ชั่วคืนเดียว… ความรักร้าง ฝันสลาย คำสัญญา..ที่ให้ไว้ไร้สัจจะ !
แต่ยังของมงาย รอคอยชั่วชีวิต บอกเถิด.. ข้าทำผิดสิ่งใด ?

++หลานหลิง++

 
ธันวาคม 2551
 
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
14 ธันวาคม 2551
 

บทที่ 1 เมื่อชะตาพามาบรรจบ (1)


 


บทที่  1  เมื่อชะตาพามาบรรจบ


 


หมู่บ้านเทพเจ้าชื่อเสียงเกรียงไกร เป็นเสาหลักค้ำจุนบู๊ลิ้มก็ว่าได้ จึงได้รับการเคารพยำเกรงจากเหล่าชาวยุทธทั่วแผ่นดิน ประมุขหมู่บ้านคนปัจจุบันคือ เฉินเซ่าเทียน ซึ่งในเวลานี้กำลังเก็บตัวฝึก วิชาพลังเทวะสยบฟ้าขั้นที่แปดอยู่ภายในห้องลับ


พลังเทวะสยบฟ้าถือเป็นวรยุทธล้ำเลิศแขนงหนึ่งซึ่งยังคงไร้ผู้เทียมทาน มีทั้งสิ้นสิบขั้น เฉินเซ่าเทียนฝึกสำเร็จขั้นที่เจ็ดแล้วกำลังจะเข้าสู่ขั้นที่แปด นับว่าทอดตาทั่วยุทธภพปัจจุบันยังคงหาผู้คนรับมือท่านผู้นี้ยังไม่มี


ภายในห้องลับศิลามีเพียงแสงคบไฟสลัว สาดต้องร่างบุรุษในวัยห้าสิบเศษ ร่างสูงใหญ่เค้าใบหน้าสุขุมเที่ยงธรรม จอนผมสองข้างแซมหงอกขาว ท่วงท่าทรงภูมิปัญญาและสง่าราศีผู้นี้ ขณะนั่งขัดสมาธิอยู่บนแท่นศิลา อยู่ระหว่างโคจรลมปราณถึงช่วงคับขัน เหนือศีรษะถึงกับปรากฏกลุ่มควันสีขาวจางๆลอยขึ้น...


ทันใดนั้นเอง...โดยมิทันมีผู้ใดคาดคิด...!!


ปรากฏคนชุดดำคลุมหน้าผู้หนึ่ง ที่ไม่มีใครทราบว่าเข้ามาทางทิศใด พลันม้วนกายเข้ามาพลางซัดมีดสั้นพุ่งเข้าหาเฉินเซ่าเทียนดุจสายฟ้า ด้วยพลังภายในที่แฝงไว้เต็มที่ถึงสิบส่วน


ยามฉุกละหุก..เฉินเซ่าเทียนลืมตาขึ้น เกร็งพลังลมปราณออกคุ้มครองกาย มือขวาโบกวูบไปข้างหน้าปัดมีดที่ซัดมากระเด็นไปด้านข้าง


คนชุดดำลงมือคราแรกล้มเหลว ก็ชักกระบี่จู่โจมเข้ามาอีกครา จอมคนแห่งบ้านเทพเจ้าแม้มือเปล่าไร้อาวุธ  หากแต่ยังคงสามารถสะบัดเพลงฝ่ามือตีโต้คุกคามสวนกลับจนคนชุดดำล่าลอยออกไปด้านข้าง มิคาดคนชุดดำกลับไม่ได้ลงมือเป็นครั้งที่สาม หากแต่หมุนกายหมายหลบหนี  เฉินเซ่าเทียนจึงโผพุ่งกายขึ้นจากแท่นศิลา ฟาดฝ่ามือออกขัดขวาง พลังฝ่ามือฟาดใส่พื้นเบื้องหน้าคนชุดดำ ระเบิดแตกกระจายเป็นหลุม สะกัดท่าร่างของคนร้ายต้องชะงักวูบ


คนชุดดำหันขวับกลับมาเผชิญหน้า ดวงตาหลังผ้าคลุมหาได้ปรากฏแววประหวั่นพรั่นพรึงใดไม่ กระบี่ในมือกรีดออกเป็นวงกว้างอีกครั้ง ภายใต้รัศมีกระบี่ที่ครอบคลุมทั่วห้องศิลา ทันใดนั้น ตัวกระบี่ก็ดีดหลุดจากด้าม พุ่งวาบเข้าหาฝ่ายตรงข้ามดุจสายฟ้า


