: กะว่าก๋าแนะนำหนังสือ - ณ สติ ปัญญา :
: ณ สติ ปัญญา :เขียน : นุสนธิ์

[ เขียนไว้ในเดือนมีนาคม 2568 ]
อาแปะลี่จากไปแล้วในวัย 82 ปี สองวันก่อนอาแปะยังมาเที่ยวหาที่บ้าน แม้จะพูดน้อยลงมากและเดินไม่ไหวแล้ว แต่ความจำยังดี
2-3 ปีหลัง...สุขภาพของอาแปะเริ่มเสื่อมถอยลงตามลำดับ ถ้าย้อนไป 10 กว่าปีก่อน ผมนั่งสนทนาธรรมกับอาแปะได้คราวละ 2-3 ชั่วโมง ข้องขัดตรงไหนในหลักธรรม ผมสามารถถามอาแปะได้ตลอดเวลา อาแปะมีคำตอบที่ดีให้เสมอ ด้วยความที่อาแปะเป็นคนรักในการเรียนรู้ เคยเป็นครูสอนพระและฆราวาสที่โรงเรียนธรรมราชศึกษาอยู่นานหลายปี หลังจากนั้นจึงลาออกจากการเป็นข้าราชการ เพื่อมาทำค้าขายพืชเกษตร
ช่วงปลายของชีวิต อาแปะอุทิศตนให้กับการศึกษาธรรมะ ลงมือปฏิบัติอย่างจริงจังยิ่งยวด จนสามารถเป็นอนุศาสนาจารย์ บรรยายธรรมให้กับพระภิกษุและฆราวาสทั่วประเทศ
2-3 ปีที่แล้วอาแปะเริ่มบ่นให้ผมฟังว่าความจำไม่ดีเหมือนก่อน นั่นเป็นสัญญาณเตือนเกี่ยวกับอาการสมองเสื่อม เนื่องจากโรคประจำตัวที่เป็นมาอย่างยาวนาน อาแปะชอบแวะมานั่งคุยที่ร้านและที่บ้านกับพ่อของผมซึ่งเป็นน้องชาย ผมจึงไม่ค่อยได้พูดคุยเรื่องธรรมะกับอาแปะเหมือนเหมือนเมื่อก่อน
อาอึ้ม ภรรยาของอาแปะเล่าว่าวันที่จากไป อาแปะขอให้อึ้มโทรหาลูก ๆ ทีละคน แล้วก็ทักทาย บ๊ายบายลูก ๆ แต่ไม่ได้พูดอะไรมากนักเพราะมีอาการเหนื่อยหอบ เมื่อพูดคุยเสร็จก็เข้านอน และจากไปอย่างสงบในคืนวันพระที่ 13 มีนาคม 2568
ผมร่วมงานสวดอภิธรรมของอาแปะครบทั้งสามวัน ตั้งใจฟังเทศน์ฟังธรรม ตั้งใจอุทิศกุศลผลบุญให้กับอาแปะ ผมเชื่อว่าอาแปะจากไปอย่างสบายและสงบใจ เตรียมตัวเตรียมใจพร้อมรับความตายโดยไม่มีความกลัวหรือความห่วงกังวลใดใด
หนังสือเล่มนี้วางแจกเป็นธรรมทานในงานสวดอภิธรรม ผมหยิบมาอ่านจนจบในเวลาอันรวดเร็ว เนื่องจากหนังสือมีความหนาเพียง 70 กว่าหน้า
เลือกบางคำสอนที่ชอบจากหนังสือนี้มาบันทึกไว้ให้ทุกคนได้อ่านกันด้วยครับ
----------------------------------[ เห็นแจ้งจึง ]ผู้มีปัญญาย่อมเห็นแจ้งในทุกสิ่ง จึงไม่แก่งแย่ง ผู้มองโลกในแง่ดีย่อมเข้าใจในทุกสิ่ง จึงไม่ตอแย ผู้รู้ธรรมย่อมรู้ในเจตนาฟ้าดิน จึงไม่ร้อนรน ผู้มีคุณธรรมย่อมสมานนอบน้อม จึงไม่หุนหัน ผู้กระจ่างธรรมย่อมวางลงปลงได้ จึงไม่หลง ผู้มีความเชื่อมั่นย่อมมีความมั่นใจ จึงไม่พลาดผิด ผู้มีมโนธรรมย่อมมากมิตรสหาย จึงไม่โดดเดี่ยว ผู้มีน้ำใจย่อมเห็นความสัมพันธ์มาก่อนผลประโยชน์ จึงไม่เดียวดาย ผู้มีความสงบย่อมปฏิบัติได้นาน จึงไม่แตกหัก ผู้มีความรู้พอย่อมมีความสุข จึงไม่ชรา
-----------------------------------[ ชีวิตและความว่างเปล่า ]โลกนี้ช่างทุกข์นัก ไม่ว่าจะเป็นเพราะเหตุผลกลใด คุณก็ต้องพบพานกับสุขทุกข์ที่รออยู่เบื้องหน้า ต่อให้คุณร่ำรวยเพียงใด คุณก็อาจมีวันยากจน ต่อให้คุณสูงส่งปานใด คุณก็อาจมีวันตกต่ำ ต่อให้คุณเพียบพร้อมปานใด คุณก็อาจมีวันไร้ค่า ต่อให้คุณยิ่งใหญ่ปานใด คุณก็อาจมีวันลงจากเวที และต่อให้คุณพยายามเพียงใด คุณก็ต้องแก่ไปในวันหนึ่ง แก่งแย่งอะไรกันนักหนา ? เสแสร้งอะไรกันนักหนา ? ช่วงชิงอะไรกันนักหนา ? ข่มเหงอะไรกันนักหนา ? หลอกลวงอะไรกันนักหนา ? ต่อให้คุณได้มามากมายเพียงใด คุณก็มีสิ่งที่น่าเสียใจและสิ่งที่น่าละอายมากพอ ๆ กัน เพราะวันหนึ่งที่คุณต้องจากโลกนี้ไปอย่างไม่มีวันกลับ คุณเอาอะไรไปไม่ได้เลยแม้แต่เล็กน้อย ตอนมาคุณร้องไห้ ตอนจากโลกนี้ไปใครร้องไห้กับคุณ ?
