: กะว่าก๋าแนะนำหนังสือ - เซน ฉบับการ์ตูน :
: เซน ฉบับการ์ตูน :แปลและเรียบเรียง : โกมุที ปวัตนา

หนังสือการ์ตูนเล่มนี้น่าจะเขียนขึ้นในช่วง 40-50 ปีที่แล้ว แต่เพราะไม่มีรายละเอียดของคนเขียนและคนวาดภาพประกอบ มีเพียงชื่อผู้แปล ทำให้เดาได้ยากมากว่าเป็นผลงานของใคร แต่น่าจะเป็นผลงานของนักเขียนชาวตะวันตก ซึ่งในยุคนั้น (ราวๆปี ค.ศ.1950-1970) เป็นช่วงลงหลักปักฐานของเซนในอเมริกาและยุโรป มีการก่อตั้งสมาคมทางศาสนาเพิ่มขึ้นมากมาย คนตะวันตกให้ความสนใจในการปฏิบัติธรรมตามแนวทางพุทธนิกายต่าง ๆ มากขึ้น
‘เซน ฉบับการ์ตูน’ นำเรื่องเข้าใจยาก มาย่อยให้ง่าย ด้วยภาพแนวการ์ตูน สอดแทรกไปด้วยความรู้ด้านการกำเนิดเซน ประวัติศาสตร์เซนในญี่ปุ่นและจีน จนถึงรูปแบบการสอนและปฏิบัติตนในนิกายรินไซเซน และโซโตเซน
เนื่องจากเป็นหนังสือแปล ชื่อบุคคลและสถานที่ จึงแปลออกมาไม่ตรงตามการออกเสียงในภาษาจีน สำนวนที่เลือกใช้ในหลายข้อความก็อ่านแล้วงง ๆ นิดหน่อย
แต่สำหรับใครที่สนใจเซน อยากเริ่มต้นรู้จักเซน หนังสือเล่มนี้นับเป็นตัวเลือกที่น่าสนใจเลยทีเดียวครับ
ผมเขียนบทกวีนี้เมื่ออ่านหนังสือจบ
----------------------------------------: ในความธรรมดานั้นไม่มีอะไรเลย :ชีวิตเป็นทุกข์ ทุกข์เกิดจากการเห็นผิด ทุกข์หายไปเมื่อเห็นอย่างถูกต้อง
ชีวิตที่ถูกต้อง คือ ชีวิตที่ดำเนินไป พร้อมกับ ‘ความจริงแห่งสัจธรรม’
ประโยคที่กล่าวว่า “ไม่มีอะไรเลยให้เคารพสักการะ” ก็มีความหมายเดียวกันกับประโยคที่ว่า“ทุกสิ่งมีค่าควรเคารพทั้งสิ้น”‘จิตธรรมดา’ สามารถกลายเป็น ‘จิตที่ตรัสรู้’ ‘จิตที่ตรัสรู้’ เป็นเพียง ‘จิตธรรมดา’
การเห็นตัวเองแบบผิด ๆ เกิดขึ้นในโลกที่ยังมีการแบ่งแยก
การเห็นอย่างถูกต้อง จะเห็นว่าทั้งตัวเองและสรรพสิ่ง‘เป็นหนึ่งเดียว’จงตื่นขึ้นมาจากมายาแห่งจินตนาการ จงตื่นขึ้นมาจากภาพฝันมายาอันลวงตาแห่งชีวิต จงตื่นขึ้นมาจากความคิดซึ่งปรุงแต่งมิสิ้นสุด
จงหยุดการบิดเบือนความจริงในตน ด้วยการละวางความโลภ โกรธ หลง
เหตุและผล กฎแห่งกรรม ล้วนเกิดขึ้นจากการกระทำของตัวเราเอง
ชั่วขณะที่เธอพร้อมจริง ๆ ‘จิต’ จะเปิดสู่ ‘สัจจะ’ จิตจะถูกปลุกให้ตื่น ความสงสัยที่เคยมีจะสิ้นสลายไป
เธอจะเป็นดังหนึ่ง คนใบ้ผู้ได้ฝันไป แล้วตื่นขึ้นมาจากฝันนั้น เธอจะรู้ตัวอย่างแจ้งชัด เธอจะเห็น ‘ชีวิตและความตาย’ อย่างชัดเจน
จงกระโจนเข้าหา ‘ชีวิตและความตาย’ ด้วยความกล้า แล้วเธอจะพบว่า ‘ชีวิตและความตาย’ ช่างเป็นสิ่งที่แสนธรรมดาเหลือเกิน ‘ชีวิตและความตาย’ มันมิได้มีแก่นสารอะไรเลย !
