ตุลาคม 2564
 
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
21 ตุลาคม 2564

:: ถนนสายนี้มีตะพาบ โครงการที่ 288 ::


:: ถนนสายนี้มีตะพาบ โครงการที่ 288 ::


โจทย์ --- เมื่อคิดถึงเรื่องเที่ยว คุณคิดถึงอะไร

ผู้คิดโจทย์ --- อุ้มสี








:: การเดินทางของฉันนั้นคือการเดินทางเพื่อค้นหาตัวเอง ::












ในวัยหนุ่ม
การเดินทาง คือ ช่วงเวลาของการค้นหาตัวเอง
เวลาเดินทางท่องเที่ยว เหมือนไม่ได้ไปเที่ยว
แต่เป็นช่วงที่ได้อยู่กับตัวเองอย่างลำพัง
คิด ค้น เค้น --- เพื่อหาคำตอบ
ว่าแท้จริงแล้วตัวเองต้องการอะไร
อยากทำอะไร ชีวิตจะเดินไปทางไหน
ไม่ได้สนใจเลยว่าที่ที่กำลังจะไปจะเป็นอย่างไร
จะโด่งดังแค่ไหน มีอะไรสวยงามหรือน่าสนใจ
ชอบมองดูสิ่งต่าง ๆ ถ่ายภาพ นั่งฟังผู้คนพูดคุยกัน
ระหว่างการเดินทางซึ่งต้องนั่งรถนาน ๆ
หยิบเครื่องเล่น mp3 ขึ้นมานั่งฟังเพลงซ้ำ ๆ ไปตลอดทาง
ไปถึงที่หมายลงไปเดินดู ลงไปฟัง เก็บข้อมูล จดบันทึก
กลับขึ้นรถ เดินทางถึงโรงแรม นอนอยู่ในห้องพักคนเดียว
เช้าก็ไปตามโปรแกรมทัวร์ที่ซื้อไว้ เขาให้ไปไหนก็ไป
จบทริปก็กลับบ้าน ทำงาน กลับไปใช้ชีวิตเหมือนเดิม

จนวันหนึ่งการเดินทางเปลี่ยนชีวิต
ได้ไปเมืองจีน เมืองกุ้ยโจว ภูเขาที่นั่นทำให้รู้ว่า
ตัวเราเล็ก “ดั่งฝุ่นผงในจักรวาล” ทุกข์อะไรที่แบกไว้
มันเป็นเรื่องเล็กมากจนไม่ใช่สิ่งสำคัญอีกต่อไป
หลังจากกลับมาจากทริปนั้น
ความคิดก็เปลี่ยนไปอย่างหน้ามือเป็นหลังมือ
มีความสุขกับการทำงานมากขึ้น
ปล่อยวางและผ่อนปรนกับหลาย ๆ เรื่องที่เคยจริงจัง
ไม่นานจากนั้น --- แต่งงาน และมีลูก


หลายปีต่อมาการเดินทางไปอินเดีย
ทำให้เห็นชีวิตที่หลากหลาย
ได้รู้ว่าตัวเองมีอะไรมากมาย อาจมากจนเกินพอด้วยซ้ำ
ขอทานที่นั่นเหมือนครูที่ยิ่งใหญ่ของชีวิต
สอนให้รู้ว่าอะไรคือสิ่งสำคัญที่สุด
หลังจากกลับมารู้สึกเลยว่า “คุณค่าความหมาย”
ไม่ได้ขึ้นอยู่กับจำนวนสิ่งที่เรามี แต่ขึ้นอยู่กับสิ่งที่ทำให้รู้สึกผูกพัน
รู้ว่าอะไรคือสิ่งสำคัญ และสิ่งใดไม่สำคัญ


