กุมภาพันธ์ 2562
 
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
2425262728 
13 กุมภาพันธ์ 2562

:: กะก๋าแนะนำหนังสือ : พลัง ชีวิต และความฝัน เรื่องเล่าจากห้องบำบัด ::



:: พลัง ชีวิต และความฝัน เรื่องเล่าจากห้องบำบัด ::

เขียน : Irvin D. Yalom
แปล : ปริญดา วิรานุวัตร












คำถามสำคัญมักเกิดขึ้นเมื่อเราหยุดและถามตัวเองว่า


“ฉันมีชีวิตอยู่เพื่ออะไร ?”


ความสำคัญของคำถามนี้อาจเป็นบทสรุปวิธีการเลือกใช้ชีวิต
ทัศนคติ และท่าทีที่คุณตอบสนองต่อสิ่งต่าง ๆ ที่เข้ามากระทบกับตัวเอง


ทุกคนมีบาดแผลในใจ มีความเศร้าเป็นของตนเอง
มีความเหงาอันล้ำลึก มีความลับที่ถูกผนึกไว้ด้วยกาลเวลา
ทั้งหมดค่อย ๆ ส่งผลต่อรูปแบบความคิด การใช้ชีวิต
การปฏิสัมพันธ์กับผู้คนรอบตัว
ส่งผลแม้กระทั่งการใช้ชีวิตคู่ การเลี้ยงดูลูก
ไปจนถึงหน้าที่การงานที่ทำ


ในสังคมตะวันตกการนัดพูดคุยปรึกษากับนักบำบัดทางจิต
นักจิตวิทยา หรือ จิตแพทย์ ไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาดหรือน่าตำหนิ
หากแต่เป็นการยอมรับว่าตนเองกำลังเผชิญปัญหาบางอย่าง
ที่จำเป็นต้องใช้ผู้เชี่ยวชาญคอยชี้แนะ และร่วมมือกันในการหาวิธีแก้ปัญหา




นายแพทย์ Irvin D. Yalom คือ นักเขียน และนักบำบัด
เขาเลือกตัวอย่างการพูดคุยกับคนไข้ 10 คนมาเขียนเป็นเรื่องเล่า
ผู้ป่วยแต่ละคนเดินเข้ามา เพื่อหวังว่าจะมีหนทางสักทาง
ที่ช่วยเยียวยาความรู้สึกของตนให้ดีขึ้นกว่าที่เป็นอยู่
โดยเฉพาะการยอมรับความจริงในเรื่องของความป่วยไข้และความตาย


คนไข้หลายคนของเขาอยู่ในภาวะป่วยหนักระยะสุดท้าย
การทำใจให้ยอมรับกับความจริงว่าความตายคืบคลานเข้ามาทุกขณะ
ไม่ใช่เรื่องง่าย การดึงความคิดและความรู้สึกของคนไข้
ให้กลับมาอยู่กับปัจจุบันขณะของตัวเอง ไม่ใช่เรื่องง่าย
การสร้างความเชื่อมั่นให้กับคนไข้ ให้ได้ทำในสิ่งที่ตนเตยฝันหรือปรารถนาเอาไว้
ไม่ใช่เรื่องง่าย


ในขณะที่นายแพทย์ Irvin D. Yalom ทำการรักษาคนไข้ของเขา
หลายครั้งหลายหน คนไข้เหล่านั้นกลับมอบบทเรียนล้ำค่าให้กับแพทย์ผู้รักษา
มอบความกล้าหาญ มอบบทกวีอันสวยงาม
มอบความตายอันเข้มแข็ง เด็ดเดี่ยว และกล้าหาญ
มอบบทเรียนชีวิตที่เขียนด้วยชีวิตที่แท้จริง

ทั้งหมดนำไปสู่บทสรุปของคำถาม
ว่าเราจะใช้ชีวิตอย่างไรเพื่อให้ชีวิตมีความหมายมากที่สุด
จะรับมือกับความชรา ความป่วยไข้ และความตายที่กำลังคืบคลานมาสู่ชีวิตได้อย่างไร
อะไรคือความทุกข์ทรมานของชีวิตที่เราจำเป็นต้องละวางมันให้ได้ทั้งหมด
ก่อนที่จะจากลาชีวิตไปตลอดกาลโดยไม่ต้องเสียใจ






