Group Blog
 
<<
กันยายน 2562
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
 
3 กันยายน 2562
 
All Blogs
 
2018 Mae Hong Son driving trip : แม่ลาน้อย - ผาบ่อง- หมู่บ้านกะเหรี่ยงคอยาว - ซูตองเป้ -แม่ฮ่องสอน

บล็อกก่อนหน้า  >> เชียงใหม่ - ออบหลวง - สวนสนบ่อแก้ว- แม่ลาน้อย

ตื่นแต่เช้า เนื่องจากเสียงคุยจ๊อกแจ๊กของห้องข้างเคียงที่มายึดระเบียงหน้าห้องอิฉันเป็นที่นั่งเจรจากัน 144   อย่างที่บอกไว้ คือประตูระเบียงอิฉันมันเป็นกระจก และเตียงอยู่ติดกับประตูกระจกนี้พอดี และที่นั่งที่ระเบียงก็อยู่ติดกับประตูกระจกพอดี พอคนข้างห้องมานั่งคุยก็เหมือนกับมานั่งคุยกันข้างเตียงเลย ทำให้เราต้องปิดม่านไว้เพื่อความเป็นส่วนตัว

อาเฮียเคืองมาก เพราะแทนที่เราจะได้นั่งชิลล์ริมระเบียงกินกาแฟกันก่อนออกไปกินข้าวเช้า  ก็ต้องอยู่ในห้องอุดอู้   เฮียเลยพาลเหวี่ยงวีนไปหมดว่าโน่นก็ไม่ดีนี่ก็ไม่ดี  143  แหม่ แล้วมันใช่ความผิดของรีสอร์ทเค้ารึง๊ายยยย

 อ้ะ.. งั้นเรารีบกินรีบออกไปดีกว่า 

เดินเล่นดูบริเวณเล็กน้อย ก่อนไปหาข้าวกิน
 




เขียวครึ้ม ธรรมชาติดีมาก




บริเวณพื้นที่พักผ่อนส่วนกลาง ทำได้น่ารัก มีที่นอนเล่นแบบตาข่ายด้วย






นั่งๆนอนๆเลื้อยดูวิวท้องนา








เดินดูห้องพักรอบๆ ที่พัก ว่าเค้ามีแบบไหนกันมั่ง ห้องมีหลายแบบเลย เป็นเต๊นท์ที่อยู่ในร่มก็มี 118




เป็นแบบเรือนใหญ่ก็มี ห้องอื่น ๆ ดูดีงามนะคะ (และทุกห้องมีบริเวณนั่งเล่นส่วนตัว ยกเว้นอีห้องข้างๆ อิฉัน)




ยิ่งเห็นห้องอื่นก็ยิ่งเดือด 144  งั้นไปหาอะไรกินดีกว่า

อาหารเช้าก็โอเค มีกล้วย มีข้าวเหนียวให้ด้วย




นอกนั้น ก็เป็นอาหารเช้าบุฟเฟ่ห์แบบทั่ว ๆ ไป สมราคา





วิวดีให้ 5 ดาว






ขับรถออกมาหน่อยนึง  ว่าจะแวะกินกาแฟซักหน่อย เจอป้ายริมทาง 
ป้ายบอกว่าใส่ชุดชาวเขาฟรีด้วย




 ที่นี่แม่ลาหลวง






เข้ามาข้างใน เจอชุดชาวเขาเต็มเลย  เค้าให้บริจาคตามใจ





และที่นี่ วิวงามหยด












สั่งกาแฟ แล้วหันมาสนอกสนใจชุดชาวเขากัน






ป้าคนขายมีคนเดียว บอกให้หยิบๆ ชุดมาลองใส่กันดูนะจ๊ะ เดี๋ยวป้าไปชงแฟมาให้ ตอนที่เดินไปต้มน้ำ ก็เดินมาเมียงมองช่วยอาเฮียใส่ชุดอยู่เป็นระยะ