ประมุขบ้านเทพเจ้าเบี่ยงกายหลบวูบไปทางซ้ายมือ หลุดพ้นจากวิถีกระบี่ที่ยิงเข้ามา หากแต่พริบตานั้น เห็นกลุ่มควันสีม่วงกลุ่มหนึ่งพวยพุ่งออกมาจากด้ามกระบี่ของคนร้ายผู้นั้น เขาแม้ฉุกใจคิดรีบปิดสะกัดกั้นลมหายใจไว้ หากแต่ก็สูดควันพิษเข้าไปอึดหนึ่งแล้ว


" บัดซบ... ชั่วร้ายนัก !! "


เฉินเซ่าเทียนแค่นเสียงด้วยโทสะ !


ควันพิษออกฤทธิ์รวดเร็ว บัดนี้ฝีเท้าถึงกับเริ่มซวนเซเล็กน้อย  คนชุดดำแค่นเสียงดังเฮอะในลำคออย่างเย็นชา ซัดด้ามกระบี่ในมือทิ้ง พลางเกร็งพลังภายในขึ้นอีกครั้ง ฟาดฝ่ามือสุดท้ายเข้ามาอย่างดุดันด้วยกำลังเต็มสิบส่วนอีกครั้ง


การจู่โจมครานี้.. รวดเร็ว และหนักหน่วงราวประสงค์ทุ่มแลกด้วยชีวิต เฉินเซ่าเทียนถูกพิษคุกคามจนความเคลื่อนไหวติดขัด  ได้แต่ตัดสินใจเกร็งพลังที่ร่างขึ้นอีกครั้ง ยกฝ่ามือขึ้นต้านรับไว้ตรงๆ


ในเสียงโครมดังกัมปนาทสนั่นหวั่นไหว ร่างคนชุดดำถูกกระแทกกระดอนออกไปราวกับลูกหนังที่ถูกปล่อยลม ในขณะที่เฉินเซ่าเทียนเพียงเซตึงๆไปสามสี่ก้าว จากนั้นค่อยทรุดนั่งลงกับพื้น อ้าปากกระอักโลหิตออกมา


 


ยามนั้น.. ค่อยได้ยินเสียงฝีเท้าดังเร่งร้อนสับสน ...


บุรุษชุดเขียวอายุเยาว์ใบหน้าคมคายผู้หนึ่ง พร้อมกับเหล่าศิษย์หมู่บ้านเทพเจ้าสี่ห้าคนถาโถมเข้า มาในห้องศิลา สายตาพอกวาดมองเห็นสภาพภายในห้องถึงกับสะท้านใจอย่างรุนแรง


" ท่านพ่อ..."


" ท่านประมุข "


ยามตื่นตระหนกรีบถลันเข้าไปประคองผู้เป็นบิดาของตนไว้  คนชุดดำจึงฉวยโอกาสรีบพลิกกายขึ้นจากพื้น ถาโถมตัวหลบหนีออกไป


" รีบตามคนร้ายไป...."


เฉินเซ่าเทียนร้องเตือน บุรุษหนุ่มชุดเขียวส่งเสียงรับคำ หากแต่เพิ่งลุกขึ้นขยับตัวจะพุ่งกายออกไป พลันได้ยินเสียงอุทานเรียก " ท่านประมุข " ดังระงม ต้องหันกลับมาอีกครั้งค่อยพบว่าผู้เป็นบิดาได้พ่น โลหิตเป็นฟูฝอย ก่อนที่จะสิ้นสติไป...


 


-------------------------


 


บุรุษหนุ่มชุดเขียวที่แท้เป็นบุตรชายคนรองของเฉินเซ่าเทียน นามว่า เฉินชิงหยุน เวลานี้กำลังเดินวนเวียนไปเดินมาอยู่ภายในห้องด้วยความร้อนรุ่มกังวล ส่วนเจี่ยคุน...ชายวัยกลางคนใบหน้าซูบผอมท่าทางสุขุมและสมถะ ซึ่งนั่งตรวจจับชีพจรของคนเจ็บ มีศักดิ์เป็นศิษย์ผู้น้องคนรองของเฉินเซ่าเทียน พอถอนมือออกมาจากการตรวจอาการ  ก็ส่งเสียงถอนใจเบาๆสีหน้ายิ่งมายิ่งเคร่งเครียด


" ยี่ซือเจ่ก  (อารอง : คำเรียกหาศิษย์น้องของบิดา) ท่านพ่อข้าอาการเป็นอย่างไรบ้าง ? "


เจี่ยคุนผละลุกจากเตียงช้าๆ โบกมือให้ศิษย์คนอื่นล่าถอยออกไปนอกห้อง ก่อนจะเบือนหน้ามาทางผู้เป็นหลานชาย


" พ่อเจ้าถูกลอบทำร้ายขณะฝึกพลังอยู่ในช่วงคับขัน ทำให้ลมปราณไหลย้อนกลับกระแทกใส่ชีพจรทั่วร่างบอบช้ำรุนแรง มิหนำซ้ำยังสูดโดนควันพิษ....เฮ้อ...อาการเขาสาหัสมาก.. เกรงว่า..."


