พฤศจิกายน 2568
 
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
22 พฤศจิกายน 2568

: กะว่าก๋าแนะนำหนังสือ - ไล่ตามสายลมไป อย่ามัวแต่รอให้ลมพัดผ่านมา :


: ไล่ตามสายลมไป อย่ามัวแต่รอให้ลมพัดผ่านมา :
เขียน : เณรน้อยอี้ฉาน
แปล : กัญญาณัฐ กรีประเสริฐกุล









ผลงานหนังสือของนักเขียนและนักวาดภาพชาวจีน
ได้รับความโด่งดังจากโซเชียล มีผู้ติดตามมากกว่า 120 ล้านคน
ทั้งคลิปสั้นและคลิปการ์ตูนถูกเปิดดูและแชร์ไปหลายพันล้านครั้ง
ถูกแปลเป็นภาษาต่าง ๆ มากมายหลายสิบภาษา

หนังสือมีส่วนผสมระหว่างคำคม บทกวีโบราณ ความเรียงธรรมะ การ์ตูนช่อง
และบทสนทนาถามตอบระหว่างลูกศิษย์กับอาจารย์
มีตัวละครการ์ตูน “เณรน้อยอี้ฉาน” เป็นตัวดำเนินเรื่อง

เนื้อหาภายในเล่มดูจะเหมาะกับวัยรุ่นหรือคนหนุ่มสาวในวัยทำงาน
ไม่ได้เป็นธรรมะเซนที่ลึกซึ้งหรือเข้าใจยากมากนัก
ผมชอบความเรียงนี้เป็นพิเศษ


-----------------------------------



: ทำไมถึงไม่ควรเข้าไปค้นใจคน :


อย่าเข้าไปค้นใจคนอื่น
เริ่มต้นเมื่อไหร่จบลงเมื่อนั้น
คำพูดบางคำ ฟังแล้วปล่อยให้ผ่านไป อย่าคิดจริงจังเก็บมาใส่ใจ
เรื่องบางเรื่อง แค่รู้ไว้ก็พอ ไม่ต้องไปป่าวประกาศ
คนบางคน มองเห็นอย่างทะลุปรุโปร่งก็พอ แต่ไม่ต้องไปเปิดโปง
บางความสัมพันธ์ก็ปล่อยให้เป็นเรื่องของชะตาฟ้าลิขิต อย่าไปดื้อรั้นดึงดัน
จะมีรักหรือไม่มีรัก ก็ปล่อยให้มันดำเนินไปอย่างสบายใจ
ใครดีใครร้าย รู้อยู่ในใจก็พอแล้ว
ความสัมพันธ์ระหว่างคนสองคน ก็เหมือนกับมือทั้งสองที่กุมมือกัน
เมื่อกุมแล้วไม่อุ่น ก็ปล่อยมือจากกัน
และไม่ต้องเข้าไปค้นใจของอีกฝ่ายโดยเด็ดขาด
เพราะเมื่อเข้าไปแล้ว จิตใจเราอาจต้องเจ็บปวด


-----------------------------------


รวมทั้งประโยคนี้ในหน้าท้าย ๆ ของหนังสือ



“ทุกคนที่ใช้ชีวิตอยู่บนโลกใบนี้
ใครบ้างที่ไม่ใส่หน้ากากมุ่งไปข้างหน้า
เมื่อมีบาดแผลก็ต้องอดทนอยู่เงียบ ๆ
ถึงจะเหนื่อยสักแค่ไหนก็ไม่กล้าพูดออกไป
คนที่ดูเหมือนประสบความสำเร็จขั้นสุด
ก็อาจมีความเจ็บปวดบางอย่างที่ให้ใครรู้ไม่ได้
คนที่ดูเหมือนร่าเริง มองโลกในแง่ดี
ก็อาจมีเรื่องเศร้าที่พูดออกไปไม่ได้เช่นกัน”



หนังสือเล่มนี้แม้จะดูเหมือนการ์ตูนสำหรับเด็กวัยรุ่น
แต่ผู้ใหญ่ก็อ่านสนุกและได้แง่คิดที่ดีเช่นกัน























Create Date : 22 พฤศจิกายน 2568
Last Update : 22 พฤศจิกายน 2568 5:23:56 น. 10 comments
Counter : 626 Pageviews.  