บอร์นทูบีเด็กดอย
เสื้อคลุมน่าจะของเมี่ยน  แต่หมวกของอะไรไม่รู้




จับปนกันไปทุกเผ่า








เด็กดอยตัวจริงมาเห็นคงเคือง  แกรแต่งชุดอัลลัยยย 144


















รื้อเล่นกันหนุกหนาน กาแฟเพิ่งมา ซดแฟร้อน ๆ ตอนอากาศเย็น ๆ กับชุดม้งนี่มันดีจริงๆ 









ชอบ ๆ สนุกสนานมาก ตอนที่อิฉันไปไม่มีแขกอื่นเลย เราเลยเล่นกันเป็นชั่วโมง ใครผ่านไปน่าลองแวะกันนะคะ และอย่าลืมหยอดตังค์ช่วยชาวเขากันด้วย   


ขับต่อมา เจอป้ายก็แวะ




แวะเติมน้ำมัน  เจอปั๊ม ปตท ใหญ่เชียว แวะเติมน้ำมัน เข้าห้องน้ำ เลยเจอวิวสวยข้างหลังปั๊ม





มีไก่ออกมารับแขก เลยเอาข้าวซอยตัดที่เหลือมาแบ่ง








ผ่านหมู่บ้านชื่อแปลก ๆ บ้านม้งไมโครเวฟ

แปลกซะจนต้องหาข้อมูลว่าชื่อนี้ท่านได้แต่ใดมา ก็พบว่าที่นี่เดิมมีชื่อว่า “บ้านนาเจ็ดล็อก” ต่อมาเจ้าหน้าที่ได้มาตั้งเสาคลื่นไมโครเวฟส่งสัญญาณโทรศัพท์ จึงเรียกว่า “บ้านม้งไมโครเวฟ”  ปัจจุบันมีทั้งเสาส่งสัญญาณโทรศัพท์และสถานีโทรทัศน์หลายช่องมาตั้งอยู่ที่นี่  

เมื่อหาข้อมูลไปเรื่อย ก็พบว่าที่นี่เป็นจุดชมวิวทะเลหมอกที่สวยปิ๊งในหน้าหนาวซะด้วย





หิวแล้ว  เมื่อขับรถต่อไปหน่อย เราก็พบป้ายร้านอาหารข้างทาง  มีเขียนภาษาปะกิดซะด้วยย





มีคุณลุงเดินมาต้อนรับ ยิ้มแย้ม ท่าทางเฟรนด์ลี่ช่างคุยมาก แต่บอกว่าไม่มีอะไรให้กินเลยนะ  136

อิฉัน: อ่าว ร้านไม่เปิดเหรอคะ
ลุง : เปิด แต่ไม่มีอะไรให้กินเลย

140 140140  อ้าวววว...อิลุ๊งงงงงงงงงงง

เลยบอกแกว่าหิวแล้วอ่ะ ทำไมไม่มีอะไรขายเลยเหรอคระ แกบอกเมียไปกรุงเทพ วัตถุดิบก็ไม่มี  มีแต่ไข่ 

อิฉัน: งั้นเอาข้าวไข่เจียวก็ได้ฮะ มีหมูรึไก่มั้ย ถ้ามีทอดกระเทียมมาด้วยก็ได้ 
ลุง : มีหมูแต่มีนิดเดียว  

แกทำท่าเหมือนไม่อยากจะขาย 140 และพูดย้ำหลายรอบว่ามีหมูนิดเดียว
อิฉันก็ว่าไม่เป็นไร ทำมาจานเดียวก็ได้ เดี๋ยวแบ่งกันกิน



ระหว่างที่นั่งรอลุงทำอาหาร ก็มีน้องเหมียว และหมาดำหน้าตาน่าเอ็นดูมาเล่นกะเรา  




อาเฮียเอาขนมมาเลี้ยงหมาดำหมดรถ ลุงก็ทำอาหารไป เดินออกมาเม้าท์มอยไปสนุกสนาน แกบอกว่าหมาดำตัวนี้ไม่ใช่ของแก หมาบ้านอื่นแต่ชอบมาหาของกินที่บ้านแก และเมื่อเช้าแกเพิ่งซื้อหมูมาเป็นกิโล ๆ แต่เจ้าหมาดำวิ่งมาคาบไปทั้งก้อน ทำให้หมูหมดเลย