--------------------------------------
แม้ในวันที่อาแปะจากไป แต่ธรรม...ไม่เคยจากไปไหน ผมยังรู้สึกนี่ว่าเป็นการจากไปที่เรียบง่ายมาก ๆ เรียบง่ายเหมือนการใช้ชีวิตของอาแปะ ธรรมะที่เรียนรู้มาทั้งชีวิต ทำให้อาแปะมองความตายเป็นเรื่องธรรมดา หลายครั้งที่คุยกัน อาแปะบอกผมเสมอว่า“จะไป...ก็ปล่อยมันไป ถึงเวลา..ก็ปล่อยมันไป”ตอนนี้ถึงเวลาที่แปะต้องจากลา จากไปเพื่อเดินทางไกลอีกครั้งเดินไปตามธรรม




| Create Date : 31 ธันวาคม 2568 |
| Last Update : 31 ธันวาคม 2568 4:45:26 น. |
|
17 comments
|
| Counter : 1311 Pageviews. |
|
 |
|
|
| ผู้โหวตบล็อกนี้... |
| คุณmultiple, คุณtanjira, คุณปัญญา Dh, คุณหอมกร, คุณปรศุราม, คุณDevastar, คุณกะริโตะคุง, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณมาช้ายังดีกว่าไม่มา, คุณนายแว่นขยันเที่ยว, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณสองแผ่นดิน, คุณhaiku, คุณชีริว |
โดย: multiple วันที่: 31 ธันวาคม 2568 เวลา:5:43:47 น. |
|
|
|
โดย: ปัญญา Dh วันที่: 31 ธันวาคม 2568 เวลา:6:17:29 น. |
|
|
|
โดย: tanjira วันที่: 31 ธันวาคม 2568 เวลา:6:22:15 น. |
|
|
|
โดย: หอมกร วันที่: 31 ธันวาคม 2568 เวลา:6:26:29 น. |
|
|
|
โดย: ปรศุราม วันที่: 31 ธันวาคม 2568 เวลา:10:06:41 น. |
|
|
|
โดย: Devastar วันที่: 31 ธันวาคม 2568 เวลา:13:34:41 น. |
|
|
|
โดย: กะริโตะคุง วันที่: 31 ธันวาคม 2568 เวลา:14:16:21 น. |
|
|
|
โดย: multiple วันที่: 31 ธันวาคม 2568 เวลา:14:44:07 น. |
|
|
|
โดย: ปัญญา Dh วันที่: 31 ธันวาคม 2568 เวลา:16:06:16 น. |
|
|
|
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 31 ธันวาคม 2568 เวลา:22:37:14 น. |
|
|
|
โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 31 ธันวาคม 2568 เวลา:22:40:26 น. |
|
|
|
โดย: ชีริว วันที่: 31 ธันวาคม 2568 เวลา:23:49:21 น. |
|
|
|
| โดย: 카지노 사이트 IP: 115.85.39.90 วันที่: 16 มกราคม 2569 เวลา:7:52:35 น. |
|
|
|
| |
โชคดีของคุณก๋า ที่ได้สนทนาธรรมกับ ท่าน อาแปะ อยู่บ่อยๆ
ทำให้ได้เรียนรู้ ธรรมะ กับผู้รู้ อย่างใกล้ชิด
โรคสมองเสื่อม บ้านเราคนเป็นกันแยะ ถ้าอาการมากๆนี่
จะทรมาณจิตใจ ลูกหลานญาติเอามากๆเลยนะครับ
แล้วต้องเป็นคนที่เข้าใจชีวิตเอามากๆ ถึง จากตายได้โดย สงบเหมือนนอนหลับเช่น อาแปะนะครับ
ฟูฟู คงคิดถึง คุณก๋า ไม่มีคนเล่นด้วยนะครับ เลยไม่ยอมกินข้าว ผอมไปแยะเลย แต่ไปเที่ยวนี้ ไม่รู้คุณก๋าอ้วนขึ้นหรือเปล่า
แต่ดูแล้ว มาดามไปด้วย คงยากแหละครับ 555