เฉินชิงหยุนหน้าซีดเผือดลงด้วยความสะท้านใจ ยื่นมือเขย่าแขนเจี่ยคุนร่ำร้องอย่างพลุ่งพล่าน


" ไม่... ยี่ซือเจ่ก... ท่านต้องหาทางช่วยท่านพ่อข้าให้ได้..."


" อาหยุน... เจ้าเองก็เติบใหญ่แล้ว... "


เจี่ยคุนปลอบเสียงอ่อนโยน ..


" มิหนำซ้ำเจ้าเป็นเป็นถึงทายาทคนรองแห่งหมู่บ้านเทพเจ้า ... ฉะนั้น..ต้องรู้จักระงับสติอารมณ์ไว้บ้าง บ้านเทพเจ้าเวรยามแน่นหนาหากแต่คนร้ายกลับเล็ดลอดเข้ามายังห้องลับฝึกวิชาของประมุขได้เช่นนี้  นี่แสดงว่าต้องผ่านการคิดคำนวณวางแผนไว้อย่างถี่ถ้วน  อีกทั้งอาจมีคนภายในเป็นหนอนบ่อนไส้ เวลานี้เภทภัยอยู่ใกล้ตัวเรา  หากพวกเรามิอาจควบคุมแม้สติอารมณ์ของเราเองได้ แล้วจะคุมสถานการณ์ใหญ่ได้อย่างไร...."


เฉินชิงหยุนก้มศีรษะต่ำยอมรับด้วยความเสียใจ เจี่ยคุนตบไล่เขาเบาๆ


" เด็กเอย..เรามิได้คิดตำหนิเจ้า เพียงใคร่เตือนให้เจ้าประคองสติตนเองไว้เท่านั้น..."


" ยี่ซือเจ่ก...แล้วนี่ข้าสมควรทำอย่างไรดี ตั่วกอ (พี่ชายใหญ่) ก็ไม่อยู่ ..อาการของท่านพ่อก็สาหัสปานนี้ "


" บ้านเทพเจ้าเป็นเสาหลักของบู๊ลิ้ม หากข่าวการบาดเจ็บของพ่อเจ้าแพร่สะพัดออกไป ยุทธภพคงต้องสั่นสะเทือน ฉะนั้นเราคงจำเป็นต้องปิดข่าวนี้ไว้ชั่วคราว เตรียมกำลังยอดฝีมือของเราไว้ให้พร้อมรับการบุกจู่โจมจากฝ่ายตรงข้าม ซึ่งอาจจะฉกฉวยโอกาสเข้ามาได้ทุกขณะจิต และพร้อมกันนี้..เราก็ต้องรีบส่งจดหมาย ตามตัวพี่ชายของเจ้าให้เขากลับบ้านมาโดยเร็วที่สุด..."


" โอ...สมองข้าตื้อไปหมดแล้ว งั้นตกลงตามแต่ยี่ซือเจ่กจะเห็นชอบสั่งการเถิด..."


 


สนทนาถึงตอนนี้...ได้ยินเสียงระบายลมหายใจยาวๆ เห็นเฉินเซ่าเทียนที่บนเตียงขยับตัวเริ่มได้สติขึ้นมา สองอาหลานรีบสะอึกเข้าไปหน้าเตียง คนป่วยลืมตาขึ้นช้าๆ เฉินชิงหยุนคุกเข่าลงกับพื้นข้างเตียง ยื่นมือกุมแขนบิดาส่งเสียงเรียกหาด้วยความรักห่วงใย


"  ท่านพ่อ...ท่านรู้สึกเป็นอย่างไรบ้าง..."


เฉินเซ่าเทียนมองหน้าบุตรชายแว่บหนึ่ง ค่อยช้อนตาขึ้นมองมาทางเจี่ยคุน กล่าวเสียงอ่อนล้า


" ยี่ซือตี๋... อาหมิงและอาหยุน...จะอย่างไรก็อายุยังเยาว์นัก เราผู้พี่คงต้องขอรบกวนท่าน.. ช่วยกวดขันเด็กสองคนนี้แทนเราด้วย...."


