ธันวาคม 2568
 
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
24 ธันวาคม 2568

: กะว่าก๋าแนะนำหนังสือ - กอดหนาม :


: กอดหนาม :
เขียน : วินทร์ เลียววาริณ








ผมชอบชื่อหนังสือ ‘กอดหนาม’
ทำให้นึกถึงต้นไม้ที่มีหนาม
‘หนาม’ ก็เหมือน ‘ความทุกข์’
ใครเผลอไปแตะโดนเข้าก็เกิด ‘แผล’ และ ‘ความเจ็บปวด’

ที่น่าแปลกใจยิ่งกว่านั้น
หลายคนเลือกกอดหนามเอาไว้แน่น
ทั้ง ๆ ที่การทำแบบนั้น ยิ่งทำให้ตัวเองเจ็บ

เวลาเกิดความทุกข์ขึ้นในความรู้สึก
หลายคนรู้ว่ามันเจ็บ ทรมาน
แต่ก็เลือกกอด ‘ความทุกข์’ นั้นเอาไว้โดยไม่ยอมปล่อยมือ

แถมยังหาเหตุผลและข้ออ้างมากมาย
ในการ ‘กอดความเจ็บ’ เก็บไว้กับใจตน


ความเรียงมากมายในเล่ม
ร้อยเรียงแง่มุมในการใช้ชีวิต
บอกเล่าเรื่องราวที่น่าสนใจของบุคคลต่าง ๆ
‘กอดหนาม’ อยู่ในงานชุด ‘หนังสือเสริมกำลังใจ’
เล่มนี้เป็นเล่มที่ 20 แล้ว ผมไม่เคยพลาดงานหนังสือในชุดนี้เลย
อ่านครบ จบทุกเล่ม

เลือกบางข้อความที่ชอบจากหนังสือเล่มนี้มาฝากกันครับ





































Create Date : 24 ธันวาคม 2568
Last Update : 24 ธันวาคม 2568 4:49:49 น. 20 comments
Counter : 647 Pageviews.  

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณcyberlifenlearn, คุณtanjira, คุณปัญญา Dh, คุณหอมกร, คุณThe Kop Civil, คุณชีริว, คุณcatt.&.cattleya.., คุณmcayenne94, คุณmultiple, คุณ**mp5**, คุณกะริโตะคุง, คุณChow Tu Tu, คุณทนายอ้วน, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณสองแผ่นดิน


 
กอดหนามน่าจะคู่กับก้อนหิน


โดย: cyberlifenlearn วันที่: 24 ธันวาคม 2568 เวลา:5:52:38 น.  

 
สวัสดียามเช้าค่ะก๋า

บางครั้งการเงียบน่าจะมีประโยชน์กว่าการพูดออกไปนะคะ

พี่เคยคิดจะตามหาหนังสือของคุณวินทร์มาเก็บไว้ให้ครบค่ะ
แต่ตอนนี้เลิกคิดแล้วค่ะ แต่ถ้ามีโอกาสหรือเจอก็อีกเรื่องนึงค่ะ

พี่ก็อยากให้สงครามจบไวๆค่ะ หลานชายจะได้กลับบ้านด้วย
ตลาดเงียบเหงามากค่ะ แม่ค้าก็บ่นกันจนเลิกบ่นแล้วค่ะ

เดี๋ยวสายๆพี่ต้องพาแม่ไปศิริราชค่ะ
ฝากทักทายคุณหอมกรกับอาจารย์เต๊ะทางนี้ด้วยนะคะ




โดย: tanjira วันที่: 24 ธันวาคม 2568 เวลา:6:10:43 น.  

 
สวัสดีครับคุณก๋า


โดย: ปัญญา Dh วันที่: 24 ธันวาคม 2568 เวลา:6:32:51 น.  

 
กอดหนามนี่หน้าปกไม่โอเค
แต่ว่าเนื้อหาใช้ได้นะคุณก๋า



โดย: หอมกร วันที่: 24 ธันวาคม 2568 เวลา:6:51:45 น.  

 
หนังสือของ คุณวินทร์ เลียววาริณ ส่วนมากจะออกเป็นชุด พี่ได้ซื้อบ้างแต่ไม่ทุกชุด ไม่ค่อยได้ซื้อหนังสือเป็นเล่ม ๆ แล้วค่ะ ของหมอกก็เยอะมาก ถ้าของแม่ยังไม่หยุดซื้อ ห้องใหญ่แค่ไหนคงเก็บไม่พอ ไม่อยากดูแลเยอะด้วยค่ะ

ตามคุณวินทร์ ใน fb อยู่ค่ะ



โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 24 ธันวาคม 2568 เวลา:7:53:31 น.  

 
พูดแล้วไม่มีอะไรดีขึ้น ไม่ต้องพูด
ถ้าเรายอมรับว่าความทุกข์เป็นส่วนหนึ่งของชีวิต เราก็มีความสุขได้
โดนใจสองข้อนี้ครับ


โดย: The Kop Civil วันที่: 24 ธันวาคม 2568 เวลา:9:56:47 น.  

