สวัสดียามเช้าค่ะก๋า

รูปแรกเปิดมาฝีมือหมิง ป๊าหล่อเลยค่ะ
ดูมีเรื่องราวของก๋าเลยนะคะ ...

พี่ว่ารูปที่ก๋าถ่ายบ่งบอกตัวตนของคนถ่ายได้เลยนะคะ
แต่มุมมองในการถ่ายรูปจะต่างกันออกไป

บางครั้งที่เดียวกัน คนถ่ายคนละคน
เรายังมองภาพนั้นมีความหมายต่างกันเลยค่ะ

เหมือนก๋าถ่ายรูป พี่คิดว่าทำไมก๋าถ่ายได้สวยจัง
แต่พอพี่ลองมาถ่ายดูบ้าง ทำไมเราถ่ายมาได้ห่วยจัง

เมื่อวานพี่พาน้าไปศิริราชมาค่ะ ตอนบ่ายสามฝนตกรถติดซะงั้น
กว่าจะกลับถึงบ้านก็สองทุ่มกว่าค่ะ

555 นายทุนก๋า ต้องกระเป๋าเบาแน่ครับ
ถ้าหมิงๆเล่นกล้องฟิล์ม สมัยเรียนถาปัด อาจารย์เต๊ะ ก็ยังใช้กล้องฟิล์มถ่ายอยู่เลยนะครับ มันจะมีเรื่องตื่นเต้นเสมอ ตอนเอาฟิล์มไปล้าง
ว่าดีหรือเสียทั้งม้วน 555

เพราะถ้าหมุนโหลดฟิล์มไม่เข้าล็อค ถ่ายรูปเจ๋งๆได้ครั้งเดียว แต่ฟิล์มมืดดำทั้งม้วนเลย555

ค่าล้างฟิล์มก็แพงอีก จะถ่ายอะไรต้องคิดแล้วคิดอีก จะมาถ่ายเรื่อยเปื่อยไม่ได้เลยนะครับ

ส่วนเรื่องมุมมอง เวลาถ่ายนี่ อาจารย์เต๊ะ ว่า คนที่เรียนสายศิลปะมา
มุมมอง มันจะอยู่ในหัว จังหวะ composition มันจะเห็นอย่างอัตโนมัติ คือผ่านการฝึก องค์ประกอบศิลปมาจนเข้าหัวหมดแล้วนะครับ คนทั่วไปมองผ่าน แต่คนแบบคุณก๋า เห็นความงาม ความพิเศษ ของอย่างนี้ต้องผ่านการฝึกมาอย่างโชกโชนเลยนะครับ

แต่การถ่ายภาพ นกนี่ยากมาก ต้องมีโชค ยกเว้น นกในกรงนะครับ555

เรื่องการถ่ายทอดความรู้นี่ ถือเป็นการทำบุญทำกุศลอย่างนึงเลยนะครับ สมัยสอนมหาลัยนี่ อาจารย์เต๊ะ จะตั้งกลุ่มในเฟซ เอาไว้สอน นศ ด้วย เพราะ รู้ว่าในคลาส นศ ที่ตามไม่ทัน จะได้เข้ามาดู คลิปวีดีโอ การสอนทุกครั้ง นศ ของอาจารย์เต๊ะ มาเรียนตัวเปล่าได้เลย
ขอให้มีสติมาไม่เมาไม่หลับ ต้องได้อะไรกลับไปแน่ๆ555

อาจารย์ในสาขา ท่านอื่นมาเห็น วีดีโอ เสียงหล่อ ของ อาจารย์เต๊ะ นี่ ขอเข้ากลุ่มด้วยทันที บางทีก็ขอมานั่งเรียนด้วยก็แยะเลยครับ
แต่มีแต่อาจารยืหนุ่มๆ สาวๆไม่มีเลย เสียดายจัง 555

