หนูมูน

 
พฤษภาคม 2563
 
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
1 พฤษภาคม 2563
 

ช่อมะลิลา โดย แก้วเก้า...หนูมูน





ชวนอ่านค่ะ #ช่อมะลิลา

เป็นอีกเรื่องที่ชอบมากๆ ถ้าใครชอบแนวๆ เจ้าบ้านเจ้าเรือนเล่าเรื่องในอดีต ก็ขอแนะนำให้หยิบมาอ่านเลยค่ะ ต่างกันที่เป็นวิญญาณสาวมาเล่า แต่จะมีความเรือนนพเก้าหน่อยๆด้วยค่ะ เพราะเรื่องนี้เป็นเรื่องราวรักสามเส้า(เศร้า) 2 ชาย 1 หญิง ในสมัยรัชกาลที่ 6-7 มีปมและประเด็นความรักหลายเรื่อง ทั้งช่องว่างระหว่างวัย ขนบและกรอบประเพณีในสังคม ความสัมพัธ์การแสดงความรักต่อกัน รวมไปถึงความรักรูปแบบอื่นๆในครอบครัว อาจจะมีความแตกต่างกันบ้างตามยุคสมัยแต่หลายๆหลักการในความรักก็ยังคงร่วมสมัย โดยเฉพาะการที่ชีวิตคู่ของเจ้าคุณเสมาเมืองและคุณหญิงปื่นเมืองต้องอัปปางลงไปเพราะด้วยหลายๆสาเหตุจากเหตุผลด้านบน จนไม่อาจกู้กลับมาได้ด้วยก็เพราะไม่รู้จักการให้อภัย ทั้งๆที่ยังคงรักกันมากๆ

คำเตือน : หลังจากนี้มีสปอยล์นะคะ 

“ขึ้นต้นเป็นมะลิซ้อน พอแตกใบอ่อนเป็นมะลิลา” ผู้เขียนได้ทำให้เข้าใจอย่างแท้จริงว่าความรักนั้นอนิจจังแปรเปลี่ยนและจืดจางได้ตามเวลา อย่างเจ้าคุณเสมาเมือง ผู้มีความรักต่อภรรยาอย่างหนักแน่นและมั่นคง (เป็นผู้ชายโรแมนติคเงียบมากๆ ) ผิดกับค่านิยมมากรักหลายเมียในสมัยก่อน แต่พอเอาเข้าจริงๆเมื่อภรรยาเป็นอื่น(นอกใจไม่มีนอกกาย) ก็กลับนึกถึงแต่เกียรติยศ ศักดิ์ศรีของตนเองสุดๆ ไม่ฟังอะไรเลยเกือบจะยิงนางเอกด้วยซ้ำ รักมากก็กลายเป็นแค้นและชิงชัง ไม่ยอมพบหน้ากันจนตาย ต่างคนก็ทนทรมานไปอีกหลายสิบปี เหมือนตอนหนึ่งมี่คุณภูมิไทยบอกว่า “รักแท้ ย่อมไม่แปรเป็นชัง รักแท้ต้องให้อภัยได้หากสำนึกผิด” ความรักของนางเอกและตัวพระรองก็เช่นกันแปรจากเพื่อนรักมาเป็นคนรัก ส่วนพระรองในตอนท้ายก็แปรเป็นอื่น 

นางเอกของเรื่อง คือ คุณหญิงปิ่นเมือง เราสงสารในชะตากรรมมาก อ่านไปก็เอาใจช่วย ทั้งๆที่นางก็ทำผิดจริงๆ แต่เรากลับไม่เกลียดนางเอกเลย เพราะผู้เขียนปูพื้นฐานของตัวละครทุกตัวดีมาก เราเข้าใจได้เลยว่าทำไม พวกเขาถึงเลือกทำอะไรแบบนั้น แทนที่จะขัดใจกลับเห็นใจและเอาใจช่วย แต่ .. แต่บอกเลยว่าอ่านไปก็อึดอัดไป เพราะมันจบแบบไม่สวยเลย แต่อย่างบอกที่นั่นแหละ มันเข้าใจได้จริงๆ 