การเดินทางเป็นส่วนหนึ่งของการเติบโต
เป็นส่วนหนึ่งของการแสวงหาชีวิต
แต่ท้ายที่สุด เราทุกคนต่างต้อง “ค้นพบ” ความหมายของชีวิต
จะโดยผ่านการเดินทาง หรือการค้นหาแบบใดก็ได้
เพราะเมื่อใดที่เราหยุด “การค้นหา”
นั่นคือ ช่วงเวลาที่เราจะได้ “ค้นพบ” ตัวตนที่แท้จริงของเรา
และนั่นเป็นสิ่งที่สำคัญมากจริง ๆ


















Create Date : 21 ตุลาคม 2564
Last Update : 21 ตุลาคม 2564 5:50:13 น. 18 comments
Counter : 431 Pageviews.  
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณเริงฤดีนะ, คุณโอน่าจอมซ่าส์, คุณmultiple, คุณ**mp5**, คุณหอมกร, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณไวน์กับสายน้ำ, คุณcomicclubs, คุณThe Kop Civil, คุณtoor36, คุณhaiku, คุณมาช้ายังดีกว่าไม่มา, คุณสองแผ่นดิน, คุณnewyorknurse, คุณอุ้มสี, คุณKavanich96


 
เจิมๆๆ
การเดินทาง..คนเดียวในวันที่เราต้องการออกไปค้นหาตัวเอง
ำม่ว่ามันจะเป็นเป้าหมายหลัก
แต่มันทำให้เราค้นพบตัวตน
และเปลี่ยนชีวิตได้จริงๆ
ดั่ง..กรณีคุณก๋าเป็นต้น

นอกเหนือจากความสนุกเพลิดเพลิน
ตื่นตาตื่นใจกับการท่องเที่ยวนั้นๆ

อนึ่งการท่องเที่ยวกับครอบครัว
กับเพื่อนฝูงกับคนที่เรารัก

ก็ล้วนทำให้เกิดความสุขสนุกสนาน
เป็นส่วนใหญ่ทั้งหมด ทั้งสิ้น

OMG!!
พระเจ้าจอร์จ..มันยอดมาก
ภาพลำดับวัย..ของการท่องเที่ยวของคุณก๋า


วันนี้ออกพรรษา..เป็นวันหยุดภาคกลางยาววว..
21-22-23-24 ตุลาคม

เร่งออกเดินทางท่องเที่ยวกันได่เลย

(กทม.+17 ภาคกลาง)


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 21 ตุลาคม 2564 เวลา:6:17:07 น.  

 
เมื่อคิดถึงเรื่องเที่ยว คุณคิดถึงอะไร


คำนวณเตรียมเงิน ค่าใช้จ่ายก่อน จุดมุ่งหมายที่ต้องการไปเที่ยวพักผ่อน เสื้อผ้าที่ต้องเตรียมไปให้เหมาะกับสถานที่และฤดูกาล อาหารที่ต้องเตรียมให้พวกเจ้าสี่ขาฯลฯ


โดย: โอน่าจอมซ่าส์ วันที่: 21 ตุลาคม 2564 เวลา:6:42:47 น.  

 
ชีวิตคือการเดินทางนะครับ
ระหว่างทางมีเรื่องราวต่างๆมากมาย
เป็นประสบการณ์ ที่สอนให้เราเรียนรู้

ช่วงแรกของชีวิตคุณก๋า ยังเอาตัวเองเป็นที่ตั้ง
ยังเคว้งคว้าง ไร้จุดหมาย อีกนิดเดียวก็จะซึมเศร้า
หมอ เอ๊ย อ.เต๊ะ แนะนำให้อยู่ห่างเตาถ่านเอาไว้ 555

แต่พอมาพบเจอมาดาม และมีหมิงหมิง จุดมุ่งหมายในชีวิตจะ
เริ่มชัดเจน รู้ว่าต้องการอะไร และไม่ต้องการอะไร
บางทีเรามองแต่ตัวเอง เอาตัวเองเป็นศูนย์รวมจักรวาล
แต่แท้จริง เราเป็นแค่เศษเสี้ยวของ อนุภาคในระบบสุริยะแค่นั้นเอง