 
พี่ก๋าอ่านหนังสือหลากหลายดีจริงๆ แม้แต่ของวินทร์
พอผมอคติกับคนๆ นี้ไปแล้ว จากความบ้งหลายครั้ง เลยอ่านหนังสือเขาไม่ค่อยลง พออ่านก็จะมีไบแอสจับจ้องว่า mindset ที่ทำให้วินทร์เขียนแต่ละอย่างออกมามันเป็นยังไง อ่านไม่สนุกแล้วครับ

สรุปว่าเล่มนี้แนะนำให้ปล่อยหนาม หรือยอมรับที่ต้องกอดหนามนะครับ

ประเทศสิงคโปร์แทบไม่มีต้นทุนทางประวัติศาสตร์เลย แต่เขาก็สื่อสารเรื่องราวผ่านพิพิธภัณฑ์ และมีกระบวนการสร้างความเป็นชาติออกมาได้แข็งแรงนะครับ
ลีกวนยูก็มีบทบาทสำคัญที่ทำให้สิงคโปร์ขึ้นมาเป็นประเทศชั้นนำด้วย ถ้ามีอำนาจเบ็ดเสร็จและตั้งใจทำเพื่อชาติจริงๆ ประเทศจะไปได้เร็วมากเหมือนจีนยุคสีจิ้นผิง เสียดายที่เผด็จการของไทยนั้นไม่ใช่


โดย: ชีริว วันที่: 24 ธันวาคม 2568 เวลา:10:40:43 น.  

 
วินทร์ เลียววาริณ เราก็ชอบอ่านนะคะ เป็นคำคมที่ให้คิด

อายุประมาณนี้ ต้อง
"ความตาย เป็นเพียงการเปลี่ยนรูปของชีวิต"




ขอให้คุณก๋าและครอบครัว มีความสุขความเจริญนะคะ


โดย: catt.&.cattleya.. วันที่: 24 ธันวาคม 2568 เวลา:10:41:46 น.  

 
สวัสดีครับคุณป๊อป



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 24 ธันวาคม 2568 เวลา:11:38:00 น.  

 
สวัสดีครับพี่หนู

ผมมีผลงานคุณวินทร์ในช่วงแรกๆครับ
ช่วงที่เขียนเรื่องสั้นหักมุม
แล้วก็มาตามอ่านงานชุดกำลังใจ
กับชุดปรัชญา

ส่วนที่เป็นนิยาย ผมไม่ได้อ่านเลย
เพราะไม่อ่านนิยายครับ

ผมว่าผมอ่านน้อยลงเยอะแล้วครับ
ซื้อก็ซื้อหนังสือมือสองเป็นส่วนใหญ่
หนังสือที่ออกใหม่ๆ ไม่ใช่แนวที่ผมอ่านเลยครับ




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 24 ธันวาคม 2568 เวลา:11:41:10 น.  

 
หลายคนรู้ว่ามันเจ็บ ทรมาน
แต่ก็เลือกกอด ‘ความทุกข์’
แต่หน้าเด็กมันไม่สื่อว่าทุกข์
มันดูฟินไงคุณก๋า เลยแปลกๆ
อ้าววันนี้จารย์ไม่แะมานะนี่



โดย: หอมกร วันที่: 24 ธันวาคม 2568 เวลา:12:50:36 น.  

 
คนกอดสิ่งใดไว้ ก็เพราะเขาชอบ
เขายังไม่เห็นโทษของการกอดสิ่งนั้น
บางคน ชอบอารมณ์บางอย่างที่ไม่ละทิ้งไป
คนปกติ ชอบอารมณ์ดี ความสุข
คนที่ชอบทุกข์ ชอบอารมณ์ไม่ดี ก็เพราะเป็นคนอีกประเภท
โลกนี้เป็นเช่นนั้นเอง สิทธิ์ของเขาที่จะเลือก
เอาที่สบายใจของเขา เพราะที่จริงแค่วาง หรือทิ้งมันไป
ก็จบ แต่เขาเลือกที่จะกอดเอาไว้
ถ้าเจ้าตัวเขาไม่เดือดร้อน
ก็ต้องปล่อยสิทธิส่วนบุคคลค่ะ


โดย: mcayenne94 วันที่: 24 ธันวาคม 2568 เวลา:13:06:00 น.  

 
สมัยเด็กอาจารย์เต๊ะเคยกอดหนามต้นกระบองเพชรของจริงเลยครับ555

ตอนนั้นหัดขี่มอเตอร์ไซค์เอามอเตอร์ไซค์พ่อฮอนด้า 2 สูบหนักมาก ไปหัดขี่ อีทีนี้เสียหลักล้มที่ไหนไม่ล้มเป็นล้มทับต้นกระบองเพชรข้างทางครับ นอนน้ำตาไหลอยู่ตั้งนานกว่าจะดึงตัวเองหลุดจากหนามได้ทั้งขาแขนพรุนไปหมดเลยครับ555

วันนี้หมอนัดไปโรงพยาบาลดูแผลตัดไหมครับเพิ่งจะกลับถึงบ้านสักพักนี่เองครับ



โดย: multiple วันที่: 24 ธันวาคม 2568 เวลา:14:29:09 น.  