ระหว่างรอแกทำอาหาร แกก็บอกให้ไปเดินเล่นรอบบ้าน แกมีบ้าน 2-3 หลังทำรีสอร์ทเล็ก ๆ ให้ฝรั่งเช่า และมีสวนผลไม้หลายไร่อยู่ด้านหลัง และตอนนั่งกิน แกก็ควักเอกสาร สปก จะเอามาปล่อยต่อ 136




หมาดำตัวแสบ ไอตัวขโมยหมู




อาหารมาแระ 


อืมมมมมมมมม 136136136





สาบานว่าอันนี้คือตอนมาเลยฮ่ะ มาเท่านี้เจง ๆ ที่ลุงบอกหมูเหลือน้อย มันน้อยจริงๆ วุ้ย

ทำให้อิฉันนั่งเคี้ยวไปก็สงสัยไป ว่าที่ลุงเล่าว่าอิหมาดำคาบไปทั้งก้อน มันทั้งก้อนจริงๆ ใช่มั้ยวะ  ลุงบอกว่าลุงวิ่งตามด้วย แกไปควักส่วนที่เหลือออกจากปากหมาดำรึเปล่า 136   แล้วที่เหลือคืออันที่เหลือน้อยนึงอยู่ในจานนี้ แกถึงไม่อยากจะขาย 136 

นั่งเขี่ยกระเทียมกินจนหมด หมูแบ่งอีหมาดำกิน เพราะหวาดเสียวเหลือเกิน


มองหน้า  แกจะมาทวงหมูคืนใช่มั้ย 144







ขับรถต่อมา  พยามลืมเรื่องหมูกระเทียม ก็มาเจอจุดชมวิวผาบ่อง

วิวสวยมากกกกกกกกกกกกกกก  สวยยังกะนิวซีแลนด์



















ตามแผนการเดินทางที่ลอกเค้ามา เราจะไปกันต่อที่หมู่บ้านกะเหรี่ยงคอยาว โดยตั้ง GPS นำเราไปที่วัดบ้านห้วยเสือเฒ่า

ทางเข้า ๆ ไปลึกเหมือนกัน ขึ้น ๆ ลงๆ เขาผ่านถนนที่ต้องลุยน้ำเป็นทางน้ำไหล ดูลำบากพอควร แต่พอเข้าไป เจอโครงการพระราชดำริของในหลวง ร.9
ท่านบุกป่าฝ่าดงมาดู"คนไทย"ที่อยู่ตามป่าตามดอยถึงขนาดนี้ ตอนที่ท่านเข้ามาไม่น่าจะมีถนนหนทางสะดวกสบายอย่างนี้ด้วยซ้ำ 149

มาถึงวัดบ้านห้วยเสือเฒ่า เลยลงจอดรถ แล้วเดินไป








 เดินไปไกลเหมือนกัน  




มีหมาที่เจอที่วัดเดินตามมาด้วย  ไม่ใช่สิ มันเดินนำไปหมู่บ้านกะเหรี่ยง




แลจะเป็นหมาเซเลป วิ่งไปทักทายหมาบ้านโน้นบ้านนี้ หมาตัวอื่นถ้าไม่มาเล่นด้วยส่วนใหญ่ก็จะหนี




เจอทางเข้าละ เมื่อเดินมาถึงก็พบว่าสามารถเอารถเข้ามาจอดได้ถึงทางเข้าหมู่บ้านเลย 

ทางเข้ามีีตุ๊กตาไม้ยืนหวัดดีรับแขกอยู่




หวัดดีฮ่ะ




ข้างในมีร้านค้าขายโดยชาวกะเหรี่ยงคอยาว มีห่วงคอจำลองมาให้ลองใส่กันด้วย





หมาน้อยที่วิ่งนำเรามา ยังคงตามมาอย่างไม่ลดละ ถึงแม้บางทีจะมีเจ้าถิ่นวิ่งมาขู่ เจ้านี่บางทีก็วิ่งไปไล่ หรือบางทีก็วิ่งมาหลบหลังอิฉันกะอาเฮีย

ทางเข้าหมู่บ้านเป็นสะพานไม้ไผ่แบบลำๆ น้องหมาก็คลานข้ามมาด้วยอย่างยากลำบาก ก็ไม่เข้าใจว่าจะตามมาทำม้ายยยยย 










