พฤศจิกายน 2568
 
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
29 พฤศจิกายน 2568

: กะว่าก๋าแนะนำหนังสือ - เต๋า :


: เต๋า :
รจนา : เหลาจื่อ
แปล : มงคล สีห์โสภณ








ผมไม่เคยเห็นปกหนังสือเล่มนี้มาก่อน
ตัดสินใจสั่งซื้อเพราะปกกับชื่อหนังสือสะดุดสายตาเท่านั้นเลย
‘เต๋า’ ฉบับนี้แปลมาจากหนังสือ Tao te ching ฉบับภาษาอังกฤษ
โดย Gia – Fu และ Jane English
จัดทำขึ้นเพื่อเป็นหนังสือที่ระลึกในงานพระราชทานเพลิงศพ

แม้จะเคยอ่าน ‘เต้าเต๋อจิง’ มาแล้วหลายรอบ หลายสำนวน
แต่เมื่อหยิบเล่มใดมาอ่าน ก็มักจะพบเจอแง่มุมคำสอนที่น่าสนใจอยู่เสมอ
เล่มนี้ก็เช่นกัน เมื่อผ่านการแปลจากภาษาจีนสู่ภาษาอังกฤษ
และภาษาอังกฤษกลายมาเป็นภาษาไทย
ลักษณะการเลือกคำ การตีความหมายของผู้แปล
ก็ทำให้ได้อรรถรสในการอ่านที่แตกต่างออกไป


ผมลองเรียบเรียงเนื้อหาบทกวีบทหนึ่งซึ่งชอบมากเป็นพิเศษในหนังสือเล่มนี้
แต่ถอดความใหม่จากภาษาอังกฤษภายในเล่ม



“ชื่อเสียงกับตนเอง สิ่งใดสำคัญกว่า
ตนเองกับทรัพย์สมบัติ สิ่งใดมีค่ากว่า
ได้มาและสูญสิ้นไป สิ่งใดร้าวรวดกว่า

ยึดถือสิ่งใด ทุกข์เพราะสิ่งนั้น
ยิ่งหวงแหนครอบครอง ยิ่งสูญเสียสูญสิ้น

ผู้รู้จักพอ ย่อมไม่ผิดหวัง
ผู้รู้จักหยุด ย่อมไม่พบความยุ่งยากลำบากใจ
นี่คือ หนทางแห่งการอยู่รอดปลอดภัย...ชั่วนิรันดร์”



โดยไม่มีเหตุผลใดเป็นพิเศษ
ปีนี้ผมกลับมาอ่าน ‘เต้าเต๋อจิง’ ซ้ำหลายรอบเหลือเกิน !































































Create Date : 29 พฤศจิกายน 2568
Last Update : 29 พฤศจิกายน 2568 5:09:47 น. 10 comments
Counter : 590 Pageviews.  
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณmultiple, คุณหอมกร, คุณปัญญา Dh, คุณกะริโตะคุง, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณ**mp5**, คุณโฮมสเตย์ริมน้ำ, คุณปรศุราม, คุณสองแผ่นดิน, คุณhaiku, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณนายแว่นขยันเที่ยว, คุณtoor36


 
ยึดถือสิ่งใด ทุกข์เพราะสิ่งนั้น
ยิ่งหวงแหนครอบครอง ยิ่งสูญเสียสูญสิ้น

นึกถึงสมัย ตอนที่อาจารย์เต๊ะ ซื้อรถยุโรป ป้ายแดง ตราดาว มาใหม่ๆ
นั่งล้าง นั่งเช็ด ขัดเงาสีอยู่ทุกวัน จนแมลงวันเกาะ ลื่นหงายท้องไป555

อาจารย์เต๊ะ เก็บหมาข้างถนนมาเลี้ยงตัวหนึ่ง ชื่อ ไอ้ปิ๋ว
แล้วอยู่มาวันนึง มีหนู วิ่งมาแอบซ่อนอยู่ใต้ท้องรถ
ไอ้ปิ๋ว เห็นหนู ก็พยายามจะจับอยู่ที่ซ่อนอยู่ใต้ท้องรถให้ได้
แต่ตัวมันใหญ่เกิน มุดเข้าไปไม่ได้
มันโมโหหนูมาก แต่ทำอะไรหนูไม่ได้
เลยแทะรถ ป้ายแดง อาจารย์เต๊ะ ซะแหว่งไปหลายแผล

อาจารย์เต๊ะ มาเห็นรถใหม่สุดรัก แหว่ง ได้แต่บอกไอ้ปิ๋วว่า
เอ็งก็อย่ากินให้มันแยะซี้ มันติดพุง เอ็งเลยมุดเข้าไปไม่ได้เห็นมั้ย
มันก็ได้แต่ร้อง งี้ดง้าดด กระดิกหางให้555

อาจารย์เต๊ะ ไม่ได้ตีมันซักแปะ ได้แต่ทำใจ สงสารรถ น้ำตาคลอครับ 555

รพ เดี๋ยวนี้ถ้าทำประกัน นี่ จะโดนชาร์ตค่ารักษาเต็มแม็กซ์แน่นอนครับ ของอาจารย์เต๊ะ พอป่วยหลายโรคนี่ประกันก็ไม่ต่อให้แล้วครับ
ต้องกัดฟัน ใช้สิทธิกล่องขนม พึ่งตัวเองไม่ง้อใครครับ555






โดย: multiple วันที่: 29 พฤศจิกายน 2568 เวลา:5:26:24 น.  

