: กะว่าก๋าแนะนำหนังสือ - เต๋า :
: เต๋า :รจนา : เหลาจื่อ แปล : มงคล สีห์โสภณ

ผมไม่เคยเห็นปกหนังสือเล่มนี้มาก่อน ตัดสินใจสั่งซื้อเพราะปกกับชื่อหนังสือสะดุดสายตาเท่านั้นเลย ‘เต๋า’ ฉบับนี้แปลมาจากหนังสือ Tao te ching ฉบับภาษาอังกฤษ โดย Gia – Fu และ Jane English จัดทำขึ้นเพื่อเป็นหนังสือที่ระลึกในงานพระราชทานเพลิงศพ
แม้จะเคยอ่าน ‘เต้าเต๋อจิง’ มาแล้วหลายรอบ หลายสำนวน แต่เมื่อหยิบเล่มใดมาอ่าน ก็มักจะพบเจอแง่มุมคำสอนที่น่าสนใจอยู่เสมอ เล่มนี้ก็เช่นกัน เมื่อผ่านการแปลจากภาษาจีนสู่ภาษาอังกฤษ และภาษาอังกฤษกลายมาเป็นภาษาไทย ลักษณะการเลือกคำ การตีความหมายของผู้แปล ก็ทำให้ได้อรรถรสในการอ่านที่แตกต่างออกไป
ผมลองเรียบเรียงเนื้อหาบทกวีบทหนึ่งซึ่งชอบมากเป็นพิเศษในหนังสือเล่มนี้ แต่ถอดความใหม่จากภาษาอังกฤษภายในเล่ม“ชื่อเสียงกับตนเอง สิ่งใดสำคัญกว่า ตนเองกับทรัพย์สมบัติ สิ่งใดมีค่ากว่า ได้มาและสูญสิ้นไป สิ่งใดร้าวรวดกว่า
ยึดถือสิ่งใด ทุกข์เพราะสิ่งนั้น ยิ่งหวงแหนครอบครอง ยิ่งสูญเสียสูญสิ้น
ผู้รู้จักพอ ย่อมไม่ผิดหวัง ผู้รู้จักหยุด ย่อมไม่พบความยุ่งยากลำบากใจ นี่คือ หนทางแห่งการอยู่รอดปลอดภัย...ชั่วนิรันดร์”โดยไม่มีเหตุผลใดเป็นพิเศษ ปีนี้ผมกลับมาอ่าน ‘เต้าเต๋อจิง’ ซ้ำหลายรอบเหลือเกิน !



















| Create Date : 29 พฤศจิกายน 2568 |
| Last Update : 29 พฤศจิกายน 2568 5:09:47 น. |
|
10 comments
|
| Counter : 590 Pageviews. |
|
 |
|
|
| ผู้โหวตบล็อกนี้... |
| คุณmultiple, คุณหอมกร, คุณปัญญา Dh, คุณกะริโตะคุง, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณ**mp5**, คุณโฮมสเตย์ริมน้ำ, คุณปรศุราม, คุณสองแผ่นดิน, คุณhaiku, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณนายแว่นขยันเที่ยว, คุณtoor36 |
โดย: multiple วันที่: 29 พฤศจิกายน 2568 เวลา:5:26:24 น. |
|
|
|
โดย: หอมกร วันที่: 29 พฤศจิกายน 2568 เวลา:6:04:02 น. |
|
|
|
โดย: ปัญญา Dh วันที่: 29 พฤศจิกายน 2568 เวลา:9:49:50 น. |
|
|
|
โดย: กะว่าก๋า วันที่: 29 พฤศจิกายน 2568 เวลา:10:19:52 น. |
|
|
|
โดย: กะริโตะคุง วันที่: 29 พฤศจิกายน 2568 เวลา:10:21:02 น. |
|
|
|
โดย: กะว่าก๋า วันที่: 29 พฤศจิกายน 2568 เวลา:14:07:11 น. |
|
|
|
โดย: นาฬิกาสีชมพู วันที่: 29 พฤศจิกายน 2568 เวลา:17:00:06 น. |
|
|
|
โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 29 พฤศจิกายน 2568 เวลา:23:38:05 น. |
|
|
|
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 30 พฤศจิกายน 2568 เวลา:2:43:46 น. |
|
|
|
| |
ยิ่งหวงแหนครอบครอง ยิ่งสูญเสียสูญสิ้น
นึกถึงสมัย ตอนที่อาจารย์เต๊ะ ซื้อรถยุโรป ป้ายแดง ตราดาว มาใหม่ๆ
นั่งล้าง นั่งเช็ด ขัดเงาสีอยู่ทุกวัน จนแมลงวันเกาะ ลื่นหงายท้องไป555
อาจารย์เต๊ะ เก็บหมาข้างถนนมาเลี้ยงตัวหนึ่ง ชื่อ ไอ้ปิ๋ว
แล้วอยู่มาวันนึง มีหนู วิ่งมาแอบซ่อนอยู่ใต้ท้องรถ
ไอ้ปิ๋ว เห็นหนู ก็พยายามจะจับอยู่ที่ซ่อนอยู่ใต้ท้องรถให้ได้
แต่ตัวมันใหญ่เกิน มุดเข้าไปไม่ได้
มันโมโหหนูมาก แต่ทำอะไรหนูไม่ได้
เลยแทะรถ ป้ายแดง อาจารย์เต๊ะ ซะแหว่งไปหลายแผล
อาจารย์เต๊ะ มาเห็นรถใหม่สุดรัก แหว่ง ได้แต่บอกไอ้ปิ๋วว่า
เอ็งก็อย่ากินให้มันแยะซี้ มันติดพุง เอ็งเลยมุดเข้าไปไม่ได้เห็นมั้ย
มันก็ได้แต่ร้อง งี้ดง้าดด กระดิกหางให้555
อาจารย์เต๊ะ ไม่ได้ตีมันซักแปะ ได้แต่ทำใจ สงสารรถ น้ำตาคลอครับ 555
รพ เดี๋ยวนี้ถ้าทำประกัน นี่ จะโดนชาร์ตค่ารักษาเต็มแม็กซ์แน่นอนครับ ของอาจารย์เต๊ะ พอป่วยหลายโรคนี่ประกันก็ไม่ต่อให้แล้วครับ
ต้องกัดฟัน ใช้สิทธิกล่องขนม พึ่งตัวเองไม่ง้อใครครับ555