ธันวาคม 2559

 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
All Blog
ถนนสายนี้...มีตะพาบ กม.ที่ 168 :: หวั่นไหว :: นี่มันประเทศไทยนะ(โว้ย)!!!!


หวั่น คือ fear
ไหว คือ shake 555 อันนี้แปลแบบ กากๆ นะคะ
หวั่นไหว ถ้ามันคือ อารมณ์ เราคิดว่ามันน่าจะ แปลว่า unstability 
อารมณ์นี้ เกิดขึ้นมาเป็นระยะ ... เบาบ้าง หนักบ้าง เกินทนบ้าง ปรี๊ดแตกบ้าง
ในช่วงที่กำลังอยู่ในช่วง เดินทางมาถึงแผ่นดินไทย บ้านเกิดเมืองนอนของตัวเอง

เขียนตรงๆเลยว่า มีหลายหนค่ะ 
ที่ต้องแอบเอา นิ้วชี้และนิ้วโป้ง หนีบติดกันและกระตุก " ดึงขนจมูก "
เพื่อเป็นการเตือนสติตัวเองว่า " นี่เราอยู่ในเมืองไทยแล้ว จริงๆรึ???" 

เริ่มต้นตั้งแต่ .... เช็คอินที่ โรงแรมระดับ ห้าดาวครึ่ง 555
ที่ราคาห้องสุดแพงแรงส์ไม่เลิก  ในราคาที่รวม...
อาหารเช้า และยุงอีกฝูงใหญ่ให้ด้วย 
เผื่อเหงาจะได้หากิจกรรมทำร่วมกันกับ ยุง!!!!

ผ่างงงงงง <<<< เสียงเปิดประตูแท๊กซี่  
ก็มี เจ้าหน้าที่ หน้าเยอรมัน พูดอังกฤษสำเนียงฝาดๆ เข้ามาต้อนรับ
เอิ่มมมมม พนักงานคนไทยมันไม่รับมาทำงานกันแล้วเหรอคะ? 
คุยไปได้สักพัก อิเจ๊เห็น passport เข้าก้อ อ่ะ จ้อกันต่อเป็นภาษาเยอรมัน! 
หวั่นไหวๆๆๆๆๆ นี่กรูอยู่เมืองไทยแล้วจิงๆรึ???

อีกโรงแรม....ทริปนี้เราย้ายที่ นอนกันทั้งหมด สามที่สามโรงแรมค่ะ
อีโรงแรมสุดท้าย แบบว่าดังนะ มีชื่อเสียงล่ะ
เราก็มานั่งที่เค้าน์เตอร์เตรียม check in 
เห็นหน้าพนักงาน น้องคนนี้หน้าไทยมาก แต่ โทดทีฮ่ะ พูดไทยม่ายล่าย อ่าาา

เรานะ แบบเซงมากเลยอ่ะ 
สามีบอก นี่ถ้าเป็นโรงแรมที่เยอรมัน แล้วพนักงานรีเซฟชั่นพูดเยอรมันไม่ได้
เค้าบอกเลยว่า เตรียมตัวมีปัญหากับแขกเยอรมันที่มาพักได้เลย

.....  .....  .....

ต่อมา หวั่นไหว ไม่เลิก!!!
เหตุเกิดที่ เขาหลักค่ะ 
ต้องเกริ่นกันก่อนนะคะ ว่า เราเป็นคนที่ชอบร้านอาหารแบบบ้านๆไทยๆ
เราเฉยมาก กับ อาหารหรูบุฟเฟ่ต์โรงแรมไรแบบนี้
พูดง่ายๆ คือ โหยหา อะไรที่เป็นแบบบ้านๆติดดินๆมากๆอ่ะ

ที่เขาหลัก เราไปแวะทานร้านของคนไทย 
ทำโดยคนไทย เสริฟ์โดยคนไทย ราคา เอิ่มมมม 555 ราคาสำหรับฝรั่ง
อันนี้เข้าใจ ไม่ขายราคานี้อยู่ไม่ได้แน่นอน อิอิ 

และด้วยความที่อยู่โซนนี้นานถึง เก้าวัน !!!!! 
เราแวะทานร้านอาหารของคนไทยจริงๆ หลายหนมาก 
จนกระทั่ง คืนหนึ่ง เราเห็นร้านนี้ใหญ่ดี คนเยอะ อ่ะๆ ลองดูๆ
แปะป้ายค่ะ ขายซีฟู้ด อาหารไทย 
เข้าไปนั่งเด็กเสริฟ์วิ่งปรู๊ดดดดเข้ามาบริการ

นางพูดไทยม่ายล่ายยยยยยยย เพราะนางไม่ใช่คนไทย
เราบอก เราจะสั่งอาหารไปเรียกคนที่พูดไทยได้มา! 

