดเป็นลูกชายรุ่นสี่ ลูกศิษย์รุ่นหก  
ดูสภาพแล้วโคโนฮะมารุน่าจะได้รุ่นแปดก่อน  หลานรุ่นสาม น้องรักของรุ่นเจ็ด    แล้วซาราดะค่อยได้รุ่นเก้า ศิษย์รุ่นแปด


-ความรักของสองหนุ่ม สำหรับโตะ เราว่าฉากสวีทของฮินาตะกับโตะมันมีน้อยไปจริงๆแหละ ขนาดฝ่ายหญิงสละชีวิตไปสู้กับเพน บอกรักกลางสนามรบ แล้วหลังจากนั้นลืมบทเธอรึไง ขนาดตอนเสริมหลังจากนั้นโตะยังไม่ไปคุยหรือไปเยี่ยมฮินาตะเลย เรามาแน่ใจว่าเธอได้คู่โตะแน่ๆก็ตอนที่เนจิสละตัวเอง เเล้วเธอเตือนสติโตะให้ลุกขึ้นสู้เท่านั้นแหละราศีนางเอกจับ  สำหรับโตะที่ขาดความอบอุ่นตั้งแต่เด็กๆเราว่าแกไม่เลือกมาก ขอแค่ผู้หญิงคนนั้นรักแกพร้อมจะสนับสนุนความฝันของแกก็พอ ไม่ใช่เรียกร้องเอาแต่ใจขอเวลามากเพราะจะไปแย่งเวลาทำงานเป็นโฮคาเงะ พร้อมจะดูแลบ้านและลูกให้  เรียกว่าแพ้ใจนาง

โตะกับซากุระ เราว่าตั้งแต่ตอนเป็นเด็กอายุสักสิบสามที่ซากุระร้องไห้บอกว่า ชั่วชีวิตนี้ฉันไม่เคยขออะไรเธอเลย ขอแค่พาซาสึเกะกลับมาได้ไหม แค่นั้นแหละก็บอกได้แล้วว่าใจเธอไม่เคยมีโตะ ซากุระตอนแรกก็ไม่ค่อยรักษาน้ำใจเพื่อนด้วย ด่าโตะเหมือนหมูเหมือนหมา ไม่เหมือนรินที่ไม่เคยรักโอบิโตะแต่คำน้อยไม่เคยทำให้เพื่อนช้ำใจ  ยิ่งตอนที่ซากุระไปบอกเลิกสัญญา โตะก็ดูออกแล้วว่าเธอยังคงรักเกะเสมอมา ที่มาบอกรักนั่นเป็นการหลอกตัวเอง ที่ตอนโตมาก็เล่นเป็นหมาหยอกไก่ไปงั้นเองแล้วก็ใส่ใจในฐานะเพื่อนสนิท ใจจริงก็รู้ดีอยู่แล้วว่าซากุระไม่เคยรักตัวเองในฐานะคนรักเลย

เกะกับซากุระ คู่นี้ก็น้อยจริง แต่สมัยเด็กต้องบอกว่าเกะมีที่ว่างในหัวใจให้ซากุระเป็นพิเศษ ทั้งยอมให้กอดบ่อยๆ ซากุระเจ็บก็อารมณ์ขึ้น เข้าไปปกป้องเพื่อน ก่อนไปก็บอกขอบคุณ ถึงตอนโตจะห่างหายไป เวลาเจอกันก็ทักตลอด สุดท้ายสำนึกได้ก็ขอโทษซากุระอย่างจริงจังมากกว่าตอนขอโทษคาริน เอาจริงๆถ้าซากุระไม่ตามตื้อแกขนาดนี้ เกะคงเลือกพเนจรไปตามลำพังมากกว่าเพราะไม่อยากให้ผู้หญิงมาลำบากด้วย เรียกว่าแพ้ใจนางไปอีกคู่ เหมือนตอนแพ้ใจโตะ สำหรับซากุระที่สุดท้ายได้เกะมาครอง เรียกว่าคนมุ่งมั่นฟ้ายังถอย ทะเลยังแหวกเปิดทางให้ ที่นางต้องเลี้ยงลูกผ่อนบ้าน(อุจิฮะมันไม่มีมรดกรึไง ไม่น่าโดนยึดไปนะ)คนเดียว เรามองว่านางเลือกเองแล้วตั้งแต่แรก เป็นคนเข้มแข็งมากๆที่ไม่เคยเสียใจกับการเลือกทางชีวิตตัวเอง มีความสุขกับสิ่งที่มีอยู่  ทั้งที่สมัยโตะมันต้องมียาคุมแล้วแหละ ถ้าเห็นสามีตะลอนๆไม่กลับบ้านเป็นปีๆจะเลือกไม่มีลูกก็ได้ แต่ซากุระเลือกจะมีลูกอย่างน้อยก็อยู่เป็นเพื่อนตัวเองเป็นตัวแทนเกะ


