กรกฏาคม 2565
 
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
26 กรกฏาคม 2565

: เด็กปีศาจที่หายไป :



: เด็กปีศาจที่หายไป :








28 ปีก่อน ขณะเรียนที่ลาดกระบัง
สองปีนั้นผมวาดรูปเด็กหน้าตาเครียดขึ้งนี้บ่อยที่สุด
แทบจะเรียกได้ว่าวาดเกือบทุกวัน
วาดทุกครั้งที่มีโอกาส --- วาดในสมุด และกระดาษ


เพื่อนบอกว่ามันดูเหมือนเด็กปีศาจที่ไม่มีความสุขในชีวิต
เด็กซึ่งชอบนั่งกอดเข่า และดวงตาเพ่งมองดูอะไรบางอย่าง
บางภาพก็เหมือนมันกำลังกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดเสียใจ


พอเรียนจบกลับมาเชียงใหม่
ผมยังวาดภาพเด็กปีศาจอยู่บ้างแต่ก็ไม่บ่อยเท่าสมัยเรียน
หลายปีผ่านไปโดยแทบไม่รู้สึกตัว
ผมก็เลิกวาดเจ้าเด็กปีศาจไปโดยปริยาย
พร้อมกับความเข้าใจชีวิตที่เพิ่มมากขึ้น



ปี 2550 ผมไปเที่ยวนครปฐมกับเพื่อนรุ่นพี่ที่สนิทกัน
ท่าน้ำบ้านทรงไทยซึ่งผมนั่งอยู่คนเดียวโดยลำพังเงียบ ๆ
ผมหยิบสมุดวาดรูปขึ้นมาพร้อมปากกาหนึ่งด้าม
ค่อย ๆ วาดภาพเด็กในชุดดำคล้ายเณรน้อยใบหน้าสงบ
หลังจากนั้นผมจึงค่อย ๆ วาดภาพลายเส้นชุด one pen
ต่อเนื่องยาวนานมาอีกหลายปี หลายร้อยภาพ

ภาพวาดคล้ายบันทึกความรู้สึกในช่วงชีวิต
เมื่อย้อนกลับไปดูมันอีกครั้ง
เราอาจพบว่าตัวเอง "เติบโต" ขึ้นมากน้อยเพียงใดจากวันนั้น
วันนี้จะให้ผมกลับไปวาดเจ้าเด็กปีศาจ
ก็คงไม่สามารถวาดอออกมาได้เหมือนเดิมอีกแล้ว
แต่ถามว่าผมจำเป็นต้องลบลืมมันทิ้งไปจากความทรงจำหรือไม่
ไม่จำเป็นเลย เพราะมันคือส่วนหนึ่งในการเติบโตของผมนั่นเอง




















Create Date : 26 กรกฎาคม 2565
Last Update : 26 กรกฎาคม 2565 5:14:19 น. 17 comments
Counter : 520 Pageviews.  
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณmultiple, คุณปัญญา Dh, คุณหอมกร, คุณอุ้มสี, คุณkae+aoe, คุณเริงฤดีนะ, คุณnonnoiGiwGiw, คุณเนินน้ำ, คุณทนายอ้วน, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณtuk-tuk@korat, คุณtanjira, คุณชีริว, คุณมาช้ายังดีกว่าไม่มา, คุณสองแผ่นดิน


 
สวัสดียามเช้าครับ


โดย: ปัญญา Dh วันที่: 26 กรกฎาคม 2565 เวลา:5:50:31 น.  

