: กะว่าก๋าแนะนำหนังสือ - คัมภีร์รัก (1) :
: คัมภีร์รัก (1) :เขียน : Leo Buscaglia แปล : กิติมา อมรทัต
[ ว่าด้วยเรื่องความรัก ]Leo Buscaglia หรือที่รู้จักกันในชื่อ "Dr.Love" เป็นนักเขียนอเมริกันเชื้อสายชาวอิตาลี เป็นนักพูดสร้างแรงบันดาลใจและศาสตราจารย์ในภาควิชาการศึกษาพิเศษที่มหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย
ในปี ค.ศ. 1969 ขณะที่สอนอยู่ในมหาวิทยาลัย นักศึกษาหญิงคนหนึ่งซึ่งเป็นลูกศิษย์ของเขาตัดสินใจฆ่าตัวตาย เด็กสาวซึ่งเกิดในครอบครัวที่อบอุ่น ผลการเรียนดีเลิศ เป็นที่รักของคนรอบข้าง กลับเลือกปลิดชีวิตตนเองด้วยการกระโดดลงมาจากหน้าผาสูงชัน โดยไม่ทิ้งบันทึกหรือบอกเล่าสิ่งใด เธอเสียชีวิตในวัยเพียง 20 ปี
นั่นทำให้บุสคาเกลียตั้งคำถามถึงความขาดการเชื่อมโยงระหว่างมนุษย์และความหมายของชีวิต เขาริเริ่มสอนวิชาที่ไม่มีหน่วยกิต และใครก็สามารถลงทะเบียนเรียนได้ วิชานั้นคือ Love 1 A ซึ่งกลายมาเป็นข้อมูลพื้นฐานสำหรับหนังสือเล่มแรกของเขาซึ่งมีชื่อว่า “Love” และมันกลายเป็นหนังสือขายดีระดับประเทศในทันที แม้จะเป็นหนังสือซึ่งเขียนมานานหลายสิบปี แต่ความรักยังคงเป็นหัวข้อที่น่าสนใจอยู่เสมอ
ผมอ่านหนังสือเล่มนี้ด้วยความรู้สึกว่ามันเหมือนหนังสือที่ถอดความมาจากการพูด มากกว่าเกิดขึ้นจากการเขียน ลักษณะการเขียนเหมือนคำบรรยายในชั้นเรียน
“ในการพูดถึงความรัก เราไม่สามารถให้ในสิ่งที่เราไม่มีกับใครได้ เราจะให้ความรักแก่ใครได้ ก็ต่อเมื่อเรามีความรักในตนเองเสียก่อน เราไม่สามารถสอนในสิ่งที่เราไม่เข้าใจได้ ถ้าเราจะสอนใครเรื่องความรัก เราต้องเข้าใจความรักเสียก่อน เราไม่สามารถยอมรับในสิ่งที่เราไม่ชื่นชมได้ หากจะยอมรับความรักนั้นได้ เราต้องเปิดใจยอมรับความรักนั้นเสียก่อน เราไม่อาจยอมรับความพ่ายแพ้ในความรักได้ หากจะยอมแพ้ได้ เราต้องรู้จักอ่อนข้อให้กับความรักเสียก่อน เราไม่สามารถมีชีวิตอยู่โดยไม่อุทิศตนเพื่อความรัก เราจะอุทิศตนเพื่อความรักได้ ก็ต่อเมื่อเราเติบโตอยู่ในความรัก”
ความรักมีอยู่ในชั่วขณะนี้ ในชีวิตนี้ แต่ผู้คนมากมายกลับวุ่นอยู่กับอดีตวันวาน และคาดหวังความพึงพอใจจากวันพรุ่ง นั่นเป็นวิธีทำลาย “ความสุข” ที่มีในความรักได้รวดเร็วที่สุด และการจะรักคนอื่นได้ เราควรจะรักตัวเองให้เป็นเสียก่อน เพราะเราจะให้ได้ก็แต่สิ่งที่เรามี เราจะแบ่งปันได้ก็ต่อเมื่อเรามีสิ่งนั้นอย่างเต็มเปี่ยม
ความรักก็เช่นกัน ถ้าเรามีความรักอยู่เต็มหัวใจ การจะรักใครสักคนย่อมไม่ใช่เรื่องยาก และการรักใครคนนั้นจะไม่ทำให้ความรักที่เรามีกับตัวเองลดน้อยถอยลง