-/:);(฿&@%#$}{][€*^!!??_¥¥€€~%}%^~+|€$~$~$~!!!!!

ชั้นเป็นคนไทย มาเที่ยวเมืองไทย คือกรูเบื่อเหลือเกินคร่ะ
ที่จะต้องมาจีบปากจีบคอ พูดภาษาที่ไม่ใช่ภาษาพ่อภาษาแม่กะพวกมรึงอ่ะ 
ที่นี่ประเทศไทย อยากจะมาทำมาหากินที่นี่ ฝึกพูดไทยซะนะ
( ไม่ได้พูดออกไป.... ไม่กล้าพูดกัวมันเอาน้ำล้างตรีนใส่แก้วมาให้ดื่ม 555)

สักพัก น้องคนที่พูดไทยได้บ้างงงงงงง ก้อรีบวิ่งมาหา! มารับออเดอร์
สาบานได้ค่ะ ว่าอีนี่หน้าตาโรฮิงญา ม๊ากกกกกก! 
พูดไทยได้แบบฝาดๆ  .... 
สั่ง ส้มตำไทย ที่รสชาดเหมือน ใช่ซ่งติงตำมาให้กิน
สั่ง ซีฟู้ดนึ่งมะนาว ทั้งจาน มีน้ำยำราดมาหนึ่งช้อนชา 
ซีฟู้ดนี่คือ แห้งงงงงงแหงะ ติดจาน และเย็นชืดดดดด

*** สาบานได้ว่า ถ้าไม่ติดว่าสามีไปด้วย ***
ดิชั้ลล์จะยกจานนี้ เดินไปในครัว ไปหาตัวคนทำ 
และจะบอกกับเค้าว่า ถ้านี่คือ รสชาดที่เค้าชอบ และคิดว่าดีแล้ว
กรูจะยกทั้งจาน ให้มรึงเอาไป แDรกฟรีๆเลยคร่ะ 

สุดท้าย.... ถึงได้มารู้ว่า อิร้านนี้ เจ้าของคือ อินเดีย
คนในครัว คนเสริฟ์ คือพม่า
คนไทย มีค่ะ " ก้อ กรู นี่ไงคะที่ซื่อบื้อเข้าไปอุดหนุนมัน" !!!!!!!!
ทำอาหารไทย ออกมาได้หน้าด้านมากๆ 

มันส์ปาก .... หวั่นไหว ไม่หยุดคร่ะ 
มาเจอร้านอาหารบนเกาะสวาทหาดสะอึ๋ย! เกาะ พีพี
เจอร้านดี๊ ดี แสนดี เลยค่ะ 
คนไทยทำเองคนบนเกาะชาวเล มาช่วยกันทำงาน

มีหลายร้านล่ะนะ แต่ร้านที่เราชอบที่สุด คือร้านที่เราไปกินทุกวัน
และ อีกล่ะ ...นิสัยชอบลอง ก้อบอกสามี...วันนี้เราลองร้านข้างๆนะ
ร้านนี้เราเห็นคนแน่นทุกคืน เพราะเค้าขายพิซซ่า
พิซซ่า เป็นอาหารกระจอก 555 ในสายตาของเรา
ประมาณว่า อิ่มจังราคาถูก และไม่ได้คุณค่าห่านจิกไรเลยทางโภชนาการ