: Remark :


น่าเสียดายที่หนังสือมีคำผิดอยู่ประปรายตลอดทั้งเล่ม
สำหรับผมหนังสือเล่มนี้อ่านไม่ง่ายนัก จะด้วยเนื้อหาหรือสำนวนแปลก็ตาม
แต่ผมคิดว่าเนื้อหาภายในเล่มก็มีความน่าสนใจอยู่ไม่น้อยเลย
















































Create Date : 13 กุมภาพันธ์ 2562
Last Update : 13 กุมภาพันธ์ 2562 6:12:24 น. 25 comments
Counter : 242 Pageviews.  
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณคนผ่านทางมาเจอ, คุณhaiku, คุณโอน่าจอมซ่าส์, คุณภาวิดา คนบ้านป่า, คุณสองแผ่นดิน, คุณkae+aoe, คุณสาวไกด์ใจซื่อ, คุณตะลีกีปัส, คุณสันตะวาใบข้าว, คุณmelody_bangkok, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณหอมกร, คุณThe Kop Civil, คุณเนินน้ำ, คุณmcayenne94, คุณJinnyTent, คุณmambymam, คุณmariabamboo, คุณInsignia_Museum, คุณเกศสุริยง, คุณpoepum, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณSai Eeuu


 
สวัสดีค่ะ...

รออ่านหมื่นตาคะ...อิอิ



โดย: ๊อ้อมแอ้ม (คนผ่านทางมาเจอ ) วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2562 เวลา:7:22:58 น.  

 
ก๊อกๆๆๆ มาขอเข้าห้องสมุดออนไลน์วันนี้ด้วยค่ะ

.......................

เชียงใหม่ฝนไม่ตกหรือคะคุณก๋า เมื่อวานก่อนวันจันทร์ที่ผ่านมา

ตกซะน้ำท้วมเต็มบ่อเลยค่ะ หลังจากที่ร้อนตับแลบมาหลายวันจ้า


โดย: โอน่าจอมซ่าส์ วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2562 เวลา:8:12:38 น.  

 
หลายวันมานี้ไม่ค่อยมีแก่ใจจะคุยจะเขียนอะไร
วางหน้าหลักมาจะสิบวันแล้ว มีเรื่องให้เขียนเพียบ
แต่ไม่นึกอยากเขียนซะงั้น ว่าจะต้องเข็นอะไร
ออกมามั่ง ถ้าเป็นอย่างนี้เรื่อยๆ คงต้องปิด
กิจการในไม่ช้า แล้วสาเหตุที่ต้องปิดมันก็ไม่ยัก
จะใช่เพราะเบื่อบล็อก เนี่ย เห็นด้วยเลยค่ะ
ถ้าไม่ยึดติดก็ไม่ทุกข์ ถ้าคิดว่าทำดีที่สุดแล้ว
ผลไม่ได้อย่างใจ ก็คงไม่ได้เกิดที่เรา

กลับไปเล่นดินสักครึ่งวันแล้วค่อยตั้งตัวใหม่



โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2562 เวลา:8:22:27 น.  

 
พุธสวัสดีครับ คุณก๋า
เน็ตอืดแต่เช้าครับ
บ้านเราคลินิกจิตแพทย์ไปเปิดร้านใกล้ชุมชน ข้างบ้านแถวนั้นแสดงอาการรังเกียจ
คนไข้ก็ไม่อยากเข้า เดี๋ยวคนจะรู้ว่าเป็นโรคบ้าโรคประสาทโรคจิต
น้องที่ทำงานหยุดงานเกือบ 10 วัน
(มีปัญหาสุขภาพจิต ช่วยกันพาไปพบจิตแพทย์ แต่บอกกับจิตแพทย์ว่าตัวเองปกติ จิตแพทย์ต้องวินิจฉัยว่า เป็นโรควิตกกังวล(Anxiety)
(อาการของน้อง คือ พูดคนเดียว เก็บเส้นผมที่ร่วง อยู่บ้านก็ตระโกนร้อง กรี๊ดๆ เป็นต้น ล่าสุดขังตัวอยู่ในห้อง ใส่กลอนประตูหน้าต่าง และให้ญาติล็อคแม่กุญแจประตู)
น้องคิดว่าตัวเองปกติ แต่คนที่มาแนะนำ เป็นบ้า
ถ้าขาดงานเกิน 15 วัน คงต้องออกจากงานครับ
เคยดูภาพยนตร์ต่างประเทศเกี่ยวกับการพูดคุยบำบัดทางจิต
เป็นการพูดคุยอย่างเปิดอกครับ ไม่มีความลับต่อกัน ไม่อายที่จะเปิดเผย
ได้พูดคุยแล้ว ก็เหมือนยกภูเขาไปจากอก โล่งอกโล่งใจ