การเดินทางเปิดมุมมองของชีวิตจริงๆ เอาแค่นี้ก่อนนะครับ
พยาบาลมาตาม อ.เต๊ะ กลับห้อง แล้ว หนีเค้ามาเม้นท์ได้หน่อยนึง เย้ย 555

ปล. รูปสุดท้าย ถ้าอ.เต๊ะ เจอวัยรุ่นหน้าตาแบบนี้ แถมถอดเสื้อพร้อมบวกมาด้วย
อ.เต๊ะ ต้องเอามีดคู่มัดมือ ใส่ก่อนละครับ ไม่งั้นไม่รอดแน่ เย้ย 555



โดย: multiple วันที่: 21 ตุลาคม 2564 เวลา:8:34:05 น.  

 
แวะมาเยี่ยมและส่งกำลังใจครับ


โดย: **mp5** วันที่: 21 ตุลาคม 2564 เวลา:8:49:06 น.  

 
จีนเป็นเมืองที่ยิ่งใหญ่จริงๆ คุณก๋า
อืมเปลี่ยนแปลงไปเยอะริ้วรอยมากขึ้นนะ



โดย: หอมกร วันที่: 21 ตุลาคม 2564 เวลา:9:26:31 น.  

 
สวัสดี จ้ะ น้องก๋า

เมื่อคืนเพิ่งกลับจากเชียงใหม่ถึงบ้านประมาณ สองทุ่มกว่า
เหนื่อยและง่วงมาก รู้สึกตัวเลยว่า อายุตั้งแต่ขึ้นเลขเจ็ดนี่ การเดิน
ทางเริ่มมีปัญหา คือเหนื่อย อิอิ
ไปเชียงใหม่ ลำพูน ครั้งนี้ โปรแกรมส่วนใหญ่อยู่กับธรรมชาติ
แม้แต่เรื่องกิน โดยเฉพาะแหล่งร้านกาแฟ ที่เขาจัดภูมิทัศน์งดงาม
และอีกอย่างก็ไปเที่ยววัดต่าง ๆ ไหว้พระทำบุญ จ้ะ

ตะพาบของก๋า อ่านแล้ว เป็นแนวคิดอีกแนวหนึ่งที่มีประโยชน์
มากนะ การเที่ยวไม่ใช่ชื่นชมธรรมชาติอย่างเดียว แต่เธอนำธรรม
ชาติมาเป็นตัวค้นหาธรรมะ ค้นหาตัวเอง และพบสิ่งที่ตัวเองต้องการ
นี่เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่น่าคิด ครูก็เป็นเหมือนกัน แต่ไม่บ่อยครั้งนัก
เห็นและชื่นชมกับธรรมชาติมากกว่า อิอิ ความคิดของผู้ชายและ
ผู้หญิงตลอดจนอุปนิสัย สิ่งแวดล้อมตัวเรา อาจจะทำให้ความคิด
ของคนเราแตกต่างกันไป เนาะ

โหวดหมวด ตะพาบ


โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 21 ตุลาคม 2564 เวลา:10:18:14 น.  

 
ไปเที่ยวแบบคุณก๋า... ผมคล้ายคุณก๋านิด ๆ ครับ 555 คือ
ดู สังเกต เปรียบเทียบ

แต่ผมไม่ลึกซึ้งเท่าใดครับ 555 เที่ยวเห็น กิน นอนสะดวก
ยังอยากไปหลายประเทศ... ช่วงนี้ต้องงด ไปก่อน


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 21 ตุลาคม 2564 เวลา:11:35:53 น.  

 
ข้อความช่วงสุดท้ายต้องอ่านซ้ำไปซ้ำมา คือ เราต้องหยุดค้นหา แล้วจะพบตัวตนใช่ไหมคะ



โดย: comicclubs วันที่: 21 ตุลาคม 2564 เวลา:13:54:24 น.  