เราก็ไปลองนั่งค่ะ น้องคนไทยมารับออเดอร์
ร้านนี้บอกก่อนว่าไม่ค่อยมีคนไทยไปนั่งนะคะ เดาเอา...
เพราะเค้าบริการ คนไทยด้วยกันแบบ สะใจ!!!! จริงๆ
เรา : สั่งส้มตำไทยค่ะ เห็นในเมนูมีใส่กุ้งสด ไม่มีตำไทยเหรอคะ
เด็ก: มีค่ะ ก็สั่งแบบไม่เอากุ้งสดสิคะ ราคาเท่ากัน 200บาท
เรา : เอิ่มมมมม ทำไมราคาเท่ากันล่ะคะ? 
เด็ก: ก็มันเป็นมาตราฐานค่ะ 

เราขี้เกียจต่อปากต่อคำ เราก็เลิกถาม.....
หันไปสั่งอาหารต่อ จะได้จบๆไป
เรา: งั้นเอาส้มตำกุ้งสดแต่ตำแบบตำไทยนะคะ 
ขอรสชาด เปรี้ยวหวาน ใส่พริกแค่เม็ดเดียวพอ
เด็ก: พี่คะที่นี่เค้ามีมาตราฐานอยู่แล้วนะคะ ถ้าสั่งส้มตำนี่
เค้าก็ใส่พริกให้แค่เม็ดเดียวอยู่แล้ว
เพราะร้านนี้ เค้าทำขายให้คนต่างชาติอ่ะค่ะ

กรู<<<<< โกรธคือโง่โมโหคือบ้า ท่องไว้ๆๆๆๆๆๆ
เราก้อเงียบนะ ..... ก็ก้มหน้าดูเมนูต่อไป 
อีนี่ก็... ยังไม่จบค่ะ พูดต่ออีก 
" แล้วถ้าแฟนพี่ " 
หยุดค่ะ !! คนนี้ไม่ใช่แฟนค่ะ คนนี้คือสามี!!! ฉันก็แก้ข้อมูลให้เค้าไป
ผัวค่ะผัว 555 อีนี่ก้อพูดต่อค่ะคุณ ...
นั่นล่ะค่ะ ..ไม่อยากทานเผ็ด เราก็ไม่ใส่พริกให้ค่ะ 
*** อืมม์ ...นี่มันจะมาบอกช้านทำมายยยยยยเนี้ย!ห๊าาาาาาา***

ปรี๊ดดดใกล้แตก ความหวั่นไหว ใกล้จะแปลงร่างเป็น ความสนั่นหวั่นไหว! 
โกรธคือโง่ โมโหคือบ้า ท่องไว้ๆๆๆๆ
 เราก็หาเมนูผัก ได้ ก็หันไปสั่ง ผัดผักบุ้ง ....
เราเข้าใจว่า ผัดผักบุ้งนี่เค้าใส่เต้าเจี้ยวเนอะ
และมันก็จะเค็ม เราไม่กินข้าวเยอะอ่ะ เรากินผัดผักเปล่าๆ 
ฉะนั้น เพื่อเป็นการรักษการทำงานของ ไต .....
ชั้นก็หันไปบอกว่า " ผัดผักบุ้งนี่ ขอแบบ ไม่เค็ม นะคะ" 

เด็ก : ไม่ได้หรอกค่ะ ร้านเรามีมาตราฐานเค้ามีสูตรของเค้าที่
จะทำอาหารออกมาขายนะคะ
.... พ่อแม่พี่น้องคะ .... กรู ไม่ไหวแล้วคร่ะ ณ จุดๆนี้ ....
เรา: มาตราฐานยังไงเหรอคะ ที่จะบอกแม่ครัวไม่ได้ส่าจานนี้ ทำแบบไม่เค็ม?
หรือว่าร้านคุณ ทำอาหารแช่แข็งเอาไว้ล่วงหน้ารึเปล่าคะ
คือพอลูกค้าสั่ง ก้อค่อยเอาออกมาอุ่นขาย?????

เราไม่กินเค็ม เราต้องการแบบนี้ ทำได้หรือไม่? 
Yes or No???? ตอบกรูมาสิ! 
เด็ก : เดี๋ยวหนูเขียนไปในออเดอร์ให้ก็แล้วกันนะคะ 

จากนั้นเราสั่ง น้ำมะม่วงปั่น zero sugar ไม่เอาน้ำเชื่อม 
เด็กบอก ถ้าเป็นเครื่องดื่มได้ค่ะ อ่ะนะ ไร้มาตราฐานสินะมรึง! 
555 เห็นทุกอย่างมีมาตราฐานหมด!!! 