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณmultiple, คุณหอมกร, คุณtanjira, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณปัญญา Dh, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณกะริโตะคุง, คุณปรศุราม, คุณสองแผ่นดิน, คุณนายแว่นขยันเที่ยว


 
คนเขียนเหมือนมีประสบการณ์ชีวิต
แสดงว่าคำว่าเณรน้อยเป็นนามปากกา
มากกว่าที่จะเป็นเณรน้อยหละคุณก๋า



โดย: หอมกร วันที่: 22 พฤศจิกายน 2568 เวลา:5:59:28 น.  

 
นึกถึงเพลง เก็บใจไว้ในลิ้นชัก ขึ้นมาเลยเชียวครับ

ไม่มีใครไม่ใส่หน้ากาก ทุกคนมีตัวตนที่แท้จริง
แต่ที่แสดงออกมา ก็มีแต่ด้านดี ด้านร้ายนี่ มักจะออกมาตอนโกรธ
ควบคุมสติไม่ได้นะครับ

สมัยหนุ่มๆนี่ อาจารย์เต๊ะ เห็นหัวเราะเฮฮาในบล็อกอยู่นี่
ตอนโกรธ โมโหร้ายมาก มีอาวุธใกล้มือไม่ได้เด็ดขาด

สมัยก่อนอยู่บ้านยังพกปืนประจำ ญาติพี่น้องเห็นนั่งตาขวาง
น้ำลายยืดเมื่อไหร่ละก็ ต้องรีบเอาปืนไปซ่อนก่อน 555

ตอนนี้ คิดถึงมาก บอกตอนนี้กลับตัว กลับใจแล้ว ก็ไม่มีใครเชื่อ555
เพราะวันว่างๆนี่ ชอบขัดเช็ดปืน เอามาทำความสะอาด หยอดน้ำมันตลอดเวลา กระสุนก็ใส่แต่หัวรู ทุกนัดเลยด้วย มีความสุขมากกก อิอิ อะอะ

คุณก๋า บอก เป็นข้า ข้าก็ไม่เชื่อเอ็งหรอก ข้าว่าเอ็งยังไม่หาย
ถ้าบ้านอยู่ข้างบ้านเอ็ง ข้าจะย้ายหนีแน่ เย้ย 5555



โดย: multiple วันที่: 22 พฤศจิกายน 2568 เวลา:6:07:37 น.  

 
สวัสดียามเช้าค่ะก๋า

" อย่าเข้าไปค้นใจคนอื่น "
ถ้าเป็นเมื่อก่อนพี่คงไม่เข้าใจมากนัก
มักมีคำถามเสมอๆ
แต่เวลาผ่านไปเราก็เข้าใจค่ะว่าอย่าไปรู้อะไรเลยดีที่สุด

เล่มนี้เป็นหนังสือที่อ่านแล้วเข้าใจชีวิตเลยล่ะค่ะ
ทุกประโยคที่ก๋ายกมา พี่เคยอ่านเจอในเพจต่างๆค่ะ
แสดงว่าต้นฉบับมาจากเล่มนี้นะคะ

เช้านี้ตั้งโต๊ะได้นะคะ


โดย: tanjira วันที่: 22 พฤศจิกายน 2568 เวลา:6:35:48 น.  

 
สวัสดีตอนสายครับ


โดย: ปัญญา Dh วันที่: 22 พฤศจิกายน 2568 เวลา:9:32:46 น.  

 
สวัสดี จ้ะ น้องก๋า

เมื่อคืนงานฟังสวดพระอภิธรรมศพ ที่สมาคมนักเรียนเก่าเป็น
เจ้าภาพ บรรดาลูกศิษย์มากันมาก มีเพื่อน ๆ ของพี่ผู้วายชนม์ ก็
ไม่น้อย จ้ะ เพราะว่า เป็นคืนสวดวันสุดท้าย สวด 3 คืน จ้ะ เว้น
วันนี้ พรุ่งนี้ วันอาทิตย์ ก็พิธีฌาปนกิจศพ จ้ะ ครูก็จะไปลาพี่เขา
เป็นครั้งสุดท้าย เฮ้อ ! คนเราก็มีเพียงแค่นี้ เนาะ ครูว่า คนไปก่อน
คิดอีกที น่าจะมีความสุขมากกว่าคนที่ยังต้องอยู่ ซึ่งปัจจุบันโลกไม่ค่อยน่าอยู่มากขึ้นทุกวัน มีแต่ข่าววุ่นวาย ใต้ตอนนี้ น้ำก็ท่วมหนักอีกแล้ว การเมืองก็วุ่นวาย โกงกินก็มากขึ้นทุกวัน เนาะ

