สวรรค์ส่งเรามาเกิดเพียงครึ่งเดียวปล่อยอีกครึ่งหนึ่งของตัวเรา ไว้ที่ไหนก็ไม่รู้ เราต้องเสาะหาติดตามให้พบ เพราะเหตุนี้มนุษย์ถึงกอดตัวเองไม่เพียงพอ เราต้องกอดใครอีกสักคนและให้เค้ากอดตอบ อ้อมแขนถึงจะสมบรูณ์...

<<
ตุลาคม 2552
 
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
28 ตุลาคม 2552
 

พรุ่งนี้ไม่รู้เป็นไง





พรุ่งนี้แล้ว...
เปิดเรียน...
ไม่ชอบเลย...



ตอนนี้รู้สึกว่าชีวิตที่เคยเงียบสงบวุ่นวายขึ้นมาเยอะเลยทีเดียว หลายอย่างก็เป็นปัญหาเดิมๆ ซ้ำซาก แต่ไม่ว่าจะเกิดขึ้นอีกกี่ครั้งเราก็ยังทำใจให้เฉยอย่างที่บอกกับทุกคนไม่ได้ มันยังคิด ยังว้าวุ่นใจ ยังเป็นสิ่งที่ไม่เคยสลัดทิ้งออกจากใจได้อยู่ดี ถ้าโตกว่านี้ก็คงดี...
จบเรื่องนี้ไว้ที่ตรงนี้ จะไม่พยายามคิดถึงมันอีก ....

สัปดาห์ที่ผ่านมามีสิ่งใหม่ๆ เข้ามาในชีวิตอันเงียบเหงาของเรา ตื่นเต้น ตลก แปลกใหม่ ปวดหัว ปวดประสาท กวนตรีน ปากเสีย หลุดโลก รำคาญ ฉลาด ซับซ้อนและเข้าใจยาก ... หลายหลายอารมณ์ที่สุดเลยสิ่งๆ นี้ ถ้าเป็นหนังสือคงเป็นหนังสือที่เราลังเลที่จะหยิบมาอ่านมากที่สุด เพราะแค่หน้าปกก็ทำเราหัวปั่นไปหมด

แต่....
แต่....
แต่....
แต่...เราก็อยากลองอ่านดู ถ้าอ่านไม่รู้เรื่องจริงๆ คงต้องวางและส่งคืนห้องสมุด เอาน่ะ อย่างน้อยก็ได้อ่านหนังสือเก่าเก็บที่วางอยู่บนชั้นบนสุดของชั้นหนังสือ ซอกมุมที่ไม่ค่อยมีใครสนใจ "ค้นหา" มันเท่าไหร่...

ทุกวันนี้พยายามที่จะมีความสุขกับสิ่งที่เป็นอยู่ที่สุด พรุ่งนี้จะเกิดจะเป็นอะไรค่อยว่ากันอีกที ไม่อยากคิดไม่อยากคาดเดาล่วงหน้า ทำดีที่สุดก็น่าจะโอเคแล้ว...



คิดถึงเพื่อนสมัยมัธยมมาก...
คิดถึงความรักความผูกพันความเข้าใจ...



เมื้อกี้ป้าพึ่งโทรมาหา บอกว่าซื้อโทรศัพท์ใหม่ให้ อีกแระ...คุณป้าที่รัก มีของมาหลอกล่อตลอดเลย โทรศัพท์เครื่องแรกในชีวิตป้าก็เป็นคนซื้อให้ มาเครื่องนี้ป้าก็ซื้อให้อีก ไม่ได้บอกว่าอยากได้สักหน่อยแต่ก็ดีเนอะ ของฟรีแต่ก็มีความหมายเพราะคนที่รักอุตส่าห์ซื้อให้ เฮ้อ...แต่กว่าจะได้ใช้คงปีใหม่นู้นแหละ ตอนนี้ให้น้องชายใช้แทนไปก่อนละกัน ปีใหม่คงได้กลับบ้านนอกไปเจอครอบครัวที่แสนอบอุ่น... ตอนเด็กๆ เรากลัวป้ามาก ไม่รู้สิ...รู้สึกว่าป้าดุ แต่พอโตขึ้นมาไม่ยักกลัวเท่าไหร่แต่รู้สึกว่า "รักป้า" มากๆ แทน ป้าใจดีที่สุด อาจเพราะเราโตขึ้น ไม่ใช่เด็กๆ ที่ป้าต้องมาคอยจ้ำจี้จ้ำไชล่ะมั้ง เฮ้อ...มีหลายอย่างที่ป้าทำให้หลานๆ ทุกคน เจียระไนยไงก็หมด แต่เอาเป็นว่าจะตอบแทนทุกสิ่งทุกอย่างที่ป้าให้มาเมื่อวันนั้นมาถึง ตอนนี้เป็นเด็กดีไปก่อนละกันนะจ๊ะ....


ไปอ่านหนังสือต่อก่อน ยิ่งอ่านยิ่งงง มึนๆ แต่ก้ตื่นเต้น....







 

Create Date : 28 ตุลาคม 2552
1 comments
Last Update : 28 ตุลาคม 2552 19:03:07 น.
Counter : 548 Pageviews.

 
 
 
 
สู้ๆนะคะ อีกไม่นานก็ผ่านพ้นไป
 
 

โดย: ปอมเปื้อนโคลน วันที่: 28 ตุลาคม 2552 เวลา:19:38:49 น.  

Name
* blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Opinion
*ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet

Miracle_oo
 
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




สายหยุดหยุดกลิ่นฟุ้ง ยามสาย สายบ่หยุดเสน่ห์หาย ห่างเศร้า กี่คืนกี่วันวาย วางเทวษ ราแม่ ถวิลทุกขวบค่ำเช้า หยุดได้ฉันใด....
[Add Miracle_oo's blog to your web]

 
pantip.com pantipmarket.com pantown.com