สวัสดียามเช้าค่ะ คุณเก๋า

ว้าววว ได้เห็นร่างทองแล้ว อาร์ตมาก
มีแต่รูปสวยๆ ทั้งนั้นเลย minimal มินิใจ

เราเคยถ่ายรูปใช้กล้องฟิล์มเหมือนกันนะคะ
เคยใส่ฟิล์มผิดล็อคเหมือนอาจารย์เต๊ะกล่าวไว้
ปรากฎว่าเสียทั้งม้วน......... เป็นท้อ

ผู้คนทางโคลอมเบีย อาหารประจำท้องถิ่นจะมีกล้วยเกือบทุกมื้ออาหารส่วนมากจะใส่ในซุป เสริฟพร้อมข้าว นะคะ จะไม่นิยมทำเป็นของหวานเหมือนบ้านเรา ตอนไปแรกๆ ก็ยังถามเลยกินข้าวกับกล้วยทอดเนี่ยนะ !!!

คุณก๋าดูเป็นเด็กสายศิลป์แบบ
คนข้างบนว่ามากๆ เลยจ้า
ลูกถ่ายให้ย่อมถ่ายที่ดูดีเสมอ
ภาพสวยดียกเว้นภาพถังขยะคุณก๋า

ฟิล์มมันแพงครับ เอาตรงๆ เลย

ภาพที่ 3 เห้นหยดน้ำเลย

ผมติดใจภาพที่ 3 ที่สุดละ จังหวะ แสงมันได้ด้วยมั้ง เลยเหมือนเป็นหุ่นยนต์

ภาพสุดท้ายเหมือนทุกอย่างในวันนี้กำลังจะจบแล้วเลยครับ

สวัสดีครับคุณก๋า


กล้องตัวแรกของบอลก็เป็นกล้องฟิล์มครับ Pantax ตอนนี้นอนอยู่ในตู้กันความชื้น ฮ่าๆๆ


ซื้อที่เมลเบิร์นครับ housemate ถ่ายรูปเก่ง ก็เลยให้ช่วยสอนให้ แล้วก็ไปลงเรียนกับมหาวิยาลัย


ฟิล์มที่ออสมีแต่ขนาด 24 รูป ถ่ายไม่สะใจครับ เลยให้ที่บ้านซื้อฟิล์ม 36 รูปจากเมืองไทยส่งไปให้เป็นแพคใหญ่ๆหลายๆแพคเลยครับ


พอถ่ายเสร็จก็ส่งกลับมาล้างที่เมืองไทย ให้ที่บ้านสแกนรูปส่งเป็นไฟล์ไปให้ที่เมืองนอก ดูวุ่นว่ยดีจัง ฮ่าๆๆๆๆ ค่าล้าง ค่าอัดรูปมันแพงครับ แล้วเค้าไม่ได้ปรับสีรูปให้เหมือนกับที่เมืองไทยด้วยครับ

สวัสดีครับคุณก๋า
ภาพสวยครับ

สวัสดี จ้ะ น้องก๋า

"ผมเคยคิดอยากจะกลับไปใช้กล้องฟิล์มอีกเลย"ประโยคนี้
น่าจะพิมพ์ตกคำว่า "ไม่" นะ อิอิ
ภาพที่ยกมาให้ชมทั้ง 5 ภาพ แสดงถึงตัวตนของก๋าได้
ชัดเลยว่า ชอบถ่ายรูป อิอิ และถ่ายแต่สิ่งของเป็นส่วนใหญ่ ภาพ
แสดงถึงฝีมือในการถ่ายรูปด้วยตัวเอง จ้ะ สวยทุกรูปเลย จ้ะ

โหวดหมวด ตะพาบ

มุมมองภาพถ่ายสวยทุกภาพค่ะ
บางคนก็มีพรสวรรค์ เวลาดูภาพจากกล้องเพื่อนๆแต่ละคนในเฟสบุค ก็แตกต่างกัน หรือเวลาไปเที่ยว ุภาพจากกล้องแต่ละคน ก็แตกต่างกัน แต่ละคนมีอัตลักษณ์ เอกลักษณ์ของตัวเองนะคะ