ห่วงคอให้ลองใส่




กะเหรี่ยงคอย๊าววววววววว






หมู่บ้านกะเหรี่ยง







ดูสนิทสนมกันมาก อาเฮียเหมาแคปหมูจากร้านค้ามาเป็นของกำนัลที่พาเราเดินเที่ยวหมู่บ้านกะเหรี่ยงคอยาว

เจ้าตัวนี้น่ารักและกล้าหาญมาก อยากจะอุ้มกลับบ้านด้วย 118





ขับรถ​ต่อไปที่สะพานซูตองเป้ สะพานซูตองเป้เป็นสะพานไม้ไผ่ที่ยาวที่สุดในประเทศ ซูตองเป้เป็นภาษาไทใหญ่แปลว่าอธิษฐานสำเร็จ มีความเชื่อว่าหากมายืนอยู่กลางสะพานและอธิษฐานก็จะสมหวัง 

สะพานซูตองเป้  เป็นสะพานที่เกิดจากความศรัทธาและการร่วมแรงร่วมใจของพระและชาวบ้านที่ช่วยกันลงแรงสานพื้นสะพานด้วยไม้ไผ่ทอดยาวไปบนที่นาที่เจ้าของที่อุทิศผืนนาถวาย  โดยสร้างเพื่อเชื่อมต่อระหว่างสวนธรรมภูสมะและหมู่บ้านกุงไม้สัก ข้ามผ่านทุ่งนาและแม่น้ำสายเล็กๆ เพื่อให้พระและชาวบ้านที่อยู่อีกฝั่งได้ใช้สัญจรไปมาระหว่างหมู่บ้านได้สะดวก 

ช่วงที่อิฉันไปก็เห็นปิดอยู่ครึ่งนึงเพื่อซ่อมแซมสะพานอยู่พอดี เห็นมีชาวบ้านและ (น่าจะเป็น)ทหาร กำลังช่วยกันซ่อมอย่างแข็งขัน





สะพานและอุโมงค์ทางเข้า อลังการงานสร้างมาก 118
 







ดูแข็งแรงพอควรเลย แต่อิฉันไปช่วงหน้าฝน low season ไม่ค่อยมีคน ก็จะเดินสบาย ๆ หน่อย แต่สงกะสัยว่าถ้าเป็นช่วงหน้าไฮ คนเดินเยอะๆ นี่จะรับน้ำหนักไหวเหรอ























มีร้านกาแฟด้วย  อิฉันถามเค้าว่าถ้าไปปางอุ๋งหมู่บ้านรักไทยด้วยจะทันไหม คนขายบอกไม่น่าทันไปกลับก็ใช้เวลาชั่วโมงกว่า ๆ ไม่น่าทันพระอาทิตย์ตก ดังนั้นเราจึงเปลี่ยนแผนที่จะไปปางอุ๋ง เป็นเดินเอ้อระเหยที่ซูตองเป้ และไปแวะถ้ำปลาแทน












มีร้านขายของของชาวบ้านด้วย ของขายถูกมากกกกก ชิ้นละ 20-30 บาท ใครไปเที่ยวแวะช่วยชาวบ้านซื้อของกันด้วยนะฮะ












ยักษ์ปางเล่นไอแพด




กำลังขนไม้ไผ่มาเตรียมซ่อมกันเพียบเลย




สะพานเชื่อมสวนและหมู่บ้าน














สุดท้ายก่อนจะเข้าที่พัก ขับเลยที่พักไปทางที่จะไปปาย เพื่อจะไปเที่ยวถ้ำปลา
เมื่อไปถึงเค้าเกือบปิดแล้ว แวะซื้ออาหารปลาเป็นผักผลไม้ใส่ถัง คนขายขายให้แบบซื้อ 1 แถม 1 คงจะให้รีบหมดรีบกลับบ้าน 118



















 ปลาเต็มเลย 










พระราชินีสิริกิติ์ก็เคยมา 149






มีร้านอาหารอยู่ด้านหน้าด้วย





แล้วเราก็เข้าที่พัก เฟิร์นรีสอร์ท ทีแรกก็ว่าชื่อแปลก ๆ น่าจะเป็นรีสอร์ทเล็กกระจิ๋ว แต่พออ่านรีวิวแล้วมีแต่คนบอกว่าดี๊ดี ลองจองมา

