ลูกของฉันชอบเล่นเกม


วันนี้ลูกโพสต์ข่าวเกี่ยวกับเกม วันก่อนๆ ลูกโพสต์ตัวละครในเกม ลูกชอบชวนแม่เล่นเกมที่หน้ากระดาน แต่แม่ก็ไม่ค่อยสันทัดนัก

แม่ไม่ถนัดเล่นเกม แต่ลูกถนัด และแม่รู้ดี รู้มาตลอดว่าลูกกำลังทดลองอะไร แม่รู้ว่าลูกก็คงได้คำตอบให้ตัวเองแล้ว เหมือนอย่างที่แม่ก็ได้คำตอบเช่นกัน

และแน่นอน เกมยังคงไม่จบ ยังคงดำเนินต่อไป แม่ไม่รู้ว่าลูกจะหยุดเมื่อไหร่ แต่แม่ไม่ห้าม เพราะนั่นเป็นทางเดินของลูก

ส่วนทางเดินของแม่ ก็คือการนั่งมองดูลูกนี่แหละ

ลูกมีความสุขก็ดี

ลูกไม่มีความสุขก็ดี ดีเพราะลูกจะได้รู้ว่าควรทำยังไงให้มีความสุข

ความสุขของลูกไม่ได้ขึ้นอยู่กับแม่ มันขึ้นอยู่กับตัวของลูกนี่แหละ

แม่ก็ได้แต่เฝ้ามอง เป็นกำลังใจ และดูอยู่ห่างๆ อาจให้ความช่วยเหลือได้บ้างเล็กน้อย เท่าที่แม่จะทำได้ เพราะแม่ทำมากกว่านี้ไม่ได้ แม่ป่วยอยู่ แม่ไม่อยากต้องเข้าแอดมิทที่โรงพยาบาลอีกรอบ ก็หวังว่าลูกจะเข้าใจ และไม่กดดันตัวแม่นัก

แม่เองก็จะไม่กดดัน ลูกอยากเล่น ลูกเล่นไปเลย แม่ก็นั่งเฝ้ามองอยู่ แม่ก็ดูอยู่เรื่อยๆ แหละ

ยังคงอยู่ข้างๆ ลูกเสมอ และรักเสมอ อยากให้ลูกรู้ไว้นะ

ส่วนด้านล่าง ไม่เกี่ยวกับลูก พอดีแม่คิดถึงเพลง F4 ขึ้นมา จู่ๆ ก็คิดขึ้นมา ร้องขึ้นมา เลยอยากโพสต์ ก็ไม่มีอะไร มีแค่นี้แหละ
 


Cr. Youtube :: 流星雨 - F4



Create Date : 25 กันยายน 2562
Last Update : 25 กันยายน 2562 13:25:29 น.
Counter : 66 Pageviews.

0 comments
(โหวต blog นี้) 

BlogGang Popular Award#15



comicclubs
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 13 คน [?]



All Blog
  •  Bloggang.com