Group Blog All Blog
|
Serve Him MOU Day 29 : พ็อตกดแห่งกูริมรี (구림리벚꽃)  7th April 2025 เช้าที่ 29 ของการใช้ชีวิตครูแลกเปลี่ยนที่แฮนัม - เกาหลีใต้ เช้าวันจันทร์ที่ผ่านการแพลนกันไว้แล้วว่า... ว่างอย่างนี้ไปล่าพ็อตกตกันอีกทีที่กูริมรีดีไหม เพราะคราวก่อนที่ไปกับศบ. สะดวกสบายก็จริงแต่ยังไม่อิ่ม ยังไม่ทั่ว ก็นะเที่ยวแค่ชั่วโมงเดียว หรือไม่ถึงก็ไม่เชิง รอบนี้จะเป็นการเยือนกูริมรีรอบที่สี่ แต่เป็นรอบที่สองที่ไปกันเอง ชอบการเกาะบัสไปกันเอง อิสระ ไม่มีกำหนดเวลา ยอมรับอย่างหนึ่งว่า.... เราขยาดกับการเที่ยวกับคนเกาหลีค่ะ 5555 คือไม่ชิลล์ รีบเร่ง และแตกแถวไม่ได้ รีวิวกูริมรี รอบสาม : Click Link Here รีวิวกูริมรี รอบสอง : Click Link Here รีวิวกูริมรี รอบหนึ่ง : Click Link Here  กินข้าวและนัดน้อง ๆ สายหน่อย เก้าโมงกว่าก็พากันเดินไปที่สถานีรถบัสของแฮนัมที่ห่างจากที่พักไป 240 เมตร ไปรอที่ทางขึ้นบัสไปแดฮึงซาอันนี้เริ่มเก่ง เพราะไปเองคราวก่อน รอบัสที่ออกทุก ๆ ครึ่งชั่วโมง  พอได้เที่ยวเอง แม้แต่การเกาะบัสเพื่อถ่ายรูปยังมีเวลาทำเลย 5555 บัสออกตรงเวลาค่ะ แม้ว่าบนรถจะมีแค่เราสามคน ครู ศิษย์ และคุณลุงคนเกาหลีอีกแค่หนึ่งคนเท่านั้น ความรถโล่ง เราเลือกนั่งหน้าสุดใกล้คนขับเพื่อเกาะวิวพ็อตกดรายทางอย่างนี้                        เก็บพ็อตกตในสวนสาธารณะกูริมรีและริมน้ำที่คราวก่อนไม่ได้เก็บเสร็จแล้ว เราเดินย้อนขึ้นไปสุดปลายอุโมงค์ที่คราวก่อนนั่งรถ ศบ.มาลง รอบนี้ตั้งใจเก็บรูปให้ได้เยอะ ๆ ค่ะ กำลังบานสะพรั่งสวยงาม คนก็ยังไม่ค่อยมาเดินเท่าไหร่ เสร็จกลุ่มเรา         เก็บทุกมุมจนไม่ค้างคาสิ่งไดแล้ว เราเดินกลับไปทางเดิม เพื่อเก็บตรงสนามเด็กเล่นใกล้ ๆ สวนธารณะกูริมรี แล้วจะเดินเท้าไปกินมื้อเที่ยงที่ร้านอาหารจีนแห่งกูริมรี       เดินเท้าไปอีกสักพักจะถึงร้านประจำของเรา เรียกอย่างนี้เพราะมาบ่อย แต่ในบล๊อกนี้ถ้าจำไม่ผิด น่าจะรอบที่สอง       ทางเดินสวยขนาดนี้ เดินใต้ต้นพ็อตกตไปเรื่อย ๆ อย่างนี้ อากาศไม่ร้อนอย่างนี้ สองโลก็เดินได้ค่ะ เดินไปครูแบงค์ก็บ่นอยากมาเลี้ยงหมูที่เกาหลี เดินไป ขำไป     ถึงแล้วร้านอาหารจีน.... คนท้องถิ่นเรียก ในตำราเรียนเกาหลีก็เรียก แต่เรามองยังไงก็ร้านอาหารเกาหลีนั่นแหล่ะ 555 มาครั้งที่สอง สั้งอะลาคลาสใครมัน เยอะกินจะไม่หมด   จาจาเหมี่ยน หรือจาจามยอง กินกับไชเท้าดองเราชอบมาก กลายเป็นจานโปรดเพราะกินไม่เบื่อตลอดสองเดือนที่อยู่ที่เกาหลี กินเสร็จนั่งไถมือถือรอบัสเข้าแฮนัมกัน      บ่ายแก่ ๆ เรารอบัสเกือบชั่วโมง บางทีก็อยู่อย่างไม่มีรถ เหมือนขาแขนขา คิดถึงรถที่เคยขับ อยากไปไหนก็ไป แต่มันใช้ไม่ได้กับที่นี่.... เราไม่ค้างคาอะไรที่กูริมรีแล้ว แต่ไม่ได้หมายความว่าเราจะไม่ได้มาที่นี่อีกนะ เรายังมาที่ตำบลนี้อยู่เรื่อย ๆ เพราะร้านอาหาร เพราะคาเฟ่กระจายตัวอยู่ทั่วตำบลกูริมรี ... ขอบคุณที่แวะมา 
|
mariabamboo
 ฝากข้อความหลังไมค์ Rss Feed  Smember ผู้ติดตามบล็อก : 62 คน [?] 日々の時間を大切に。 วันเริ่มเขียนบล๊อก 15 มีนาคม 2553 มองโลกผ่านเลนส์ด้วยตาข้างขวา รักการเดินทาง รักการบันทึก 2012 ชมเชย บ้านหมอนอุ่น 2015 เงินรางวัล 20,000 ฿ "เที่ยวไปทั่วฯ" 2015 ชมเชย Parenting Blog Award#11 2016 อันดับ 2 Best Parenting Blog Award#12 2016 อันดับ 3 Best Photo Blog Award#12 2017 อันดับ 3 Best Photo Blog Award#13 2018 อันดับ 2 ฺBest Photo Blog Award#14 2019 อันดับ 2 Best Photo Blog Award#15 2020 อันดับ 3 Best Photo Blog Award#16 2021 อันดับ 2 Best Photo Blog Award#17 2022 อันดับ 2 Best Photo Blog Award#18 2023 อันดับ 1 Best Photo Blog Award#19 2024 อันดับ 1 Best Photo Blog Award#20 2025 อันดับ 1 Best Photo Blog Award#21 Friends Blog
Link |
||||||||||||