สวัสดีครับ
คุณก๋าเลือกรูปมาแต่ละรูปมีความหมายดีทั้งนั้นเลยครับ บ่งบอกถึงระดับความคิดความอ่านในทาง abstract art ได้ในระดับสูง(ไม่ได้เน้นเรื่องราวแต่เน้นความ art ในตัวของมันเอง) ในความรู้สึกผมนะ ...ซึ่งผมทำไม่ได้แบบนั้น

ผมเลือกที่จะแสดงความรู้สึกอย่างตรงไปตรงมา(ซึ่งมันก็มีทั้งข้อดีและไม่ดี) เคยลองนำเสนอความคิดในทาง read between the line ให้ผู้ฟังเอาไปคิดต่อแล้ว...ไปไม่รอดทุกที (ทำไมเป็นยังงี้ก็ไม่รู้เนอะ)

ผมเองก็เคยลองกดกล้อง film อยู่เหมือนกันครับ(แบบเดียวกับลูกคุณก๋าเลย ที่พอรู้จักกล้อง digital แล้วก็อยากย้อนรอยกลับไปหากล้อง film ดู) จริงๆผมก็เคยใช้กล้องฟิล์ม auto ตัวเล็กๆของคุณพ่ออยู่สมัยประถม ตอนนั้นไม่รู้อะไรหรอกครับ กดถ่ายแบบมือถือนี่แหล่ะ กล้องมัน auto ของมัน lens ก็ 35mm ไม่ก็ 28mm นี่แหล่ะ เคยเอาไปถ่ายสุริปราคาเต็มดวงเมื่อปี 2538 ด้วย ล้างออกมามีแต่จุดเล็กๆ แล้วก็มาซื้อกล้อง mechanic SLR มือสองจาก ebay เมื่อประมาณ 7-8 ปีก่อนนี่เอง รุ่นที่เลือกคือ Pentax K-1000 เป็นกล้องกลไกล้วนๆที่มีวัดแสง(ใส่ถ่าน) ในตัว ลองฟิล์มมาหลายม้วนตั้งแต่ Kodak Ultramax400 Portra800 Fuji 400H Ilford Delta400 HP5-400 หรือ Kodak Tmax400 เป็นคนชอบถ่ายด้วย film ISO400 ครับเพราะมันยืดหยุ่นดีแล้ว เจ้านายเก่าที่เป็นที่ปรึกษาในเรื่องนี้ก็บอกว่ายิ่งถ่าย iso เดิมๆไปนานๆ ความรู้สึกเรามันจะชินไปเองว่า สภาพแสงนี้ต้องตั้งค่ายังไง จะใช้งานได้ดีก็ตอนที่ตัววัดแสงในกล้องถ่านหมดนี่แหล่ะ ผมถ่ายฟิล์มไปประมาณ 10 ม้วนก็...พอกับมันละ กล้องก็นอนตู้ครับ เอาออกมากดฟังเสียง shutter เป็นบางเวลาแค่นั้น ตอนนี้ยิ่งไม่น่าหยิบออกมาใช้เพราะฟิล์มแพงมากกกก

ผมผ่านมาหลายช่วงเลย แม้แต่กล้อง digital สมัยแรก Sony Mavica ที่บันทึกภาพ 640x480 ลงแผ่น 1.44" floppy disk จนถึงช่วงที่บันทึกลง Memory stick ตอนที่ไปฮ่องกงครั้งแรกก็เคยอยากได้ DSLR เหมือนกัน ตอนนั้นเล็ง Canon 350D ไว้ แต่ก็ไม่ได้ซื้อเพราะกลัวเลนส์งอก ไปซื้อกล้อง compact Panasonic DMC-FX100 แทน จนถึงตอนนี้มันยังใช้งานได้ดีครับ (ผมไปซื้อแบตเทียบมาใช้) สายโอนข้อมูลหายไปแล้ว แต่แท่นชาร์ตยังอยู่ แบตเดิมก็บวมอยู่ในกล้อง กว่าจะเอาออกมาได้ ยังดีที่มันไม่รั่ว... เพิ่งเอาออกมาปัดฝุ่นตอนกลับมาไทยช่วง Covid นี่เอง ตอนปั่นจักรยานก็มีพกออกไปถ่ายบ้างเป็นครั้งคราวตามที่เขียนลงใน blog นี่แหล่ะครับ