 
หนังสือเล่มนี้ออกแนวให้รู้จักพอเพียงนะคุณก๋า
ประสบการณ์ชีวิตเยอะแบบอาจารย์นี่
เล่าเท่าไหร่ก็ไม่หมดเรื่องเล่านะคุณก๋า
จะว่าไปแกก็เป็นคนมีตังค์ที่จิตใจดีนะ
เป็นหลายโรคจนประกันไม่ต่ออายุให้
นี่ฟังเผินๆ เป็นเรื่องดูขันแต่ก็น่าห่วงไม่น้อย



โดย: หอมกร วันที่: 29 พฤศจิกายน 2568 เวลา:6:04:02 น.  

 
สวัสดีครับคุณก๋า
วันนี้อากาศเย็นมากเลยนะครับ


โดย: ปัญญา Dh วันที่: 29 พฤศจิกายน 2568 เวลา:9:49:50 น.  

 
สวัสดีครับคุณป๊อป

เช้านี้อากาศหนาวจริงๆ
แถวบ้านผม 9 องศาเองครับ




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 29 พฤศจิกายน 2568 เวลา:10:19:52 น.  

 
สวัสดีครับ คุณก๋า
บางคนยังคิดว่าศักดิ์ศรี หรือหน้าที่ยังสำคัญกว่าชีวิตนะครับ

อันนี้เรื่องจริงสำหรับคนในบางสาขาอาชีพ แต่คงไม่ใช่ผมแน่ 555+


โดย: กะริโตะคุง วันที่: 29 พฤศจิกายน 2568 เวลา:10:21:02 น.  

 
สวัสดี จ้ะ น้องก๋า

วันนี้ จะไปฌาปนกิจศพ ผอ.ที่รักและนับถือ เป็นการอำลาจาก
กันเป็นครั้งสุดท้าย จ้ะ เหลือแต่ความทรงจำดี ๆ ที่ให้ระลึกถึงเท่า
นั้น เนาะ
"เต๋า" เล่มนี้ อ่านจากการแนะนำหนังสือและข้อความ ก็ยัง
คงเน้น เรื่องของการรู้จัก "พอ" ซึ่งก็คือ อย่าโลภ นั่นเอง ที่โดน
มิจฉาชีพหลอกได้ ส่วนใหญ่ ก็เพราะความโลภ นั่นเอง เนาะ
การที่ ก๋า อ่านและศึกษาหนังสือที่ให้ปรัชญา ให้ข้อคิด ทุกวัน
ทุกเล่ม ถือเป็นความฉลาด คนเข้ามาอ่านรีวิวหนังสือที่เธอรีวิว ก็ได้
ประโยชน์ไปด้วย นะ
โหวดหมวด แนะนำหนังสือ


โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 29 พฤศจิกายน 2568 เวลา:11:03:11 น.  

 
สวัสดีครับคุณกะริโตะคุง

ไปดูที่บล็อก
โห...เดินวันละ 3 หมื่นก้าว
สุดยอดมากครับ
เดินได้เยอะสุดๆไปเลย

ทุกวันนี้ผมออกกำลังกายตั้งเป้าไว้ว่า
เดินให้ได้วันละ 1 หมื่นก้าวก็ดีใจแล้วครับ 555




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 29 พฤศจิกายน 2568 เวลา:14:07:11 น.  

 
สวัสดีค่ะ


โดย: นาฬิกาสีชมพู วันที่: 29 พฤศจิกายน 2568 เวลา:17:00:06 น.  

 
หนังสือน่าสนใจครับ
พอ คำเดียวสั้นๆแต่ปฏิบัติได้ยากจริง เพราะส่วนใหญ่ไม่รู้จักพอ

วันนี้ เย็นน้อยกว่าเมื่อวานครับ เย็นแบบน่านอนทั้งวัน



โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 29 พฤศจิกายน 2568 เวลา:23:38:05 น.  

 
เท่าที่ดูอักษรจีนเขาใช้ตัวเต็มด้วย น่าจะคัดมาจากสมัยก่อนเลย (สมัยก่อนจีนใช้ตัวเต็มหมด)

บางอันเหมือนเคยเห็นมาแล้วก็มีเหมือนกัน


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 30 พฤศจิกายน 2568 เวลา:2:43:46 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

BlogGang Popular Award#21


 
กะว่าก๋า
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 395 คน [?]




มองฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
หรืออาจไม่เห็นฉัน

ฉันแค่แวะผ่านทางมา
และอาจไม่หวนกลับมาทางนี้อีกแล้ว

เราเคยรู้จักกัน
และมันจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป

มองดูฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
และฉันอาจมองไม่เห็นเธอ.





[Add กะว่าก๋า's blog to your web]