 
ส่วนตัวชอบตอนโตมากกว่าจาก
 
0 เนื้อเรื่องส่วนครูอาสึมะ เป็นครั้งแรกที่ตัวประกอบตายแล้วร้องไห้ ตายแบบดูธรรมชาติดี ไปทำภารกิจแล้วก็ไม่ได้กลับ ทิ้งลูกทิ้งเมียท้องไว้ข้างหลัง มีผล กระทบมากกว่าพวกพ่อๆที่โดนบึ้มศูนย์บัญชาการท้ายเรื่องที่ตายแล้วโลกไม่จำอีก  แฝงด้วยข้อคิดที่ว่าเขาตายเพื่อปกป้องขุน นั่นคือชิกามารุ แล้วก็ฝากให้ศิษย์ดูแลลูกของเขาที่จะเกิดในภายหน้าด้วย ขุนคือลูกหลานคนรุ่นหลังต่อๆไป


1 เนื้อเรื่องส่วนเพน  จิไรยะได้แรงบันดาลใจจากนางาโตะไปเขียนหนังสือ เริ่มจากแสงอุษาอุดมการณ์ดี จนไม่เป็นไปตามที่หวัง เข้าด้านมืด ฆ่าจิไรยะ จิไรยะตายนี่อย่างเศร้า ส่วนหนังสือ ลูกศิษย์เอาไปตั้งชื่อลูก นารูโตะมาเตือนเพนไม่ให้ลืมตัวตนที่รักสันติภาพในอดีต กลับตัวได้ เป็นการวางที่พอเหมาะพอเจาะดี


2.เนื้อเรื่องด้านความเป็นมาของรุ่นหนึ่งกับมาดาระ รุ่น1ก็ทั้งฮาทั้งเก่ง พลังสูงมาก เผยว่ามาดาระนี่เองที่ตั้งชื่อโคโนฮะ สาเหตุการก่อกบฏของอุจิฮะที่ฝังรากลึกมาหลายสิบปี  การที่มาดาระใช้เก้าหางแต่อุจิฮะในหมู่บ้านไม่รู้ด้วยกลับโดนหางเลข ส่งผลถึงการตัดสินใจของอิทาจิที่จะรักษาเกียรติของตระกูลพร้อมทั้งปกป้องหมู่บ้านไปพร้อมกัน  ความจริงของอิทาจินี่เป็นการเขียนตัวละครเทาๆได้ลึกและมีมิติเก่งมากทำให้คนเห็นใจและซาบซึ้งหลั่งน้ำตาไปพร้อมกับเขาได้ขนาดนี้ เราชอบตอนแกฟื้นขึ้นมาเพราะได้ระบายความในใจกับน้องชาย

"ที่นายเป็นแบบนี้ก็เพราะฉัน
เพราะฉะนั้นฉันไม่มีสิทธิ์ไปสั่งสอนนายหรอก
แต่ฉันมีบางอย่างจะพูด หวังว่านายจะฟัง

-อยากรู้ว่าตัวเองเป็นใคร ก็มองดูตัวเองแล้วยอมรับตัวตนที่แท้จริงซะ
ฉันล้มเหลวในการทำแบบนั้น
โกหกกับทุกคนและโกหกตัวเองด้วยภาพลวงตา
คนโกหกจะเชื่อใจใครได้ จะมีใครเชื่อใจเขาได้

ถ้าตอนนั้นฉันมองตานายแล้วพูดความจริง
ตอนนี้ก็คงไม่ต้องมาอยู่ต่อหน้านายในฐานะคนล้มเหลว
ขอร้องให้นายยกโทษให้"

และสุดท้ายแล้ว
"นายไม่ให้อภัยพี่ก็ไม่เป็นไร ไม่ว่านายจะตัดสินใจยังไง ฉันก็รักนายเสมอ"
 

3.เฉลยความเป็นมาของพ่อแม่โตะ ที่รักลูกและหมู่บ้านไม่น้อยไปกว่ากัน  พ่อโตะ ไม่ได้มีตระกูลสูง ดูไม่ได้มีพลังเว่อร์แต่เลือกใช้ได้ฉลาด ตอนสะบัดเสื้อคลุมรุ่นสี่ใส่นี่แบบเท่โฮก ราศีพระเอกจับ แม่โตะที่รั่วๆก็ดูรักลูกมาก

 



Create Date : 14 สิงหาคม 2562
Last Update : 14 สิงหาคม 2562 0:16:24 น. 0 comments
Counter : 38 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

สมาชิกหมายเลข 2412014
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add สมาชิกหมายเลข 2412014's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.