 
ถ้าไม่เอาเรื่องความหมาย ต้องบอกว่า
งาน deline ของคุณก๋า นี่ ฝีมือดีทีเดียวนะครับ
ลายเส้น การให้น้ำหนัก การแรเงาแสงเงาดีมากเลยนะครับ
ถ้า อ.เต๊ะ ตรวจ ให้ A เลยครับ555

ถ้าจะดูเรื่องที่สื่อออกมา ต้องบอกว่า
ภาพเขียน มักจะสะท้อนอะไรในใจออกมาเสมอ
อย่าง ภาพที่ อ.เต๊ะ วาด ก็จะมีแต่สาวๆ ทั้งนั้น เย้ย 555
ถ้าไม่เชื่อ ถามสาวๆในบล็อก ที่ อ.เต๊ะ เคยวาดรูปให้ได้เลย อิอิ

เวลาเปลี่ยน มุมมอง ความคิดเราก็จะเปลี่ยนตามประสบการณ์
อ.เต๊ะ จะรอชมภาพคุณก๋า ตอน อายุ60นะครับ 555



โดย: multiple วันที่: 26 กรกฎาคม 2565 เวลา:5:51:37 น.  

 
ต้องเอาภาพไปถามครูศิลปะดุณก๋า
เผื่อจะได้คำอธิบายอีกแบบ
ถ้าถามนักจิตวิทยาก็จะได้แบบนั้น
ผู้เครียดขึงต่อโลกรอบข้าง



โดย: หอมกร วันที่: 26 กรกฎาคม 2565 เวลา:7:31:54 น.  

 
ลายเส้นสวยมากน้องก๋า
แหล่มเลย


โดย: อุ้มสี วันที่: 26 กรกฎาคม 2565 เวลา:7:54:28 น.  

 
ภาพวาดเปลี่ยนไปตามช่วงวัยนะคะ ตอนนั้นอาจวัยรุ่นอยู่ อิอิ

ซีในช่วงวัยรุ่นตอนนี้ก็ชอบเสื้อผ้าสีดำ สมัยก่อนต้องชมพูเท่านั้น


โดย: kae+aoe วันที่: 26 กรกฎาคม 2565 เวลา:8:11:07 น.  

 
Dark side of the moon
ด้านมืด ที่ค่อยๆจางไปตามวัย
ชอบๆๆล่ยเส้นสวยงาม..
ตาสื่อมากๆเลยค่ะ

พี่อ้อdrawing ไม่เก่ง
เลยชอบการ์ตูนแนวGothic แทนสมัยเริ่มทำงาน
และหายไป ตามวัย..
แต่ยังไม่หายสนิท
คริ คริ



โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 26 กรกฎาคม 2565 เวลา:9:07:11 น.  

 
มีความสามารถหลายอย่างจริง ๆ ค่ะคุณก๋า
สิ่งที่สะท้อนออกมาในรูปภาพ มักจะบ่งบอกความรู้สึกในใจผู้วาดหรือเปล่าคะ


โดย: เนินน้ำ วันที่: 26 กรกฎาคม 2565 เวลา:9:26:40 น.  

 
ผมยิ่งดูภาพวาด ยิ่งมองเห้นความรู้สึกเลยครับ
ของผมน่าจะฟังเพลง เล่นกีฬา เยียวยาตัวเองครับ


โดย: The Kop Civil วันที่: 26 กรกฎาคม 2565 เวลา:10:52:43 น.  

 
รีบเลื่อนลงมาเม้นท์เลยครับ ดูรูปนานไม่ได้ เดี๋ยวติดตา จะเก็บไปนอนฝันครับ ฮ่าๆๆๆๆ


โดย: ทนายอ้วน วันที่: 26 กรกฎาคม 2565 เวลา:11:30:06 น.  

