สองเดือนเหมือนสองปี ห่างหายจากการบันทึกไปนานมากเป็นเดือน เพราะแทบจะไม่มีเวลาที่เป็นตัวของตัวเอง เป็นของงานและของคนอื่นเสียเยอะ พร้อมกับพบว่าภายหลังการได้กลับเข้ามาทำงานประจำอีกครั้ง ไม่เคยมีความสุขเลยสักวัน 55555 ถามตัวเองว่า กูหาเรื่องทำไมเนี่ย อยู่บ้านเฉยๆ ก็แค่เบื่อ ทุกข์บ้างไรบ้าง แต่พอมาทำงานทุกข์ เบื่อ เครียด มาครบ จนคิดว่ามะเร็งจะแดกอีกรอบไหม จากตั้งใจว่าจะทำสักสามปีพอ พอผ่านไปสองอาทิตย์เหลือปีเดียวพอ ผ่านไปหนึ่งเดือน หกเดือนจะพ้นโปรไหมวะ เข้าสู่เดือนที่สอง สามเดือนจะรอดไหม  คนไม่ท็อกซิกเท่างาน เพราะเจอคนที่แย่กว่านี้ในชีวิตมาเยอะแยะแล้ว แต่สิ่งที่เบื่อคืองาน ค่อนข้างผิดหวังกับองค์กรที่ระบบ การบริหาร แนวคิด และวัฒนธรรมองค์กรที่คร่ำครึมาก ไม่ชิน ไม่ทันมีไฟก็หมดไฟแล้ว เคยคิดว่าอยากทำโน่นทำนี่ ไอเดียกระฉูด คิดไปคิดมา หาเรื่องให้ตัวเองเหนื่อยทำไมก่อน  เรียกว่าตำแหน่งไม่ตรงปกก็ว่าได้ งานหลักคืองานเอกสารและการรายงาน งานรองคืองานแก้ปัญหาหรือแก้งานเอกสารที่ผิดพลาด  งานย่อยคืองานที่เราคิดว่าควรเป็นงานหลักนั่นแหละ 55555 บอกใครก็อายเขา กลัวคนรู้ว่ามาทำงานที่นี่ และกลัวเด็กมาเห็นว่าทำงานอะไรวะเนี่ย ไม่ค่อยกล้าเปิดเผยมากนัก เผื่อว่าลาออกจะได้ไม่ต้องมีใครถามมาก 5555 ช่วงเวลานี้จึงเป็นช่วงตกต่ำของชีวิตอีกครั้งในช่วงบั้นปลายชีวิตที่คิดผิด ทำเพื่อความสุขของคนในครอบครัว แต่เป็นความทุกข์ของตัวเอง  Create Date : 28 เมษายน 2569 Last Update : 28 เมษายน 2569 20:31:56 น. 0 comments Counter : 412 Pageviews.   (โหวต blog นี้)  Share to Facebook Tweet

ผู้โหวตบล็อกนี้...

คุณนายแว่นขยันเที่ยว, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