บ้านเราน่ากลัวครับ มีคนบ้าคนโรคจิต(ที่ไม่รับการรักษา)เดินปนเปไปกับคนปกติบนท้องถนน
ยิ่งสมัยนี้ บ้าจากเมายาบ้า น่ากลัวมากครับ

ใช้ชีวิตอย่างสงบ มีสติ ไม่ประมาท และ มีความสุขครับ
ขอบคุณสำหรับโหวตครับ



โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2562 เวลา:8:26:18 น.  

 
สวัสดีค่ะ ชีวิตเป็นสิ่งชั่วคราว มีความสุขในทุกๆ วันนะคะ


โดย: kae+aoe วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2562 เวลา:8:38:59 น.  

 
หนังสือดี เจอคำผิด แปลแย่ ก็น่าเซ็งนะคะ

อย่างที่เคยบอก ไม่เคยกลัวความตายเลยค่ะ กลัวเจ็บ แหะๆ

บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
กะว่าก๋า Book Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2562 เวลา:8:49:29 น.  

 
สวัสดีมีสุขค่ะ

ชอบ... ชีวิตเป็นสิ่งชั่วคราว...เห็นด้วยค่ะ
ใช้ชั่วคราวให้เกิดประโยชน์สุขแก่ตนเองและผู้อื่นให้คุ้มค่า
หรือไม่ ก็อยู่เฉยๆไป รอวินาทีสุดท้าย...โอ..ไม่น่านะคะ
ยังมีอะไรอีกตั้งหลายอย่างที่จะต้องทำในชีวิตชั่วคราว...แฮ่ะ


โดย: ตะลีกีปัส วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2562 เวลา:9:13:43 น.  

 
ยอมรับความจริง
......เป็นอีกวิธีหนึ่งที่ทำให้เราหลุดพ้นความทุกข์



โดย: สันตะวาใบข้าว วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2562 เวลา:9:42:38 น.  

 
ไม่ยึดติดก็ไม่ทุกข์ค่ะ

คิดเสมอว่าความตายก้าวเข้ามาถึงเราได้ทุกเวลา ทุกวันนี้เลยจะพยายามไม่ยึดติดกับอะไรและเลี่ยงให้ไกลจากเหตุที่อาจจะทำให้เกิดทุกข์

ถึงจะบอกว่าพร้อมแล้ว แต่ตราบใดที่ยังมีชีวิตอยู่ก็ยังมีสิ่งที่อยากทำอยากเห็นไปเรื่อยๆไม่สิ้นสุด
พอถามตัวเองว่าสิ่งที่อยากทำอยากเห็นเพิ่มนั่นเพื่ออะไร?? ก็ได้รับคำตอบว่าก็เพราะทำให้ชีวิตที่เหลืออยู่มีความสุขมากๆขึ้นไป

อืมม... ดูเป็นจุดหมายในการใช้ชีวิตที่ไร้สาระมาก แหะๆๆ

สวัสดียามเช้าค่ะ



โดย: melody_bangkok วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2562 เวลา:10:07:49 น.  

 
กะว่าก๋า Book Blog ดู Blog
ตนป่วยระยะสุดท้ายของชีวิตอุคส่าห์มีใจไปหาจิตแพทย์
ฝรั่งนี่เขาก็คิดแปลกดีนะคุณก๋า



โดย: หอมกร วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2562 เวลา:10:51:22 น.  

 
เคยดูหนังเรื่องนึงของทอม แฮงค์ บำบัดก่อนจะประหาร ดูแล้วเศร้า
หดหู่ ปลง เลยครับ อยากจะอ่านเล่มนี้เลยครับ

เมื่อคืนปีศาจแดงโดนซะแล้วครับ


โดย: The Kop Civil วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2562 เวลา:11:40:13 น.  

