บันทึกความคิด ประจำวันที่ 16 กรกฎาคม 2562 (วันเกิดพ่อ)


ก่อนอื่นก็ต้องพูดถึงวันเกิดพ่อซะหน่อย วันนี้ทางบ้านเราโทรไปอวยพรวันเกิดของพ่อแล้ว เราเองก็ได้อวยพรวันเกิดพ่อทั้งทางโทรศัพท์ และส่งข้อความไลน์ไปหา

วันนี้ทางบ้านเรายังไม่ได้เลี้ยงวันเกิดพ่อ เพราะทางบ้านนู้นเขาจัดงานแล้ว ถ้าจัดงานสองบ้าน เดี๋ยวพ่อจะเหนื่อย ขับรถไป ขับรถมา บ้านเราก็เลยจะไปเลี้ยงวันอื่นแทน เดี๋ยวค่อยถามพ่อดูว่าพ่อจะกินอะไรที่ไหน หรือว่าจะกินที่บ้าน

ถ้าไปกินข้างนอกก็คงไม่ไกลจากบ้าน แต่ถ้าไปกินข้างนอก ยายก็คงจะเหนื่อยหน่อยนึง แต่ยายก็คงจะตื่นเต้นล่ะ นานๆ จะได้ไปกินอะไรนอกบ้านบ้าง

ส่วนเรายังไงก็ได้ เพราะไม่ว่าอะไร เราก็ว่าอร่อยหมด เพราะเรารู้ว่าถ้ากินที่บ้าน เขาจะสั่งอะไร ถ้าไปกินนอกบ้าน จะกินกันร้านไหน ก็จะมีตัวเลือกที่เราพอจะรู้ๆ อยู่

สำหรับบันทึกนี้ ก็ไม่ได้มาบันทึกเรื่องร้านอาหาร เราจะมาบันทึกเรื่องความคิดของเราที่แวบเข้ามา และอาจจะมีผลกับเราในอนาคต

วันนี้เราฝันว่าเราได้เรียนภาษาพม่า และเราก็ได้เสิร์ชเรื่องนักธุรกิจ เพราะเราเป็นนักธุรกิจ ซึ่งมันไปตรงกับเรื่องราวจริงๆ ของพ่อ แต่พ่อไม่ได้เรียนภาษาพม่านะ พ่อเคยไปทำงานที่พม่าเฉยๆ และพ่อก็เป็นนักธุรกิจ

เราไม่รู้ว่านี่เป็นวันเกิดพ่อ เราเลยนอนกลางวันฝันถึงเรื่องราวอะไรต่างๆ เหล่านี้หรือเปล่า และทำไมมันถึงเชื่อมโยงกัน เราเองก็ไม่รู้

ถ้าในอนาคตเราเป็นนักธุรกิจจริง เราคงเป็นนักธุรกิจที่โง่มาก เพราะเรื่องการบริหาร เราก็ไม่เคยเรียนเลย และเราเองก็ไม่อยากจะเป็นด้วย เพราะเราเบื่อที่ต้องทำงานกับคน เราชอบทำงานกับเอกสาร แต่การเป็นนักธุรกิจคงจะทำงานกับเอกสารอย่างเดียวไม่ได้ มันต้องอยู่กับคนด้วย ซึ่งตรงนี้แหละเราไม่ชอบ เราเบื่อการสื่อสาร เราเบื่อเรื่องผลประโยชน์

แต่ถ้าจะให้เราเรียนภาษาพม่า เราเรียนได้นะ ไปเรียนที่มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ก็ได้ เรื่องภาษานี่เราชอบอยู่

วันนี้ก็มาบันทึกเอาไว้ว่าเราคิดอย่างนี้ในวันนี้ วันข้างหน้าเราจะคิดอะไรออกอีกบ้าง เดี๋ยวมาลองดูกัน แต่อยากจะบอกว่า เราได้เรียนอะไรเยอะแยะเลยนะในอนาคตน่ะ แต่เรายังไม่ได้เขียนถึง ครั้งนี้ถือโอกาสเขียนถึงซะเลย

ในอนาคตเราจะได้เรียนทำอาหาร เรียนภาษาอังกฤษ เรียนภาษาญี่ปุ่น (ตอนนี้กำลังเรียนอยู่ด้วยตัวเอง) ได้เรียนดนตรี ได้เรียนพลศึกษา

เขียนๆ อ่านๆ ดูแล้ว เหมือนเราจะได้กลับไปเรียนมัธยมใหม่ นี่ตกลงเราบ้า หรือเพ้อเจ้อวะ อยากกลับไปเป็นเด็กหรือเปล่า

