สองขวบที่แม่ทุ่มเท
วันนี้หนูมานีของแม่ 2 ขวบ 1 เดือนแล้ว เป็นช่วงเวลาที่แม่ต้องทุ่มเททุกสิ่งเพื่อหนู สั่งสอน สร้างพื้นฐานทั้งทางร่างกาย จิตใจ อารมณ์ เพื่อให้หนูมานีของแม่เป็นเด็กดีของพ่อแม่ เป็นคนดีของสังคม เป็นพุทธศาสนิกชนที่ดีของศาสนา เติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่มีหน้าที่ ความรับผิดชอบทั้งต่อตัวเอง ตอครอบครัว ต่อสังคม เป็นส่วนหนึ่งของสังคมต่อไป



Create Date : 23 กุมภาพันธ์ 2555
Last Update : 23 กุมภาพันธ์ 2555 14:00:42 น.
Counter : 252 Pageviews.

5 comment
เวรกรรมมีจริง
เป็นเวลานานแล้วที่ไม่ได้ update blog ของตัวเองเลย เป็นเพราะหนูมานีเริ่มโตขึ้น กิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับตัวเค้าเยอะขึ้น แม่ต้องทำงานประจำ เลยไม่มีเวลามา update มาวันนี้ ทุกอย่างเริ่มลงตัว และอยู่ตัว ก็ขอเล่าเรื่องของหนูมานีต่อเลยนะคะ
หนูมานีพอเริ่มโต ก็มีวีรกรรมมากมาย เล่าก็ไม่หมด แต่เล่าพอคร่าวๆ ก่อนนะคะ พอ 7 เดือน หนูมานีต้องไปอยู่เนอสฯ เนื่องจากพี่เลี้ยงไปประกอบอาชีพอื่น ช่วงแรกๆ หนูมานีก็ร้องไห้ แต่พอเริ่มคุ้นกับครูแดง ซึ่งเป็นครูพี่เลี้ยงคนแรกของเค้า ก็ไม่ร้อง แถมยังติดครูแดงซะอีก พอแม่ไปรับ ก็ไม่อยากกลับ ร้องจะอยู่กับครูแดง ครูแดงเป็นครูพี่เลี้ยงที่น่ารัก ใจเย็น เข้าใจเด็ก บางครั้งก็ยังช่วยสอนแม่ถึงพัฒนาการด้านต่างๆ ของหนูมานีอีกด้วย พอขวบกว่า หนูมานีต้องย้ายห้องไปอยู่กับเด็กโต ก็เริ่มไม่อยากไปเนอสฯ ถามสาเหตุจากครูพี่เลี้ยงท่านอื่นได้ความว่า ติดครูแดง และพี่คนโตชอบแย่งของเล่นบ้าง โดนแกล้งบ้าง พอรู้สาเหตุแม่กับน้าจุ๊บก็เลยต้องทำความเข้าใจ เธอเข้าใจเกินไปรึเปล่าไม่รู้ ครูเขียนรายงานว่า กัดเพื่อนบ้าง ตามไปแย่งของเล่นกลับมาบ้าง แต่ครูก็บอกว่า เค้าไม่ทำเพื่อนก่อน แต่ถ้าโดนแกล้ง ก็จะไม่ยอม เมื่อหนูมานีปรับตัวได้ ก็ไม่ร้อง อยากไปเนอสฯ ชอบฟังนิทาน เล่นกิจกรรมเข้าจังหวะ เวลาครูสอนหนังสือพี่ตัวโต เค้าก็ตั้งใจเรียนด้วย
มาตอนนี้หนูมานี อายุ ขวบครึ่งแล้วค่ะ ก็เริ่มมีเรื่องเล่าแล้วค่ะ เนื่องจากหนูมานีเป็นเด็กเอาแต่ใจตัวเอง ไม่ได้ดั่งใจ ก็จะคว่ำหน้าร้องกับพื้น แม่ไม่รู้จะทำยังไง ก็เปิดอ่านจากเน็ตบ้าง เล่าให้คุณแม่ที่มีประสบการณ์ฟังบ้าง เพื่อมาปรับใช้กับหนูมานี แต่ไม่สำเร็จซักที เธอก็ทำแบบนี้ทุกครั้ง แม่ก็เลยต้องเดินหนี ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ เธอเห็นว่าไม่ได้ผล ก็ลุกขึ้นมาเล่นต่อ ทำเหมือนไม่มีไรเกิดขึ้น อยู่มาเย็นวันหนึ่ง เล่นๆ กัน เธอทำของเล่นตกใส่หน้าแม่ แม่เลยแกล้งร้องไห้ หวังจะให้ลูกสาวมาปลอบ แต่ผลคือ เธอก็เดินหนี ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ แม่ก็เลยงง ทำไมลูกไม่ปลอบอย่างที่หวัง เช้ามาก็มาเล่าให้ป้าแอ๊ดฟัง ป้าแอ๊ดฟังจบพูดได้คำเดียวว่าเวรกรรม เพราะแม่ทำกับเค้าแบบนั้น เค้าเลยทำแบบนั้นบ้าง เพราะคิดว่าว่าถ้าเห็นใครร้องก็ต้องเดินหนี และทำไม่รู้ไม่ชี้ แม่เลยได้คิด กลับไปเย็นนั้นพอเค้าร้องอีก ทีนี้ก็เข้าไปปลอบ และอธิบายเหตุผลให้เค้าฟัง เค้าก็หยุดและกอดแม่ตอบ ต้องยกความดีความชอบให้ป้าแอ๊ดที่วิเคราะห์เก่ง แม่เลยได้คิดว่า เราปฏิบัติกับเค้ายังไง เค้าก็ปฏิบัติกับเราเช่นนั้น โดยที่เค้าไม่รู้หรอกว่าถูกหรือผิด เด็กก็คือเด็ก ผ้าขาวจริงๆ



