กาลครั้งหนึ่งในชีวิต

ครั้งนี้เป็นครั้งแรกในการเขียนบล็อกดังนั้นปักษาฯจึงเลือก ครั้งแรกที่เที่ยวด้วยตัวเองและครั้งแรกที่เที่ยวต่างทวีปมาลงที่บล็อกนี้ค่ะ ที่มาของการเที่ยวครั้งนี้เกิดจากการได้ไปนำเสนอผลงานวิจัยที่ประเทศฮังการีหลังจากนั้นก็แยกย้ายกันกลับเมืองไทย เหลือเพียงตัวปักษาฯเองกับพี่ผู้หญิงอีกคนค่ะด้วยความที่ตัวเองชอบเที่ยวอยู่แล้ว จึงสนุกกับการเที่ยวครั้งนี้มากประเทศที่เป็นจุดเริ่มต้นของการตะลอนๆต่างประเทศด้วยตัวเอง คือ ออสเตรียค่ะเริ่มตั้งแต่การเลือกที่พักปักษาได้เลือกที่พักโดยจองผ่านทางเว็บไซด์ที่่เพื่อนๆที่อยู่ต่างประเทศแนะนำมาค่ะนั่นก็คือ hostelworld นั่นเอง ลงตัวที่ Do Step INN ค่ะ โดยดูจากราคาและเครื่องอำนวยความสะดวกล้วนๆ(เพิ่งมารู้ทีหลังว่ามันอยู่แถบใจกลางการคมนาคมเลย)

เอ๊ะ...แทรกรูปตรงไหนนะ...



คิดว่าได้แล้วนะ...รูปนี้ได้มาจากในเน็ตค่ะส่วนรูปที่ตัวเองถ่ายเนี่ย...มีอย่างอื่นประกอบเยอะเกิน อิอิถึงสนามบินตอนประมาณสองทุ่ม เกือบๆสามทุ่มได้ เอาไงต่อดี นั่งใต้ดินยังไม่เป็นเลยทำยังไง แพงไปหรือเปล่า เอ๋อๆ งงๆ เลยได้แต่วนเวียนอยู่แต่ในสนามบินค่ะถามทางตามเคาท์เตอร์แถวๆนั้น เค้าแนะนำแท็กซี่อย่างเดียวเลยอยากตะโกนเป็นภาษาไทยใส่ว่า ตรูจนเฟ้ย ก็ทำไม่ได้ และก็อึดอัดคับข้องใจกับคน ณ.จุดนี้อย่างรุนแรงว่า พูดภาษาอังกฤษกับฉันได้ไหมยะ ตอบเยอรมันแล้วตรูจะฟังรู้เรื่องไหมเฟ้ยคะ คับแค้นๆ และเดินไปเดินมาอย่างเดิมจนไปป๊ะกับรถบัสค่ะ เขียนว่าไป Westbahnhof ปักษาฯวิ่งใส่รถคันนั้นทันทีหมดไป 7 ออย แล้วก็เดินไปตามแผนที่ที่เค้าบอกไว้ในเว็บค่ะหา Felberstraße20 ถามๆคนแถวนั้น จนได้ไปถึงที่ เมื่อได้เช็คอินเข้าห้องพักแทบจะกราบไหว้ฟ้าดินอย่างทราบซึ่งใจ และพิซซ่าจานนี้ คืออาหารมื้อแรกที่ประเดิมค่ะเป็นมื้อเช้า ถึงไม่อร่อยก็อร่อยค่ะ เพราะหิวมากมาย ราคาประมาณ 1.9 ออย กินได้สองคนเลย เพราะใหญ่จากร้านอาหารบนสถานี  Felberstraße นั่นเองจะเห็นว่าข้างๆประกอบไปด้วย แผนที่ และอื่นๆ



หลังจากนั้นก็เริ่มตะลอนๆค่ะไปซื้อตัววันของรถไฟใต้ดิน 3.4 ออยค่ะมีชีวิตอยู่ 24 ชั่วโมงนับจากต๊อกบัตรเที่ยวได้เฉพาะเขต Wien 100 ซึ่งตัวเองก็ไม่รู้หรอกว่าแค่ไหน เอาเป็นว่าไม่เกินจากแผนที่ที่ตัวเองมีค่ะ