ร้านนี้ก็ หนเดียวค่ะ ลาขาดยันชาติหน้า 
จริงๆรสชาดใช้ได้นะคะ 
แต่ การต่อปากต่อคำ ของเด็กที่รับออเดอร์นี่ 
เป็นความทรงจำที่ ทำเอา ผวาทุกครั้งที่นึกถึงค่ะ

แถมให้อีกร้าน อันนี้ที่ เขาหลักค่ะ
เราอยากกินหอยลาย ซึ่งเราก็พอรู้มาว่าทางใต้หากินยาก
เจ้าของร้านค่ะ ฮีบอกมาเลย พรุ่งนี้มากิน จะหาไว้ให้.... ครึ่งโล
ณ จุดๆนี้ หวั่นไหวเลย รู้สึก สเปเชี่ยล ขึ้นมาทันตาเห็น
..... วันต่อมาไปอีกร้านนี้ ตามคำสัญญา ...ที่เฮียบอกไว้ ! 
ไปถึง...สั่งเครื่องดื่มมาดดื่ม กำลังจะสั่งอาหาร ...
เฮีย บอก ไปหาแล้ว มันไม่มีอ่ะที่ตลาดน่ะ 
อ่ะไม่เป็นไร .... เข้าใจว่ามันของธรรมชาติ
หอยลาย จะไปบังคับให้มีก็ไม่ได้อ่ะ 

ไฮไลท์อยู่ตรงนี้ค่ะ ...อยากกอนข้าวผัดปู จานละ 150บาท
สั่งค่ะ ผลคือ เฮี๊ยยยยยย เฮียยยยย บอกกลับมาว่า
ทำไมไม่สั่ง ปูมาทั้งตัวเลยล่ะ เดี๊ยวทุบให้ 
เอาป่าว เดี๊ยวทำข้าวผัดมาให้ จะได้กินกะปูไง 
เอิ่มมมมม?????? งง ไหม 

เราก็บอกไม่เอาอ่ะ มันเยอะไป อยากกินแค่ข้าวผัดปูอ่ะ
เฮียบอก ปูกิโลนึงแพงมาก 
ข้าวผัดปูจานละ 150฿ เองผมขายแล้วขาดทุน ผมขายไม่ได้ 
ป๊าดดดดดดด!!!!!! 
เราก็ พูดกลับไปว่า 
"ถ้าขายไม่ได้ แล้วเอามาแปะไว้ในเมนูทำไมล่ะ"

ตอนนั้นเรากำลังจะ บอกให้เช็คบิลเลย คือ โมโหอ่ะ
ขายไม่ได้ แต่เอาเมนูมาให้ลูกค้าเลือกทำไมวะ
และ เมียของเฮียก้อรีบวิ่งออกมาจากในครัวบอก 
เดี๊ยวทำให้ และเค้าก้อขอโทษเรา

เศรษฐกิจ ที่ไทยแย่มากๆ อันนี้เราสัมผัสได้เลยนะ
จากความรู้สึกของคนรอบๆข้างจากคนทำมาหากิน
คือเราเข้าใจนะ แต่....บทบาท และหน้าที่ มันก็สำคัญอ่ะ
เราคือลูกค้า คนพวกนี้คือ คนขายสินค้า
บางทีเราก็พยายามถามตัวเองว่า ... ทำไม? แค่จะสั่งอาหารกินแค่นี้
มันถึงได้ ดราม่าจิงๆ ให้ดิ้นตาย!

... ทั้งหมดนี้ เทียบแทบไม่ได้ กับความหวั่นไหว ...

