ธันวาคม 2568
 
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
12 ธันวาคม 2568

: กะว่าก๋าแนะนำหนังสือ – สมาธิ :


: สมาธิ :
บรรยาย : กฤษณามูรติ
แปล : พยับแดด









หนังสือเล่มบาง ๆ หนาประมาณ 100 หน้า
รวบรวมคำสอนและนิยามความหมายของ ‘สมาธิ’
จากคำบรรยายของท่านกฤษณามูรติในหลากหลายกาละและสถานที่
58 บทนี้พูดถึง ‘สมาธิ’ ในแง่มุมต่าง ๆ
มีทั้งการยกตัวอย่าง การเปรียบเปรย มีทั้งการนิยาม
ทั้งหมดไม่มีทางทำให้เราเข้าใจ ‘สมาธิ’ ได้อย่างแท้จริง
เพราะสุดท้าย เราจะเข้าใจ ‘สมาธิ’ ได้ ก็ต่อเมื่อเราต้องลงมือทำด้วยตัวเอง
ไม่ว่าจะเลือกวิธีปฏิบัติภาวนาสมาธิแบบใด
ย่อมไม่สำคัญเท่ากับการปฏิบัตินั้นเรากระทำอย่างถูกต้องหรือไม่

รูปแบบอาจไม่สำคัญเท่ากับการหยั่งรู้ลงไปใน ‘สมาธิ’
และเราไม่อาจสรุปหรือฟันธงชี้ขาดได้ว่าทำแบบใดดีที่สุด ถูกต้องที่สุด
เหมือนการเดินทางจากสถานที่หนึ่งไปยังสถานที่หนึ่ง
มีวิธีเดินทางหลากหลายมากมาย
ขอเพียงเลือกวิธีเดินทางให้ถูกทิศ ถูกทาง
ย่อมนำไปสู่จุดหมายปลายทางที่ถูกต้องได้ในที่สุด
ผมเขียนบทกวีนี้เมื่ออ่านหนังสือเล่มนี้จบลง


------------------------------------------------



: ยุติลงตรงความว่าง :


สมาธิคือสิ่งใด ?
สมาธิไม่ใช่การหลบหนีปัญหา
ไม่ใช่การตัดตัวเองออกจากโลกและผู้คน
ไม่ใช่ความเงียบอันเกิดจากการบังคับตนเองไม่ให้คิดหรือรับรู้สิ่งใด

แต่สมาธิเกิดขึ้น
เมื่อเรารู้สึกตัว
เกิดขึ้นเมื่อเรารู้จักตัวเองอย่างแท้จริง
‘ตัวเองอันแท้จริง’ คือ ตัวตนที่ไร้การปรุงแต่งจากความคิด

ในห้วงสมาธิ
เราไม่ได้เป็นใคร คนใด
เราไม่มีสิ่งใด และไม่ใช่สิ่งใดเลย
มีเพียงความสงบ ความเงียบและความจริง
ที่ปรากฏอยู่เท่านั้น

เมื่อ ‘ความคิด’ ทั้งปวง
ซึ่งคอยกำหนดว่าเราเป็นนี่เป็นนั่น ‘ยุติ’ ลง
นั่นคือ ‘สมาธิ’



“สมาธิเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต
ไม่ใช่สิ่งหนึ่งซึ่งต่างออกไปจากชีวิต”



ความทุกข์ทั้งปวงในชีวิตจะยุติลงได้
ก็ต่อเมื่อเรารู้ว่าความทุกข์คืออะไร
ความสับสนวุ่นวายยุติลง
เมื่อเรารู้ว่าความสับสนวุ่นวายคืออะไร

‘ความทุกข์’ เกิดจาก ‘ความคิด’
เราห้ามจิตไม่ให้คิดไม่ได้
แต่เรารู้ทันสิ่งที่คิดได้

สมาธิและจิตอันเงียบสงบ
จะทำให้เราเห็น ‘ความคิดปรุงแต่ง’ ของตนเอง
เห็นทุกข์ที่เกิดขึ้นในใจตนเอง
เมื่อมองเห็นและไม่เข้าไปเป็นสิ่งที่มองเห็น
ทุกข์นั้นก็จะหายไป



“ในความเงียบ คือ ความว่าง
และในความว่าง คือ ความงามของความเงียบ”



จิตที่สงบ
จะพบกับความเงียบ
พบกับความงาม
พบกับความว่าง


จิตที่เงียบ
จะดำรงอยู่ในสมาธินั้น
ตลอดเวลา























Create Date : 12 ธันวาคม 2568
Last Update : 12 ธันวาคม 2568 4:52:45 น. 13 comments
Counter : 759 Pageviews.  

