มะนาวไร้เมล็ดลูกใหญ่ยักษ์จากสวน  ฝีมือปลุกปั้นของดิฉัน  ไม่ยอมออกลูก ตัดให้เหี้ยนเลย ใส่ปุ๋ย  ตั้งแต่วันโดนตัดนางไม่เคยหยุดออกลูกอีกเลย  ลูกเยอะจนต้องตัดทิ้งบ้าง 
สองลูกนี้ ต้องจัดการ ได้น้ำลูกละ เกือบครึ่งแก้ว ไม่เปรี้ยวสักเท่าไหร่ อย่าไปคิดว่ามันเปรี้ยว
 

                  


      ชีวิตไม่มีอะไรแน่นอนจริงๆ   ข่าวการเสียชีวิตกระทันหันของหลายๆท่าน ทำให้ใจอดนึกถึงคนข้างหลังไม่ได้  บางครั้งกำลังรู้สึกมีความสุขจู่ๆในนาทีนั้น ความทุกข์ก็ถาโถมเข้ามาไม่ทันตั้งตัว เรื่องเล็กบ้างใหญ่บ้าง  สิ่งที่พยุงจิตใจได้คือสัจจธรรมความจริง ว่าในที่สุดมันก็จะผ่านไป  เราเคยผ่านมานับครั้งไม่ถ้วน  มันก็จะผ่านไปเช่นเดิม  รักษากำลังใจไว้
                   ภาพถ่ายกับชุดวินเทจประดับดอกไม้ แม้ใครจะคิดว่าไปวัดทำไมต้องซื้อ ก็ไม่ผิดกฎหมายไม่ผิดศีลธรรมเงินของดิฉัน เสื้อผ้าก็ต้องซื้อใส่เรื่อยๆอยู่แล้วทำไมที่ชอบไม่ใส่จะต้องใส่ที่ไม่ชอบทำไมกันและปูนนี้แล้วชอบก็จัดไปจะใส่ไปได้อีกซักเท่าไหร่  ถ้าบวชแล้วก็ว่าไปอย่างนี่ยังไม่ได้บวชสักหน่อย  มันผิดตรงไหนกัน
                  ท่ามกลางหมอกฝน สวนบนดอยฝนตกทุกวัน ท้องฟ้ามืดครึ้ม ปัญหาคือ เครื่องปั๊มน้ำพลังแสงอาทิตย์ไม่ทำงานมาหลายวัน  ระบบไฟฟ้าของปั๊มก็สายไฟใต้ดินรั่วรอช่างมาเดินใหม่เป็นเดือนก็ยังเงียบ  น้ำใกล้หมดแทงก์ ไหลอ่อนตั้งแต่เมื่อวาน ดิฉันกำชับลูกน้องห้ามซักเครื่องซักผ้าไว้ก่อน  จนกว่าแดดจะแรงน้ำไหลเข้าแทงก์  เป็นเรื่องเมื่อดิฉันไปเห็น นางซักผ้าขี้ริ้ว และผ้าอื่นๆ 2 เครื่อง เถียงฉอดๆว่าดิฉันสั่งห้ามเมื่อคืน... ลูกน้องแค่ขอโทษไม่ทราบ ลืม ก็น่าฟังกว่า  
                   แม้จะเป็นคนโปรดคุณแม่รักมาก  แต่ความผิดฐานเถียงข้างๆคูๆ แทนที่จะยอมรับผิด ยังพยายามเถียงไป  ดิฉันถามไม่อยากทำงานแล้วใช่มั้ย (ที่จริงไม่น่าถามเลย แต่ด้วยความสุดทนกับการลอยหน้าลอยตา พูดจาไม่มีหางเสียง ไม่มีสัมมาคารวะ)  นางตอบไม่มีหางเสียงว่า ใช่ ดิฉันไม่แปลกใจและออกจะยินดีด้วยซ้ำ ที่ลูกน้องกระด้างกระเดื่องหัวแข็งออกไปเสียได้  ความผิดนางหลายกระทงแล้ว สงสารก็แต่คุณแม่คงจะนั่งเศร้าซึม ไม่พูดจา เหมือนที่นางเคยทำฤทธิ์ออกไปคราวที่แล้ว  หวังว่าสถานการณ์จะคลี่คลายไปด้วยดี  อย่างน้อยทุกคนก็ยังมีลมหายใจ  สู้ชีวิตกันต่อไปค่ะ เสียดายตั้งใจจะลงรูปและเรื่องดีๆให้คนอ่านสบายใจ แต่ปัญหาในชีวิตไม่แน่นอนจริงๆ เมื่อวานยังลั่นล้าถ่ายภาพอยู่เลย