Create Date : 10 สิงหาคม 2554
Last Update : 10 สิงหาคม 2554 10:33:16 น.
Counter : 236 Pageviews.

1 comment
ฟันหนูมานีจะขึ้นแย้ว
หวัดดีค่ะ...
หนูมีความลับจะบอกล่ะ แต่ไม่ทันป้านี(พี่เลี้ยงหนูเอง)ชิงบอกแม่หนึ่งก่อน หนูเลยอดได้หน้าเลย ก็เรื่องฟันของหนูนะจิ ฟันหนูกำลังจะขึ้น ถึงว่าสิ ไม่รู้เป็นไร สองสามวันนี้ถึงคันเหงือกน่าดูเลย อยากกัดโน่นกัดนี่อยู่เรื่อย ป้านีให้กัดผ้าอ้อมไปก่อน แล้วบอกแม่หนึ่งให้ซื้อไอ้ตัวนิ่มๆ ที่มีน้ำอยู่ข้างในมาให้หนูกัด แม่หนึ่งก็น่ารักซะเหลือเกิน รีบไปซื้อมาให้ เป็นของเล่นด้วย แต่หนูไม่ชอบเลย มันหนักอ่ะ ยกกัดไม่ไหว เลยต้องนอนกัดมันซะ สุดท้ายเวลาแม่หนึ่งอุ้มพาดบ่า เลยงับบ่าแม่หนึ่งซะเลย อาหย่อยดี แม่หนึ่งกลัวหนูจะดูดสารเคมีในเสื้อ เลยอุ้มหนูให้หันหน้าออก 555 ทีนี้ล่ะเสร็จหนูเลย ก็งับมือแม่หนึ่งซะ อาหย่อยกว่าเสื้ออีก ช่วงคันเหงือกแบบนี้ไม่ดีเลย ทำให้หนูนอนไม่หลับ ต้องคอยเอาหน้าถูกับที่นอนอยู่เรื่อย เมื่อไหร่มันจะขึ้นนะ แม่หนึ่งต้องคอยอุ้มหนูอยู่เรื่อยเพราะหนูงอแง พ่อน้อยก็โทรมาให้กำลังใจแม่หนึ่งกับหนูด้วยล่ะ สงสารแม่หนึ่งจัง แต่ไม่รู้จะช่วยยังไง (ได้แต่ช่วยงับแม่หนึ่ง ฮิๆๆ) คอยลุ้นให้หนูฟันขึ้นไวๆ นะคะ แล้วหนูจะเอารูปมาอวดว่าฟันขึ้นแล้วหน้าตาหนูจะเป็นยังไง ติดตามตอนต่อไปค่ะ



Create Date : 19 มิถุนายน 2553
Last Update : 19 มิถุนายน 2553 20:54:44 น.
Counter : 216 Pageviews.

4 comment

บ้านมานี
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



หวัดดีค่ะ เป็นแม่ป้ายแดง มีลูกคนแรกตอนอายุ 34 หลังจากแต่งงาน นั่งรอนอนรอเค้าอยู่ประมาณ 7 เดือน วันที่รู้ว่ามีเค้าดีใจมากค่ะ เฝ้าถนอม เลือกกินแต่ของที่มีประโยชน์ โชคดีมากที่ไม่แพ้อะไรเลย อ้อ.. แพ้อย่างเดียวคือเฉาก๋วย วันที่คลอดเค้าก็น่ารัก ไม่ทำให้แม่เจ็บเลย แค่รู้สึกปวดท้องนิดๆ แถมมีเวลาให้แม่ได้อาบน้ำสระผม เรียกรถแท็กซี่พาไปโรงบาล คลอดโดยวิธีผ่า ออกมาร้องเสียงดังมาก เห็นหน้าเค้าน้ำตาไหล พยาบาลให้หอมทีหนึ่ง หอมแรกของแม่ ชื่นใจที่สุด ช่วยกันเลี้ยงกับพ่อเค้า สองคน แรกๆ ก็วุ่นวายน่าดู แต่ก็ผ่านมาได้ด้วยดี เค้าเป็นเด็กน่ารัก เลี้ยงง่าย รักหนูนะจ๊ะ มานีที่รัก