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณtanjira, คุณหอมกร, คุณกะริโตะคุง, คุณอุ้มสี, คุณโฮมสเตย์ริมน้ำ, คุณThe Kop Civil, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณปัญญา Dh, คุณmcayenne94, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณปรศุราม, คุณนายแว่นขยันเที่ยว, คุณhaiku, คุณสองแผ่นดิน, คุณtoor36


 
สวัสดียามเช้าค่ะก๋า

พูดถึง สมาธิ ส่วนตัวพี่ สมาธิ จะเกิดขึ้นเวลาทำงานค่ะ
ถ้าเวลาอื่นๆ ก็น่าจะเป็นช่วงที่ตัวเองต้องการความสงบ
ซึ่งช่วงนี้หาได้ยากมากๆค่ะ ....

เช้านี้ตื่นมาเจอ ยุบสภา กันไปค่ะ
บ้านเมืองมีเหตุให้เราติดตามไปทุกวันนะคะ

อาจารย์เต๊ะน่าจะกำลังพักฟื้นอยู่นะคะ

บ้านพี่ฝนตกนะคะ เมื่อวานก็ตกค่ะช่วงบ่าย
เช้านี้ยังตกอยู่เลยค่ะ อากาศแบบนี้เราจะป่วยไหมน๊าาา

รอคุณหอมกรมาจัดโต๊ะนะคะ


โดย: tanjira วันที่: 12 ธันวาคม 2568 เวลา:6:49:12 น.  

 
ขอบคุณค่ะก๋า
หลานดีขึ้นเรื่อยๆค่ะ ชวนเขามาอยู่บ้านเขาก็ไม่มาค่ะ
ก็แล้วแต่เขานะคะ เอาที่สบายใจเลย ถ้าดูแลตัวเองได้
จริงๆคงอยากอยู่กับแฟนนั่นแหละค่ะ



โดย: tanjira วันที่: 12 ธันวาคม 2568 เวลา:6:51:50 น.  

 
สมาธิเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต
ชอบคำนี้มากเลยคุณก๋าเพราะ
ถ้าเราทำได้มันจะนำเราไปสู่ภพภูมิที่ดี
หลังจากเราละโลกนี้ไปแล้วแน่นอน
กทม. ไม่มีฝนฝุ่นเหมือนบ้านคุณธัญนะ



โดย: หอมกร วันที่: 12 ธันวาคม 2568 เวลา:7:16:37 น.  

 
เคยมีคนบอกผมว่า สมาธิไม่จำเป็นต้องว่างเปล่าแต่เป็นเวลาที่เราตั้งมั่น จดจ่ออยู่กับสิ่งๆหนึ่ง ซึ่งก็อาจจะหมายถึงกิจกรรมหนึ่ง อารมณ์หนึ่งก็ได้ สิ่งที่สำคัญก็คือ การที่เราจำกัดความคิดเราให้คิดน้อยที่สุดจะทำให้เกิดความสงบในจิตเราได้

ซึ่งผมคิดว่าความแตกต่างของสมาธิของคนทั่วไปกับผู้ที่บรรลุแล้วนั้นก็น่าจะเป็นเรื่องของความว่างในความคิด คนทั่วไปอาจจะต้องหาทางจดจ่ออยู่กับสิ่งๆนึงเพื่อไม่ให้ฟุ้งซ่าน แต่ผู้ที่ชำนาญอาจจะควบคุมให้จิตเราไม่คิดอะไรเลยได้ เป็นความว่างที่แท้จริง อะไรแบบนั้นครับ

วันนี้ผมว่าจะออกปั่นซักหน่อย ดันมีฝนตอนตีห้า... หนาววูบมากๆครับ รอบๆบ้านก็แฉะด้วย อดเลย...

บ่ายนี้ต้องเข้ากรุงอีกแล้ว


โดย: กะริโตะคุง วันที่: 12 ธันวาคม 2568 เวลา:8:22:37 น.  

 
หนังสือสวย
น่าสนใจตั้งแต่ปกนันเนื้อในเลยจ้า


โดย: อุ้มสี วันที่: 12 ธันวาคม 2568 เวลา:9:11:43 น.  