 
สวัสดี จ้ะ น้องก๋า

ชื่อเรื่องขงบล็อกวันนี้ พลังชีวิตและความฝัน (เรื่องเล่าจาก
ห้องบำบัด) ชื่อเรื่อง ดีนะ มนุษย์ต้องมีพลังในชีวิต จึงจะสาน
ความฝันนั้นให้สำเร็จได้ เนาะ อิอิ ความฝันนั้น ต้องเป็นความฝัน
ที่ตั้งอยู่ในฐานแห่งความเป็จริงด้วย บวกกับ ชีวิตที่มีพลัง ความฝัน
นั้นก็จะดำเนินไปได้ด้วยดีและสำเร็จได้ในที่สุด จ้ะ

หนังสือเล่มนี้ เขียนขึ้นจากประสบการณ์ที่คนเขียนได้ทำการ
รักษาบำบัดให้คนไข้ เรียกว่า เป็นประสบการณ์ตรง ครูจึงคิดว่า
ต้องป็นหนังสือที่น่าอ่านและเชื่อถือได้เล่มหนึ่ง จ้ะ

จากตัวอย่างที่ยกมา ก็เป็นการกล่าวถึงหลักแห่งความเป็น
จริงของชีวิต ที่เป็นไปได้ เนาะ เช่น "อันตรายนั้น คือ การ
ยืนกรานอยู่ในการหลอกลวงตัวเอง และความไม่รู้" ถ้าในทาง
พุทธศาสนา ก็คือ ตกอยู่ในความหลง (โมหะ) ซึ่งถือว่า เป็น
ตัวกิเลสที่ร้ายแรงที่สุด คนที่มีความคิดเช่นนี้ ย่อมไม่สามารถ
หลุดพ้นจากความทุกข์ได้แน่นอน จ้ะ

โหวดหมวด รีวิวหนังสือ


โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2562 เวลา:11:40:33 น.  

 
การเตรียมพร้อมรับมือกับความชรา ความเจ็บไข้ และความตาย
เป็นสิ่งสมควรนะคะ ยิ่งอายุมากขึ้นก็ยิ่งใกล้ชิดกับสิ่งเหล่านี้มากขึ้นทุกลมหายใจเลยค่ะ
อยู่กับปัจจุบันอย่างมีความสุข ก็เป็นเรื่องที่สมควรเช่นกันค่ะ


โดย: เนินน้ำ วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2562 เวลา:12:11:55 น.  

 
ไม่ได้มาทักทายหลายวัน แต่ก็อ่านอยู่บ้างค่ะ
อ่านไปอ่านมา เข้าหลักพุทธศาสนาก็เป็นสัจธรรมค่ะ


โดย: mcayenne94 วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2562 เวลา:12:40:43 น.  

 
กะว่าก๋า Book Blog



จริงหลายสิ่ง เห็นด้วยหลายอย่าง
ทุกคนมีวันนั้นแต่ไม่รู้เมื่อไหร่
บ้างก็เตรียมรับมือ บ้างก็ไม่ นานาจิตตังค่ะพี่


โดย: mariabamboo วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2562 เวลา:13:20:11 น.  

 
วันนี้เน็ตดีแล้ว อิอิ
เป่นว่าไฟไหม้ชุมสาย อิหว่ะ
นี่ถ้ายังบะมาแก้ไข จะเปลี่ยนเครือข่ายละ

นึกถึงคำหลวงพ่อ
พวกเราปฏิบัติไม่ถึงไหน ห่วงไลน์ 55555
นี่บะล่วงไลน์เจ้า ห่วงบล็อก แอ่นแร่ะ

อ่านเรื่องราววันนี้ นึกถึงคำนี้เจ้า
"คนตายสอนคนเป็น"
ทุกครั้งที่คนรอบตัวเสีย ที่บะใช่ตามอายุขัย
มันจะสะท้อนใจ๊หลาย ๆ อย่าง