 
เท่าที่มองภาพรวมของคนยุคนี้ ทั้งแบกก้อนหิน ทั้งกอดหนามเลยครับ แถมบางคนยืนบนขอบเหวอีกต่างหาก

การใช้ชีวิตของคนสมัยนี้ พวกกระแสสังคมมีผลมากจริงๆครับ (ผมนี่ต้องเลือกเลย พวก facebook tiktok x นี่ต้องหนีให้ห่างๆไว้)


โดย: กะริโตะคุง วันที่: 24 ธันวาคม 2568 เวลา:15:24:48 น.  

 
แวะมาสวัสดียามเย็นนะคะ


โดย: Chow Tu Tu วันที่: 24 ธันวาคม 2568 เวลา:19:15:29 น.  

 
สวัสดีครับคุณก๋า


วันนี้มีนักทำกายภาพตอนเที่ยง เสร็จแล้วว่าจะไปกิน "ซูชิโร่" ที่ห้างใกล้ๆ บ้าน


พอไปถึงร้านปรากฎว่าคนเยอะมากครับ ต่อแถวรอยาวเลย


เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าวันนี้วันคริสต์มาส โรงเรียนคริตส์เค้าหยุดยาวจนถึงปีใหม่เลยเด็กๆเลยออกมากินข้าวห้างกันเยอะ


ก็เลยไม่กินครับ กลับมากินข้าวบ้าน ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ


โดย: ทนายอ้วน วันที่: 24 ธันวาคม 2568 เวลา:20:01:59 น.  

 
XXXXXXXXXXX ยอมรับว่าบางอันมันโอเคก็เอามาใช้ครับ

นางแบกที่เคยเขียนหนังสือ หนังสือนางแบกผมก็มีนะ อ่านจบด้วย หนังสือเขียนดี แต่ตอนที่เขาออกมาแบก มันบ้งมาก

ผมไม่พูดมากดีกว่า ตามที่พี่ก่าเขียนไว้ เรื่องบางเรื่องไม่ต้องพูดก็ได้ ดังนั้นตรง XXXXXXXXXXX ถือว่าผมไม่ได้พูด


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 24 ธันวาคม 2568 เวลา:21:11:50 น.  

 
สวัสดี จ้ะ น้องก๋า

วันนี้มีนัดกับเพื่อนไปเที่ยว เทอร์มินอล 21 อโศก เขาจัด
สถานที่ถ่ายรูปต้อนรับวันคริสต์มาสและปีใหม่ เลยถ่ายรูปไป 4-5รูป
เดี๋ยวคนจัดเสียใจ ที่อุตส่าห์จัดชะสวยงาม คนไม่ถ่ายรูปเลย อิอิ
ธุระวันนี้ จุดให่คือ ไปซื้อซิมเทพ (ซิมรายปี) เพราะซิมเก่า
กำลังจะหมดอายุ แล้วก็หาส้มตำ ลาบหมู และตับหวาน อร่อยอิ่มท้อง กลับถึงบ้านบ่ายสี่ได้
บล็อกว้นนี้ เรื่อง กอดหนาม ของ วินทร์ ตั้งชื่อเหมาะกับ
เนื้อเรื่อง เนาะ หนาม คือ ความทุกข์ ถ้ากอดหนาม ความทุกข์
อยู่ตลอดเวลา ก็ต้องเจ็บปวด นั่นคือ ไม่รู้จักปล่อยวาง นั่นเอง
ข้อความที่ยกมา อ่านแล้ว ก็เป็นเชิงเสนอแนะ ให้ข้อคิด
ในการปล่อยวาง ยอมรับความจริง ก็เป็นข้อความที่ปลอบประโลมใจ
ดี จ้ะ
โหวดหมวด แนะนำหนังสือ


โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 24 ธันวาคม 2568 เวลา:21:23:57 น.  

 
หนังสือน่าอ่านครับ
สุขในทุกข์ให้ได้

วันนี้ ร้อนมากๆครับ วิ่งแล้วร้อนไว เหนื่อยไว





โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 24 ธันวาคม 2568 เวลา:23:44:36 น.  

 
แวะมาทักทายคุณก๋าค่ะ


โดย: HoneyLemonSoda วันที่: 27 ธันวาคม 2568 เวลา:19:37:28 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

กะว่าก๋า
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 395 คน [?]




มองฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
หรืออาจไม่เห็นฉัน

ฉันแค่แวะผ่านทางมา
และอาจไม่หวนกลับมาทางนี้อีกแล้ว

เราเคยรู้จักกัน
และมันจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป

มองดูฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
และฉันอาจมองไม่เห็นเธอ.





[Add กะว่าก๋า's blog to your web]