 
การเดินทางแต่ละครั้งเหมือนได้ค้นพบตัวเองทุกครั้งเลยนะครับคุณก๋า มีคนเคยบอกว่าไปอินเดียกลับมาแล้วได้ค้นพบสัจธรรมของชีวิต ผมว่าน่าจะจริงแบบที่คุณก๋าเขียนเลยครับ ผมยังไม่เคยไปนะครับ
รูปคุณก๋าสมัยหนุ่ม ๆ ผมว่าเป็นฝาแฝดกับหมิงเลยนะครับ
หลัง ๆ มานี้ผมออกเดินทางคนเดียว คือไปงานวิ่งที่ต่างจังหวัด เหมือนมันได้ค้นพบตัวเองเหมือนกันครับ รู้สึกปล่อยวางเรื่องราวต่าง ๆ ไปได้เยอะมาก ๆ ครับ
เมื่อคืนแมนยูฯ กลับมาได้อย่างน่าเหลือเชื่อเลยครับ ผมว่าโซลจาคงจะอยู่คุมทีมไปอีกยาวเลยครับ แดงเดือดอาทิตย์นี้สนุกแน่ ๆ


โดย: The Kop Civil วันที่: 21 ตุลาคม 2564 เวลา:14:41:10 น.  

 
สวัสดีครับน้องแตง

ในคำภีร์เต้าเต๋อจิง
มีประโยคนึงที่ท่านเหลาจื่อเขียนไว้ว่า

"ไม่ต้องเดินทางไปที่ใด
ก็รู้จักโลกกว้างได้"

ถ้าตีความแบบแคบๆ
ก็คงเข้าใจว่าไม่ต้องเดินทางไปไหนก็สามารถรู้จักโลกได้
แต่คำว่า "โลก" ในความหมายของท่านเหลาจื่อ
พี่ก๋าตีความว่าคือ "จิตใจ" ของเราเอง

คำว่าหยุดค้นหา
คือ บางทีการหาคำตอบโดยเราไม่รู้ว่าจะหาไปทำไม
และเราต้องการคำตอบแบบไหน
มันทำให้เราได้เรียนรู้บางอย่าง
แต่ก็พลาดเป้าหมายที่เราจะรู้ไปด้วย

เพราะสุดท้ายแล้วคำตอบที่เราอยากรู้เกี่ยวกับชีวิต
มันไม่อาจไปแสวงหาจากที่ไหนได้เลย
ไม่สามารถอ่านพบในหนังสือ คำภีร์
ไม่มีผู้นำทางจิตวิญญาณคนไหนจะช่วยเราได้

เหมือนเวลาเราเจ็บปวด สูญเสีย
ต่อให้ไปเที่ยว ไปทำงาน หรือทำอะไรมากมาย
ยังไงเราก็ทุกข์
แต่พอ "คิดได้" ว่าเรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นได้กับทุกคน
ความผิดหวังเป็นเรื่องธรรมดาของชีวิต
คิดได้ ทุกข์ก็เจือจางไปเองโดยเราไม่ต้องทำอะไร

สิ่งนี้พี่ก๋าเรียกว่าการ "ค้นพบ" ครับ
คือ รู้ในความจริงแห่งชีวิต
แล้วก็ยอมรับมันให้ได้
ว่าชีวิตมันก็เป็นแบบนี้
บางอย่างแม้ไม่ต้องการ
มันก็เกิดกับเราได้
เกิดกับคนที่เรารักได้

แต่เกิดแล้วเราจะทำยังไงให้ยอมรับความจริงนี้ได้
เกิดแล้วจะทำยังไงให้เข้าใจว่ามันเป็นเรื่องธรรมดาที่เกิดขึ้นได้

ถ้า "ค้นพบ" ความจริงนี้ได้
จะเดินทางหรือไม่เดินทางไม่ใช่ประเด็นเลยครับ




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 21 ตุลาคม 2564 เวลา:15:43:21 น.  