หรือแม้กระทั่งประสบการณ์เฉียดตายของตัวปี้เอง
มันทำหื้อเอาคิดว่า ทุกวันนี้เฮาทำดีหรือหยัง
ดีในที่นี้หมายถึง ในฐานะลูก ในฐานะแม่ ในฐานะเจ้านาย
ในฐานะเพื่อน และในฐานะพุทธศาสนิกชนไทย
เฮาทำหยังเพื่อคนที่มีบุญคุณและสะสมเสบียงหื้อตัวเอง
ไว้เดินทางเพียงพอหรือยัง

คำตอบคือ ยัง และทำไปเรื่อย ๆ เจ้า
ทำเท่าที่ทำได้ ทำหื้อดีที่สุด ทำดี ละเว้นชั่ว และภาวนา
แค่ศีล 5 ยากละเน้อ 5555 โดยเฉพาะศีลข้อ 4
โลกโชเชี่ยวเฮานี่แหละตัวล่อเลย เพ้อเจ้อ ส่อเสียด
ทำหื้อด่างพร้อยหมด แม้ว่าบะขาดก่อตาม

ความหลงว่านี่คือความสุข
เป็นตัวทำหื้อเฮายึดติด แล้วยากขนาดที่จะปล่อยวางได้
ลูก เป็นตัวแปรสำคัญที่บะมีวันละ ปลง ปล่อยวางได้
กะฝึกไปเรื่อย ๆ เนอะ

มาวันนี้ นึกว่าหมื่นตาออนแอร์ผ่านบล็อกเสียอีกเจ้า
อัพแต่ที่เฟชบุ๊คแล่ ไปละไปนวดคลายเส้นก่อน 5555
ตะวาไปโยคะวันแรก จบคลาสตัวเบาขนาด
แลงมาปวดระบมไปทั้งตัว ห่างไปเมิน ไปเริ่มใหม่

วันนี้ว่าจะไปซ้ำ เมาหดน้ำต้นไม้แคคตัสเหีย
บะตันสักกำ เลยไปนวดแตนเจ้า




โดย: JinnyTent วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2562 เวลา:13:24:36 น.  

 
ยังมีพวกมักง่ายเผาหญ้าเผาไม้ใบเผาไร่กันอีก ต้องจับอย่างจริงจัง

แจ้งเรื่องเข้าไปที่ อบต เลยค่ะคุณก๋า

ที่หน้าบ้านแต่ก่อนจะเผาพวกใบไม้ใบสักร่วงเยอะ ใบต้นคูณหน้าบ้าน

ก็เกรงใจที่เวลามีลมมันปลิวไปอีกฝัง

ตอนนี้ยอมเหนื่อยหน่อยตักใส่บ่อแล้วหมักไปเลยค่ะ

ขอให้ควันลดหน่อยลงนะคะคุณก๋า ส่งใจช่วยหมดชาวเชียงใหม่ค่ะ


โดย: โอน่าจอมซ่าส์ วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2562 เวลา:14:33:36 น.  

 
สวัสดีอีกรอบค่ะ

555 คุณก๋าเหมือนเรา

เราก็มาชอบกินผักเพราะอดีตคนรักเหมือนกันค่ะ กินผักได้ดูน่าอร่อยจนเราพลอยกินตามไปด้วย


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2562 เวลา:16:30:31 น.  

 
หนังสือเล่มนี้เนื้อหาน่าสนใจครับ
ชีวิตที่เร่งรีบในปัจจุบันนี้ การหาใครสักคนที่เข้าใจในปัญหาชีวิต หรือยอมรับฟัง ให้คำแนะนำที่ถูกต้องด้วยคงไม่ใช่เรื่องง่าย จิตแพทย์นับว่าเป็นกัลยาณมิตรที่ดี


โดย: Insignia_Museum วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2562 เวลา:16:44:46 น.  

 
คนเราส่วนใหญ่กลัวตายค่ะ
จะมีสักกี่คนที่กลัวการเกิด

เมืองนอกคนยอมรับเข้าการรักษาทางจิต
แต่เมืองไทยไม่ หากไปบำบัดทางจิตก็พาลแต่คิดว่าจะบ้า

แต่เดี๋ยวนี้ก็ได้ยินมาว่าเริ่มปรึกษาหมอจิตบำบัดกันมากขึ้นนะคะ

แต่รุ้งเพิ่งรู้ว่าคนใกล้ตายก็อยากหานักบำบัดเหมือนกัน

หลายคนที่กลัวตายเพราะความห่วง ห่วงนั่น ห่วงนี่ ห่วงสารพัดรึเปล่าเลยไม่อยากตาย

แต่สุดท้ายอย่างไรก็หลีกไม่พ้น หากต้องเกิด ก็ต้องตายแหละ


โดย: เรียวรุ้ง วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2562 เวลา:17:26:16 น.  