": ไล่ตามสายลมไป อย่ามัวแต่รอให้ลมพัดผ่านมา :" ชื่อ
เรื่อง ก็เป็นลักษณะของการเตือน สติ เนาะ อย่ารอแต่สิ่งที่ต้องการ
เราต้องดิ้นรนไขว่คว้าตามหาสิ่งที่เราต้องการ สร้างฝันให้เป็นจริง จ้ะ
หนังสือ เล่มนี้ ต้องดีจริงนะ พิมพ์และแปลกันหลายภาษา
เนื้อหา ตัวอย่างที่ยกมาประกอบ ยังคงเป็นเรื่องของการปล่อย
วาง เรื่องของการมีเหตุ ก็ต้อง มีผลลัพธ์ตามมา เสมอ เป็นเรื่อง
เป็นเหตุเป็นผล นำไปเป็นข้อคิดใช้ได้ใรชีวิตประจำวัน จ้ะ
โหวดหมวด แนะนำหนังสือ



โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 22 พฤศจิกายน 2568 เวลา:11:23:06 น.  

 
สวัสดีครับคุณป๊อป



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 22 พฤศจิกายน 2568 เวลา:12:49:52 น.  

 
สวัสดีครับ
อ่านแล้วนึกถึงสังคมญี่ปุ่นเลยครับ ในแง่มุมที่ว่ามารยาททางสังคมมาก่อนความคิดของตัวเอง ทั้งการกระทำและคำพูด ต่อหน้าต้องดีแต่ในใจนี่ไม่รู้ว่าจะเหมือนที่พูดออกไปรึเปล่า

บางคนอาจจะเป็นที่ชื่นชอบของทุกคนแต่ก็ไม่ใช่ทุกคนที่เขาคนนั้นจะชื่นชอบ


โดย: กะริโตะคุง วันที่: 22 พฤศจิกายน 2568 เวลา:19:40:24 น.  

 
เป็นหนังสือการ์ตูนเณรน้อยเรียนเซน อ่านไม่ยากเกินไปใช่ไหมครับ
น่าดูน่าอ่าน
เคยดูเด็กๆเล่นว่าว วิ่งได้ทั้งทวนลมตามลม สนุกได้ตลอด
อย่าเข้าไปค้นใจคนอื่น ใจตัวเองยังไม่เข้าใจ ยังจะไปค้นใจคนอื่นอีก

อากาศก่อนนอน 26 องศามาหลายคืนแล้ว ช่วงเช้ามืดน่าจะประมาณ 21 องศา พอทนได้ครับ



โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 22 พฤศจิกายน 2568 เวลา:23:27:03 น.  

 
ผมค่อยๆ ไล่อ่านบล็อกพี่ก๋าจนมาถึงบล็อกนี้ ไม่มีสมาธิแล้วครับ เริ่มง่วงแล้วด้วย เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมมาอีกที


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 23 พฤศจิกายน 2568 เวลา:0:48:12 น.  

 
โลกเราใส่หน้ากากเข้าหากันตลอด คิดๆ ไปแล้วมันก็เหนื่อยนะครับ แต่ก็ต้องทน

อะไรที่มันล้มเราไม่ได้ มันจะทำให้เราแข็งแกร่งขึ้น แต่ตอนนี้เหมือนผมจะล้มแล้ว แต่ก็ยังพยายามลุกและลุยต่อ วิ่งไม่ไหวก็เดิน เดินไม่ไหวก้คลานเอา


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 23 พฤศจิกายน 2568 เวลา:5:48:45 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

กะว่าก๋า
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 395 คน [?]




มองฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
หรืออาจไม่เห็นฉัน

ฉันแค่แวะผ่านทางมา
และอาจไม่หวนกลับมาทางนี้อีกแล้ว

เราเคยรู้จักกัน
และมันจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป

มองดูฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
และฉันอาจมองไม่เห็นเธอ.





[Add กะว่าก๋า's blog to your web]