เมื่อถึงสถานีสุดท้าย...ป่าตอง ภูเก็ต 
สถานีนี้ เราแวะเพื่อพักผ่อน ก่อนที่จะขึ้นเครื่องกลับบ้านค่ะ
ป่าตอง ...ที่ๆ สึนามิ มาเยือนหลายปีก่อน
สร้างความเสียหายในพริบตา...
แต่ ป่าตองในวันนี้ ที่ฉันไปเดินตอนกลางคืนกับสามี
มัน.....เน่ามากอ่ะ 

ฉันได้เห็น ร้านขาย เคบับ Döner ที่เยอะมากกว่าแถวบ้านในเยอรมัน
ฉันได้เห็น ร้านข้างถนน ขายไอติมจาก Istanbul 
สาบานได้ว่า ตั้งแต่มาอยู่เยอรมัน ยังไม่เคยเห็นแบบนี้มาก่อน
* ทำไมขยันเปรียบเทียบกับเยอรมัน เหลือเกิน?" 
ก็เพราะ ตุรกี อยู่ใกล้เยอรมันมากกว่าที่ไทย
และ แต่ละร้านที่เยอรมัน กว่าจะเปิดได้ รัฐฯมีขั้นตอนที่เข้มงวดมาก

ฉันได้เห็น ห้างจังซีลอน ชั้นล่างแทบค่อนฟลอร์ ที่มีแต่คนขายหน้าอินเดีย 
ฉันเห็นคนพม่า ทำงานในร้านอาหาร งานก่อสร้าง และที่อื่นๆอีก
คนไทย ณ วันนี้เค้าไปทำมาหากินอะไรกันแล้วเหรอคะ? 
แม้กระทั่งโรงแรมสี่ดาว ที่ฉันพักที่นี่ 
คนทำงานในตอนเช้า ในภัตตาคารที่เสริฟ์บุฟเฟ่ต์
เค้ายังมีพนักงานที่พูดไทยไม่ได้เลย พูดได้แต่จีน กับอังกฤษ 
เพราะที่ภูเก็ต ป่าตอง ลูกค้าคนจีนเยอะมาก
หยั่งกะยกปักกิ่งมาไว้ที่นี่ 555

เรื่อง คนต่างชาติ มาทำงานในประเทศนี่
ฉันมองว่าเป็นเรื่องดีนะ ถ้าทุกคนเสียภาษี มีใบอนุญาตทำงาน
และจ่ายเข้าระบบประกันสังคมทุกคน!!! เหมือนที่เยอรมัน

คำถามที่คาใจ ทำให้หวั่นไหว....
อีกสิบปี จากนี้ไป...ไทยจะไปทางไหนหนอ? 
คนต่างชาติคือเข้ามา แย่งงานคนไทยทำ
และลอยนวล ขนเงินกลับบ้านหรือเปล่า? 

คนขับรถเล่าให้ฟังว่า นักลงทุนจีน เข้ามาลงทุนกันเยอะ
เพื่อรองรับ คนจีน ที่เข้ามาประเทศไทย
ถ้าเป็นแบบนี้ มันคือ สิ่งที่ประเทศเราต้องการแบบนี้หรือ?
นักท่องเที่ยวจีน ไปที่เยอรมันต่อปีนี่คืออันดับต้นๆ 
แต่...ไอ้ประเภทจะเข้ามมามั่วนิ่ม แย่งงานคนที่นี่ทำโดยไม่เข้าระบบเยอรมันนี่
บอกเลยว่ายากมาก แม้ว่าจะมีก็ตาม แต่หากจับได้ ค่าปรับเริ่มต้นที่ 50000€ 
ต่อหัว หากจับได้ .....

อีกสิบปี ...
เรามาถึงจุดนี้กันได้อย่างไร 
ลูกหลานเราจะอยู่กันแบบไหน? 
เราจะตอบพวกเค้าอย่างไร? 
...... ปัดโธ่ว์....ว้อย!!!!!!! .......
ฮ่าๆๆๆๆ ขอบคุณที่เข้ามาหวั่นไปด้วยกันนะคะ 
บับบายคร่ะ



Create Date : 15 ธันวาคม 2559
Last Update : 15 ธันวาคม 2559 15:53:45 น.
Counter : 463 Pageviews.