เขียนๆ คิดๆ แล้วยังตลกตัวเอง คนบ้าอะไรจะกลับไปเรียนพลศึกษา วิชาที่ไม่ถนัดเนี่ย ต้องบ้าแล้วแน่ๆ (แต่จริงๆ ก็บ้าอยู่)

เมื่อวานถามหมอแล้วว่าตกลงเรามาป่วย ต้องมารักษาด้านจิตเวชนี่เราเป็นโรคอะไร เพราะไบโพลาร์นี่เราก็ไม่ใช่ เราไม่เคยใช้จ่ายอะไรฟุ่มเฟือย หมอบอกว่าเราเป็นโรคระแวง

คนที่อ่านๆ อยู่ก็คงจะงงใช่ไหมว่าเราระแวงอะไร เพราะในบล็อกเราอิสระกว่าคนอื่นเยอะ ไม่เห็นต้องระแวงอะไร แต่เราอยากจะบอกว่าเราระแวงสังคมภายนอก แต่ตอนนี้เราไม่สนใจแล้ว มีโทรศัพท์แปลกๆ มาเราก็รับ เห็นอะไรที่แปลกๆ เราก็มองผ่าน หรือแม้กระทั่งเสียงพูดคุยที่มากระทบโสตประสาทเรา เราก็วางเฉย

แต่เรายังต้องกินยาอยู่ เพราะหมออยากให้กิน จริงๆ กินยาก็ไม่ได้มีผลอะไร ตกดึกอาเล็กก็จัดหนักเหมือนเดิม บางทีก็อยากให้หมอลองมาเป็นเราดูบ้าง หมอจะได้เต้น “บอกมาคืนนี้ อยากได้กี่ครั้ง ถ้าฉันบอกรักเธอ...”

อาเล็กนี่หื่นจริงๆ อยากบอกให้รู้ เอาไม่หยุดเลย

แบงค์นี่ก็ซาดิสม์

ตองก็นานๆ เอาที

ส่วนพี่เสือ น้านนาน นานๆ จะเอาสักที พี่เสือนี่น่าสงสารที่สุด เป็นเลสเบี้ยน ได้เอาน้อยกว่าคนอื่น แต่เรารักพี่เสือนะ รักมากกว่าสามคนนั่น เพราะผูกพันด้วยอะไรหลายๆ อย่าง คิดถึงพี่เสือนะ อยากบอกให้รู้

เอาล่ะ วันนี้ก็ขอจบบันทึกไว้เพียงเท่านี้ก่อน อยากจะไปนอนต่อละ ง่วง ยาที่หมอให้มากิน ก็ทำให้ง่วงได้ง่วงดี ทั้งๆ ที่ไม่อยากง่วง ไม่อยากนอน เพราะเอนหลังปุ๊บ สามคนนั่นจะมา ไม่รู้ว่าใครจะมาก่อนใคร

บอกตรงๆ ป่วยแล้วก็เหนื่อยหัวใจ ไม่ใช่ไม่เหนื่อย ใครไม่ป่วย คุณโชคดีแล้ว คุณอย่ามาป่วยก็แล้วกัน

ไปละ...



กลับมาเพิ่มเติม จะบอกว่าหลังจากที่โพสต์ลงบล็อกไป ประมาณครึ่งชั่วโมงหลังจากนั้น น้าก็มาพูดกับเราที่กำลังนั่งปัสสาวะอยู่ในห้องน้ำว่า วันนี้กินมัสมั่นนะ เราก็บอกว่าได้จ้ะ แล้วกาพย์เห่ฯ ก็เข้ามาในหัวเราทันที
 
“มัสมั่นแกงแก้วตา
หอมยี่หร่ารสร้อนแรง
ชายใดได้กลืนแกง
แรงอยากให้ใฝ่ฝันหา...”
 
นั่นไง มาจริงๆ มันต้องมาอะ คนมันหื่นอะ
 
ชายใดได้กลืนแกง แรงอยากให้ใฝ่ฝันหา นี่มันชัดๆ เลย เดี๋ยวก็ได้กันอีกอะ คืนนี้
 
ยังไงก็เบาๆ กันหน่อยนะเฮ้ย ถ้าเป็นไปได้ก็ขอให้ได้นอนหลับแบบนิ่งๆ สักคืนเหอะ
 



Create Date : 16 กรกฎาคม 2562
Last Update : 16 กรกฎาคม 2562 17:36:13 น.
Counter : 84 Pageviews.

0 comments
(โหวต blog นี้) 

BlogGang Popular Award#15



comicclubs
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 13 คน [?]



All Blog
  •  Bloggang.com