kruaun
Location :
สุรินทร์ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 9 คน [?]




“อาจารย์ของพระอรหันต์ ยังไม่จำเป็นต้องเป็นพระอรหันต์เลย ดังนั้น อย่ากังวลเลย หากเราคิดว่าเราเก่งไม่พอที่สร้างลูกศิษย์เก่งๆ ขอเพียงแต่เรามีกระบวนการพัฒนา ส่งเสริม และให้โอกาสเขาอย่างเหมาะสม และถูกวิธี ให้เขาเติบโตเต็มศักยภาพที่ดี”---รศ. ดร.คุณหญิงสุมณฑา พรหมบุญ อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ จากหนังสือแด่เมล็ดพันธุ์แห่งอนาคต

****************************

No one can make you feel inferior without your consent. by Eleanor Roosevelt.

ไม่มีใครสามารถทำให้คุณรู้สึกต้อยต่ำได้...
ถ้าคุณไม่ยินยอม (เอลานอร์ รูสเวลต์)

**************************

ครูอั๋น สอนคณิตศาสตร์ จังหวัดสุรินทร์
--------------------------------

"ชีวิตนี้ลูกยกให้พวกเขา...แต่ชีวิตหน้าทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาและพวกมันทำไว้กับลูก ลูกขอเอาคืน!"
---วรดา/ด้วยแรงอธิษฐาน/กิ่งฉัตร

รู้นะว่าถ้าเอาความแค้นนำทางมันไม่ดี...
แต่บางทีถ้าตั้งใจว่าจะต้องดีกว่า ดีกว่า...
มันก็เหมือนเป็นแรงขับให้เราก้าวหน้าได้เช่นกัน

แค่ตั้งใจทำดีก็แล้วกัน

+++++++++++++++++++++++++++++

มีคนเคยถามว่า "ทำไมมาเป็นครู"
คำตอบที่ผมภูมิใจและตอบได้อย่างเต็มปากที่สุด คือ
"ผมอยากเป็นครู เลยเลือกมาเป็นครู"


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

"เจ้าเป็นคนพูดเองนะว่า อำนาจมันมาแล้วมันก็ไป แล้วเจ้ายังจะแสวงหามันทำไมเล่า"
---เศกขรเทวี เพลิงพระนาง

๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗

สัจธรรมง่ายๆ ที่ใครๆ ก็พากันทำไม่ได้

ถ้าอยากมีชีวิตที่เลวลงอย่างคิดไม่ถึง
คุณแค่หมั่นทำเลวที่ไม่เคยแม้จะอยู่ใรความคิด

หากปรารถนาชีวิตที่ดีขึ้นอย่างคิดไม่ถึง
คุณต้องทำดีมากกว่าที่คิดว่าตัวเองจะทำได้

มีชีวิตที่คิดไม่ถึง/ดังตฤณ
----------------เริ่มนับ 30 เม.ย.53----------------- free counters ===== Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 3.0 Thailand License.
Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add kruaun's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 
หนีเที่ยวดีกว่า... ภาค 3/2 จำปาสักอันงดงาม ตอน น้ำตกแห่งจำปาสัก






ตะวันลับฟ้าที่ริมโขงก่อนข้ามไปเมืองดอนโขง (ดอนของ) เพื่อที่พัก


บรรยากาศเรือนพัก


คืนนั้นเราพักกันที่เรือนพักดอนโขงข้างใน ไม่ได้ติดโขง บรรยากาศใช้ได้
คุณแม่ (คุณป้า) ที่เป็นเจ้าของน่ารักมาก

ตอนเช้าเราแวะไปลาคุณแม่ที่เรียนพักดอนของที่ติดโขง กินกาแฟ ขนมปัง
แล้วจึงเดินทาง


กาแฟ...รสชาติก็ใช้ได้นะ


วันนี้จะพาเที่ยวน้ำตกสองสามแห่งในจำปาสักครับ
ด้วยเวลาอันจำกัดได้ไปเพียงเท่านี้เอง