 
มาบล็อกคุณก่าวันนี้เพิ่งเข้าใจความงดงามของสมาธิเลยครับ
อยากมีสมาธิให้ได้ตลอดเหมือนกันครับ


โดย: The Kop Civil วันที่: 12 ธันวาคม 2568 เวลา:10:41:41 น.  

 
สวัสดีครับพี่ก๋า
หนังสือขนาด 100หน้า สำหรับผมก็หนาแล้วนะครับ 555555 แต่คิดว่าน่าจะกำลังดีอ่านติดพันได้ระยะนึงพอดี
สมาธิกับผมถือว่าไม่สนิทกันเลยครับ อาจจะเพราะด้วยงาน multi-function จนเหมือนตัวเองเป็นสมาธิสั้นเลยครับ 555
ทำให้มีความคิดอยากไปต่างประเทศแบบไม่เปิด roaming ซัก 10 วัน ใช้เวลาอยู่กับตัวเอง กับเหตุการณ์ตรงหน้า
คิดทีละเรื่อง ทำทีละอย่าง ตั้งใจทำอะไรให้เสร็จเป็นอย่างๆ ก็น่าจะดีครับ ไม่ต้อง ในหูฟังลูกค้า ตาอ่านเมลล์ภายใน มือพิมไลน์ปรึกษาอีกแผนกพร้อมๆ กันอย่างที่เป็นทุกวันนี้
ดูสิครับพี่ ผมทำไปได้ยังไงวันๆ

‘ความทุกข์’ เกิดจาก ‘ความคิด’ อันนี้ไม่ผิดจริงๆ ครับ เหมือนคำว่า ไม่คาดหวังก็ไม่ผิดหวัง
ส่วนความงดงามของความเงียบ จริงๆ ผมชอบมากครับ
ถึงผมจะเป็น Extrovert แต่จริงๆ ก็มีอารมณ์ อยากอยู่เงียบๆ เสพความเงียบ เสพความเป็นส่วนตัวเหมือนกันครับ เป็นความสุขอย่างนึงครับ


จากบล๊อก
ผมจำได้เลยครับว่าพี่ก๋าบอกว่าพี่ก๋าเป็นคนใจร้อนมาก ๆในสมัยก่อน แต่ตอนนี้เย็นจนเป็นน้ำแข็งแล้ว
โอ้! น้ำแข็งกลายเป็นลาวาไปแล้วหรอครับ555555
แต่ผมเข้าใจฟีลนั้นของพี่ก๋ามาก ๆ ครับ คนที่ดูเย็นๆ เวลามันเดือด มันคือน้ำแข็งที่ระเหยกลายเป็นไอน้ำเดือดแรงดันสูงดันที
ไม่ใช่ค่อยๆ ละลายจากน้ำแข็งเป็นน้ำ น้ำค่อยๆ เดือด จากเดือดเป็นไอ
แต่คนรอบข้างพี่ก๋าต้องตกใจ ขวัญหนีดีฟ่อแน่ๆ
นี่แหละครับ ที่เค้าบอกว่า “อย่าล้อเล่นกับระบบ”

พี่วิทย์ไม่ใช่หัวหน้าผมด้วยนะครับ 5555555555 เค้าเป็นหัวหน้าแผนกวิศวะ คือหัวหน้าฝ่ายช่างนั่นแหละครับ
คุมชายแท้เป็นสิบ ก็น่าจะคุยเคยกับเรื่องร้อนๆ ละมั้งครับ เพราะช่างเค้าก็จะมีฟีลลิ่งนึงที่ไม่เหมือนพวกผมซะด้วย
แต่พวกผมเคารพพี่เค้ามากครับ เหมือนพ่อเลี้ยง 5555 แล้วเรียกพี่เค้าว่า หัวหน้า ตามช่างครับ
บอสฝั่งผมเป็นคุณ VP เลย ซึ่งถ้าไม่ต่อยกันเค้าก็ไม่ยุ่ง 5555 ปล่อยให้ตีกันเองเคลียร์กันเอง ปวดหัว
ส่วนพี่ ผจก วันนั้นไปตีกอล์ฟ 5555555 แต่ละคน........


โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 12 ธันวาคม 2568 เวลา:11:59:02 น.  