 
ฉันมีชีวิตอยู่เพื่ออะไร..... อืม..ไม่เคยคิด... คงเป็นเพราะ
ยังไม่ทุกข์มากมั้ง..

แต่เคยทุกข์มากจริง ๆ... ได้แต่คิดว่า แก้ไข หาทางออก หรือ
ทำให้หนักเป็นเบาได้ไง.. ถ้าเราผิดจะต้องเสียอะไรเท่าใด..

จิตแพทย์... ในไทยคงไม่ชินหรือเขินที่จะเข้าปรึกษา อีกอย่าง
กลัว ค่าตัวหมอแพงแบบในหนังฝรั่งครับ 555


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2562 เวลา:19:27:30 น.  

 
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
Sai Eeuu Food Blog ดู Blog
หอมกร Movie Blog ดู Blog
สองแผ่นดิน Photo Blog ดู Blog
สายหมอกและก้อนเมฆ Photo Blog ดู Blog
เริงฤดีนะ Fanclub Blog ดู Blog
จารุพิชญ์ Food Blog ดู Blog
เนินน้ำ Review Food Blog ดู Blog
อุ้มสี Health Blog ดู Blog
โอน่าจอมซ่าส์ Pet Blog ดู Blog
กะว่าก๋า Book Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น

สวัสดียามค่ำค่ะ ไม่สบายเสียสองวัน นอนติดเตียงเลย วันนี้ค่อยยังชั่วแวะมาทักทายกันสักหน่อย ค่อยกินยานอนต่อ คุณก๋า ระวังเรื่องฝุ่นด้วยนะคะ


โดย: เกศสุริยง วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2562 เวลา:19:54:39 น.  

 
อาจจะเพราะเป็นเรื่องที่หมอเขียน โดยเนื้อหาด้วยมังคะ หงุดหงิดนิด ๆ เนอะ เวลาอ่านเจอคำผิด

... จะรับมือกับความชรา ความป่วยไข้ และความตายที่กำลังคืบคลานมาสู่ชีวิตได้อย่างไร.... ตรงนี้สำคัญมากค่ะ ตอนนี้พี่มาค่อนชีวิตแล้วน่าจะเหลือเวลาอีกแค่ 1 ใน 3 พยายามเรียนรู้ รับรู้ รับมือ ปล่อยวาง...ในทุก ๆ วันค่ะ


โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2562 เวลา:21:16:28 น.  

 
อ่านละเอียดจังค่ะ หาคำผิดได้เจอด้วย


โดย: Sai Eeuu วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2562 เวลา:23:24:05 น.  

 
ความตายรักษาไม่ได้ คือรักษาให้หายไม่ได้อย่างนั้นรึเปล่า

ลงมือทำสินะครับ ไม่ใช่ดีแต่พูด หรือพูดแล้วทำไม่ได้

ชีวิตชั่วคราวจริงๆ เหมือนยืมเขามา รอวันเขาเอาไป

ได้บางอย่างมาก็เสียบางอย่างไป ได้อ่านบล็อกเพื่อนๆ ได้แรวคิดความคิดมา สิ่งที่เสีย เวลา ค่าไฟ พลังงานสายตา (เสียเยอะเหมือนกัน)

ชีวิตมันก็อยู่ตรงวินาทีนี้นี่แหละ


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2562 เวลา:23:51:24 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

กะว่าก๋า
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 358 คน [?]




มองฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
หรืออาจไม่เห็นฉัน

ฉันแค่แวะผ่านทางมา
และอาจไม่หวนกลับมาทางนี้อีกแล้ว

เราเคยรู้จักกัน
และมันจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป

มองดูฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
และฉันอาจมองไม่เห็นเธอ.





[Add กะว่าก๋า's blog to your web]