ก็พบว่ารีสอร์ทขนาดใหญ่เบ้ง พื้นที่กว้างมาก เขียวครึ้มบรรยากาศดีมาก และมีรูปที่รีเซฟชั่นเป็นรูปของแองเจลิน่าโจลี่และแบรดพิทที่เคยมาพักที่นี่หลายครั้ง เพราะโจลี่มาทำงานช่วยคนลี้ภัยแถวชายแดน ที่พักมันก็ต้องดีระดับหนึ่งล่ะน้าาาา 118






เข้าไปดูห้อง ดีงามฮะ ราคาไม่แพงเลยนะ แต่ได้บ้านทั้งหลัง ไม่ใช่แค่ห้อง เพราะมีทั้งโซนห้องนอนห้องนั่งเล่นห้องน้ำ และมีที่นั่งตรงระเบียงด้านหน้าอีกด้วย

วันนี้คงไม่มีคนข้างห้องมานั่งที่ระเบียงเราแล้ว 117
















ชอบปลาทองใบไม้ที่ใส่สบู่ของเค้ามาก











และที่นี่มีบริการชัทเทิลบัสไปส่งที่ตลาดในเมืองด้วย

มานั่งรอที่ล็อบบี้




ช่วงที่เราไป ของขายไม่เยอะ เพราะเพิ่งหมดฝนไปอาทิตย์เดียว แม่ค้ายังไม่ค่อยกลับมา แต่เห็นว่าถ้าเป็นช่วงหน้าหนาวร้านค้าจะมาเต็มมาก

แต่ก็เดินสบาย ๆ น่าเดินอยู่นะคะ










มีวัดสวย ๆ อยู่ปลายถนนคนเดิน






เดินวนกลับมาหาอาหารเย็นกิน เจอร้านนี้  77 Coffee house  ดีงามฮ่ะ




























บล็อกถัดไป >> แม่ฮ่องสอน - ปางมะผ้า - บ้านจ่าโบ่ - ปาย


Create Date : 03 กันยายน 2562
Last Update : 7 ตุลาคม 2562 19:23:20 น. 4 comments
Counter : 267 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณKavanich96


 
ตามมาเที่ยวด้วยคนค่ะ


โดย: โอน่าจอมซ่าส์ วันที่: 3 กันยายน 2562 เวลา:23:10:11 น.  

 
ขอบคุณที่แบ่งปัน


โดย: Kavanich96 วันที่: 4 กันยายน 2562 เวลา:3:13:07 น.  

 
ทุ่งนาเขียวๆสวยจังเลยครับ


โดย: ทนายอ้วน วันที่: 4 กันยายน 2562 เวลา:22:18:05 น.  

 
คุณโอน่าจอมซ่าส์ ตามมาเลยค่ะ เดินช้าหน่อยตามประสาผู้เฒ่านะคะ


คุณ Kavanich96 ตามมาค่ะตามมา


คุณทนายอ้วน เที่ยวทางเหนือช่วงหน้าฝนฟินน์สุด ๆ แล้วค่ะ


โดย: คนดีผีคุ้ม วันที่: 5 กันยายน 2562 เวลา:19:33:02 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

BlogGang Popular Award#15


 
คนดีผีคุ้ม
Location :
สมุทรปราการ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 11 คน [?]




อิฉันทำรีวิวเพื่อที่จะเก็บบันทึกการเดินทางไว้เหมือนไดอารี่ เอาไว้มาดูอัลบั้มการท่องเที่ยวของตัวเองที่ผ่านมา ดังนั้น จึงมีรูปตัวเองและอาเฮียเยอะแยะ ไม่ได้เป็นรีวิวเพื่อแนะนำการท่องเที่ยวซักเท่าไหร่ แต่ถ้าใครผ่านไปผ่านมาและอาจได้ประโยชน์จากบล็อกบ้าง ก็นับเป็นโชคดีของอิฉันที่ยังอุตส่าห์มีอะไรมาแบ่งปันนะคะ
Friends' blogs
[Add คนดีผีคุ้ม's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.