 
ผมมีสมาธิจากการวิ่งจริง ๆ เลยครับ บางทีวิ่งอยู่คนเดียว ในใจไม่ได้คิดอะไรเลย โล่งมาก


โดย: The Kop Civil วันที่: 12 ธันวาคม 2568 เวลา:12:02:41 น.  

 
สมาธิเป็นพื้นฐาน ที่จะไปต่อในการทำความเข้าใจทุกข์ของตนเอง
เพิ่งกลับจากคอร์สปฏิบัติธรรม และ ภารกิจงานสวนค่ะ


โดย: mcayenne94 วันที่: 12 ธันวาคม 2568 เวลา:18:04:22 น.  

 
สวัสดี ยามดึก จ้ะ น้องก๋า

วันนี้ ไปร่วมทอดผ้าป่าของโรงเรียน เขาเชิญมา ก็ไปร่วมงาน
ด้วย ลูกศิษย์เราเป็นนายกสมาคมฯ เขามารับด้วย ก็สบายหน่อย
กลับถึงบ้านประมาณบ่ายสอง ขอนอนชดเชยหน่อยนะ อิอิ พรุ่งนี้ลา
บล็อกไปเที่ยวชมดอกไม้แถวลพบุรี สระบุรีกับกลุ่มสายบุญที่ไป
อินเดีย จ้ะ ไปสองวัน ค้าง 1 คืน จ้ะ

"สมาธิ" ที่อธิบายมา เข้าใจว่า คงแล้วแต่คนนะ ว่า มันจะ
เป็นเช่นใด จึงจะเรียกว่า สมาธิ ถ้าเป็นความคิดของครู ครูว่า สมาธิ
แล้วแต่คนจะตีความ เช่น เกิดคำว่า เด็กคนนี้ สมาธิสั้น สมาธิ จะมีมากน้อยอย่างไร คงแล้วแต่คนจะตีความไหม อย่างครูนี่ ครูว่า
น่าจะขึ้นอยู่กับจิตที่สามารถมุ่งมั่นในขณะที่เราทำงานหรือทำสิ่งใด
สิ่งหนึ่งอย่างมุ่งมั่น โดยไม่สนใจสิ่งที่เกิดขึ้นรอบ ๆ ตัวเราได้นาน
จนสิ่งที่เราทำสิ่งนั้นเสร็จตามที่เราตั้งใจ นั่นน่าจะเรียกได้ว่ามีสมาธินะ
เวลาอ่านหนังสือ หรือเขียนหนังสือ หรือตอบเม้นท์เพื่อนในบล็อก
ครูก็เปิดทีวี ฟังข่าวไปด้วย ก็พิมพ์ได้ นะ อิอิ อย่างนี้ เรียกว่ามี
สมาธิได้ไหม ห้าห้าห้า
โหวดหมวด แนะนำหนังสือ


โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 12 ธันวาคม 2568 เวลา:20:19:00 น.  

 
แสงสีรุ้งจิตเห็นเวลานั่งสมาธิที่ตำแหน่งนี้ค่ะ

ไม่กล้าไม่กลัว เกิดเมื่อไม่ปรุงค่ะ

ความกลัวลาจากไปหลายสิบปีแล้ว
เพราะจิตรับทราบว่าเบื้องหลังความกลัวใดๆ คือกลัวตาย
ถ้าไม่กลัวตายแล้ว ใดๆก็ไม่ต้องกลัวค่ะ
กลัวผีไม่กลัว สัตว์ร้าย คนร้าย ต้องมีสติปัญญา ระวัง
ลดความเสี่ยง ค่ะ


โดย: mcayenne94 วันที่: 12 ธันวาคม 2568 เวลา:21:52:24 น.  

 
หนังสือน่าสนใจครับ
จิตที่เงียบ สงบ ว่าง

ช่วงเช้าฝนตกปรอยๆ




โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 12 ธันวาคม 2568 เวลา:23:15:58 น.  

 
มันเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตจริงๆ ครับ ไม่มีสมาธิมันทำอะไรลำบากไปหมด


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 13 ธันวาคม 2568 เวลา:23:36:32 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

กะว่าก๋า
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 395 คน [?]




มองฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
หรืออาจไม่เห็นฉัน

ฉันแค่แวะผ่านทางมา
และอาจไม่หวนกลับมาทางนี้อีกแล้ว

เราเคยรู้จักกัน
และมันจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป

มองดูฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
และฉันอาจมองไม่เห็นเธอ.





[Add กะว่าก๋า's blog to your web]