แห่งแรก...คอนพะเพ็ง


ป้ายน้ำตก


คอนพะเพ็ง เหมือนเป็นแนวหินที่กั้นแม่น้ำโขง
เขาว่าต้องไปดูช่วงน้ำน้อย เพราะจะทำให้เห็นแก่งต่างๆ




คอนพะเพ็ง


บรรยากาศจะเต็มไปด้วยเสียงอันดังของสายน้ำที่ไหลแรง
บริเวณศาลาที่เป็นจุดชมวิว
ตากล้องชาวลาวจะทำให้คุณเหมือนดาราดัง

แต่ความน่ารักอย่างหนึ่งคือ เขาไม่ทำลักษณะคนไทย
คือ ไม่ถ่ายแล้วพิมพ์แล้วให้เราเลือก
แต่เขาจะให้เราดูจากกล้องเขาเลย แล้วพยายามขอร้องให้เราเอา
ถ้าไม่เอาก็แล้ว

ก่อนกลับไปอีกที่...มาฝึกอ่านภาษาลาวกันครับ


อ่านออกไหมครับ


ส่วนอีกอย่างหนึ่งที่นี่ ทำให้เมืองไทยเสียหายมาก
นั่นก็คือ ความมือบอนของนักท่องเที่ยวไทย
จะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็ทำให้ผมอายคนแถวนั้นเหมือนกัน



ใครหนอช่างมือบอน



ไปน้ำตกที่มีฉายาว่า "ไนแองการ่าแห่งเอเชีย" กันครับ

ตาดผาส้วม

ไม่บรรยายแล้วกันครับ ดูภาพกันเอาเอง


แจ่มมาก


สวยมาก


จากนั้นเราก็ข้ามสะพานแบบนี้ ไปยังอีกฟาก เพื่อจะเดินเที่ยวหมู่บ้านวัฒนธรรมชนเผ่าของเขา


จะข้ามไปได้ไหมเนี้ยะ???


ที่หมู่บ้านนี้จะมีชาวบ้านมาตั้งบ้าน และดำเนินชีวิตตามปกติ
เราะได้แวะคุยที่บ้านนี้นาน เพราะ เขารู้เรื่องเกี่ยวกับชนเผ่าดี
และพูดจาแสดงถึงการเป็นคนใฝ่รู้ ซึ่งผมชอบมาก


พี่สาวคนบน พูดเก่งมาก


คุณยายในภาพจะนั่งอย่างนี้ทั้งวันเพื่อทอผ้า
ซึ่งหูกทอผ้าก็ไม่ได้ใหญ่โตอะไรเลย
แค่นี้เอง...

สวยดีเหมือนกันนะครับ


จากนั้นคณะจึงออกเดินทางไปยังน้ำตกอีกแห่งไกลออกไปอีก คือ
ตาดอีตู้

อีตู้ ทางอีสานบ้านเฮาก็คือ ควายตัวเมียนั่นเองครับ

ทำไมชื่อนี้...??? ไม่รู้เหมือนกันครับ

ชมภาพกันดีกว่า


ภาพถ่ายจากด้านบน


ทางลงตาด


ทางลงแบบไหนหรอ...แบบนี้ไงครับ


ทางลงสุดสูง


ตอนลงไม่เท่าไหร่หรอกครับ...คิดสภาพตอนเดินขึ้นครับ...
ขาเกือบอ่อน...เกือบไม่มีแรงทำอะไรต่อ


หายเหนื่อย


สวยมากมายน้ำตกนี้


ภาพหมู่ชาวคณะทัวร์


พอกลับขึ้นมาด้านบน เมื่อชมน้ำตก จะมีรุ้งด้วย


สวยดีนะ


ด้านบนของตาดจะมีไร่กาแฟด้วยครับ
ซึ่งผมเองก็พึ่งได้เห็นต้นกาแฟเป็นๆ ครั้งแรก
หลังจากกินกาแฟ (หนักๆ) มาหลายปี