ประเดิมต่อมาด้วยเค้ก และ โกโก้จากร้าน Demel Cafe ซึ่งแพงแต่ก็กินเข้าไปแล้ว เท่าไหร่จำไม่ได้จริงๆค่ะ





สำหรับคนอื่นๆที่นี่แพงหรือไม่ไม่รู้นะคะ แต่สำหรับปักษาฯ นักศึกษาอย่างเรา แพงค่ะ




หลังจากอิ่มแล้วก็เดินๆถ่ายรูปไปทั่วค่ะ ซึ่งก็ไปตามที่ท่องเที่ยวหลักๆของเวียนนาค่ะ

อย่าถามนะคะว่าเรียกว่าอะไร เพราะไม่รู้เหมือนกันใครเที่ยวแบบงงๆเหมือนปักษาฯบ้างเนี่ย






ต่อมาจำได้ค่ะ Schönbrunn Palace ไปเสียค่าเข้ามาด้วยแต่ดันเข้าไปผิดประตูซะงั้น 

มัวแต่ไปหลงๆในสวนอยู่กว่าจะรู้ว่าเสียเงินเข้าไปอีกส่วนก็หมดเวลาซะแล้ว

เสียค่าโง่อีกแล้วเรา ฮ่าๆๆๆค่าเข้า 10-12 ออยมั้งคะ ไม่อยากจำอ่ะ เสียดายเงินจริงๆ 

ต่อมาเป็นวิวสวนที่ไปหลงก็ละกันนะคะ





ภาพข้างบนนี้ตอนที่ถ่ายลมแรงมากค่ะ หมวกปักษาปลิวหล่นไปในน้ำในรูปนั่นแหละค่ะ

เป็ดที่ว่ายน้ำปรี่เข้ามาด้วยความดีใจคิดว่าเป็นอาหารส่วนปักษาฯปรี่ข้ามรั้วไปด้วยความเสียดายหมวก

สามีภรรยาคู่หนึ่งปรี่เข้ามาด้วยความใจดี พูดเป็นภาษาเยอรมันแต่เดาจากท่าทางได้ว่า 

ไม่ต้องลงไป เดี๋ยวเค้าเก็บให้เพราะเห็นเค้ากุลีกุจอถอดรองเท้าใหญ่เลย

แต่....ปักษาเอาขาตะเกียบของตัวเองหย่อนไปเหนือน้ำแล้วรีบคีบหมวกขึ้นมาอย่างรวดเร็ว 

พี่ที่ไปด้วยหัวเราะใหญ่เลยส่วนชายใจดีคนนั้นทำหน้าเหวอๆ งงๆ ประมาณว่าทำได้ไง 

เค้ายิ้ม แล้วก็ยกนิ้วให้ค่ะแต่อย่างไรก็ตาม รู้สึกทราบซึ้ง และขอบคุณเค้ามาก

 ขอบคุณเค้าไปแล้วด้วยรู้สึกดีกับการเที่ยวที่นี่ขึ้นมาทันทีค่ะ (รู้สึกไม่ดีตรงอะไรๆก็แพง ฮ่าๆๆๆ)



ดังนั้นปักษาจึงเลือกของถูกในแถบทวีปนี้มายังชีพนั่นก็คือ เชอรี่ และราสเบอรี่ค่ะ

ซึ่งราสเบอรี่นี่ปักษาชอบมาก หวานอมเปรี้ยว หอม อร่อย ใหญ่สะใจ พูดง่ายๆคือ

ชอบอ่ะตอนอยู่ไทยไม่มีปัญญาซื้อกิน มันแพง แถมเปรี้ยวอย่างเดียวเลยอยู่นี่กินมันเข้าไปให้คุ้ม




ส่วนภาพนี้ก็ที่สถานี spittelau ซึ่งแปลว่าเตาเผาขยะตามภาพเลยค่ะ แต่ไม่มีกลิ่นเหม็นนะ ดมมาแล้ว แหะๆๆ

แล้วก็มาดูหงส์ซึ่งตอนที่ไปดูนั้นเรียกมันว่าห่าน (แยกไม่ออกอ่ะ) 

กว่าจะรู้ว่ามันเป็นหงส์ก็ตอนกลับไทยซะแล้ว ซะงั้น เง้อ...



