สวัสดียามเช้าค่ะก๋า

ชีวิตมีความเสี่ยงทุกขณะ
ทำให้พี่คิดถึงรถไฟชนรถเมล์เลยค่ะ
เป็นความเสี่ยงที่คาดเดาไม่ได้เลยนะคะ

และพี่ก็เคยทะเลาะกับตัวเองบ่อยๆด้วยค่ะ
เพราะทะเลาะกับโลกกับคนอื่นนั้นไม่มีประโยชน์
กับตัวเองก็ไม่มีค่ะ แต่ก็ดีกว่าทะเลาะกับคนอื่นนะคะ

ครั้งนี้ก๋าไปบ้านมาดาม
มีรูปสวยๆมาฝากกันอีกแล้วนะคะ

เคสที่คุณก๋าว่าเหมือนเราเข้าไป
อยู่ในที่ประชุมชนเช้นม็อบต่างๆ
ไม่เข้าไปอยู่ในสถานการณ์นั้นจ้า

บางสถานการณ์ที่เกินหน้าที่ กำลังความสามารถ เราก็ต้องปล่อยผ่าน
แต่ถ้าเป็นหน้าที่ความรับผิดชอบ ก็ต้องทำให้สุดกำลังความสามารถ
แล้วปล่อยวาง ตามกำลังวาสนาของแต่ละคนที่เกี่ยวข้องกับเรานะคะ
ถ้าในฐานะพ่อแม่ก็เป็น สนามบินให้ลูกร่อนลงอย่างปลอดภัยค่ะ

แต่ก่อนเคยทะเลาะกับคนอื่น หลัง ๆ มาทะเลาะกับตนเอง จนเริ่มมารู้ตัวว่าเลิกทะเลาะดีกว่าครับ
เมื่อคืนพาเลซคว้าแชมป์ถ้วยยุโรปถ้วยเล็กไปละครับ ตอนนี้มาลุ้นว่าสลอทจะอยู่หรือจะไปนะครับ

หลายสิ่งหลายอย่างก็ไม่เป็นไปดั่งใจเรานะคะ
แต่เราก็ต้องปล่อยไป โดยเฉพาะอะไรที่เราควบคุมไม่ได้

หมิงไปเรียนกรุงเทพฯ ฟูฟูก็เป็นแมวคุณก๋าโดยสมบูรณ์นะคะ
คุณก๋าบอกเป็นมานานแล้วต่างหาก 555
ฝากเลี้ยงที่คลินิก ก็ไม่รู้สึกหงอยอะไร ... นับว่าอยู่เป็นนะคะ

ไม่มีใครหนีอดีตตัวเองพ้น
เราแค่ต้องเรียนรู้ที่จะอยู่กับมันค่า

ชีวิตมีความเสี่ยง ตลอดเวลา ต้องมีสติ คาดเดาเหตุการณ์ตลอดเลยนะครับ

ขนาดอยู่บ้าน กินข้าว ก้อาจสำลัก ติดคอตายได้ง่ายๆเลยเชียวครับ

ยิ่ง ขับรถ หรือเดินทางออกจากบ้านไปก็เสี่ยงไปตลอดนะครับ
บางที อุบัติเหตูก็มาแบบ ไม่อาจจะหลบเลี่ยงได้เลยจริงๆนะครับ

เรื่องจากบล็อก นี่ อาจารย์เต๊ะ ถือคติ มีเกินไว้ดีกว่าขาดละครับ
ส่วนห้องน้ำบ้านใหม่ไม่ค่อยได้ใช้ครับ มันเลยสะอาด555
ส่วนใหญ่ไปมอมแมม ที่ห้องน้ำบ้านเก่าเอานะครับ 555

อ้าว นึกว่าคุณก๋า ลงมา กรุงเทพ ซะอีก ที่แท้ไปเชียงรายนะครับ

ส่วนหมิง นี่ มาดาม คุมเข้ม มาเลยนะครับ555
ต้องมาดูกับตาที่ กรุงเทพเลยนะครับ ว่าที่อยู่ที่กิน เป็นยังไง
ไม่งั้นไม่สบายใจนะครับ แฮร่ 555



วันนี้มาช้าหน่อย ไปกายภาพพึ่งกลับนะครับ

อ้าว ฟูฟูแพ้แอร์หรือคะ ถ้าเป็นมากอาจต้องพาไปหาหมอนะคะ
จริง ๆ ถ้าไม่อยู่บ้าน 2-3 วัน ปล่อยแมวไว้ที่บ้านก็ได้ค่ะ ขอแค่มีคน
แวะมาดูแลให้อาหารและเก็บกระบะทรายแค่นั้น

แมวจะได้อยู่บ้านกับสิ่งแวดล้อมที่คุ้นเคย ไม่เครียดเพราะต้องออกไปผจญกับสิ่งแวดล้อมใหม่ๆ
เผลอ ๆ อาจได้โรคเป็นของแถมด้วย

สวัสดีครับ

จริงหมดทุกข้อที่คุณก๋าว่ามาเลยครับ
พูดถึงเรื่อง ชีวิตมีความเสี่ยงในทุกขณะ
ซึ่งบางทีเสี่ยงจากผู้อื่นที่เราควบคุมไม่ได้
เช่นเหตุการณ์รถไฟชนรถเมล์
ผู้โดยสารต้องฝากชีวิตไว้กับคนขับ

จากบล็อก
นักเขียนการ์ตูนใส่ใจรายละเอียด
ทำให้เราอ่านแล้วอินไปกับวิถีชีวิตนั้นๆ ด้วยนะครับ

สวัสดี ยามดึก จ้ะ น้องก๋า

เพื่อน ๆ ในบล็อกเข้าใจผิดไปหมดเลย ว่า ก็า พา น้องหมิงมา
มอบตัวเข้ามหาวิทยาลัง อิอิ ดีแล้ว จ้ะ ที่แวะไปเยี่ยมคนสูงอายุ
บ่อย ๆ เพราะเราก็ไม่รู้ว่า ท่านจะอยูให้เราได้เยี่ยมไปอีกนานไหม
วันนี้ ครูก็มัวแต่หาทุนการศึกษาให้เด็ก ๆ ที่ขาดแคลน และ
ต้องกรอกข้อมูลเลขบัตรเพื่อขอใบลดหย่อนภาษีแล้ว นายกสมาคมฯ
คนใหม่ที่เพิ่งเลือกตั้งมาหมาดพา ผอ.และครูที่ ร.ร.ไปฉลองด้วย
ครูเอาทุนไปให้ ร.ร. เลยพลอยได้รับเลี้ยงด้วย อิอิ

บล็อกวันนี้ "วงเวียน" น่าจะมาในรูปเปรียบเทียบชีวิต ชีวิต
ของคนเรา บางครั้งก็เหมือนวงเวียนที่ต้องเดินไปตามวงกลมที่กำหนดไว้ นั่นเอง เฮ้อ ! ชีวิตก็คงเป็นเช่นนี้แหละ ต้องยอมรับ
ความเป็นจริง มีสติ นั่นเอง จึงจะได้พ้นทุกข์ได้ จ้ะ
โหวดหมวด งานเขียนฯ

จมอยู่กับอดีต ก็ไม่อาจผ่านพ้นจากอดีตเก่าๆ

เย็นนี้ ขณะวิ่งได้ 4 โล ฝนตกหนัก มาวิ่งต่อในโรงรถอีก 1 โล
ฝนตกเกือบทุกวันครับ

ผมคิดว่าหลายๆ คนก้น่าจะเคยผ่านช่วงเวลาแบบนี้มาครับ