ต้นกาแฟแบบเป็นๆ



พอกลับออกมาจากตาดอีตู้ เราก็เข้าไปพักกันที่จำปาสัก
คืนนั้นไปเที่ยวผับลาว
อยากไปชมการเต้น บัดสะลบ ของลาวเขา
แต่ปรากฏว่า พี่ไทยอีกคณะใหญ่ไปด้วย
ไปแสดงความไม่มีระเีบียบแบบไทยๆ ในผับลาว

แทนที่จะได้ดูสาวๆ ลาวเต้นบัดสะลบ
กลายเป็นว่าเหมือนตัวเองอยู่ในงานเลี้ยงส่งครูที่โรงเรียนยังไงยังงั้น

เฮ้ย...เซ็งคนไทย (ด้วยกันเอง) ภาคสอง

คืนนั้นด้วยความที่ทรัพย์จางแล้วเลยพักห้องพักเล็กๆ ถูกๆ พอนอนได้

เช้านั้นก่อนกลับเราไปสถานที่ที่เป็นคำตอบ คือ พระราชวังแห่งจำปาสักครับ
ปัจจุบันกลายเป็นโรงแรมไปแล้ว


พระราชวังแห่งจำปาสัก เมืองหลวงแห่งลาวใต้



เราจากจำปาสัก และกลับถึงแผ่นดินไทยโดยสวัสดิภาพ
เมื่อกลับถึงเมืองอุบลฯ เราซัดอาหารมื้อใหญ่มื้อแรกบนแผ่นดินไทย
ด้วยความคิดถึงเมืองไทย และอาหารไทย
เมื่อเรียกเก็บตังค์ เราจ่ายไป 245 บาท
มองหน้ากันแล้วขำๆ
เพราะมื้อแรกบนแผ่นดินลาว เราทานอาหารจานเดียว
ราคากว่า ๒๐๐,๐๐๐ กีบ หรือเกือบๆ ๕๐๐ บาท
ค่าครองชีพเขาแพงจริง

นี่แหละ...เที่ยวเพื่อหาประสบการณ์
และคำตอบเดิมๆ คือ

"ไม่มีที่ไหนสุขใจเท่าบ้านเรา" ครับผม

แล้วจะพาไปเที่ยวอีกนะครับ

ตามชมภาพทั้งหมดที่
จำปาสักภาคธรรมชาติ //www.facebook.com/album.php?aid=24384&id=100000819926742 และ จำปาสักภาควัฒนธรรม //www.facebook.com/album.php?aid=24386&id=100000819926742
ที่เฟซบุ๊กครูอั๋นเลยนะครับ


ขอบคุณที่ตามอ่าน...




Create Date : 26 ธันวาคม 2553
Last Update : 26 ธันวาคม 2553 1:17:53 น. 3 comments
Counter : 1119 Pageviews.

 
สวัสดีค่ะ ตามไปเที่ยวด้วยคนค่ะ แต่ละแห่งที่พาไปเที่ยวน่าไปมากๆ เลยค่ะ
ไม่ทราบว่าเดินทางไปเองหรือไปกับทัวร์ค่ะ ถ้าไปเองวิธีการไหนถึงจะไปได้หลายๆ ที่ค่ะ กำลังสนใจไปเที่ยวจำปาสักอยู่ค่ะ


โดย: Maew-Tua-Lek วันที่: 26 ธันวาคม 2553 เวลา:19:53:16 น.  

 
บรรยากาศร่มรื่น สงบ น่าไปเที่ยวจังเลยค่ะ


โดย: ข้ามขอบฟ้า วันที่: 26 ธันวาคม 2553 เวลา:22:50:35 น.  

 
นึกถึงเมืองไทย ย้อนไปซักตอนเราเป็นเด็ก

วันที่ถนนหนทาง รถราไม่มากมายเท่านี้

ปล. สงัสัยว่าไปกินอะไรเป็นมื้อแรก
ทำไมแพงจัง ราคา 10 Euro นี่ เท่ากับในยุโรปเลยนะเนี่ย


โดย: vet53 IP: 203.157.48.252, 203.157.48.252 วันที่: 27 ธันวาคม 2553 เวลา:11:16:57 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.