เจี่ยคุนรับฟังจนใจหายวาบ


"  ตั่วซือเฮีย (ศิษย์พี่ใหญ่)..ได้โปรดอย่าได้กล่าวเช่นนี้..."


"  ข้ารู้ตัวข้าดี ... อาการบาดเจ็บของข้าเวลานี้สาหัสนัก เวลาของข้าคงเหลืออีกไม่นานแล้ว คนร้ายเมื่อครู่นี้ฝีมือล้ำเลิศ  ทั้งยังคล้ายกับทราบจุดอ่อนของข้าขณะฝึกวิชาเป็นอย่างดี มันจึงเลือกจู่โจมเข้ามาเวลานั้น ข้าเชื่อว่าคนผู้นั้น...ต้องมิใช่มือสังหารชนชั้นสามัญอย่างแน่นอน..."


" ในความเห็นของท่านพี่..คิดว่ามันเป็นใคร ? "


" หากเราคาดเดาไม่ผิด.. มันคงเป็นคนในพรรคบัวขาว และคนร้ายเมื่อครู่นี้..มิเพียงวิชาฝีมือที่เข้มแข็งและอำมหิตชั่วร้าย ทั้งยังมีพลังภายในที่สูงส่ง บางที...มันอาจเป็น...หัวหน้าหน่วยพิฆาตแห่งพรรคบัวขาวที่ฉายา กงจื้อจอมสังหารผู้นั้น..."


เจี่ยคุนสะท้านใจอย่างรุนแรง สีหน้าถึงกับผนึกค้างกับที่ ครู่หนึ่งค่อยส่งเสียงพึมพำ


" ต้องเป็นมันอย่างแน่นอน.. ทอดตาทั่วยุทธภพ คงมีเพียงคนผู้นี้ที่สามารถเข้ามาลงมือในหมู่บ้านของเราอย่างอุกอาจได้เช่นนี้  เพียงเวลาแค่ครึ่งปี... คนๆนี้ก็สังหารเหล่าเจ้าสำนักและยอดฝีมือฝ่ายธรรมะไปหลายคนแล้ว พรรคบัวขาวมียอดฝีมือเช่นนี้นับว่าน่ากลัวจริงๆ "


" พรรคบัวขาวนับวันจะยิ่งเหิมเกริม เวลานี้หากข้าเป็นอะไรไป พวกมันจะต้องยิ่งลำพองกว่านี้ ฉะนั้น...ไม่ว่าอย่างไรหมู่บ้านเทพเจ้ามิอาจล่มสลาย บู๊ลิ้มมิอาจถูกอำนาจมารครอบงำ..."


ครั้นกล่าวถึงตอนนี้ ก็ไอกระอักโลหิตออกมาอีกครั้ง เฉินชิงหยุนรุ่มร้อนใจจนน้ำตาทะลักจากเบ้า ส่งเสียงเรียกบิดา ยึดกุมแขนผู้บังเกิดเกล้าแน่นกว่าเดิม


เฉินเซ่าเทียนมองหน้าบุตรชายรองแล้วลอบถอนใจ


" เด็กเอย...เจ้าออกไปรอข้างนอกก่อนเถิด  พ่อมีธุระสำคัญจะขอปรึกษากับยี่ซือเจ่กของเจ้า..."


เฉินชิงหยุนลังเลเล็กน้อย หากแต่มิอาจขัดคำสั่ง ได้แต่ลุกขึ้นล่าถอยออกมา ยามเมื่ออยู่กันตามลำพังสองต่อสอง เฉินเซ่าเทียนจึงค่อยเอ่ยขึ้น


" ตระกูลเฉินมีทายาทเพียงสองคน อาหมิงสติปัญญาฉลาดไหวพริบปราดเปรื่อง ทั้งยังมีพรสวรรค์ด้านวิชาฝีมือ น่าเสียดายที่มันนิสัยเสเพล  ชอบอิสระและความสำราญ  ส่วนอาหยุนแม้มีความกตัญญูจิตใจสัตย์ซื่อเที่ยงธรรม หากมีข้อเสียตรงที่อ่อนแอเกินไป มิอาจดูแลงานใหญ่ได้.. หรือว่าบ้านเทพเจ้าของเราจะต้องถึงกาลล่มสลายคราวนี้แล้ว...."


" ตั่วซือเฮีย..โปรดอย่าได้กล่าวเช่นนี้... "


" ยี่ซือตี๋...ในเหล่าสหายใกล้ตัวข้าทั้งหมด นับว่าเจ้าสัตย์ซื่อจริงใจต่อข้าที่สุด ข้ามีงานชิ้นหนึ่งอยากมอบหมายให้เจ้าช่วยเหลือ...."