ขอโทษนะที่เข้าใจว่าแกเป็นห่าน-_-!

ต่อมาคือตอนเย็นๆค่ะนี่คือผลไม้ที่เรารู้จักกันดี คือ กล้วยค่ะ ซื้อมากินซะด้วย

เพื่ออะไรเนี่ย






นี่คืออาหารเช้าของวันต่อมาค่ะวันที่สอง หรือสาม จำไม่ได้ค่ะ ตอนแรกคิดว่าเป็นประมาณพิซซ่า 

หรืออาหารคาวซะอีกปรากฎว่า หวานเชี๊ยบบบบ แอ๊ปเปิ้ลมั้งคะ ไม่ค่อยชอบรสหวานๆแต่เช้าแบบนี้

กินไปน้ำตาตกในไป T_T ก็เค้าอ่านเยอรมันไม่ออกอ่ะจากนั้น ก็เลยไปกินเคบับต่อ ซึ่งเค็ม...มากกก

 ใหญ่มากด้วย แต่ก็หมดค่ะอยากกินของคาวอยู่พอดี จานใหญ่แค่ไหนก็เขมือบมาหมดแล้วค่ะ




แล้วก็วันไหนอีกไม่รู้ไปที่นี่ด้วย Stephansdom ค่ะ

คนที่นี่เค้าคงแยกคนเอเชียอย่างเราๆไม่ออกค่ะว่าคนที่ไหนเค้าทักว่าปักษาเป็นคนเกาหลีค่ะ แอบงอน

แอบนอยด์เค้าใหญ่เลยดำขนาดนี้ เกาหลีตรงไหน 

เอ๊ะหรือเราสวยเหมือนศัลยกรรม เฮ้ยชั้นสวยได้โดยไม่ต้องโมฯยกหน้านะยะ 

คิดไปโน่น...เอาเป็นว่างอน




ส่วนนี่คือทีรามิสุค่ะ 4.99 ออยใครว่าแพงไม่แพงไม่รู้ รู้แต่อร่อยอ่ะ จากที่สถานีเดิมใกล้ที่พัก  Felberstraße ชั้น2 อีกแล้ว

จริงๆแล้วจะบอกว่าอาหารอร่อยคงมีอ่ะค่ะ แต่ด้วยสถานะอย่างปักษา และความไม่รู้ด้วย

จึงหารับประทานอย่างถูกปากและราคาถูกได้เพียงแม็คโดนัลแทบทุกมื้อ

ส่วนมื้อเช้าข้ามถนนไปที่สถานีเวสบานฮอฟจะได้พบกับเครซี่นู๊เดิล หมี่ผัดกระหล่ำปลีที่ราคาถูก

ซึ่งปักษาใช้ยังชีพอยู่หลายมื้อ 1.43 ออยค่ะใส่ทาบาสโก้เยอะๆ ค่อยหายเลี่ยนหน่อยค่ะ

แล้วความซวยก็มาเยือนเมื่อเกิดมีประจำเดือนเอาในวันท้ายๆ ก่อนจะกลับ

 เอ๊ย...ออกสื่อได้ไหมเนี่ยก็ปวดจริงๆนี่หว่า บอกๆไปเหอะเนอะ ปวดจนเที่ยวไม่ออก 

นั่งหงอยๆก็เลยได้ชาในรูปมารับประทาน ค่อยยังชั่วค่ะ ติดใจ ไม่ได้ซื้อกลับ 

ทำไงดีเนี่ยใครอยู่ที่นั่นสงเคราะห์ปักษาหน่อยค่ะ



อยู่ที่นี่ฝนตกบ่อยค่ะไม่ได้เตรียมตัวสำหรับความหนาวไปเลย เห็นคนที่นั่นใส่กันหนาวสองชั้น

ปักษาได้แต่มองตาปริบๆ ขอสักตัวได้ไหมเนี่ย ฮ่าๆๆๆ





และรูปนี้ถ่ายจากรถบัสที่จะนั่งกลับสนามบินค่ะ

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ

ไม่เคยคิดว่าเขียนบล็อกจะเหนื่อยขนาดนี้




Create Date : 24 กรกฎาคม 2555
Last Update : 25 กรกฎาคม 2555 11:26:03 น.
Counter : 683 Pageviews.

7 comment

ปักษาเดียวดาย
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]