 
การเดินทางของพี่ก๋า เหมือนการไปตามหาความหมายของชีวิตเลยครับ
หลายๆ คนเดินทางเพื่อหาสิ่งสวยงาม หาประสบการณ์การ หรือพักผ่อน
แต่การเดินทางเพื่อเรียนรู้ตัวตนและชีวิตนี่น่าประทับใจมาก ๆครับ

เวลาผมเดินทางผมไม่เคยได้อะไรเลยนอกจากการพักผ่อนและความทรงจำแบบเจริญตา หรือเจริญใจ แต่ไม่เคยได้ข้อคิดอะไรให้ชีวิตเลย 5555555
ชีวิตเร่งรีบแบบผม ไปเที่ยวแบบที่ได้อยู่เงียบๆ ห่างไกลผู้คนคือดีมากครับ
บางทีเครียด ๆ งานยังบอกน้องเลยว่า โอ้ย เหนื่อยจนอยากลาไปต่างประเทศซักอาทิตย์โดยไม่เปิดโรมมิ่ง 5555555555


โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 21 ตุลาคม 2564 เวลา:17:23:47 น.  

 
ขอบคุณสำหรับคำอธิบายนะคะพี่ก๋า


โดย: comicclubs วันที่: 21 ตุลาคม 2564 เวลา:17:25:19 น.  

 
คนเราย่อมต้องเจอจุดปลี่ยนของชีวิตครับ เรื่องนี้น่าจะเป็นเรื่องที่พี่ก๋าประทับใจนะครับ อย่างน้อยมันก็เป็นจุดเปลี่ยนในชีวิตล่ะ (จำได้ว่าพี่ก๋าเล่าหลายครั้งเลย)

จากบล็อก
เหมือนลุยป่าจริงๆ ครับ ผมมีตัวละครที่ในเนื้อเรื่องชอบตั้งแคมป์ ถ้าเอาไปถ่ายทำนอกบ้านน่าจะถ่ายทำได้สวย


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 21 ตุลาคม 2564 เวลา:18:08:10 น.  

 
ด้วยความยินดีครับน้องแตง



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 21 ตุลาคม 2564 เวลา:18:31:11 น.  

 
กสรเดินทางแต่ละครั้งในสถานที่เดียวกันแต่ให้ความรู้สึกต่างกัทักทายค่ะพี่ก๋า


โดย: blog pu วันที่: 21 ตุลาคม 2564 เวลา:20:26:52 น.  

 
การเดินทางท่องเที่ยว ทำงานต่างสถานที่ เป็นกำไรของชีวิตครับ
ชอบเที่ยวแบบไปคนเดียว จะได้อยู่ในสถานที่เราชอบนานๆ

เย็นนี้ขับรถกลับบ้าน น้ำที่ปล่อยจากเขื่อน เริ่มไหลไปรวม ท่วมอำเภอที่ต่ำกว่า




โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 21 ตุลาคม 2564 เวลา:23:04:05 น.  

 

สวัสดีค่ะน้องก๋า

"ช่วงเวลาที่เราจะได้ “ค้นพบ” ตัวตนที่แท้จริงของเรา
และนั่นเป็นสิ่งที่สำคัญมากจริง ๆ "

หมิง หมิง เหมือนน้องก๋าตอนวัยรุ่นเลย


โดย: newyorknurse วันที่: 22 ตุลาคม 2564 เวลา:1:45:33 น.  

 
ขอบคุณที่แบ่งปัน


โดย: Kavanich96 วันที่: 23 ตุลาคม 2564 เวลา:5:12:51 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

BlogGang Popular Award#17


 
กะว่าก๋า
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 379 คน [?]




มองฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
หรืออาจไม่เห็นฉัน

ฉันแค่แวะผ่านทางมา
และอาจไม่หวนกลับมาทางนี้อีกแล้ว

เราเคยรู้จักกัน
และมันจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป

มองดูฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
และฉันอาจมองไม่เห็นเธอ.





[Add กะว่าก๋า's blog to your web]