เจี่ยคุนกล่าวอย่างตื้นตัน


" ตั่วซือเฮียโปรดสั่งมาเถิด...ผู้น้องยอมมอบชีวิตทำเพื่อท่าน แม้จะต้องขึ้นสวรรค์หรือบุกลงนรก เจี่ยคุนก็ยินดีทำให้ท่านทุกประการ...."


น้ำมิตรอันลึกซึ้งสูงส่งยิ่งนัก....


เฉินเซ่าเทียนตื้นตันใจจนน้ำตาคลอหน่วย บีบมือศิษย์น้องเบาๆกล่าวคำขอบคุณ


............................


 







Free TextEditor




 

Create Date : 14 ธันวาคม 2551
5 comments
Last Update : 14 ธันวาคม 2551 14:50:29 น.
Counter : 1456 Pageviews.

 
 
 
 

lozocatlozocatlozocat




นับรู้ หนูลับ แล้ว.................................วัวมา
เร้าเคลื่อน เลื่อนเข้า หา.......................ผ่องแผ้ว
วายศก วกใส่ ลา....................................ปีเก่า
ยวนเพื่อน เยือนผวน แล้ว..............ส่งน้อมพรกัน ๚

วันเปลี่ยน เวียนปั่น ข้าม.........................ลาปี
เติมส่ง ตรงเสริม ศรี............................ร่วมแต้ม
ล้วนเผ่า เราผวน มี................................สานสุข
ซัดหลัก ศักราช แย้ม...........เคลื่อนคล้อยลาจาก ๚

จับรัก จักรับ ร้อย...........................เรียงกลอน
ร่างส่ง ลง,สั่ง พร...................................เพื่อให้
มอบติด มิตรตอบ วอน............................เวียนสู่
เทพสั่ง ทั้ง,เสพ ไซร้............................สุขรื้นชีวี ๚

ดีผล ดล,พี่ น้อง.................................ทบพูน
จิตมาก จาก,มิตร กูล............................ช่วยเกื้อ
สานต่อ เสาะเติม คูณ...........................ตามแต่ง
เพื่อนมั่ง พรั่งเหมือน เอื้อ.............พวกพ้องรอบตัว ๚

ครัวรอบ ครอบรั้ว ยั่ง.............................ยืนยง
ใสดั่ง สั่งได้ ตรง...............................แหล่งเหย้า
ไอหนุน อุ่น,ไหน จง..................................เจือสู่
ไร้โศก โรคใส่ เร้า.........................ป่วยไข้ลาเมิน ๚

งานเดิน เงินดั้น เพียบ........................เนืองนอง
ทรัพย์เพิ่ม เสริมพับ กอง.........................มากแท้
รับจาก ลากจับ ครอง............................ครอบอยู่
ซ้ำชุก สุขฉ่ำ แม้...............................ผ่านพ้นปีวัว ๚ะ๛

Happy New Year นะคร้า



lozocatlozocatlozocat

 
 

โดย: คนเดินถนนเดียวกัน (คนมีแผลพ่อแม่ไม่รัก ) วันที่: 27 ธันวาคม 2551 เวลา:16:27:25 น.  

 
 
 
ขอบคุณ คุณ คนเดินถนนเดียวกัน มากค่ะ
สวัสดีปีใหม่ ขอให้มีความสุขเช่นกันค่ะ ^^
 
 

โดย: หลานหลิง IP: 203.170.234.20 วันที่: 1 มกราคม 2552 เวลา:1:46:25 น.  

 
 
 
เจ้าของกระทู้งเราเป็นชื่อเหมือนเราเลย เราก็ชื่อนี่เหือนกัน เเต่ก๋งเราเป็นคนตั้งให้
 
 

โดย: หลานหลิง ลัลลา IP: 118.173.123.236 วันที่: 25 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:20:10:19 น.  

 
 
 
เมื่อไหร่เรื่องมังกรเจ้าปฐพีจะจบละคะ รออ่ายมานานแล้ว
อยากอ่านตอนจบมากเลยค่ะ
 
 

โดย: For True Love วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:18:51:21 น.  

 
 
 
 
 

โดย: lalular (lalular ) วันที่: 29 ตุลาคม 2554 เวลา:7:28:45 น.  

Name
Opinion
*ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

หลานหลิง
 
Location :
สงขลา Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




[Add หลานหลิง's blog to your web]

 
pantip.com pantipmarket.com pantown.com