 
สวัสดีครับพี่ก๋า

เมื่อวานเป็นวันทำงานวันแรกของผม เลยยุ่งๆ หน่อย บวกกับยังเพลียค่อนข้างมาก เลย เนื่อยๆ วันนี้ก็ยังเหนื่อยๆ เพลียๆ ครับ

ผมไม่เข้าใจเด็กปีศาจของพี่ก๋าว่าตอนนั้นมันสื่อถึงอะไรในใจ
แต่ให้ผมเดา มันน่าจะเหมือนความคิดของคนวัยรุ่น วัยหนุ่ม ที่เรารู้สึกว่าเราต้องการปลดปล่อยความรู้สึกบางอย่างในใจออกมา เหมือนพยายาม express มุมมืดของความคิด
แต่พอโตขึ้น อาจเป็นการเรียนรู้โลกมามากขึ้น เห็นโลกทั้งด้านมืดและด้านสว่าง จนความมืดหรือความเดือด ความร้อนในใจสมัยก่อนมันก็หายไป เรื่องที่เคยใหญ่ก็กลายเป็นเรื่องเล็กไป เด็กปีศาจที่เปรียบเหมือนความมืดที่พยายามปลดปล่อยก็เลยหายไป จากการเห็นโลกมากขึ้นมั้งครับ อันนี้ผมเดา

สมัยเรียน ผมชอบวาดการ์ตูน ลายเส้นง่ายๆ ใช้กาแฟหมึกเจลสีดำวาดอย่างเดียว ลายเส้น วิชาการวาด เหมือนนักเขียนในเฟซที่ชื่อเฟซว่า "หมึกซึม" อ่ะครับ ผมมักวาดเด็กผู้ชายในอริยาบทต่างๆ นั่นคือตัวผมเองนั้นแหละครับ แต่ผมเลิกวาดไปนานแล้วครับ เพราะทำงานแล้วไม่มีเวลาวาดเลย


โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 26 กรกฎาคม 2565 เวลา:13:32:29 น.  

 
โตขึ้นก่เย็นขึ้นเนาะ


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 26 กรกฎาคม 2565 เวลา:13:37:23 น.  

 
เมื่อเราอายุมากขึ้นความคิดความอ่านเราก็เปลี่ยนไป จนส่งผลกระทบต่อการแสดงออกของเราไม่ว่าจะทางไหนก็ตาม ผมคิดแบบนั้นนะ


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 26 กรกฎาคม 2565 เวลา:14:09:31 น.  

 
สวัสดีค่ะก๋า

พี่ว่าเจ้าเด็กปีศาจนี่อาจมาจากจิตใต้สำนึกของก๋าในช่วงวัยรุ่น
อาจไม่ชอบระบบระเบียบอะไรหลายๆอย่าง
ปนกับความสับสนวุ่นวายในตัวมั้งคะ เลยสื่อออกมาเป็นแบบนั้น
พอถึงวัยนึง เราเข้าใจชีวิตมากขึ้น วางบางอย่างลงได้
เกิดความสงบในใจมากขึ้น เลยเป็นภาพเณรน้อยล่ะค่ะ

.....

พี่ว่าสภาพพี่ยังไม่เต็มร้อยล่ะค่ะ
รู้สึกเหนื่อยกว่าปกติ อาจเพราะพี่เป็นหอบนั่นแหละค่ะ

วันนี้อากาศอย่างร้อนเลยค่ะทางนี้

ก๋า มาดาม หมิงหมิง มีความสุขมากๆนะคะ


โดย: tanjira วันที่: 26 กรกฎาคม 2565 เวลา:15:25:29 น.  

 
จากบล๊อก
งานนี้ผมหนักเลยครับ
ปกติผม Sensitive กับการติดไวรัสอยู่แล้ว ติดทีหลอดลมจะตอบสนองต่อสิ่งเร้าง่ายมากจากที่เป็นโรคหอบอยู่แล้วด้วย ด้วยการตอบสนองของร่างกายส่วนตัวด้วย ติดโควิดเลยหอบหนักมาก มากแบบกลัวตายเลยครับ