จากที่คิดว่าคนอาจจะเรียนน้อยมาก ท้ายที่สุดวิชา “ความรัก” ของเขากลับกลายเป็นปรากฏการณ์ มีนักศึกษาลงทะเบียนเรียนเพิ่มมากขึ้นอย่างไม่คาดคิด
เอาเข้าจริง...ทุกคนอยากรู้จักความรักให้ดีขึ้น อยากมีความรักที่ดีและมีความสุขในรักนั้นอย่างยาวนาน แต่ในโลกของความเป็นจริง ไม่ว่าจะผ่านไปอีกกี่ร้อยกี่พันปี “ความรัก” ยังคงความน่าฉงนสนเท่ห์อยู่เสมอ ไม่มีสูตรสำเร็จของความรัก ไม่มีใครรู้ด้วยซ้ำว่าความรักจะมาเมื่อไหร่ และจากหายไปตอนไหน ไม่มีใครรู้ว่าต้องรักอย่างไรจึงจะไม่เจ็บปวดใจ ไม่สูญเสียตัวตน ไม่ต้องทนปวดร้าวจากความรักที่ตัวเองไม่เข้าใจ
สุดท้าย...ทางเดียวที่จะเข้าใจความรัก คือเราต้องเดินทางเข้าไปในห้วงเหวของความรัก เดินเข้าไปโดยไม่กลัวว่าต้องเจ็บหรือเสียใจ เรียนรู้กับมันให้ดีที่สุด จบก็แค่จาก จากแล้วเริ่มต้นใหม่ ไม่ว่ารักนั้นจะสวยสดงดงามหรือเจ็บปวดร้าวรานเพียงใด ในที่สุดมันก็จะผ่านไปและจบ ใช่ --- วันหนึ่งไม่ว่ารักนั้นจะเป็นเช่นไร มันก็จะจบลง





| Create Date : 20 ธันวาคม 2568 |
| Last Update : 20 ธันวาคม 2568 5:13:05 น. |
|
12 comments
|
| Counter : 672 Pageviews. |
|
 |
|
|
| ผู้โหวตบล็อกนี้... |
| คุณหอมกร, คุณmultiple, คุณmariabamboo, คุณhaiku, คุณกะริโตะคุง, คุณtanjira, คุณโฮมสเตย์ริมน้ำ, คุณนายแว่นขยันเที่ยว, คุณปรศุราม, คุณทนายอ้วน, คุณสองแผ่นดิน, คุณThe Kop Civil, คุณ**mp5**, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณอาจารย์สุวิมล |
โดย: หอมกร วันที่: 20 ธันวาคม 2568 เวลา:5:57:49 น. |
|
|
|
โดย: multiple วันที่: 20 ธันวาคม 2568 เวลา:6:21:05 น. |
|
|
|
โดย: กะริโตะคุง วันที่: 20 ธันวาคม 2568 เวลา:9:11:42 น. |
|
|
|
โดย: กะริโตะคุง วันที่: 20 ธันวาคม 2568 เวลา:9:19:25 น. |
|
|
|
โดย: tanjira วันที่: 20 ธันวาคม 2568 เวลา:9:19:37 น. |
|
|
|
โดย: ทนายอ้วน วันที่: 20 ธันวาคม 2568 เวลา:16:57:01 น. |
|
|
|
โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 20 ธันวาคม 2568 เวลา:17:32:47 น. |
|
|
|
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 20 ธันวาคม 2568 เวลา:23:51:36 น. |
|
|
|
| |
ขอเปิดสอนวิชาที่อยากสอนและ
คิดว่าจำเป็นโดยไม่มีหน่วยกิตแล้ว
จะมีคนใฝ่เรียนรู้ไปลงทะเบียนเรียน
เหมือนเมืองนอกแบบนั้น นึกถึง
ตอนเรียนวิชาเลือกเสรีมีหน่วยกิต
ยังไม่ค่อยสนใจเลยคุณก๋า แบบนี้
ถ้าไม่มีหน่วยกิตคงไม่สนใจเรียนแน่ๆ