บนเตียงแห่งความตาย กายแห่งตน คือ ผลผลิตอันสุกงอมแห่งชีวิต ซึ่งรอวันร่วงหล่น โรยรา และจากไป
เราทุกคนล้วนเป็น ‘พุทธะ’ ‘จิตเดิมแท้’ อยู่ในตัวเราเสมอมา ไม่มีสิ่งใดซึ่งต้องพยายามเพื่อเป็น ไม่มีความจำเป็นต้องออกแสวงหาพุทธะ ทุกสิ่งที่เรากำลัง ‘คิดและลงมือทำ’ อยู่นั่นต่างหาก ที่ขวางกั้นการมองเห็นและการค้นพบ ‘พุทธะ’ ในตัวเราเอง !
ไม่มีหนทางอื่นใดในการบรรลุ ‘พุทธภาวะ’ นอกจากการปล่อยวางทุกสิ่งที่รู้ นอกจากการปล่อยวาง ‘จิตของตน’ ให้เป็นอิสระจาก ‘ความยึดมั่นถือมั่น’ ใน ‘ตัวตน’ ทั้งปวง !!!






| Create Date : 24 พฤศจิกายน 2568 |
| Last Update : 24 พฤศจิกายน 2568 4:32:12 น. |
|
12 comments
|
| Counter : 872 Pageviews. |
|
 |
|
|
| ผู้โหวตบล็อกนี้... |
| คุณnewyorknurse, คุณปัญญา Dh, คุณtanjira, คุณหอมกร, คุณกะริโตะคุง, คุณนายแว่นขยันเที่ยว, คุณโฮมสเตย์ริมน้ำ, คุณmultiple, คุณAnanya Amy_1994, คุณปรศุราม, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณThe Kop Civil, คุณmcayenne94, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณสองแผ่นดิน, คุณhaiku |
โดย: ปัญญา Dh วันที่: 24 พฤศจิกายน 2568 เวลา:6:07:09 น. |
|
|
|
โดย: tanjira วันที่: 24 พฤศจิกายน 2568 เวลา:6:35:43 น. |
|
|
|
โดย: หอมกร วันที่: 24 พฤศจิกายน 2568 เวลา:7:20:48 น. |
|
|
|
โดย: กะริโตะคุง วันที่: 24 พฤศจิกายน 2568 เวลา:7:41:51 น. |
|
|
|
โดย: multiple วันที่: 24 พฤศจิกายน 2568 เวลา:8:31:59 น. |
|
|
|
โดย: กะว่าก๋า วันที่: 24 พฤศจิกายน 2568 เวลา:10:05:53 น. |
|
|
|
โดย: multiple วันที่: 24 พฤศจิกายน 2568 เวลา:10:30:23 น. |
|
|
|
โดย: mcayenne94 วันที่: 24 พฤศจิกายน 2568 เวลา:20:26:12 น. |
|
|
|
โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 24 พฤศจิกายน 2568 เวลา:22:47:51 น. |
|
|
|
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 25 พฤศจิกายน 2568 เวลา:22:01:20 น. |
|
|
|
| |