3 comments
  
บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
กะว่าก๋า Dharma Blog ดู Blog
สายหมอกและก้อนเมฆ Photo Blog ดู Blog
ตุ๊กจ้ะ Topical Blog ดู Blog
Close To Heaven Food Blog ดู Blog
tuk-tuk@korat Travel Blog ดู Blog
คนบ้านป่า Literature Blog ดู Blog
Max Bulliboo Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


หมวดนี้ละกันนะเจ้

ที่พีพีนี่ถ้าหนูเจอ หนูเปลี่ยนร้านกินจริงๆ นะ เหอๆ


พูดยังไงดี คนไทยหลายคนก็ยังไม่สำเหนียกนะคะ

ทั้งที่มีคนมาทำงานบ้านเราแทนเราเยอะแยะ

แต่ก็ยังไม่สู้งาน ไม่อดทน ไม่ฝึกภาษา

บางทีก็รู้สึกว่า...เออ ก็สมควรแระ จริงๆ นะเจ้
โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 15 ธันวาคม 2559 เวลา:18:58:33 น.
  
คุณสามีเป็นพวกขาลุยจริงๆ แต่มันก็สมควรอยู่หรอกที่จะพูดแบบนั้น พูดภาษาไทยไม่ได้นี่มันน่าข้องใจจริงๆ

555 จะเรียกว่าโชคดีหรือยังไงดี เข้าร้านอาหาร เจ้าของคนอินเดีย

ผมรู้สึกว่าพนักงานมันกวนทีนนะครับ บางอันมันไม่ต้องพูดออกมาก็ได้ ไม่พูดไม่ว่าใบ้หรอก ไอ้ร้านนี้ก็สมควรอยู่ครับ ครั้งเดียวก็เกินพอ


เจ้าเรื่องไม่ค่อยดีกับร้านอาหารเยอะแหะ เศรษฐกิจไม่ดีจริงๆ แหะครับแต่ก็ไม่ใช่เหตุผลที่ร้านอาหารจะมาพยายามโกงลูกค้าแบบนี้นะ

หึหึหึ อีกหน่อยก็ล้าหลังไปเรื่อยๆ ครับ มองโลกตามความเป็นจริง ผมไม่เห็นว่านักลงทุนต่างชาติจะเพิ่มการลงทุนในไทยเลย มีแต่หด ย้าย แม้แต่นักลงทุนไทยเองก็ยังไม่กล้าขยายการลงทุน

ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา เห็นก็ไม่หลั่งหรอกครับ


Max Bulliboo Literature Blog
+
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 15 ธันวาคม 2559 เวลา:22:28:57 น.
  
อ่านแล้วมันส์มากค่ะ เพราะเคยเจอแบบนี้เหมือนกันค่ะ คนในร้านไม่ค่อยเจอจะสั่งอาหารพนักงานบอก ยังสั่งไม่ได้ค่ะ พี่ที่ไปด้วยถามว่า ทำไมสั่งไม่ได้คะลูกพี่หิว นางตอบกลับมาว่าพ่อครัวทำไม่ทัน คือนี่หิวแทบจะกินหัวเด็กเสริฟได้อยู่แล้ว ไม่ให้สั่งเพราะพ่อครัวทำไม่ทัน ทั้งๆที่ในร้านก็มีสี่โต๊ะเอง รานส้มตำร้านหนึ่งย่านดัง ชื่อร้านมีคำว่า ครกและช้าง
โดย: อุ๊อิ๊ (สมาชิกหมายเลข 3594940 ) วันที่: 22 ธันวาคม 2559 เวลา:14:45:30 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

BlogGang Popular Award#13



Max Bulliboo
Location :
  Germany

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 83 คน [?]



มีความตั้งใจนำทาง มีบทเรียนเป็นภูมิคุ้มกันให้ชีวิต ไม่มีพรสวรรค์แต่สร้างพรแสวงมาตลอด ชอบเรียนรู้สิ่งใหม่ ดีใจที่ได้มีโอกาสได้เรียนรู้อะไรมากมายที่มีประโยชน์จากที่ Bloggang แห่งนี้่ค่ะ มาอยู่เป็นเพื่อนกันนะคะ

อยากเปิดให้ทุกคนได้เข้ามาเขียนความคิดเห็นได้แบบเสรี โดยไม่ต้อง Log in เข้ามาค่ะ ดังนั้น **ขออนุญาต ไม่รับ "ฝากร้าน" โฆษณาอะไรทั้งหลายนะคะ**