สวัสดีครับพี่ก๋า
ภาพแรกแทบจะแทนตัวตนของพี่ก๋าทั้งหมดเลยครับ
เพราะเป็นมุมมองที่น้องหมิงมองผ่านเลนส์มาที่คุณพ่อของเค้า
ผมเชื่อว่าตอนที่น้องถ่าย ความรู้สึก ความทรงจำมากกว่าถูกถ่ายทอดมาห้ภาพนี่แน่นอน
ขนาดเป็นภาพถ่าย ยังรู้สึกได้เลยครับ ว่ามันถูกถ่ายด้วยความชื่นชมครับ

ผมชอบคำว่า “หนุดกาบเวลา” มากครับ
เพราะผมรู้สึกว่านั่นแหละครับ ความหมายของภาพถ่าย คือการหยุดการเวลาและหยุดเรื่องราวไว้ที่ตรงนั้น
หลายครั้งที่ความจริงเปลี่ยน แต่รูปถ่ายใบนั้นไม่เคยเปลี่ยน ความทรงจำเดิมยังคงอยู่เสมอ
เคยฟังเพลงที่ชื่อว่า Photograph ครับ
Where our eyes are never closing
Hearts are never broken
And time's forever frozen still

ภาพที่ 1 ต้องกดไวมากเลยนะครับ ถึงจะได้นกที่บินผ่านพระอาทิตย์ได้พอดี
ภาพที่ 2 โห สวยมากครับ ซุปเปอร์มาโค แต่แหม่ คำใบ้เรื่องของ 3 อย่างทำให้ผมต้องสังเกตุเลย
ภาพที่ 3 อันนี้ชอบมากครับ ถ่ายเป็นตอนเด็กต้องจิตนการณ์ว่าถังขยะเป็นหุ่นยนต์ออกเดินตอนกลางคืนแน่นอนครับ 5555
ภาพที่ 4 อ่านแล้วแอบสงสารน้องยิ้มครับ ยิ้มให้ทุกคน แต่แค่บางคนจะเห็น
ภาพที่ 5 เออจริงครับ มีนก 3 ตัวจริงๆ ด้วย 5555555
ส่วนเรื่องภาพเสียมากกว่าภาพดีเรื่องจริงครับ ผมถ่ายให้แฟน กดเป็นร้อย แฟนบอกยังไม่ได้ซักภาพ 555555555

สวัสดีตอนห้าทุ่มนะคะ คุณเก๋า

ทุกเมืองของประเทศ โคลอมเบีย จะมีสีสัน ลวดลาย
ผู้คนทางนี้ชอบสีสันสดใส มีสถานที่น่าสนใจเยอะ
มีโอกาสพาครอบครัวมาเที่ยวนะคะ
เดินถ่ายรูปเพลินเป็นแน่

ภาพสวยครับ
คุณก๋าถ่ายภาพหลับตาอีกข้างหนึ่ง ผมถ่ายภาพลืมตาทั้งสองข้าง
ตั้งแต่โควิด ไม่ได้ถ่ายภาพ ผมก็ลืมการใช้กล้องdslrไปเกือบหมด
อากาศเริ่มร้อนแล้วครับ ค่าฝุ่นเกินมาหลายวันแล้วครับ เกินไม่มากจะวิ่งครับ