พี่ฟ้าเป็นหมออยู่ รพ ใหญ่แห่งหนึ่งใน กทม นี่แหละครับ
เป็นคนที่ผมเคยคุย เป็นคนคุยกันนั้นแหละครับ 55555
ผมก็ทำความเข้าไปกันไปว่าเราจะรู้สึกดีๆ แบบพี่น้อง
แล้วพี่เค้าเป็นคนดีมากจริงๆ ดีมากมาเสมอ
และรักผมแบบความรู้สึกที่บริสุทธิ์จริงๆ ผมดูออกเลยครับ เพราะเค้าก็รู้ว่าผมมีแฟนอยู่แล้ว
นี่อาจจะเป็นข้อดีของการเป้นคนชอบมีคนคุยของผมมั้งคับ 55555

นี่ไหนฟาวิก็หายากครับ เขตผมหายากมาก บอกว่าหมดทุกที่
เชียงใหม่สถานการณ์ไม่น่าต่างจากที่ กทม เลยครับ เข้าใจเลย

ขอบคุณมาก ๆ สำหรับคำแนะนำครับพี่ก๋า
ผมยังทำอะไรมากไม่ได้เหมือนกันครับ จะเป็นลม
ผมน่าจะมีอาการเหมือนมาดามเลยครับ เพลียมาก ๆ
พ่อผมนี่นัมเบอร์วัน แข็งแกร่งสุดในปฐพี 555555

ผมวาดไม่เศร้านะครับ วาดตัวเองแต่ด้วยลายเส้นเหมือน หมึกซึม ครับ 55555
เป็นตัวเองนั่งอ่านหนังสือ นั่งอยู่บนโต๊ะ ยืนพิงเสา อุ้มหมา งี้ครับ
วาดไว้ตามชีทเรียน น้องรหัสคงสาปแช่ง เพราะไม่ได้จดอะไรเลยมีแต่วาดรูป 5555

อา.....ผมเข้าใจเจ้าเด็กปีศาจนั่นแล้วครับ
งานวันเพ็ญ เอ้ย one open เหมือนแสดงออกถึงพี่ก๋าในเวอร์ชั่นที่มีสติ มีสมาธิ มีวัยวุฒิที่มากขึ้น สุขุมมากขึ้นนะครับผมว่า


โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 26 กรกฎาคม 2565 เวลา:16:57:04 น.  

 
มาบล็อกนี้ภาพพี่ก๋าในยุคก่อนก็ยังหลากหลายจริงๆ เดี๋ยวนี้เอาดีทางพู่กันเดียวอย่างเดียวละ
เด็กหน้าเครียดแววตาล่องลอยนะครับ คงเป็นเพราะยังไม่เห็นจุดหมาย
นั่งวาดภาพคนเดยีวในบ้านทรงไทย ดีนะครับไม่มีเจ้าเรือนลึกลับออกมาเป็นแบบให้

มีโอกาสลงมากรุงเทพมาแวะพิพิธภัณฑ์พระนครได้อีกรอบนะครับ พี่ก๋าอยู่ได้เป็นวัน เสียดายในนั้นไม่มีร้านอาหารดีๆ


โดย: ชีริว วันที่: 26 กรกฎาคม 2565 เวลา:21:34:54 น.  

 
สวัสดีครับคุณก๋า

ชอบภาพแรกครับ แสงเงานุ่มดี


โดย: มาช้ายังดีกว่าไม่มา วันที่: 26 กรกฎาคม 2565 เวลา:22:59:53 น.  

 
ภาพจากเด็กปีศาจกลายเป็นเณรน้อยเจ้าปํญญา
ผมว่าดีขึ้นนะครับ จากมองโลกแบบลบมาเป็น อิคคิวซัง

วันนี้ ไม่มีฝนครับ





โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 26 กรกฎาคม 2565 เวลา:23:27:29 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

BlogGang Popular Award#18


 
กะว่าก๋า
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 383 คน [?]




มองฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
หรืออาจไม่เห็นฉัน

ฉันแค่แวะผ่านทางมา
และอาจไม่หวนกลับมาทางนี้อีกแล้ว

เราเคยรู้จักกัน
และมันจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป

มองดูฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
และฉันอาจมองไม่เห็นเธอ.





[Add กะว่าก๋า's blog to your web]