พระรอง หลวงพิรัชช์เมธี เป็นหนุ่มน้อยที่เต็มไปด้วยความรักและความสุข เป็นตัวละครที่ทำอะไรตามใจตัวเอง ไม่สนใจสิ่งใดมากไปกว่าความพอใจของตัว อยากจะรักก็ทุ่มเทมากมาย หวานหยดย้อย พอไม่เอาก็เทไปซะดื้อๆแบบนั้น หลายๆอย่างที่ทำก็แสดงความเห็นแก่ตัว ทำนางเอกเราเดือดร้อน ชีวิตรักอับปางลงไปส่วนหนึ่งก็เพราะพระรองคนนี้ เป็นคนที่ไม่ควรจะเสี่ยงไปรัก รักใครหรือใครมารักชีวิตก็พังทั้งนั้น แอบขัดใจที่พิรัชรอดตัวจากปัญหาที่ตัวเองก่อขึ้นง่ายมากๆ มันสะท้อนทัศนคติชายเป็นใหญ่ในสมัยก่อนได้ดีจริงๆ วันทองซวยคนเดียว โดนตราหน้าว่าสองใจมาถึงปัจจุบัน ขุนช้างขุนแผนสบายตัวไม่มีข้อครหาใดๆ เราชอบที่เจ้าจอมเฉิด พี่สาวนางเอก กล่าวสั้นๆว่า “รักกัน ก็ไม่ควรทำให้เสียหาย” แต่พิรัชทำแบบนี้ซ้ำๆกับนางเอกของเรา เห็นแก่ตัวไม่น้อย จนเธอกลายเป็นวันทองสมัยรัชกาลที่ 6-7

สิ่งที่ประทับใจที่สุดของเรื่องนี้คือ ได้อ่านบทกลอนเพราะๆ ทั้งแบบที่ผู้เขียนยกมาให้ฟังจาก วรรณคดี พระราชนิพนธ์

และบทกวีต่างประเทศ(บทที่แปลไพเราะมากๆ) หรือที่ท่านแต่งเองผ่านตัวละคร หวานซึ้งสุดๆ เพลงไทยก็มา ชอบที่นางเอกและพระรองแปลเพลงดาวดวงเดือนเป็นภาษาอังกฤษมากๆเพราะจับใจ ขอนับถือภูมิรู้ด้านนี้ของคุณหญิงวินิตตาผู้แต่งมากๆ จริงๆความสามารถของท่านด้านนี้ก็ไม่ต้องพูดถึงอยู่แล้ว แต่พอได้มาอ่านแบบที่เรียบเรียงสอดแทรกลงไปในเนื้อเรื่องได้อย่างลงตัวและสวยงาม ถือเป็นความสามารถแบบหาตัวจับได้ยากเลยจริงๆ (แอบคิดว่าเราต้องอ่านเขียนอีกกี่ชาติเราจะทำได้บ้างเนี่ย ฮ่าๆ)

สรุป เป็นนิยายของแก้วเก้าที่ชอบมากๆไม่รู้จะติอะไร 10/10 ไปเลยค่ะ 
 

ภาพซ้าย ปกจากสนพ. ศรีสารา โดย อ.สุรเดช แก้วท่าไม้ มีภาพสวยๆประกอบในเล่มด้วยค่ะ 

ภาพขวา ปกจากสนพ. ทรีบีส์ โดย อ. เกริกบุระ ยมนาค

อีกปกของสนพ.อัมรินทร์ คุ้นๆว่าปกนี้นำหนึ่งในภาพประกอบจากฉบับที่พิมพ์กับสนพ.ศรีสารา (โดย อ. สุรเดช)มาเป็นภาพปกค่ะ


 


Create Date : 01 พฤษภาคม 2563
Last Update : 1 พฤษภาคม 2563 23:13:43 น. 0 comments
Counter : 64 Pageviews.  
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณfor a long time

 
Name
Opinion
*ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก

สมาชิกหมายเลข 3030800
 
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ขีดเขียนทุกเรื่องราวตามประสบการณ์และทัศนะส่วนตัว

ไม่เน้นวิชาการ ตามอารมณ์ล้วนๆค่ะ ไม่มีดราม่านะคะ

ยินดีพูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกับเพื่อนๆทุกท่านค่ะ
[Add สมาชิกหมายเลข 3030800's blog to your web]

 
pantip.com pantipmarket.com pantown.com